Кіріспе

Қуттанад – Алаппужа, Коттаям және Патанамтитта аудандарын қамтитын Үндістанның Керала штатындағы аймақ. Бұл өңір кең аумақты күріш далаларымен және географиялық ерекшеліктерімен әйгілі. Қуттанад Үндістандағы ең төменгі биіктікте орналасқан және әлемдегі теңіз деңгейінен төменде шаруашылық жүргізілетін сирек жерлердің бірі. Қуттанад Оңтүстік Үндістанның ежелгі тарихында маңызды рөл атқарды және штаттың негізгі күріш өндірушісі болып табылады. Қуттанад шаруалары биосалалы егіншілікпен танымал. Азық-түлік және ауыл шаруашылығы ұйымы (FAO) 2013 жылы Қуттанад егіншілік жүйесін «Дүниежүзілік маңызды ауыл шаруашылығы мұрасы жүйесі» (GIAHS) деп жариялады. Кераланың төрт ірі өзені – Памба, Миначил, Ачанковил және Манимала осы аймаққа құяды. Бұл аймақ Пуннамада су жолдарындағы қайық жарыстарымен, Малаялам тілінде Валламкалли деп аталатынымен әйгілі. Қуттанад жерінің пайда болуы туралы жазбада қалған тарих жоқ. Бірақ жергілікті халық арасында мифтер мен аңыздар ұрпақтан ұрпаққа ауызша беріліп келеді. Бұрын Қуттанад тығыз ағаштармен жабылған жабайы орман болған, кейіннен өрттен қырылған деп есептеледі. «Чуттанад» (жанып кеткен орман жері) ақырында «Қуттанад» деп аталды. Жақында ғана күріш алқаптарынан қара күйген ағаш кеспелері табылған, олар «Каринилам» (қара күріш алқаптары) деп аталды. Бұл факт Чуттанадтың Қуттанадқа айналу теориясын растайды. Раманкари, Путухакари, Амичакари, Орукари, Митракари, Мампужакари, Кайнакари, Чатуртиакари және Ченнамкари – Қуттанадтағы белгілі жерлердің аттары.

Тарих

Бұл жердің алғашқы жазылған тарихы Сангам дәуіріндегі әдебиеттен алынған. Сангам дәуірінің мәтіндеріне сәйкес, Утиян Чералатан (Perum Chorru Udiyan Cheralathan, Athan I немесе Udiyanjeral) – ежелгі Кераладағы Сангам кезеңінің алғашқы жазылған Чера әулетінің билеушісі. Оның астанасы Куттанадтың (Кераланың орталығында) Кужумур деген жерде орналасқан және ол өз отанынан солтүстік және шығысқа қарай мемлекетті кеңейтті. Оның өмір сүрген уақыты шамамен б.з.б. I ғасыр мен б.з. II ғасыры аралығында болды. Оның патшайымы – Велиян Венманның қызы Велиян Наллини. Утиян Чералатан Чола билеушісі Карикала Чоланың замандасы болды. Ол пил корпусы мен атты әскерімен мақтанды. Қазіргі Чанганачерри Куттанадтың соңында орналасқан және ол Чера әулеті патшасы Утиян Чералатанның астанасы болды. Оның ұрпағы – Ченкуттуван (Chenkuttuvan малаялам тілінде «тартымды Куттуван» дегенді білдіреді) және оның есімі қазіргі күнге дейін Ченганахерри және Ченгана қалаларында сақталған. Құттува тайпасының туған жері Куттанаду деп аталды. Сангам әдебиетіне сәйкес, Утиян Чералатан Карикала Чолаға қарсы Венни шайқасында жеңілді және астанасы өртеп жіберілді. «Каринилам» («қара астық алқаптары») деп аталатын күріш далаларынан қара ағаш тіректер бұрынға дейін қазылып алынды. Куттанадта көптеген жер аттары «кари» (жанып қалған қалдықтар немесе көмір) деген сөзбен аяқталады. Кейбір танымал жер аттары: Раманкари, Путухакари, Амичакари, Орукари, Митракари, Мампужакари, Кайнакари, Канданакари, Таямкари, Чатенкари, Чатуртиакари және Ченнамкари.

Ауылдар

Куттанадтың ірі ауылдарына Кайнакари, Чатхенкари, Раманкари, Путуккари, Ченнамкари, Недумуди, Ниранама, Кайпужа, Эдатуа, Мампужаккари, Ниламперур, Кайнади, Кавалам, Пулинкунну, Маналади, Каннади Каялпурам, Велияннаду, Вийяпурам, Вежапра, Куннамкари, Кумаракари, Валади, Кидангара, Митракари, Муттар, Ниратупурам, Талавади, Чанганкари, Чампакулам, Недумуди, Муннаттуммукхам, Мелпадом, Пулинкунну, Паллиппад, Пайиппад, Каричал, Аяпарамбу, Анари, Велламкулангара, Пилаппужа, Панди, Эдатуа, Пача, Чеккидикад, Такажи, Черутана, Каруватта, Ченнитала, Наракатхара, Венаттукад, Каялпурам, Манкомпу, Чатхуртиакари, Кодупунна, Ооруккари, Таянкари, Тируварпу, Кумараком, Арпукара, Пуллангади, Паятупакка, және Канданкари кіреді.

Судағы күріш өсіру (Кайал өсіру)

Құттанадудағы басты кәсіп – шаруашылық, ал күріш – ең маңызды ауыл шаруашылығы өнімі. Осы ерекшелігі үшін аймақ «Кераланың күріш алабы» деп аталады. Вембанад көліне жақын кең шаруашылық алқаптар көлден қайта жаратылған. Құттанадағы күріш өсіру тарихы ғасырларға созылады. Күріш өсірудің дамуы технологиялық прогресс пен 19- және 20-ғасырлардағы нормативтік-құқықтық базадағы өзгерістермен байланысты. Бұрынғы кезде жерді қайта өңдеу көбінесе Вембанад көлінің жақын жағалауынан немесе Памба өзенінің шеттерінен жүргізілген. Бұл қайта өңделген жерлер «падасехарам» деп аталатын күріш егістігінің шағын алқаптарын құрады. Далалардан суды қолмен, «чакрам» деп аталатын су шеңбері арқылы шығарып тастаған. Бірте-бірте суды қолмен шығару әдісі бу машиналарына жол берді. Ескі кездерде Құттанада қарақшылықтар болған, оларды Траванкор махаражасы Муллам Тирунал тыйым салған. Көлдік жерлерді қайта жаратудың үш негізгі кезеңін анықтауға болады. Бірінші кезеңде жеке кәсіпкерлер үкіметтен қаржылық қолдаусыз жұмыс істеген. 1865 жылы Траванкор патшалығы жариялаған «Паттом» жарлығы 1865-1888 жылдар аралығында қайта жарату жұмыстарын жеделдетті. Осы кезеңде суды қолмен, «чакрам» арқылы шығару ірі көлемдегі қайта жаратуға кедерілген. Осы кезеңде бар болғаны 250 гектар жер қайта жаратылды. Осы кезеңде Венаду кайалы мен Мадатил кайалы қайта жаратылып, Вембанад көлінен қайта жаратылған алғашқы «кайал ниламдар» саналды. Қаялды өңдеудегі алғашқы қадамдарды Құттанадудың Қайнады ауылынан Матай Лука Паллитанам мен Оусеф Лука Паллитанам ағайындылары жасады. Екінші кезең 1888 жылы басталды. Осы кезеңдегі қайта жарату жұмыстарын Чалаил Эрави Кесава Паниккер жүргізді. Ол Вембанад қайалын Ченнамкари өзенінің сағасынан қайта жаратуды жөн көрді. Қайта жаратылған қайал «Аттумутту Кайал» деп аталды. Сол жылы ірі қайта жарату жұмыстарының бірі Коттайам православие семинариясы жүргізген Семинария Кайалы болды. Суды шығару үшін керосин қозғалтқыштарын енгізу көлдің кең аумақтарын өңдеуге мүмкіндік берді. Бұл фермерлерді көлдің тереңіне баруға итермеледі. 1898-1903 жылдар аралығында қайта жарату жұмыстарын Паллитанам Лука Матай (Паллитанхатху Матайчен) басқарды, ол Черукара Кайал мен Паллитанам Моваайрам Кайалды қайта жаратылған жерлерге қосты. Бірақ 1903 жылы Мадрас үкіметі кайалды қайта жаратуға тыйым салғандықтан, қайта жаратудың екінші кезеңі (1890-1903 жж.) тоқтап қалды. Черукали Кайал, Раджапурам Кайал, Арупанку Кайал, Пантарнду Панку Кайал және Мати Кайал осы кезеңдегі басқа да ірі қайта жаратулар болды. 1912 жылы Мадрас үкіметі Траванкор үкіметінің үш кезеңде одан әрі қайта жарату жөніндегі ұсынысын мақұлдады. Осы схема бойынша қайраткерлік жерлер әрқайсысы ағылшын алфавиті әріптерімен аталатын блоктарда қайта жарату үшін жарияланды. Қаялдың жалпы ауданы 19 500 акр болатын, 1913-1920 жылдар аралығында 12 000 акр жер қайта жаратылды. 1913 жылы тыйым алынып тасталғаннан кейін Паллитанам Лука Маттай және Кұттанадудың басқа да көрнекті отбасыларымен бірге Е блогын қайта жаратып, жалпы ауданы 2400 акрды құрады. Бұл Құттанадудағы ең ірі «Кайал Нилам». Бұл жобада оның негізгі серіктестері – бұрынғы МТК К. Кюриан мен Джон Илликалам болды. 1914-1920 жылдар аралығындағы жаңа қайта жарату деп аталатын қайта жаратулар үш кезеңде жүргізілді. Бірінші кезеңде 6300 акр көлеміндегі А-дан G-ге дейінгі блоктар қайта жаратылды. C блогы, D блогы (Аттумукхам Арайрам (Аттумутту Кайал), Текке Арайрам және Вадакке Арайрам) және E блогы (Ерупатиналайрам Кайал), F блогы (Сот Арайрам Кайал) және G блогы (Кочу Кайал) осы кезеңде қайта жаратылған негізгі Кайал Ниламдар. Жаңа қайта жаратудың екінші кезеңінде Паллитанам Лука Маттай, Куннумпурату Куриен, Вачапарампил Маттен, Пажаяпармпил Чако, Куннатуссерил Пейоус, Эттупарайл Ксавьер және Паттассири ПП Маттайдың басшылығымен 3600 акр аумақты қамтитын H-ден N-ге дейінгі блоктар қайта жаратылды. Жаңа қайта жаратудың үшінші кезеңінде R блогындағы 1400 гектар жерді сол кездегі Шри Мулам халықтық ассамблеясының мүшесі Паллитанм Лука Маттай бастаған сегіз отбасының бірлескен күш-жігерімен қайта жаратылды. Оның рекультивациядағы серіктестері арасында Вачапарапил Матен, Пажаяпармпил Чако, Эттупараил Ксавьер, Паттассир ПП Маттай, Каарикужи Понада Ваакаал Матулла Маппила (Е және Ф блогы), Меледом, Парутиккаль және Кандакуди бар. Бірде Траванкор патшасы Ерупатиналайрам Кайалына келгенде, ол оған риза болды және Каарикужи Матулла Маппилаға оны құрметтеу үшін «Понада» сатып алу керек екенін айтты. Ол «Понада» сатып алмағандықтан, «Понада Ваакаал» (сөзбен айтылған Понада) сыйлады. Содан бері оның үйі «Понадаваакаал» деп белгілі болды. 1920-1940 жылдар аралығында күріш бағасының күрт төмендеуіне байланысты қайта жарату жұмыстары тоқтап қалды. 1920-1940 жылдар аралығында күріш бағасының күрт төмендеуіне байланысты қайта жарату жұмыстары баяулады, бірақ 1940-жылдардың басында қайта жанданды. Осы кезеңде ауыл шаруашылығы өнімділігін арттыру мақсатында үкімет «Көбірек тамақ өсіру» кампаниясын бастады және ынталандырулар жаңа қайта жаратуларға ықпал етті. Электр моторларының пайда болуы бұрынғы кезеңдермен салыстырғанда қайта жаратуды салыстырмалы түрде оңай, арзан және қауіпсіз етті. Соңғы қайта жарату участақтары, атап айтқанда Q, S және T блоктары осы кезеңде Джозеф Мурикан (Мурикен Оутачан) және оның әйелінің отбасысы Путанпура Панчара (Велиянаду) тарапынан жасалды. Аймақтағы шаруашылық өскен сайын фермерлер күріш өсірудің жылына екі циклмен шектелуіне наразы болды. Бұл Құттанадуда ішуге жарамды судың шектеулі болуына байланысты. Жаңбыр маусымдарында таулардан ағатын су өзендер арқылы теңізге жетіп, Құттанадуға ішуге жарамды су әкеледі. Бірақ жазда аймақтың төмен деңгейіне байланысты теңіз суы Құттанадуға еніп, судың тұздылығын айтарлықтай арттырады және оны ішуге жарамсыз етеді. Құттанаду сонымен қатар БҰҰ Тамақ және ауыл шаруашылығы ұйымы (FAO) тарапынан «Дүниежүзілік маңызды ауыл шаруашылығы мұрасы жүйесі» (GIAHS) ретінде танылды.

Тоттаппали ағызу жолы

Тоттаппали су төгу құрылысы Құттанадтағы су тасқыны жағдайына тұрақты шешім ретінде жобаланған. Бұл бағдарлама Памба, Манималаяр және Ачанковил өзендерінен келген тасқын суларын Вембанад көліне жеткенше теңізге бұруды көздеген. Су төгу құрылысы 1955 жылы пайдалануға берілді. 1968 жылы Үндістан үкіметі өзен арқылы бөгет салуды ұсынды, осылайша жазда теңіз суының Құттанадқа енуіне жол берілмейді, ал шаруалар жылына бір қосымша егін өсіруге мүмкіндік алады. Жоба үш кезеңде жоспарланды: оңтүстік жақ, солтүстік жақ және екі бөлімді біріктіретін тағы бір кезең. Жоба кешіктірілді және алғашқы екі кезең аяқталған кезде жобаға бөлінген қаражаттың бәрі таусылып, соңғы кезең тоқтап қалды. Жоба аяқталғаннан кейін көптеген қаржылық пайда күткен шаруалар мәселені өз қолдарына алуға бел буды және 1972 жылы бір түні шаруалардың үлкен тобы солтүстік және оңтүстік жақтар арасындағы кеңістікті топырақпен толтырды. Бүгінгі күнге дейін бөгеттің екі бөлігі арасындағы топырақ үйіндісі сақталған. Осының арқасында желтоқсан-маусым айларында тұзды су кірген кезде реттегіш шлюздерді жабуға, ал муссон кезінде ашуға мүмкіндік болды. Таннеермуккам бөгеті мен су төгу құрылысы іске қосылғаннан кейін Құттанадта екі егін өсіруге болатын болды. Бөгет шаруалардың өмір сапасын жақсартқанмен, ол ауыр экологиялық проблемаларға да себеп болды деген айыптаулар бар. Балыққа толы және аймақ халқының негізгі тағамы болған су жолдарына өсіп-өну үшін аздаған тұзды су қажет. Бөгет аймақтағы балық түрлерінің азаюына әкеп соқты және 2005 жылдан бері балықшылар бөгетке қарсы шығып отыр. Бөгет сонымен қатар теңіз бен су жолдары арасындағы үйлесімділікті бұзды және бөгеттен бұрын болмаған, мысалы, су өсімдіктерінің кең таралғаны сияқты проблемаларды тудырды. Бөгет құрылғанға дейін тұзды су су жолдарында тазартатын, бірақ қазір бұл болмайды, нәтижесінде су жолдары мен жақын жерлер ластануда.

Саясат

Құттанад сайлау округі бұрын Алапужаның құрамына кірген. 2008 жылғы Лок Сабха шекараларын қайта белгілеуден кейін ол қазір Мавеликкара сайлау округіне қарасты.