Жаңа Орлеан Монета Орталығының Тарихы

Кіріспе

АҚШ монета айналымын ұйымдастыру бөлімшесі

Нью-Орлеан монетасы 1838 жылдан 1861 жылға дейін және 1879 жылдан 1909 жылға дейін АҚШ монета айналымын ұйымдастыру бөлімшесі ретінде Луизиана штатының Нью-Орлеан қаласында жұмыс істеді. Жұмыс істеген жылдары ол 427 миллионнан астам алтын және күміс монеталарды, американдық номиналдың дерлік барлық түрлерін шығарды, олардың жалпы номиналды құны 307 миллион АҚШ долларынан асты. Америка Азамат соғысы мен жаңғырту кезеңінің көп бөлігінде жабық болды. Монета соғудан шығарылғаннан кейін ғимарат әртүрлі мақсаттарда қолданылды, оның ішінде сынақ кеңсесі, АҚШ жағалау күзетінің қоймасы және бомбалаудан қорғаныш алаңы ретінде. 1981 жылдан бері Луизиана штаты мұражайының филиалы болып табылады. 2005 жылы «Катрина» дауылынан зардап шеккен мұражай екі жылдан астам жөндеу және қайта жаңартудан кейін 2007 жылдың қазан айында қайта ашылды. Көрмелерге Нью-Орлеанның танымал джаз музыканттары қолданған аспаптар, фотосуреттер және плакаттар кіреді, қазір олар Нью-Орлеан джаз мұражайының бөлігіне айналды. Бұл орын сонымен қатар Нью-Орлеан джаз ұлттық тарихи паркі және «Mintтегі музыка» жеке ұйымымен серіктестікте джаз концерттеріне арналған алап болып табылады. Луизиана тарихи орталығы ғимараттың үшінші қабатында орналасқан. Орталықта отарлық дәуірдегі қолжазбалар мен карталар, сондай-ақ кең ауқымды БАҚ-тағы бастапқы және екіншілік дереккөздердің жинақтары бар. Ол Луизиана тарихы мен мәдениетіне қызығушылық танытқан кез келген адамға ашық. Нью-Орлеан монетасы Ұлттық тарихи ескерткіш деп жарияланды және ол АҚШ монетасы ретінде қызмет еткен ең көне құрылыс болып табылады. Шарлотта монетасымен бірге, бұл АҚШ-тағы екі бұрынғы монета соғу орталығының бірі, онда өнер галереясы бар.

Өмірбаян

Нью-Орлеан монетаханасының құрылуына 1830-шы жылдардағы күрделі қаржылық дағдарыс себеп болды, оның ішінде ел ішіндегі монета тапшылығы және мәселені шешу үшін шетелдік монеталардың көптеп қолданылуы болды. 1832 жылы президент Эндрю Джексон АҚШ-тың Екінші банкін қайта құруға вето қойды, ол, оның пікірінше, солтүстік-шығыс коммерциялық байларына, Ескі Оңтүстік-батыстың қарапайым шекара тұрғындарының есебінен несие берген мекеме еді. Джексон, Теннесси штатының тұрғыны болғандықтан, осы аймақпен тығыз байланысты болды. 1836 жылы Джексон Specie Circular деп аталатын жарлық шығарды, онда АҚШ-тағы барлық жер сатып алу-сату операциялары қолма-қол ақшамен жүргізілуі керек еді. Бұл екі шараның нәтижесінде, 1837 жылғы экономикалық дағдарыстан кейін (жарым-жартылай Джексонның қаржы саясатынан туындаған) елде монетаға деген қажеттілік артты. Осының салдарынан 1835 жылы АҚШ Федералдық үкіметі үш филиалдық монетахана құрды: Солтүстік Каролинадағы Шарлотта монетаханасы, Джорджиядағы Дахлонега монетаханасы және Нью-Орлеан монетаханасы. Дахлонега мен Шарлотта алтын өндіру аймақтарында орналасқандықтан, олар тек алтын монеталар шығарды. Нью-Орлеан Миссисипи өзені бойындағы стратегиялық орналасуына байланысты таңдалды, бұл оны коммерциялық қызмет үшін, әсіресе аймақтың плантацияларынан мақта экспорттау үшін маңызды орталыққа айналдырды. Мексикадан жыл сайын осы порт арқылы көптеген алтын түсіп тұрды. 19 ғасырдың басында, Азамат соғысына дейін АҚШ-тың бесінші ірі қаласы болған Нью-Орлеан елдегі басқа қалаларға қарағанда шетелдік сауданы көбірек жүргізді. Сонымен қатар, ол Алабама штатында жақында ашылған алтын кен орындарына жақын орналасқан. Филадельфия монетаханасы көптеген монеталар шығарғанмен, 19 ғасырдың басында ол оларды жаңа елдің алыс аймақтарына, әсіресе Оңтүстік пен Батысқа жылдам жеткізе алмады. Басқа екі Оңтүстік филиалы тек алтын монеталар шығарғаннан өзгеше, Нью-Орлеан монетаханасы алтын және күміс монеталар шығарды, олардың саны мен құны айтарлықтай жоғары болды. Бұл оны 1850-ші жылдардың ортасында Сан-Франциско монетаханасы көптеген алтын монеталар шығара бастағанға дейін елдегі ең маңызды филиалдық монетаханаға айналдырды. Монетахананың орналасқан жері тарихи маңызы бар. Ол француз кварталының екі өзенге қараған бұрышының бірінде орналасқан, бұл бұрын Нью-Орлеанның Vieux Carré деп аталатын бүкіл қаласы болған. Француз және испан билігі кезінде бұл жерде қаланың қорғаныс бекіністерінің бірі орналасқан. 1792 жылы испан губернаторы Франсиско Луис Гектор де Каронделе бұл жерде Сан-Карлос (кейіннен Сент-Карлс) бекінісін салды. Бекініс 1821 жылы бұзылды, ал жақын жердегі аймақ кейін Эндрю Джексонның құрметіне Джексон алаңы деп аталды. АҚШ армиясының генералы Джексонның басшылығы 1814 жылдың желтоқсан айынан бастап 1815 жылдың 8 қаңтарына дейін қаланы британдық әскерлердің шабуылынан сақтап қалды. Осы күні 1812 жылғы соғыстың соңғы маңызды шайқасы – Нью-Орлеан шайқасы болды.

The establishment of the New Orleans Mint was prompted by a complex fiscal crisis of the 1830s, which included a general shortage of domestically minted coinage and the frequent circulation of foreign coins to alleviate the problem. In 1832 President Andrew Jackson had vetoed a rechartering of the Second Bank of the United States, an institution which he felt extended credit to northeastern commercial tycoons at the expense of the ordinary frontiersmen of the Old Southwest, a region with which Jackson, a Tennessean, strongly identified. In 1836 Jackson had issued an executive order called the Specie Circular which demanded that all land transactions in the United States be conducted in cash. Both of these actions, combined with the economic depression following the Panic of 1837 (caused partly by Jackson's fiscal policies) increased the domestic need for minted money. As a result, in 1835 the U. S. Federal Government established three branch mints: the Charlotte Mint in North Carolina, the Dahlonega Mint in Georgia and the New Orleans Mint. Dahlonega and Charlotte were in gold mining regions and these mints produced only gold coins. New Orleans was selected because of the city's strategic location along the Mississippi River which made it a vitally important center for commercial activity, including the export of cotton from the area's plantations. Large quantities of gold from Mexico also passed through its port annually. In the early 19th century, New Orleans, which was the fifth largest city in the United States until the Civil War, conducted more foreign trade than any other city in the nation. It was also located relatively near to gold deposits recently discovered in Alabama. While the Philadelphia Mint produced a substantial quantity of coinage, in the early 19th century it could not disperse the money swiftly to the far regions of the new nation, particularly the South and West. In contrast to the other two Southern branch mints, which only minted gold coinage, the New Orleans Mint produced both gold and silver coins, and in much greater quantities and total value, which marked it as the most important branch mint in the country until the San Francisco Mint began minting a large monetary value of gold coins in the mid 1850s. The Mint's location occupies a prominent place in civic history. It sits at one of the two River corners of the French Quarter, which had been the entire city, or Vieux Carré, of New Orleans. Under French and Spanish rule this location was home to one of the city's defensive fortifications. In 1792 the Spanish governor, Francisco Luis Héctor de Carondelet, erected Fort San Carlos (later Fort St. Charles) here. The fort was demolished in 1821; and the nearby area was later named Jackson Square in honor of Andrew Jackson. As a general in the United States Army, Jackson's leadership had saved the city from invading British forces during December 1814 and through January 8, 1815, the date of the famous Battle of New Orleans, the last significant battle of the War of 1812.

Дизайн және құрылыс

Қызыл кірпіштен салынған Монета ғимаратын АҚШ-тағы 19 ғасырдағы көпшілік ғимараттар сияқты грек қайта өркендеу стилінде сәулетші Уильям Стрикленд жобалаған. Стрикленд Вашингтондағы Капитолий ғимаратын жобалауға көмектескен архитектор Бенджамин Латробтың шәкірті болды. Филадельфияда тұратын Стрикленд бұрын Филадельфия Монета ғимаратын және АҚШ-тың Екінші банкін жобалаған, сондай-ақ Шарлотта мен Дахлонегадағы нысандарды жобалап, АҚШ-тың алғашқы төрт монета ғимаратының архитекторы атанды. Мартин Гордон ғимарат құрылысын бақылады, ал жұмысты бас ағаш шебер және жоғары білікті жұмысшы Бенджамин Ф. Фокс пен бас тас шебер және құрылысшы Джон Митчелл жүзеге асырды. Солтүстік қасбетінде монета ғимаратында орталыққа қарай ілгері шығыңқы ионикалық портик орналасқан, оны төрт монументалды бағана қолдап тұр, ал бағаналардың екі жағында шаршы пішіндес тіреулер орналасқан. Портиктің үстіңгі бөлігінде әшекейсіз фронтонның алдындағы жалпақ шатырмен аяқталған қарапайым антаблемент бар. Бұл кіреберіс жертөле қабатының үстінде орналасқан, ғимараттың тіктөртбұрышты орталық бөлігіне қарайды және көптеген терезелері бар екі үлкен қанатпен шеңберленген. Бұл қанаттар орталық тіктөртбұрышты бөлікті айналып, арт жағында екі шаршы ауласы бар W пішіндес құрылымды құрайды. Ғимараттың оңтүстік қасбетіндегі аулаларға іргелес бөліктері темір қоршаулармен және тіреулермен безендірілген балкондармен әсемделген. Архитектура тарихшысы Талбот Хамлин оны былай сипаттады: «Онда Стриклендтің жұмысына тән әсем және ерекше пропорциялар бар. Тіпті бүгінгі күні [1944 ж.], бастапқы мақсатынан өзгеше мақсатқа пайдаланылса да, ол Нью-Орлеанның ең көрнекті ертедегі ғимараттарының бірі болып қала береді». Ішкі жағында Стрикленд үш қабатты жалғастыратын үлкен баспалдақты құрылыстың орталық бөлігіндегі портиктің артында орналастырды. Қабаттар жүйесі темір I арқалықтарына тіреліп тұрған күйдірілген саз аркаларынан тұрады, бұл қоймалар және басқа да ұзын құрылымдардың кең таралған ерекшелігі. Екінші қабатта монета соғу және металл балқыту үшін пайдаланылған үлкен бөлмелерде қабырғалар мен жеке тіреулермен көтерілген әдемі аркалы төбелер бар. Екінші қабаттағы (және жертөледегі) кішкентай тіктөртбұрышты бөлмелерде, мысалы, бұрынғы басшының кеңсесінде де осындай аркалы төбелер және бір ғана жамбас күмбезі бар. Жертөледе бұрын кірпішпен қапталған бөлікте қазандықтар орналасқан, бірақ қазір монета соғу процестеріне арналған мұражай экспонаттары мен Монета дүкеніндегі монеталар қоймасы орналасқан.

The Mint building, which was constructed in red brick, was designed by architect William Strickland in the Greek Revival style, like most 19th century public buildings in the United States. Strickland was a student of the architect Benjamin Latrobe, a disciple of Neoclassicism who had helped design the United States Capitol building in Washington, D. C. Strickland himself, based in Philadelphia, had already designed the Philadelphia Mint building and the Second Bank of the United States, and would design the Charlotte and Dahlonega facilities, making him the architect of the first four U. S. mint buildings. Martin Gordon supervised the building's construction, which was undertaken by Benjamin F. Fox, the master carpenter and joiner, and John Mitchell, the master stonemason and builder. On the north façade the mint building features a central projecting Ionic portico, supported by four monumental columns that are flanked at the ends by square pillars. The top of the portico contains a simple entablature, crowned by a flat roof in front of a simple, unadorned pediment. This entrance, which sits on top of a basement story, fronts the rectangular central core of the facility and is flanked by two large wings of multiple bays of rectangular windows. These wings wrap around the central rectangular core to form a W shaped structure with two square courtyards at the rear. Balconies framed by iron railings and posts adorn the sections of the building's south façade that adjoin the courtyards. Architectural historian Talbot Hamlin described it thus: "it has those graceful, original proportions so characteristic of Strickland's work. Even today [1944], condemned to a use so different from that for which it was designed, it remains one of the most distinguished of the earlier buildings of New Orleans." On the interior, Strickland placed the grand staircase that connects the three levels immediately behind the portico in the central core of the structure. The floor system is composed of fired clay jack arches supported on steel I beams, a common feature of warehouses and other long span structures. On the second floor, many of the larger rooms, which were used for coining and melting, contain ceilings with beautiful high arches supported by the walls and freestanding piers. The smaller rectangular rooms on the second level (and the basement), such as the former superintendent's office, also contain these arched ceilings with a single groin vault. The basement formerly contained the boilers inside a brick cage, but now contain museum exhibits devoted to the minting processes as well as the Coin Vault at the Mint, a coin shop.

Құрылымдық мәселелер мен жөндеулер

Стрикленд Нью-Орлеан төңірегіндегі жерді сипаттайтын батпақты жазықтарды және жоғары жер асты су деңгейін ескермеді, сондықтан Нью-Орлеан монетаханасы ғимаратының құрылысы оның өмір бойында іргетастың астындағы топырақтың қозғалуынан туындаған көптеген құрылымдық мәселелерге тап болды. 1840 жылдары ғимарат қабаттар арасында темір тағандармен күшейтілді. 1854 жылы федералды үкімет Вест-Пойнт инженерлік академиясын бітірген (және Луизианада туған) Пьер Густав Тутант Борегардты ғимаратты өртке қарсы жабдықтау, жертөле төбесін қолдаған аркаларды қайта жаңарту және тас еден төсеу үшін жалдады. Борегард 1859 жылға дейін капитан Джонсон К. Дунканмен бірлесіп жұмысты аяқтады. Осы кезеңде монетахананың ауыр машиналарын буға көшірді, сондықтан түтінді шығару үшін құрылыстың арт жағына түтін шығаратын құбыр (кейін бұзылған) салынды. Екі жылдан кейін Борегард ұлттық даңққа ие болды – ол 1861 жылдың сәуір айында Оңтүстік Каролина штатының Чарльстон портындағы Форт Самтерге шабуыл жасауға бұйрық берген Конфедерация армиясының генералы болды, осылайша Америка Азамат соғысы басталды. Соғыс кезінде Борегард Конфедерацияның ең қабілетті генералдарының бірі ретінде американ тарихындағы орнын бекітті.

Ертедегі монета жасау операциялары

Басқа монетаханалар сияқты, Жаңа Орлеан монетаханасы да монета жасаумен айналысатын зауыт болған. Жаңа Орлеан монетаханасының жұмысы 1838 жылдың 8 наурызында алғашқы мексикалық алтын құймасы жеткізілген кезде басталды. Алғашқы 30 дим монетасы 7 мамырда соғылды. 1861 жылы Конфедерацияның бақылауына өткенге дейін ол көптеген түрлі номиналды монеталар шығарды, олардың барлығы күміс немесе алтыннан жасалған: күміс үш центтік (тек 1851 жылы), жарты дим, дим, шилінг, жарты доллар, күміс доллар, алтын доллар, $2.50 құнды «қарға», үш долларлық, $5 жарты «қарға», $10 «қарға» және $20 қос «қарға». Монетахананың алғашқы жылдарында көптеген қызықты тұлғалар қызмет етті. Олардың бірі – Джон Леонард Ридделл, ол 1839 жылдан 1848 жылға дейін монетаханада балқытушы және тазартушы болып жұмыс істеді, ал жұмысынан бөлек ботаника, медицина, химия, геология және физика саласына қызығушылық танытты. Ол бинокулярлы микроскопты өңдеп шығарды. Сондай-ақ ол нумизматика туралы жазды, 1845 жылы «Факсимильді суреттермен суреттелген күміс доллар монографиясы, жақсы және жаман» атты кітап жариялады, ал екі жылдан кейін оның «Дебоу шолуында» «Жаңа Орлеандағы монетахана – құйма металдарды өңдеу процесі, монета соғу статистикасы және т.б.» атты мақаласы жарық көрді. Алайда, Ридделлді әркім де жоғары бағаламады: оның басқа монетахана қызметкерлерімен болған жанжалдастары жақсы құжатталған, және бір кезде ол алтынды дұрыс балқыта алмайды деп айыпталды. 19 ғасыр бойы Жаңа Орлеан монетаханасы журналдарда, газеттерде және басқа да баспа басылымдарында жиі жарияланды. Ридделлдің жоғарыда аталған мақаласынан басқа, монетахананы талқылайтын мақалалар мен суреттер Бостонда жарияланған Ballou's Pictorial Drawing Room Companion және кең таралған Harper's Weekly журналында жарияланды.

Сецессия және Конфедерацияның басып алуы

Нью-Орлеанс монета зауыты 1838 жылдан 1861 жылдың 26 қаңтарына дейін, Луизиана АҚШ-тан бөлінгенге дейін үздіксіз жұмыс істеді. 29 қаңтарда Сецессиялық конвент Нью-Орлеанда қайта жиналды (бұрын ол Батон-Ружде өткен) және федералдық қызметкерлерге өз лауазымдарында қалуға рұқсат беретін жарлықты қабылдады, бірақ Луизиана штатының қызметкерлері ретінде. 1861 жылдың 5 ақпанында Луизиана штатының конвенті Нью-Орлеанда өткен кезде, конвент 1861 жылдың 1 ақпанында «бұрынғы» федералдық үкіметтің лауазымдарындағы мемлекеттік мүлікті тікелей санау үшін тағайындаған комиссия, алтын және күміс монеталармен 483 983 доллар бар екенін хабарлады. Мэриленд штатының Роквилл қаласындағы Ұлттық мұрағаттардың мәліметтері бойынша, 483 983 доллардың 308 771 доллары алтын, ал 175 212,08 доллары күміс монеталар құрады. 1861 жылдың қаңтар айында соғылған жалғыз алтын монета – 20 долларлық алтын «қос бүркіт» болды. Бұл 1861 жылдың қаңтар айында Нью-Орлеанс монета зауытында 15 438 20 долларлық алтын монета соғылғанын білдіреді. 20 долларлық 1861 «O» алтын «қос бүркіт» монеталарын тіркеу деректері 1861 жылдың қаңтар айында федералдық үкімет 5 000-ге жуық 20 долларлық алтын монета соққанын көрсетеді. Бұл қарама-қайшылық Numismatist Journal журналындағы мақалада түсіндірілген. 1861 жылдың наурыз айында Луизиана Конфедерациялық штаттардың Конституциясын бекітті, ал Конфедерациялық үкімет монета зауытының барлық қызметкерлерін сақтап қалды. Олар оны қысқа мерзімге өздерінің монета соғу орталығы ретінде пайдаланды. Конфедерация 1861 жылғы Нью-Орлеанс жарты долларының 2 532 633 данасының 962 633 данасын соқты. Зерттеулер 1861 «O» жарты долларындағы екіге бөлінген датаның жарығы («WB 103») және 1861 «O» жарты долларындағы «ұшымен тіккен зәйтүн бүршігі» аномалиясы («WB 104») Конфедерацияның билігімен соғылғанын көрсетеді. Конфедерациялық шенеуніктер өздерінің жарты долларын Нью-Орлеанда соғу үшін пайдаланған кері жағын жобалады (суретке қараңыз). Конфедерациялық монета зауытымен соғылған жарты доллар монеталарының нақты саны белгісіз; бірақ бүгінгі күні олардың тек төртеуі ғана бар екені белгілі. Олардың бірі аукционда үлкен сомаға сатылды, ол бір кезде CSA-ның жалғыз президенті Джефферсон Дэвиске тиесілі болған. Конфедерация монета соғу операциялары сәуір айынан басталып, сол айдың соңында металл таусылғанға дейін жалғасты. Қызметкерлер 1861 жылдың 31 мамырына дейін қызметте болды. Содан кейін монета зауыты Конфедерациялық әскерлерді орналастыру үшін пайдаланылды, кейін келесі жылы қаланың қалған бөлігімен бірге, негізінен адмирал Дэвид Фаррагуттың басшылығымен Одақтың теңіз күштерінің қайта басып алуына дейін.

The New Orleans Mint operated continuously from 1838 until January 26, 1861, when Louisiana seceded from the United States. On January 29, the Secession Convention reconvened at New Orleans (it had earlier met in Baton Rouge) and passed an ordinance that allowed Federal employees to remain in their posts, but as employees of the state of Louisiana. On February 5, 1861, during the proceedings of the Convention of the State of Louisiana in New Orleans, the committee appointed by the Convention to take an inventory on February 1, 1861, of public property in the hands of the officers of 'the late' Federal government reported that the Sub Treasurer's vault at the mint contained $483,983 in gold and silver coins. The National Archives records in Rockville, Maryland, indicate the $483,983 consisted of $308,771 in gold coins and $175,212.08 in silver coins. The only gold coin produced in January, 1861 was the $20 gold double eagle. This means 15,438 $20 gold coins were minted by the New Orleans Mint during January, 1861. Mint coinage records for the $20 1861 O gold double eagle indicate only 5,000 $20 gold pieces were minted by the Federal Government in January, 1861. This discrepancy is explained in a Numismatist Journal article. In March 1861, Louisiana ratified the Constitution of the Confederate States and the Confederate government retained all the mint officers. They used it briefly as their own coinage facility. The Confederates struck 962,633 of the 2,532,633 New Orleans half dollar coins dated 1861. Research suggests that 1861 O half dollars bearing a bisected date die crack ("WB 103") and 1861 O half dollars with a "speared olive bud" anomaly ("WB 104") on the reverse had been minted under authority of the Confederacy. Confederate officials designed alternate reverse dies which they used to strike their own half dollars in New Orleans (see image). The exact number of the half dollar coins struck by the Confederate mint with the alternate reverse is unknown; but only four are known to exist today. One of them, which was sold at auction for a large sum, had once been owned by Jefferson Davis, the only President of the C. S. A.

Confederate minting operations continued from April 1 until the bullion ran out later that month. The staff remained on duty until May 31, 1861. After that the mint was used for quartering Confederate troops, until it was recaptured along with the rest of the city the following year, largely by Union naval forces under the command of Admiral David Farragut.

Одақ күштерінің басып алуы

Көптеген Оңтүстік жақтастары үшін Монетхана Одақтың оккупациясына деген жеккөрушіліктің символына айналды. 1862 жылдың сәуір айында Фаррагут басқаратын АҚШ теңіз жауынгерлері Монетхана төбесіне АҚШ туын көтергеннен кейін, Уильям Брюс Мамфорд есімді кәсіби кемедегі құмар ойыншысы төбеге шығып, туды жыртып тастады. Ол байрақты кескілеп, оның бөліктерін естелік ретінде кию үшін көйлегіне салып алды. Нью-Орлеанның әскери губернаторы, Одақ генералы Бенджамин Франклин Батлер (кейіннен Нью-Орлеан азаматтарының күміс заттарын қалтасына тығып алғаны үшін "Қасықтар" деп аталды) Мамфордты АҚШ-қа қарсы жасалған опасыздық үшін тұтқындады және жаза ретінде Мамфордты өлімге кесуге бұйрық берді. Осылайша, 1862 жылдың 7 маусымында Мамфордты ғимараттан көлденең созылған ту тіреуіне асып тастады. Мамфордтың асылуы туралы хабар еліне тарады. Джефферсон Дэвис Батлер ұсталған жағдайда оны дереу өлімге кесуді талап етті. 1876 жылы Монетхана сынақ кеңсесі ретінде қайта ашылды. Соғыс кезінде оның жабдықтары зақымдалған, бірақ маңыздылығын ескере отырып, Шарлотта мен Дахлонегадағы Монетханалардан өзгеше, 1877 жылы АҚШ Монета агенті Джеймс Р. Сноуден кеңсе бастығы Максимилиан Ф. Бонзанодан Монетхананың жағдайы туралы есеп беруді сұрады. Бонзаноның есебі алынғаннан кейін, жаңа монета шығару жабдықтары Нью-Орлеанға жеткізілді. Ғимарат жөнделіп, 1879 жылы монета шығару қызметіне қайта қосылды, көбінесе күміс монеталар, соның ішінде 1879 жылдан 1904 жылға дейін танымал болған Морган күміс доллары шығарылды.

Жаңа Орлеандағы ақша

Нью-Орлеанс монетаханасының қайта жаңартылуы және қайта іске қосылуының бір себебі 1878 жылы Вашингтондағы Федералды үкімет жыл сайын көп мөлшерде күміс сатып алуды және монета соғуды міндеттеген Блэнд-Эллисон заңының қабылдануы болды. Қаржы департаментіне мұны істеу үшін қосымша мекемелер қажет болды. Олар Нью-Орлеандағы мекемені негізінен көптеген күміс долларларды соғу үшін қайта ашты, олардың көпшілігі айналымға түспей, ғимаратта сақталды. Президент Рутерфорд Б. Хейс Миссисипи штатының бұрынғы сенаторы және губернаторы Генри С. Футті монетахананың жаңа басшысы етіп тағайындады. Бұл екінші операция кезеңінде монетахана диме, квартер, жарты доллар, 5 долларлық «жарты бұркіт», 10 долларлық «бұркіт» және 1879 жылы ғана 2325 «қос бұркіт» монеталарын соқты. Сондай-ақ, 1907 жылы Нью-Орлеан монетаханасы АҚШ үкіметінің шетелдік монеталарды өндіру бағдарламасының аясында Мексика үкіметі үшін бес жарым миллионнан астам күміс жиырма центаво монетасын соққандығын атап өту керек. Бұл монеталарды монетадағы қисық «7» саны арқылы тануға болады. Нью-Орлеан монетаханасы, оның монеталарын артқы жағындағы «O» белгісінен тануға болады, монеталардың орташа сапада шығарылуымен танымал болды; олардың жылтыры басқа монетаханалардағыдай жарқын болмайды, ал орталық бөліктері тегіс болып, қатайтылмайды. Сондықтан, бүгінгі күні нумизматика әлемінде жақсы соғылған Нью-Орлеан монеталарына жоғары баға беріледі.

Әлеуметтік тарих

Монета жасау зауытында жұмыс істейтіндердің басым көпшілігі ер адамдар болды. Олар монета соғу, балқыту, сығу, кесу және дөңгелектеу сияқты жұмыстар атқарды. Зауытты әрдайым ер адам болған бақылаушы басқарды. Ол саяси тағайындалған адам болатын, және оның өкілеттігі президенттікке ие болған партия билікте тұрған мерзімінен әдетте ұзаққа созылмайтын. Бірақ, дәл сол кезде монета жасау зауытының екінші жұмыс кезеңінде әйелдер Нью-Орлеанда жұмыс табуды бастады. Филадельфия монета жасау зауытынан бірнеше әйел жұмысшы, Нью-Орлеандағы әріптестеріне монетаны қалай түзетуге болатынын үйрету үшін жіберілді. Сол шақта монета жасау зауытында қырық төрт әйел жұмыс істеді. Олардың отызы тоғызы түзетушілер болып жұмыс істеді – бұл монета соғылғанға дейін дұрыс салмақта екеніне көз жеткізу үшін, белгісіз монета тақталарын өлшейтін қызметкерлер. Бұл әйелдер ұзын, тар үстелдерде отырып, тақталарды қажетті салмаққа дейін тілетін, ал артық шаңды жинау үшін жеңдеріне және белдеріне тігілген қалталары бар арнайы алжапқыштар киетін. Бес әйел монеталар Вашингтон, округ Колумбияға жіберілгенге дейін санайтын және жинаушы болып жұмыс істеді. Кейбір әйелдер ақырында монета соғу машиналарында жұмыс істеді. Әйелдер күн сайын сағат 8:30-дан 15:30-ға дейін жұмыс істеді – бұл ұзақ емес уақыт, бірақ жұмыс жағдайлары қазіргі заманғы стандарттармен салыстырғанда шыдамсыз болды. Нью-Орлеанда жылы, ылғалды климат. Дегенмен, түзету процесі үшін таразының тепе-теңдігіне ең жоғары назар аудару қажет болды, ал ең кішкентай жел соққанда оның тепе-теңдігі бұзылуы мүмкін. Жел соққанда әйелдер тілетін монета тақталарынан күміс шаң да ұшып кетіп, сыртқа шығып қалатын. Осы себептерге байланысты терезелер мен есіктер көбінесе жабық болды, нәтижесінде жұмыс ортасы өте ыстық болды. Жұмысшылар ыстықтан құтылу және сусызданудан сақтану үшін су салқындатқыштарына сүйенді. XIX ғасырдың соңында монета жасау зауытындағы әйелдердің жұмыс жағдайлары, көптеген американдық әйелдерге қарағанда жақсырақ деп есептелді.

Жабылу

ХХ ғасырдың басында АҚШ Қаржы министрлігі Нью-Орлеан, Денвер, Сан-Франциско қалаларында және Филадельфиядағы басты орталықта монета шалумен айналысатын қазынашылықтарды иеленді, бұл шалынған ақшаға деген қажеттілікті толығымен қанағаттандырды. 1904 жылы үкімет күміс долларды шалуды тоқтатты, ол 1879 жылдан бері Нью-Орлеан филиалында шығарылған монеталардың басым бөлігін құрады. 1909 жылы Қаржы министрлігінің өкілдері монета зауытының жұмысын қаржыландырудан бас тартты, нәтижесінде Нью-Орлеанда монета шалу тоқтатылды. 1911 жылы Нью-Орлеан монета зауыты ресми түрде жабылды және жабдықтар Филадельфиядағы АҚШ-тың басты монета зауытына ауыстырылды. Бірақ кейіннен Нью-Орлеанның бастапқы жабдықтары жоғалып кетті және қазірге дейін табылған жоқ.

Түрлендіру

Ақша соғу зауыты жабылғаннан кейін, ол Федералдық үкімет үшін түрлі функцияларды атқарды. Алғашқыда ол 1876-1879 жылдардағыдай, АҚШ Қаржы министрлігінің сынақ кеңсесіне дейін төмендетілді. 1932 жылы сынақ кеңсесі жабылып, ғимарат 1943 жылға дейін Федералдық түрме ретінде пайдаланылды. Содан кейін, Жағалау күзеті ғимаратты номиналды сақтау орны ретінде қабылдады, бірақ шындығында, ол 1965 жылы Луизиана штатына берілгенге дейін көбінесе тасталып, құлдырауға ұшырады. Суық соғыс кезінде, ядролық соғыс қаупі жоғары деп көптеген адамдар сенген кезде, ескі Ақша соғу зауыты қаладағы ең жақсы қорғанысқа қарсы бомбалаудан қорғайтын жай ретінде қарастырылды. Штат, ғимаратты бұзудан сақтау шартымен, оны он бес жыл ішінде жаңартуға және жаңа мақсатқа бағыттуға келісті. 1978-1980 жылдар аралығында бұл мақсатқа қол жеткізілді. 1981 жылдан бері Ақша соғу зауыты ғимараты монета өндірісі тарихының мұражайы ретінде жұмыс істеп келеді. Ғимаратта орналасқан қосымша көрмелер Жаңа Орлеанның Марди Грасы (кейін Пресбитер ғимаратына көшірілгеннен кейін), джаз музыкасы (бұрынғы Жаңа Орлеан джаз мұражайындағы үлкен көрме және зерттеу материалдары – N.O. Джаз клубының сыйлығы) және Ньюкомб керамикасына арналған. Бұл үш құбылыс Жаңа Орлеанның даңқына үлкен үлес қосты. Үшінші қабатта Ақша соғу зауытында карталар мен құжаттардың мұрағаты, соның ішінде француз және испан отарлық кезеңдерінің жазбалары сақталған. Кабильдо, Пресбитер, 1850 жылғы үй және Мадам Джонның мұрасымен бірге, бұл ғимарат Француз кварталындағы Луизиана штаты мұражайының бес бөлімшесінің бірі болып табылады. Ақша соғу зауыты ғимараты Миссисипи өзенінен көп алшақ емес, 400 Esplanade даңғылында орналасқан.

Катринаның салдары

Менажай ғимаратының шатыры дауылдан қатты зақымдалды. Ғимаратқа су кіріп, Нью-Орлеан джаз коллекциясының шамамен 3 пайызымен жанасты. Коллекцияның бір бөлігі алынып, Луизиана штатының университетінде, Лафайеттегі Луизиана университетінде және Луизиана штатының мұрағатында сақталды.

Күміс монеталар

Монета түріСериясыШығарылған жылдарСуретіЕскермелер Үш центтік монеталар Күміс үш центтік 1851Арқа жағындағы "III" рим санының оң жағында "O" монета белгісі орналасқан. Бұл монета соғу орталығында үш центтік монеталар соғылған жалғыз жыл. Бұл кез келген монета соғу орталығында соғылған ең төмен номиналды күміс монета. Жарты дим Сейтед Либерти 1838–1842, 1844, 1848–18601853 және 1855 жылғы монеталар екі нұсқада соғылды: біреуі күнінде жебелермен, екіншісі жебелерсіз. Жебелер салмақтың аздап төмендеуін көрсетті. Дим Сейтед Либерти 1838–1843, 1845, 1849–1860, 1891Монета белгісі гүлдесте орналасқан. 1838 жылғы "Отырған бостандық" димі Нью-Орлеанда соғылған алғашқы күміс монета деп есептеледі. Жебелер 1853 жылғы кейбір және 1854-1855 жылғы барлық монеталардың күнінде пайда болады. Барбер 1892–1903, 1905–1909Арқа жағындағы гүлдесте төменде монета белгісіне назар аударыңыз. 1895 жылғы "O" Барбер димі сериясының "негізгі" монетасы саналады. Шаршылар Сейтед Либерти 1840–1844, 1847, 1849–1860, 1891Жебелер 1853 жылғы кейбір және 1854-1855 жылғы барлық монеталардың күнінде пайда болады. Барбер 1892–1909Нью-Орлеан және басқа АҚШ монета соғу орындарынан шыққан көптеген Барбер монеталары кеңінен қолданылған, сондықтан бұл мысалдың неліктен соншалықты тозғанын және оның егжей-тегжейін анықтау қиын екенін түсіндіруге болады. Жарты доллар Каппен жабылған бастың бейнесі 1838–39Бұл монетаның Нью-Орлеанда соғылған екі жылы американдық нумизматика тарихында монета белгісінің алғаш рет монетаның бетінде пайда болған кезі. 1840 жылдан кейін, Линкольн центтерін қоспағанда, монета белгілері әдетте монетаның арқа жағында кездеседі. 1838 жылғы монеталар өте сирек. 1839 жылғы монеталар біршама қолжетімді. Отырған бостандық 1840–18611853 жылғы кейбір монеталарда күнінде екі жебе және арқа жағында сәулелер бар. 1854-1855 жылғы монеталарда тек жебелер бар. 1861 жылдың 25 қаңтарында соғылған монеталар АҚШ үкіметінің 1879 жылға дейін Нью-Орлеанда соғылған соңғы күміс монеталары болды. 26-сы күні соғылған монеталар Луизиана штатының күміс монеталары болды. Осылайша, "Отырған бостандық" жарты доллары 1879 жылға дейін осы жерде соғылған соңғы АҚШ күміс монетасы болды. Барбер 1892–1909Бірінші шығарылған жыл, 1892 "O", әдетте осы серияның "негізгі" монетасы саналады, бірақ ол төменгі сапада да қолжетімді болып қала береді. Монета соғу орыны жабылғанға дейін жарты долларлар келесі жылдары соғылды. Долларлар Сейтед Либерти 1846, 1850, 1859–60 Морган 1879–1904Нью-Орлеан монета соғу орыны шығарған ең көп таралған монета.

Coin typeSeriesYears mintedImageNotes Three cent pieces Silver three cent 1851The "O" mint mark is to the right of the Roman numeral "III" on the reverse. This was the only year three cent pieces were struck by a branch mint. This also marks the smallest denomination silver coin minted by any branch mint. Half dimes Seated Liberty 1838–1842, 1844, 1848–1860The 1853 1855 coins were minted in two varieties: one with arrows at the date, and one without them. The arrows indicated a slight reduction in weight. Dimes Seated Liberty 1838–1843, 1845, 1849–1860, 1891The mint mark is located in the wreath. The Seated Liberty dime of 1838 is said to be the first silver coin minted in New Orleans. Arrows also appear around the date for some of the 1853 and all of the 1854 55 issues. Barber 1892–1903, 1905–1909Note the mint mark on the reverse below the wreath. The 1895 O is considered the "key" issue of the Barber dime series. Quarters Seated Liberty 1840–1844, 1847, 1849–1860, 1891Arrows appear in some of the 1853 and all of the 1854 55 issues. Barber 1892–1909Most Barber coins from New Orleans and other U. S. mints were widely circulated, which explains why this example is so worn and its details are hard to make out. Half dollars Capped Bust 1838–39The two years that this coin was minted in New Orleans marked the first time in American numismatic history that mint marks appeared on the obverse. After 1840, mint marks would generally be found on the reverse, with the exception of the Lincoln Cents beginning in 1909, until 1968. Coins dated 1838 are exceedingly rare. Coins dated 1839 are somewhat more accessible. Seated Liberty 1840–1861Some of the 1853 issues have both arrows at the date and rays on the reverse. The 1854 55 have just arrows. Coins minted on January 25 of 1861 would be the last silver coins minted by the US Government in New Orleans until 1879. Coins minted on the 26th were silver coins minted by the State of Louisiana. Thus, the Seated Liberty Half Dollar would be the last US silver coin minted here until 1879. Barber 1892–1909The first year of issue, the 1892 O, is generally considered the "key" issue of this series, although it remains readily available in lower grades. Until the mint closed half dollars were minted most following years. Dollars Seated Liberty 1846, 1850, 1859–60 Morgan 1879–1904The most common coin produced by the New Orleans Mint.

Алтын монеталар

Монета түрі Сериясы Жасы шыққан Сурет Ескермелер Долларлар Бостандық басы 1849–1853 1849 жылғы шығарылымдардың кері жағында ғана ашық гүл шоғырымен соғылған. Индиялық ханшайым 1855 (сурет жоқ) Квартал бүркіттері ($2.50) Классикалық бас 1839 (сурет жоқ) Бостандық басы 1840, 1842–43, 1845–1847, 1850–1852, 1854, 1856–57 Бұл мысалда, XIX ғасырдағы АҚШ монеталарында жиі кездесетін, бүркіттің астындағы жебе қауырсындарымен біріккен таңба көрсетілген. Үш долларлық үнді бас 1854 (сурет жоқ) Бұл Нью-Орлеанда үш долларлық алтын монеталар соғылған жалғыз жыл болды. Жартылай бүркіт ($5) Бостандық басы 1840–1847, 1851, 1854–1857, 1892–1894 Үнді бас 1909 (сурет жоқ) Бұл монеталар соғу кезінде ойыс жасалған; яғни, қалыптың бедері планшетке басылған. Бүркіттер ($10) Бостандық басы 1841–1860, 1879–1883, 1888, 1892–1895, 1897, 1899, 1901, 1903–04, 1906 Бүркіттің үстіндегі "Құдайға сеніміміз" деген ұраны бар байрақ 1866 жылы 10 долларлық алтын монеталарға қосылды. 1894 жылы Нью-Орлеанс монетаханасында бүркіттердің ең көп соғылғандарының бірі болды. Екі есе бүркіт ($20) Бостандық басы 1850–1861, 1879 АҚШ Монета жасау орталығы шығарған айналымдағы ең үлкен номиналды монета.