Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Австралиялық-американдық актриса (1913–1991)
Australian American actress (1913–1991)
Корал Эдит Браун (23 шілде 1913 – 29 мамыр 1991) – австралиялық-американдық сахна және кино актрисасы. Оның көптеген театрлық жұмыстарының ішінде Бродвейдегі «Макбет» (1956), «Репетиция» (1963) және «Абыройлы мырза» (1965) қойылымдары бар. Ол 1984 жылы BBC телефильмі «An Englishman Abroad» (1983) үшін «Ең үздік актриса» номинациясында BAFTA тележүлдесін жеңіп алды. Оның кинодағы рөлдері: «Auntie Mame» (1958), «The Killing of Sister George» (1968), «The Ruling Class» (1972) және «Dreamchild» (1985). Ол актер Винсент Прайстің үшінші әйелі болған.
Coral Edith Browne (23 July 1913 – 29 May 1991) was an Australian American stage and screen actress. Her extensive theatre credits included Broadway productions of Macbeth (1956), The Rehearsal (1963) and The Right Honourable Gentleman (1965). She won the 1984 BAFTA TV Award for Best Actress for the BBC TV film An Englishman Abroad (1983). Her film appearances included Auntie Mame (1958), The Killing of Sister George (1968), The Ruling Class (1972) and Dreamchild (1985). She was actor Vincent Price's third wife.
Отбасы
Корал Эдит Браун теміржол кызметкері Лесли Кларенс Браунның (1890–1957) және Виктория Элизабет Браунның (1890–?), туған тегі Беннетт, екеуі де Викторияда туған. Ол және оның екі бауыры Мельбурн қаласының Футскрей деген шағын ауданында өсті.
Coral Edith Browne was the only daughter of railway clerk Leslie Clarence Brown (1890–1957), and Victoria Elizabeth Brown (1890–? ), née Bennett, both of Victorian birth. She and her two brothers were raised in Footscray, a suburb of Melbourne.
Мансап
Ол Ұлттық галереяның өнер мектебінде оқыды. Оның әуесқойлық дебюті – Франк Клевлоудың режиссерлігімен Шоудың «Сен ешқашан айта алмайсың» пьесасындағы Глория рөлі. Греган МакМахон оны 1931 жылғы 2 мамырда Мельбурнның комедия театрында «Маргарет Орм» рөлінде кәсіби дебюті үшін 17 жасында таңдады. Ол әлі де «Браун» деп аталатын, ал «e» әрпі 1936 жылы қосылды. 21 жасында, оның жанында 50 фунт стерлинг және Греган МакМахонның әйгілі актриса Мари Темпестке жазған таныстыру хаты болған күйі, ол Англияға эмиграциялады. Ол сахна актрисасы ретінде танымал болды, әсіресе Фредерик Лонсдейлдің «Миссис Чейнидің соңғысы» пьесасындағы, сондай-ақ В. Сомерсет Момның «Леди Фредерик» рөліндегі ойынымен көзге түсті. Ол 1936 жылы кинодағы мансабын бастады, оның ең танымал рөлдері – Вера Чарльз «Мейм әпке» (1958), Мерси Крофт «Жорж әпкеңнің өлтірілуі» (1968) және Леди Клэр Гурни «Билеуші сынып» (1972) болды. Оның теледидардағы тұңғыш дебюті 1938 жылдың қаңтарында болды, ол BBC теледидарының «Бильярд бөлмесінің құпиясы» өндірісінде ойнады. Мансабы бойы ол BBC радиосында тұрақты орындаушы болды және көптеген радио драмаларда, соның ішінде «Сегізде тамақ», «Екінші миссис Танкерей», «Каспари ісі», «Отелло трагедиясы», «Эдип патшасы», «Гамлет», «Тозақ машинасы», «Екі ана» және «Жастың көзі» сынды туындыларда өнер көрсетті. 1961 жылы Браун Рой Пломли жүргізген «Desert Island Discs» бағдарламасында суға батқан адам рөлінде болды. BBC теледидарындағы спектакльдерге 1969 жылы «Чарлидің әпкесі», 1972 жылы «Леди Виндермирдің желісі», 1972 жылы «Миссис Уорреннің кәсібі» және 1974 жылы «Адал болудың маңыздылығы» кірді. 1969 жылы Браун Джо Ортонның «Батлер не көрді» атты қарама-қайшылыққа толы фарсының бастапқы қойылымында, Вест-Эндтегі Корольдік театрда сэр Ральф Ричардсон, Стэнли Бакстер және Хейвард Морспен бірге ойнады. 1958 жылы Шекспир мемориалдық театрында (кейіннен Корольдік Шекспир компаниясы) «Гамлет» қойылымымен Кеңес Одағында гастрольдік сапарда жүргенде, ол тыңшы Гай Берджесспен кездесті. Бұл кездесу Алан Беннетттің «Шетелдегі ағылшын» (1983) телефильміне арналған сценарийінің негізі болды, онда Браун өзін ойнады, сонымен қатар Берджесспен болған әңгімелерінің бір бөлігі де көрсетілді. Берджесс, ол жер аударылуынан Джек Бьюкененнің музыкасын үнемі ойнап жұбаныш тапқан, Брауннан Бьюкененді білетінін сұрады. «Олай болса, біз үйленуге жақынбыз» деді актриса. 2000 жылы Британдық кино институтының (BFI) құрастырған «BFI TV 100» тізімінде, индустрия мамандарының сауалнамасы бойынша анықталған британдық теледидар бағдарламаларының ең үздік 100 бағдарламасының ішінде «Шетелдегі ағылшын» 30-орынды иеленді. Оның осы кезеңдегі тағы бір танымал фильмі – «Дреймчайлд» (1986) Льюис Кэрроллға арналған. Фильмде Браун «Элис ғажайыптар елінде» әңгімесіне шабыттандырған Элис Лидделдің кейінгі өмірі туралы әсерлі очерк берді. Алан Беннетттің «Шетелдегі ағылшын» пьесасының бейімделуіндегі «Жалғыз тыңшылар» атты қойылымда Браунды Прунелла Скейлс сомдады. Пенелопа Уилтон Браунның рөлін BBC радиосының түпнұсқа фильмнің бейімделуінде ойнады. 1990 жылы Ұлыбританияның Channel 4 арнасында көрсетілген «Caviar to the General» деректі фильмінде, қайтыс болудан аз уақыт бұрын Корал Браун «Шетелдегі ағылшынның» сахналық нұсқасын көргендегі реакциясын, әсіресе костюмдерге деген наразылығын әзілмен баяндады. Ол фильмде түсірілген кезде костюм дизайнерінің оқиға орын алған кезде оның не киетінін білу үшін көп күш жұмсағанын еске алды, бірақ сахналық костюмдерді көргенде: «Мен есінен таныдым. Менің жалған терімен, не болса да, және Рождестводан кейін құтқарылу армиясынан қолға ұстап алмайтын шапқырлармен көрінуім мені ашуландырды. Егер спектакль Нью-Йоркке келсе, мен үш заңгермен бірге барамын, өйткені мен оны жамандау деп санаймын». 2018 жылы Австралияда Морин Шерлоктың сахнасында Геневив Муйдың Браун рөлін ойнаған «Coral Browne This F***ing Lady» пьесасы қойылды. Кейіннен Аманда Маггелтон пьесаның келесі қойылымдарында Браунның рөлін сомдады.
She studied at the National Gallery Art School. Her amateur debut was as Gloria in Shaw's You Never Can Tell, directed by Frank Clewlow. Gregan McMahon snapped her up for her professional debut as "Margaret Orme" in Loyalties at Melbourne's Comedy Theatre on 2 May 1931, aged 17. She was still billed as "Brown", the "e" being added in 1936. At the age of 21, with just £50 on her and a letter of introduction to famed actress Marie Tempest from Gregan McMahon, she emigrated to England where she became established as a stage actress, notably as leading lady to Jack Buchanan in Frederick Lonsdale's The Last of Mrs Cheyney, W. Somerset Maugham's Lady Frederick She received royalties from the play from all future productions. She began film acting in 1936, with her more famous roles being Vera Charles in Auntie Mame (1958), Mercy Croft in The Killing of Sister George (1968), and Lady Claire Gurney in The Ruling Class (1972). Her television debut came in January 1938, when she appeared in a BBC Television production of The Billiard Room Mystery. Throughout her career, she was a regular performer on BBC Radio and appeared in numerous radio dramas, including Dinner at Eight, The Second Mrs. Tanqueray, The Caspary Affair, The Tragedy of Othello, Oedipus The King, Hamlet, The Infernal Machine, Two Mothers, and The Eyes of Youth amongst many others. In 1961, Browne was the featured castaway on Desert Island Discs, hosted by Roy Plomley. Television plays for the BBC included Charley's Aunt in 1969, Lady Windermere's Fan in 1972, Mrs. Warren's Profession also in 1972 and The Importance of Being Earnest in 1974. In 1969, Browne appeared in the poorly received original production of Joe Orton's controversial farce What the Butler Saw in the West End at the Queen's Theatre with Sir Ralph Richardson, Stanley Baxter, and Hayward Morse. While touring the Soviet Union in a Shakespeare Memorial Theatre (later the Royal Shakespeare Company) production of Hamlet in 1958, she met the spy Guy Burgess. This meeting became the basis of Alan Bennett's script for the television movie An Englishman Abroad (1983) in which Browne played herself, apparently including some of her conversations with Burgess. Burgess, who had found solace in his exile by continually playing the music of Jack Buchanan, asked Browne if she had known Buchanan. "I suppose so", the actress replied, "we nearly got married". On the BFI TV 100, a list compiled in 2000 by the British Film Institute (BFI), chosen by a poll of industry professionals, to determine what were the greatest British television programmes of any genre ever to have been screened, An Englishman Abroad was listed at No. 30. Her other notable film of this period, Dreamchild (1986) concerned the author Lewis Carroll. In the film, Browne gave an affecting account of the later life of Alice Liddell who had inspired the tale Alice's Adventures in Wonderland. Browne was portrayed by Prunella Scales on stage in Alan Bennett's adaptation of his play An Englishman Abroad entitled Single Spies. Penelope Wilton took the role of Browne in the BBC radio adaptation of the original film. In a televised documentary Caviar to the General broadcast on UK Channel 4 in 1990, shortly before her death, Coral Browne humorously described her reaction to seeing the stage version of An Englishman Abroad, particularly expressing her irritation at the costumes. She recalled that when she made the film version, the costume designer went to great lengths to find out what she wore at the time the story is set, but when she saw the stage costumes she exclaimed: "I fainted. The prospect of my appearing in a fake fur whatever it was, and hats that wouldn't have come out of a grab bag after Christmas at the Salvation Army I was incensed and I mean and if the play ever comes to New York I shall go there with three lawyers because I consider it a defamation." In 2018, an Australian stage play Coral Browne This F***ing Lady was staged by Maureen Sherlock starring Genevieve Mooy as Browne. Subsequently, Amanda Muggleton took on the part of Browne in later productions of the play.
Жеке өмір
Браун 1950 жылы актер Филип Пирманға үйленді және оның 1964 жылы қайтыс болуына дейін үйленген күйінде болды. "Қан театры" (1973) фильмін түсірілімі кезінде ол актер Винсент Прайспен танысты, және олар 1974 жылдың 24 қазанында үйленді. Екеуі АҚШ-та да, Лондондағы Queen's Theatre-да да қойылған "Ардель" пьесасының халықаралық сахналық адаптациясында бірге ойнады. Осы қойылым барысында Браун мен Прайс 1975 жылы эфирге шыққан BBC радиоспектаклі "Night of the Wolf" ("Жылқы түні") спектаклінде бірге өнер көрсетті. Кейін олар 1979 жылғы CBS телеарнасының "Time Express" ("Уақыт экспресі") мини-сериалында пайда болды. Ол 1987 жылы АҚШ азаматы болды, бұл Прайс үшін сыйлық болды, ол кейіннен оның үшін католицизмге көшті (ол өзі көп жыл бұрын дін аударған еді). Браун 1991 жылдың 29 мамырында Лос-Анджелесте, Калифорнияда, сүт безі ісігінен қайтыс болды, оған 77 жас болған. Оның қазасынан кейін денесі кремацияланып, күлі Голливуд мәңгілік зиратындағы Роза бағында шашылды. Оның некелерінен балалары болған жоқ; Прайс екі жылдан кейін қайтыс болды.
Browne married actor Philip Pearman in 1950, and remained married until his death in 1964. While making the film Theatre of Blood (1973), she met actor Vincent Price; they married on 24 October 1974. The two appeared together in the international stage adaptation of Ardèle, which played in the US as well as in London at the Queen's Theatre. During this run, Browne & Price starred together in the BBC Radio play Night of the Wolf first airing in 1975. The two subsequently appeared in the 1979 CBS TV miniseries Time Express. She became a naturalized United States citizen in 1987 as a gift to Price who later converted to Catholicism for her (she had converted many years previously). Browne died on 29 May 1991 in Los Angeles, California, from breast cancer; she was 77. After her death, she was cremated and her ashes were scattered in the Rose Garden at Hollywood Forever Cemetery. She had no children from her marriages; Price died two years later.
Марапаттар
Браун "Ағылшын шетелде" фильміндегі рөлі үшін 1984 жылы BAFTA телеарналық сыйлығының "Ең үздік әйел актрисасы" номинациясын жеңіп алды. Кейіннен ол 1986 жылы "Дримчайлд" фильміндегі рөлі үшін Лондонның Evening Standard британдық кино сыйлығымен марапатталды. 1976 жылы Лос-Анджелес театр сыншылары оны Лос-Анджелестегі Марк Тапер форумындағы "Травести" спектакліндегі рөлі үшін ең үздік актриса деп таныды.
Browne was awarded the BAFTA Television Award for Best Actress 1984 for her role in An Englishman Abroad. She later received the London Evening Standard British Film Awards for Best Actress in 1986 for Dreamchild. In 1976, the Los Angeles Theatre Critics named her Best Actress for her role in Travesties at the Mark Taper Forum in Los Angeles.
Тұлға
Патшалық Шекспир компаниясы күйеуі Филипп Пирманға "Король Лир" қойылымында оған лайықты рөл жоқ екенін айтқанда, ол сценарийді талап етті және оны қарап, іздеген бетін тапты. "Міне, осы жерде", - деді ол, - "өте қолайлы рөл. Довер маңындағы шағын лагерь." Браунның тілі көркемдікпен ерекшеленді, және оның "Осы лағым" атты рұқсатсыз өмірбаяны жарық көрді. Ол дінге бет бұрғаннан кейін, шын ниетпен католик болды. Осы екі жайт оның Бромптон ораторийі алдында, жексенбілік құлшылықтан кейін тұрғандағы оқиғасында бірікті. Сол кезде бір актер оған кімнің кімнің әйелімен жақындық таныстырып жатқаны туралы сыбырлады. Ол оны тоқтатып, былай деді: "Мен мұндай лас әңгімелерді естігім жоқ. Мен осы күйде, құдайға жақын тұрғанда, олай болмайды." Алан Беннет: "Мен Коралға [Сесил] Битонды гомосексуал деп ойлағанымды айтсам, ол: "Менің қасымда болғанда емес, жаным. Құбырдың ішіндегі егеуқұйрық сияқты"" Жасырақ австралиялық актер Барри Хамфрис Браунның естелік шарасында оған лайықты өлең арнады: "Ол өзінен бос орын қалдырды/Шұңқыр, ойыс, кеңістік/Әлем енді бұрынғыдай емес/Корал Браун кеткеннен кейін".
When told by the Royal Shakespeare Company that there was no suitable role in their upcoming production of King Lear for her husband, Philip Pearman, she demanded a script and running through it she found the page she was looking for. "There you are", she said, "the perfect part. A small camp near Dover." Browne's language was colourful, and an unauthorized biography of her, This Effing Lady, was published. She was a devout Catholic (by conversion). The two aspects came together in a story of her standing outside Brompton Oratory after Sunday mass when an actor came up to her with gossip about who was sleeping with someone else's wife. She stopped him in his tracks with: "I don't want to hear this filth. Not with me standing here in a state of fucking grace." Alan Bennett: "When I said to Coral that I’d thought [Cecil] Beaton was gay she remarked, 'Not when he was with me, darling. Like a rat up a drainpipe.'" The younger Australian performer Barry Humphries paid tribute to Browne at her memorial service with an appropriate poem: "She left behind an emptiness/A gap, a void, a trough/The world is quite a good deal less/Since Coral Browne fucked off."