Кіріспе

Шөгінді тау жыныстарының класы

Карбонат тау жыныстары – негізінен карбонат минералдарынан тұратын шөгінді тау жыныстарының класы. Екі негізгі түрі – кальцит немесе арагониттен (CaCO3-тың әртүрлі кристалдық түрлері) және минералдық доломиттен (CaMg(CO3)2) құралған доломит тасы (доломит жынысы деп те аталады). Олар көбінесе текстурасы мен дән мөлшеріне қарай жіктеледі. Маңыздысы, карбонат тау жыныстары метаморфты және магмалық тау жыныстары ретінде де кездесе алады. Қайта кристалдануға ұшыраған карбонат тау жыныстары метаморфозадан өткенде мәрмәр пайда болады. Сирек кездесетін магмалық карбонат тау жыныстары интрузивті карбонатиттер түрінде де, тіпті одан да сирек – вулканикалық карбонат лавасы түрінде де кездеседі. Карбонат тау жыныстары геологиялық тарихты түсіну үшін өте маңызды, себебі олар диагенез сияқты процестерде карбонаттардың кинетикалық әсерлерге байланысты құрамы өзгереді. Осы құрамдық өзгерістер мен температура арасындағы байланысты палеоклиматологиядағыдай, өткен климатты реконструкциялау үшін пайдалануға болады. Карбонат тау жыныстары төменде сипатталатын басқа да жүйелерді түсіну үшін де қолданылады.

Ағаш

Әктас – ең көп таралған карбонат тасы және кальций карбонатынан тұратын шөгінді тас, оның екі негізгі полиморфы бар: кальцит және арагонит. Бұл екі минералдың химиялық құрамы бірдей болғанымен, олардың физикалық қасиеттері кристалдық құрылымының өзгешелігіне байланысты айқын ерекшеленеді. Теңіз түбінде ең көп кездесетін түрі – кальцит, ал арагонит көбінесе тірі организмдерде табылсады.

Кальцит

Кальцит жер асты суларында еріп немесе тұншығып, бірнеше факторларға байланысты өзгеруі мүмкін, оның ішінде су температурасы, pH және еріген иондардың концентрациясы да бар. Кальцит ретроградты ерігіштік деп аталатын ерекше қасиетке ие, яғни температура жоғарылағанда судағы ерігіштігі төмендейді. Тұншығуға жағдай жасалғанда, кальцит тау жынысы бөлшектерін байланыстыратын минералдық қабықшалар түзеді немесе жарықтарды толтырады.

Арагонит

Кальцитке қарағанда арагонит тұрақсыз және көбірек ерігіш, сондықтан белгілі бір жағдайларда кальцитке айналуы мүмкін. Ерітіндіде магний иондары арагонит өсуін күшейте алады, себебі олар кальцит тұнбасын тежейді. Мұндай тежелген тұнба көбінесе биологияда кездеседі, онда организмдер қаңқа мен қабықшалар сияқты құрылымдық элементтері үшін кальций карбонатын тұндыруға тырысады.

Долостон

Доломит немесе долостоун тасының табылуы алғаш рет 1791 жылы жарияланды және ол Жер қыртысының әртүрлі геологиялық кезеңдерінде кездеседі. Бұл тас кальций, магний және карбонат иондарынан тұратындықтан, оның минералдық кристалдық құрылымын кальцит және магнезит сияқты көруге болады. Осы құрамына байланысты, долостондағы доломит минералы кальцийдің әртүрлі мөлшерде қосылуымен, және кейде темірдің де болуымен жіктеледі. Бетондағы кальций карбонатының (әктастан алынған) оптималды мөлшерін зерттеу, сондай-ақ басқа да қосылыстарды қолдану арқылы осыған ұқсас экономикалық және құрылымдық тұрақтылықты қамтамасыз ету мүмкіндігі зерттеледі. Бұл биологиялық әрекеттерді, эрозияны және басқа химиялық реакцияларды қамтиды. Диагенез бен теңіз суының температурасы арасындағы тығыз байланыс болғандықтан, коралл қаңқалары бұрынғы климаттың әсерін түсіну үшін прокси ретінде қолданылуы мүмкін. Атап айтқанда, коралл қаңқасының арагонитіндегі стронций мен кальцийдің арақатынасы, оттегі изотоптары сияқты басқа да проксилермен бірге, коралл өскен кездегі климаттың өзгеруін анықтау үшін пайдаланылады. Бұл стронцийдің температураның әсеріне байланысты кальций карбонаты молекуласында кальцийдің орнын алмастыру қабілетіне байланысты. Климат жағдайларын анықтау үшін коралл қаңқаларындағы құрамының өзгеруін пайдалану принципіне ұқсас, теңіз шөгінділеріндегі құрамының өзгеруін де осы мақсатта (және одан да кең ауқымда) қолдануға болады. Мұндағы карбонат минералдарындағы іздік металлдардың арақатынасының өзгеруі, бастапқы [карбонат] тастардың да үлгілерін анықтауға мүмкіндік береді.