Кіріспе
18 ғасырдағы британдық саясаткер, 1780 жылғы Гордон бүлігімен танымал британдық саясаткер.
the British politician famous for the 1780 Gordon Riots
Лорд Джордж Гордон (26 желтоқсан 1751 – 1 қараша 1793) – 1780 жылғы Гордон бүлігіне есімін бергенімен әйгілі британдық саясаткер. Ерекше мінезді және ойсыз адам болған ол шотланд ақсүйек отбасында дүниеге келді және 1774 жылдан 1780 жылға дейін Парламент палатасында отырды. Оның өмірі бірнеше даулы жағдайлармен аяқталды, әсіресе иудаизмді қабылдауы оны оқшаулатуға себеп болды. Ол Ньюгейт түрмесінде қайтыс болды.
Ерте өмір
Джордж Гордон Англияның Лондонында, Космо Джордж Гордонның үшінші және кіші ұлы, 3-ші Гордон герцогы, және оның әйелі Кэтриннің, сондай-ақ 4-ші Гордон герцогы Александр Гордонның інісі болып дүниеге келді. 1759 жылы ол әкесінің әкесі басқарған 89-шы (Highland) жаяу әскер полкінде энсинг комиссиясын сатып алды, бірақ Итонде білімін аяқтағаннан кейін 1763 жылы 12 жасында Корольдік теңіз күштеріне қабылданды. Ол лейтенант шеніне көтерілді, бірақ мансабы тоқтап, басқа шендерге көтеріле алмады. Теңізшілердің нашар тұрмыс жағдайларын көтерудегі әрекеттері әріптестерінің күдігіне ұшыратты, бірақ қарапайым теңізшілер арасында оның беделін арттырды. Адмиралтействоның басшысы Лорд Сэндвич оған бірден кемеге қолбасшылық етуді уәделемеді, сондықтан ол 1777 жылы қызметтен кетті, саяси қарсы болған Америка Тәуелсіздік соғысына қатыспады.
Парламенттік мансап
1774 жылғы жалпы сайлауда Гордон Лудгершалл округінен парламент мүшесі болып қарсылығызсыз сайланды. Бұл округ генерал Фрейзермен оның үшін сатып алынған, Гордонның Инвернесс округінде оған қарсы шығуы мүмкін екенін болдырмау үшін. Гордонды жеңілтек деп есептеді және оған қандай да бір маңыз берілмеді. Парламентке кірген сәттен бастап ол үкіметтің Америкаға қатысты колониялық саясатын қатаң сынады. Ол Американың тәуелсіздігін қолдаушы болды және колониялардың пайдасына жиі сөз сөйледі. Парламентте саяси қолдаушылар табу мүмкіндігі оның тұрақсыздығы мен барлық маңызды саяси топтарды сынауға бейімділігінен зардап шекті. Ол радикалды оппозицияның өкілі Чарльз Джеймс Фоксқа да, консерватор премьер-министр Лорд Нортқа да бірдей қарсы сөйлеуге дайын болды. 1780 жылғы жалпы сайлауда оның қайта сайлану мүмкіндігі жағдайларға байланысты тоқтатылды. Ол саяси өмірге жақын болды және 1781 жылы сотта ақталғаннан кейін Лондон қаласынан сайлануға ниеттенгенін мәлімдеді, бірақ кейін бас тартты. Оның ағасы Чарльз Уэсли оны айыптаған пікірді бөліскен болуы мүмкін. Әйгілі адвокат, Томас Эрскин, 1-ші барон Эрскиннің күшті қорғауының арқасында ол мемлекетке қарсы ниеті болмағандықтан ақталды.
Parliament he was a strong critic of the government's colonial policy in regard to America. He became a supporter of American independence and often spoke out in favour of the colonies. His chances of building a political following in parliament were damaged by his inconsistency and his tendency to criticise all the major political factions. He was just as likely to attack the radical opposition spokesman Charles James Fox in a speech as he was to challenge Lord North, the Tory Prime Minister. His chances of being returned at the 1780 general election were overtaken by events. He remained close to political life, and after being acquitted at his trial in 1781, he declared his intention of standing for the City of London, but withdrew. who may have shared the condemning opinion of his brother Charles Wesley. Thanks to a strong defence by his cousin, Thomas Erskine, 1st Baron Erskine, he was acquitted on the grounds that he had had no treasonable intent.
Түрмеге қамау
1786 жылы ол шіркеулік сотқа куәлік беруден бас тартқаны үшін Кентерберий архиепискобы тарапынан қауымнан шығарылды, ал 1787 жылы Мари Антуанетта, Жан Балтазар д’Адемар (Францияның Ұлыбританиядағы елшісі) және Англиядағы әділеттік жүйесін қаралағаны үшін сотталды. Бірақ оған кепілсіз соттан кетуге рұқсат берілді де, ол Нидерландыға қашып кетті. Версаль сарайының шағымы бойынша, оған сол елді тастап кетуге бұйрық берілді. Англияға қайтқанда Бирмингемде ұсталды және 1788 жылдың қаңтарында Ньюгейт түрмесінде бес жылға бас бостандығынан айырылды, сонымен қатар бірнеше қатал шарттар қойылды.
Өлім
1793 жылдың қазан айында Гордон Ньюгейт түрмесінде сол жыл бойы бой көтерген ішек қызбасына шалдықты. Кристофер Хибберт, тағы бір өмірбаяншы, көптеген тұтқындар оның денсаулығы туралы жаңалық күтіп, камера есігінің сыртында күткенін жазады; инфекцияға ұғатынына қарамастан, достары бөлмеде сыбырласып, оның жазылуын тілеп дұға етті. Бірақ Джордж "Исраэль бар Авраам" Гордон 1793 жылдың 1 қарашасында (26 мархешван 5554) 41 жасында қайтыс болды. Мүмкін, қабірді ұйытудан қорқып, Гордонды еврей зиратына емес, Пикадиллидегі Сент-Джеймс шіркеуінің (ол шіркеуден айырылған ағылшын шіркеуі) бөлек жерлеу алабына жерледі, ол шіркеуден шалқап, Хэмпстед жолының жанында, Уоррен көшесінің солтүстігінде орналасқан. Кейін ол Сент-Джеймс бақшасына айналды, бірақ 2017 жылдың маусымынан бастап оның жерленгендері Еустон станциясын кеңейту үшін HS2 жобасына кедергі келтірмей, басқа жерге қайта жерленді. Гордонның өмірбаянын Йирмеяху Биндманның "Лорд Джордж Гордон" (1992) атты пьесалық өмірбаянында кездестіруге болады, ал оның іс-қимылдарын қорғау Роберт Уотсонның "Лорд Джордж Гордонның өмірі, оның саяси мінез-құлқына философиялық шолумен" (1795) еңбегінде жүзеге асырылады. Ол сондай-ақ Хью МакДиармидтің "Шотландиялық эксцентриктер" (1936) жинағындағы тақырыптардың бірі болып табылады. Лорд Джордж Гордон туралы тарихи мәліметтерді 1780 жылдан бастап оның қайтыс болған жылына дейінгі "Жылдық тізілімдерден" табуға болады.