Кіріспе

Карта ойыны

Пангуингу (тагалог тілінде "pan geen ee" деп айтылады, Pangginggí деп те аталады, сондай-ақ Pan ретінде белгілі) – 19 ғасырдағы құмар ойыны карточка ойыны, Филиппиннен шыққан болуы мүмкін, руммиге ұқсас, және 1905 жылы Америкада алғаш рет сипатталған. Бұл ойын әсіресе Лас-Вегаста және Американың оңтүстік-батысындағы басқа казиноларда кең таралған. Оның танымалдылығы азайып, қазір тек Калифорниядағы бірнеше казинода, үй шараларында және онлайн-покер сайттарында ғана кездеседі. Калифорнияда осы ойын және покердің төмен ставкалы нұсқасы ғана ақшаға ойнауға рұқсат етілген еді.

Қақпақ

Ойын дәстүрлі түрде 320 картадан тұратын палубамен ойналады, ол сегіз ойын карталары палубасынан құрастырылады, барлық сегіздер, тоғыздар, ондар және жокерлер алынып тасталады, бұл оны 40 карталық испандық палубаға ұқсатады. Кейбір аймақтарда 5, 6 немесе 11 палуба қолданылады, көбінесе бір түстің (қазықтың) жиынтығы алынып тасталады. Ал Филиппинде ағылшын-американдық палубаның орнына, олар дәстүрлі түрде ойын үшін түпнұсқа 40 карталық испандық палубаны қолданады, онда туз, 2, 7, валет, кавалер (патшайымның орнына), король болады.

Ойын

Әр ойыншы бір фишка төлейді, оны "жоғарғы фишка" деп атайды. Жоғарғы фишканың құны ойындағы барлық төлемдердің мөлшерін анықтайды. Кейбір жоғары ставкалары бар ойындар екі фишка төлеумен ойналады, бұл "қос жоғарғы" деп аталады. Карточкалық ойындардың көпшілігінен айырмашылығы, дилерлік және ойын айналымы оңға қарай жүреді, солға қарай емес. Әр ойыншыға 10 карта беріледі. Ең үлкен қолы бар ойыншыдан бастап, әр ойыншы қолын жинап алады ("жоғарғыдан шығып") немесе ойнауға келіседі. Қолын жинаған ойыншы жоғарғы фишкасын жоғалтады. Егер бір ойыншыдан басқа барлығы жинап алса, соңғы ойыншы жоғарғы фишкаларды алады, және қол аяқталады. Кейбір ойындарда келісім бойынша жоғарғы фишка төленбейді. Ойыншылар тақтаға комбинация жасағанда, бір-біріне "бұршақ" деп аталатын ұпайлар төлейді. Егер ойыншы карта тастамас бұрын өз бұршақтарын сұрамаса, басқа ойыншылар оларды төлеуге міндетті емес. Ойыншылар комбинация жасауға тырысады. Комбинация бірдей номиналдағы үш немесе төрт картадан (мысалы, үш 6) немесе тізбектей (3, 4, 5) құралады (тізбектер "арқан" немесе "стрингер" деп аталады). Арқандағы барлық карталар бір түсті болуы керек, ал номиналды комбинациялар үшін бір түсті немесе үш түрлі түсті үш карта қажет. Номиналды комбинациялар үшін ерекшелік – туз бен корольдер (comoquer емес), кез келген үш картасы комбинация құрай алады (мысалы, екі жүрек тузы және бір ромб тузы). Кейбір комбинациялар "шарттар" деп аталады, және олар жасалған кезде, барлық белсенді ойыншылар (жоғарғыдан шықпағандар) комбинация жасаған ойыншыға фишкалар төлейді. Екі ойыншымен ойнағанда, ұпайды есептеудің баламалы әдісі – "үстінен" әдісін пайдалану. Бір-біріне ақша төлемей, әр ойыншы сол жағына бұршақтардан қалыптасқан үйірмен бастайды, содан кейін комбинация жасағанда өздеріне бұршақтар төлейді. Бұл бұршақтар қол аяқталғанға дейін үйірмен бірге сақталады, содан кейін оң жаққа ауыстырылады. Үйірді солдан оңға жылжытқан бірінші ойыншы жеңімпаз болады. Номиналды қазық картасының комбинациясындағы үш картаның екеуі "вагон" деп аталады. Ойын барысында сәйкес келетін қазықпен вагон ойнауға мүмкіндік болмаса, бұл "пекерлену" деп аталады.

Ойналатын комбинациямен айналысқанда, құнына байланысты бір, екі немесе төрт бұршақтық "патси" деп аталады.

Ойнау

Ойын қордың үстінен немесе тасталған карта үйірмесінің үстінен карта алудан тұрады. Ойыншы жинаққа қол тигізсе, одан кейін тасталған карталарды алуға құқығы жоқ. Карта жарамды біріктірілімде (оны үстелге қою керек) немесе бірден тасталуы керек (басқа румми стиліндегі ойындардан айырмашылығы, картаны қолыңызға қосып, басқа картаны тастауға болмайды). Егер ашық біріктірілімге сәйкес келетін карта тасталса, оны пайдалану міндетті (Forcing). Келесі ойыншының біріктіріліміне қосылатын тасталған карталар, егер олар жинақтан алынса, келесі ойыншыға міндетті түрде берілуі мүмкін, ал егер ойыншының қолынан тасталса – жоқ. Егер ойыншы қордың үстінен немесе тасталған карталардың үстінен карта ала алмаса, біріктірілім жасауға немесе жағдайды орындауға (және/немесе төлемдерді алуға) болмайды. Ойыншы 11 картаны біріктіргенде – бастапқы он картасы плюс бір карта (ойнап шығу үшін), ол үстіңгі карталарды алады, сондай-ақ белсенді ойыншылардан барлық жарамды жағдайлар үшін қосымша төлем алады және ойнап шыққаны үшін екі ұпай қосылады. Кейбіреулер он бес картадан тұратын «Он бес» немесе «Пип» деп аталатын ойынды ойнайды, бұл ойын Миннесотада танымал. Бұл ойын дәстүрлі ойын сияқты, бірақ ойыншылар бастапқыда он бес карта алады және ойнап шығу үшін он алты карта керек. Ойыншы біреу ойнап шыққанша қолын тастай алмайды. Егер ойыншы қателік жіберсе, ол ойыннан шықпайды және төлеуді жалғастырады, бірақ өзі үшін төлемдік комбинация жасау мүмкіндігінен айырылады.

Танымал мәдениетте

Кейде ойын Американың оңтүстік-батысындағы оқиғаларда кездеседі. Бір кейіпкер осы ойын туралы Роджер Торридің 1938 жылғы "Қиянат үшін 42 күн" атты қылмыстық детективтік әңгімесінде өз пікірін білдіреді, бұл оқиға Рено, Невада штатында өтеді.