Шотландия ақсұлы: Гордон әулетінің тарихы

Кіріспе

Шотланд ақсұлтаны

Александр Гордон, 4-ші Гордон герцогі, КТ (18 маусым 1743 – 17 маусым 1827), 1752 жылға дейін Хантли маркизі лауазымында болған шотланд ақсұлтаны, Каймс оны "Британиядағы ең ірі тұлға" деп сипаттаған, сондай-ақ ол Гордон тайпасы басшысына дәстүрлі атау болған "Солтүстік Қоқаны" (Cock o' the North) есімдерімен де белгілі болған.

Ерте өмір

Александр Гордон 18 маусымда 1743 жылы Гордон қамалында, Фочаберс қаласында дүниеге келді. Ол Космо Гордонның, Гордонның 3-ші герцогінің және оның әйелі, Леди Кэтрин Гордонның, 2-ші Абердин графының қызының үлкен ұлы болды. Ол Итон және, мүмкін, Харроу колледждерінде білім алды. 1752 жылы ол 4-ші Гордон герцогі болды. Оның інісі Лорд Джордж Гордон, Гордон бүлігін бастады. 1767 жылы ол Шотландиядан сайланған пэр ретінде тағайындалды. 1778 жылы үкімет «Солтүстік Британияда» үш жалдамалы полк құруға қаражат бөлді, олардың бірі Гордонның ағылшын-француз соғысы үшін (1778-1783) құрған «Гордон жалдамалылары» немесе «Солтүстік жалдамалылары» болды. Бұл полк 1783 жылы таратылды. 1775 жылы ол Шотландияның Шытыр орденінің рыцары аталды және 1784 жылы Глостер графтығындағы Хантли бароны, Глостер графтығындағы Хантли және Норфолк графтығындағы Норвич графы болып Ұлыбритания пэрі аталды. Оның жаңа титулдары баршаға ұнамады. Ол өзіне тиіс емес титулдар алды деп есептелді. Шотландия пэрлігі Гордон Хантли титулын «пэрлік топографиясының абсурдты үлгісі» деп сипаттады. Глостерширдегі Ньюенттен төрт шақырым қашықтықтағы Хантли ауылы Гордон отбасымен немесе Солтүстік Британиядағы Хантли қаласымен байланысы жоқ сияқты. Джордж Эдвард Кокейн «The Complete Peerage» кітабында герцогтің Норвич графы атағын таңдауы туралы былай деді: «Оның арғы әжесі Норфолк герцогінің 5-ші және Норвич графының 1-ші қызы болған, бірақ бұл титул 1777 жылы жойылған болса да, оның құқығы сол әйелдің ұрпақтарына өткен жоқ». Ол 1794 жылдан 1806 жылға дейін және 1807 жылдан 1827 жылға дейін Шотландияның Ұлы мөрінің сақтаушысы болды. 1793-1827 жылдары ол Абердиндегі Корольдік колледждің канцлері болды. Сонымен қатар, ол 1808 жылға дейін Абердинширдің лорд-лейтенанты болды. Ол 11 қаңтар 1775 жылы король Георг III-тен Шытыр орденін алды. «Ұлттық биографиялық сөздік» оны былай сипаттады: «Ол үйленген кезде замандастарының ең сұлу адамдарының бірі ретінде танымал болды». Ол 1794 жылы Француз революциялық соғыстары үшін 92-ші (Гордон Хайлендерлері) жаяу әскер полкін құрды. Ол Банфширдегі Фохаберс, Томинтул және Портгордон ауылдарын құруға жауапты болды. Ол сондай-ақ Гордон сеттер итінің тұқымын жасаушы ретінде танымал, ол 18 ғасырда 200 жылдық тұқымды танымал етіп, 1820 жылы оның тұқымдық стандартын ресмилендірді. Ол шотландтық скрипкашы және композитор Уильям Маршаллдың (1748-1833) музыкасын ынталы түрде қолдады және оның көптеген стратспейлерімен танымал болды, ол Гордон үй шаруашылығының басқарушысы қызметін атқарды.

Alexander Gordon was born at Gordon Castle, Fochabers, on 18 June 1743, the eldest son of Cosmo Gordon, 3rd Duke of Gordon, and his wife, Lady Catherine Gordon, daughter of the 2nd Earl of Aberdeen. He was educated at Eton and also possibly at Harrow. He succeeded as 4th Duke of Gordon in 1752. His younger brother was Lord George Gordon, who incited the Gordon riots. He was elected as a Scottish representative peer in 1767. In 1778 the government allocated funds to raise three fencible regiments in 'North Britain', one of which was the 'Gordon Fencibles' or North Fencibles' raised by Gordon for the Anglo French War 1778 83, this was disbanded in 1783. He was appointed a Knight of the Thistle in 1775 and was created a Peer of Great Britain as Baron Gordon of Huntley, of Huntley in the County of Gloucester, and Earl of Norwich, in the County of Norfolk, in 1784. His new titles were not universally popular. He was thought to have taken designations to which he had no right. The Scots Peerage described the Gordon of Huntley peerage as "an absurd specimen of Peerage topography. The village of Huntley, four miles from Newent in Gloucestershire, had apparently no connection with the Gordon family or with the town of Huntly in North Britain." George Edward Cokayne in The Complete Peerage says the following with regard to the Duke's choice of Norwich for his earldom: "His great grandmother was the daughter of the 5th Duke of Norfolk and 1st Earl of Norwich, but though that title had become extinct in 1777, the representation thereof did not vest in the issue of that lady." He was Keeper of the Great Seal of Scotland from 1794 to 1806 and from 1807 to 1827. Between 1793 and 1827, he was Chancellor of King's College, Aberdeen. In addition, he was Lord Lieutenant of Aberdeenshire until 1808. He received the Order of the Thistle from King George III on 11 January 1775. The Dictionary of National Biography described him thus: "At the time of his marriage the Duke was reputed one of the handsomest men of his day". He raised the 92nd (Gordon Highlanders) Regiment of Foot in 1794 for the French Revolutionary Wars. He was responsible for establishing the new village of Fochabers as well as those of Tomintoul and Portgordon in Banffshire. He is also credited as the founder of the Gordon Setter breed of dog, having popularised a 200 year old breed during the 18th century and then formalised its breed standard in 1820. He was an enthusiastic supporter and patron of the music of William Marshall (1748–1833), a Scottish fiddler and composer, and famous for his many strathspeys, who acted as steward of the Gordon household.

Танымал мәдениетте

Гордон екі рет Ватерлоо шайқасындағы күресте дұрыс емес бейнеленген: 1970 жылғы «Ватерлоо» фильмінде оны Руперт Дэвис сомдады, ал «Әкелер армиясы» телесериалының «Солдаттың қоштасуы» атты эпизодында оны Джон Лори ойнады.