АҚШ-тың бес центтік монетасы тарихы

Кіріспе

АҚШ долларының қазіргі номиналы – АҚШ бес центтік монетасы.

Никель – АҚШ монетасы. Ол купроникельден (75% мыс және 25% никель) жасалған және 1866 жылдан бері шығарылып келеді. Оның диаметрі 0,835 дюйм (21,21 мм), ал қалыңдығы 0,077 дюйм (1,95 мм). Бес центке тең күміс жарты дина 1792 жылдан 1873 жылға дейін, бүгінгі купроникельдік нұсқасынан бұрын қолданылды. Америка Азамат соғысы экономикалық қиындықтарға алып келді, нәтижесінде алтын мен күміс айналымнан шығарылды. Оған жауап ретінде, үкімет төмен номиналды монеталардың орнына бастапқыда қағаз валюта шығарды. 1865 жылы Конгресс, Валюта бюросының (қазіргі Гравюра және баспа бюросы) басшысы Спенсер М. Кларк өзінің суретін номиналға басып шығарғаннан кейін, бес центтік қағаз ақшаны жойды. Бағалы металлсыз екі және үш центтік монеталардың сәтті енгізілуінен кейін, Конгресс қарапайым металдан жасалған бес центтік монетаны да бекітті; Монета осы нұсқаны 1866 жылы шығара бастады. Shield никелінің бастапқы дизайны 1866 жылдан 1883 жылға дейін соғылды, содан кейін оның орнына Liberty Head никелі келді. 1913 жылы американдық монеталардың эстетикасын жақсарту мақсатында Buffalo никелі енгізілді. Никель қазіргі түрінде Джефферсон никелі ретінде шығарылады, ол алғаш рет 1938 жылы пайда болды. 2004 және 2005 жылдары Льюис пен Кларк экспедициясының екі жүз жылдығына арналған арнайы Джефферсон никелінің дизайны шығарылды. 2006 жылы Монета Джефферсон никелінің авторы Феликс Шлагтың түпнұсқа артқы жағын (немесе «құйрық» жағын) қайта пайдалануға көшті, бірақ Джейми Франки салған жаңа алдыңғы жағымен алмастырды. Инфляцияға байланысты никельдің сатып алу қабілеті төмендеуде, қазіргі уақытта монетаның құны федералды ең төменгі сағаттық жалақының 1% -ынан да аз. 2020 қаржы жылында никельдің өндіріс құны 7 центтен асты; Монета жасау бюросы шығындарды төмендету үшін арзан металдарды пайдалану мүмкіндігін қарастырып жатыр. 2018 жылы Филадельфия және Денвер монетаханаларында 1,26 миллиардтан астам никель шығарылды.

Күміс жарты динамы

Күміс жарты дисме (жарым дим деп аталатын, сол сияқты айтылатын, алғашқыда аталған) 1792 жылғы Монета жасау туралы заңмен белгіленген номиналдардың бірі болды; оның салмағы мен тазалығы заңмен бекітілді. Федералды билік астындағы алғашқы монеталар 1792 жылы Джон Харпердің жертөлесінде соғылған жарты димдер болды. Бұл монеталардың қалыптарын Адам Экфелдт жасаған. Жарты ғасырдан кейін ол президент Джордж Вашингтонның жарты димдерді жасауға күміс бергенін, ал 1500 монетаны Вашингтонның Мемлекеттік хатшысы Томас Джефферсонға АҚШ және шетелдегі маңызды тұлғаларға тарату үшін тапсырғанын еске түсірді. Аңыз бойынша, президент Вашингтон монеталар үшін күміс жиынтығын өз үйінен, Вернон тауынан ұсынған. 1792 жылдың соңында Конгреске жолдаған жылдық үндемесінде Вашингтон монета шабу ғимаратының салынып жатқанын атап өтіп, былай деді: "Айналымдағы ұсақ монеталардың жетіспеуіне байланысты алғашқы назар жарты димдерді соғуға аударылды". 1793 жылы жаңадан құрылған Филадельфия монетаханасы центтер мен жарты центтерді соға бастады. Құнды металлдан монета соғу кешіктірілді; Конгресс сынақшы мен бас монеташыдан әрқайсысы 1793 жылы үлкен сомада кепілдік беруді талап етті. 1794 жылы Конгресс бас монеташының кепілдігін төмендетті, ал сынақшының кепілдігін; Президент Вашингтонның осы лауазымдарға тағайындаған адамдары біліктілікке ие болып, қызметке кіре алды. Сол жылы күміс монеталар соғыла бастады. Жарты дим бастапқыда 1794 жылдан 1805 жылға дейін соғылды, бірақ 1798, 1799 немесе 1804 жылдарымен даталанған жоқ. 1804 жылы АҚШ-тың күміс монеталары көптеп экспортталды, өйткені оларды Батыс Үндістанда ауыр испан монеталарымен тең құнмен алмастыруға болады, ал олар балқыту және қайта соғу үшін Монетаханаға жіберілетін. Оған жауап ретінде 1804 жылы АҚШ күміс доллар соғуды тоқтатты; жарты димді соғу 1805 жылдан 1829 жылға дейін тоқтатылды. 1807 жылы монетахана директоры Роберт Паттерсон Джефферсонға (сол кездегі президент) жолдаған хатында "Біздің күміс балдағымыздың (көбінесе испан доллары) көбі банктер арқылы келеді және олар жарты доллардан артық монетаны қабылдауға өте сирек келіседі" деп түсіндірді. 1829 жылдан бастап күміс бес центтік монета қайтадан соғылды; 1837 жылдан бастап оның тазалығы 0,8924-тен 0,900-ге дейін арттырылды. Сондай-ақ 1837 жылы жарты димнің алдыңғы бетінің дизайны Уильям Книсстің Эркиндік бейнесін бейнелейтін дизайнынан Кристиан Гобрехттің отырған Эркилікті бейнелейтін дизайнына өзгертілді; 1873 жылы оны жоюға дейін жарты дим осы дизайнның өзгертілген нұсқаларын тасыды. 1851 жылы ол АҚШ-тың ең кішкентай күміс монетасы болмай қалды, өйткені Монетахана үш центтік монета шығарды.

The silver half disme (as the half dime, pronounced the same, was first called) was one of the denominations prescribed by the Mint Act of 1792; its weight and fineness were set by law. The first pieces under federal authority were half dimes, struck in 1792 in the cellar of John Harper, a saw maker; as the first federal mint was still under construction in Philadelphia, this took place locally at Sixth and Cherry Streets. The dies were engraved by Adam Eckfeldt, who a half century later recalled that the silver for the half dimes was supplied by President George Washington, and that the 1,500 coins struck from the bullion were given to Washington's Secretary of State, Thomas Jefferson, for distribution to important people, both in the US and overseas. By legend, President Washington supplied silverware from his home, Mount Vernon, to provide bullion for the coins. In his annual message to Congress in late 1792, Washington noted the ongoing construction of a mint building and stated: "There has also been a small beginning in the coinage of half dimes, the want of small coins in circulation calling the first attention to them." In 1793, the newly established Philadelphia Mint began striking cents and half cents. Coinage of precious metal was delayed; Congress required the assayer and chief coiner to each post a security bond of , a huge sum in 1793. In 1794, Congress lowered the chief coiner's bond to , and the assayer's to ; President Washington's appointees to those positions were thus able to qualify and take office. Subsequently, silver coinage began that year. The half dime was originally struck from 1794 until 1805, though none were dated 1798, 1799, or 1804. By 1804, silver US coins were heavily exported, as they could be exchanged at par in the West Indies with heavier Spanish coins, which were then imported as bullion and deposited at the Mint for melting and restriking. In response, in 1804 the US stopped striking silver dollars; issuance of the half dime was discontinued from 1805 until 1829. In 1807, mint Director Robert Patterson in a letter explained to Jefferson (by then president) "nearly the whole of our Silver Bullion (chiefly Spanish dollars) come through the Banks, and it is very seldom that they will consent to take any coin less than half dollars." Beginning in 1829, the silver five cent piece was again struck; beginning in 1837, its fineness was increased from .8924 to .900. Also in 1837, the half dime's obverse design changed from one by William Kneass, depicting a bust of Liberty, to one that featured a seated Liberty by Christian Gobrecht; until its abolition in 1873, the half dime would bear modifications of this design. In 1851, it ceased to be the smallest US silver coin as a three cent piece was issued by the Mint.

Никельдің пайда болуы

Азамат соғысы американдық көптеген монеталардың айналымнан жоғалуына себеп болды, бұл олқылықты саудагерлік жетонтар, пошта маркаларына оралған қағаздар және АҚШ-тың үш центтік номиналындағы ақшалай бөлшектері толтырды. Алтын немесе күміс монеталар жиналып, экспортталғанымен, сол кездегі жалғыз базалық металл монетасы болған мыс-никель центі де жоғалып кетті. 1864 жылы Конгресс үш центтік банкнотаны жою арқылы монеталарды айналымға қайтару процесін бастады және төмен құндылыққа ие қола центтер мен екі центтік монеталарды соғуға рұқсат берді. Бұл жаңа монеталар бастапқыда танымал болды, бірақ екі центтік монеталар көп ұзамай айналымнан шығарылды. 1865 жылдың 3 наурызында Конгресс 75% мыс және 25% никельден жасалған үш центтік монеталарды соғуға рұқсат беретін заң қабылдады. 1864 жылы Конгресс ақшалай бөлшектердің үшінші сериясын бекітті. Бес центтік банкнотта «Кларк» суреті болуы тиіс еді, бірақ Уильям Кларк емес, Валюта бюросының басшысы Спенсер М. Кларк суреті шыққанда Конгресс ашуға келді. Нумизмат тарихшысы Уолтер Бриннің айтуынша, Конгресс «бірден бес центтік номиналды монетаны алып тастау туралы заң қабылдады және федералды монеталар мен ақшада тірі адамдардың суреттерін салуға тыйым салатын тағы бір заң қабылдады». Кларк жұмысын тек Қаржы министрі Салмон П. Чейстің жеке араласуы арқасында сақтап қалды. Монета соғу директоры Джеймс Поллок никельден монета соғуға қарсы болды, бірақ мыс-никель үш центтік монетаның алғашқы табысынан кейін, ол сол металдардан бес центтік монета соғуды жақтады. 1865 жылғы есебінде Поллок былай деп жазды: «Осы никель қорытпасынан бес центтік номиналындағы монетаны жасау оңай, ол бес центтік банкнотаның танымал орнын баса алады [Бес центтік монета базалық металдан соғылуы керек] тек бейбіт уақытта ақшалай төлемдерді қайта бастағанға дейін, үш центтен жоғары номиналдағы монеталарда күмістің орнын тұрақты түрде алуға төменгі сапалы қорытпалы монеталарға рұқсат етілмеуі керек». Өнеркәсіпші Джозеф Уортон АҚШ-та никель өндіруде дерлік монополияға ие болды және оны монета соғуда пайдалануға ұмтылды. Ол сонымен қатар Конгресте де үлкен ықпалға ие болды. Оның достары екі центтік монета үшін металл қолданысын қамтамасыз ете алмаса да, үш центтік монетаны жасауда сәтті болды. Поллок үш центтік монетамен бірдей қорытпадан жасалған, жалпы салмағы 60 граннан (3,9 г) аспайтын бес центтік монетаны соғуға рұқсат беретін заң жобасын дайындады. Өкілдер палатасының комитетінде салмақ, салмақты метрикалық жүйеде бес граммға тең ету үшін, бірақ көбінесе Уортон көбірек никель сата алуы үшін өзгертілді. Бұл жаңа монета номиналды құнының 0,01 долларына шаққандағы салмағы бойынша үш центтік мыс-никель монетамен салыстырғанда ауыр болды. Заң жобасы 1866 жылдың 16 мамырында пікірталассыз қабылданды. Жаңа мыс-никель монета бір долларға дейін заңды төлем құралы болып табылады және ол Қаржы министрлігінен АҚШ монеталарына, жарты цент, цент және екі центтік монеталарды қоспағанда, айырбасталатын болды. Оны 100 долларлық партиялармен банкноттарға айырбастауға болады. Он центтен төмен номиналы бар ақшалай бөлшектер айналымнан алынды.

The Civil War caused most American coins to vanish from circulation, with the gap filled by such means as merchant tokens, encased postage stamps, and United States fractional currency, issued in denominations as low as three cents. Although specie (gold or silver coins) was hoarded or exported, the copper nickel cent, then the only base metal denomination being struck, also vanished. In 1864, Congress began the process of restoring coins to circulation by abolishing the three cent note and authorizing bronze cents and two cent pieces, with low intrinsic values, to be struck. These new coins initially proved popular, though the two cent piece soon faded from circulation. On March 3, 1865, Congress passed legislation authorizing the Mint to strike three cent pieces of 75% copper and 25% nickel. In 1864, Congress authorized a third series of fractional currency notes. The five cent note was to bear a depiction of "Clark", but Congress was appalled when the issue came out not with a portrait of William Clark, the explorer, but Spencer M. Clark, head of the Currency Bureau. According to numismatic historian Walter Breen, Congress's "immediate infuriated response was to pass a law retiring the five cent denomination, and another to forbid portrayal of any living person on federal coins or currency." Clark kept his job only because of the personal intervention of Treasury Secretary Salmon P. Chase. Mint Director James Pollock had been opposed to striking coins containing nickel, but in view of the initial success of the copper nickel three cent piece, he became an advocate of striking five cent pieces in the same metals. In his 1865 report, Pollock wrote, "From this nickel alloy, a coin for the denomination of five cents, and which would be a popular substitute for the five cent note, could easily be made [The five cent coin should be struck in base metal] only until the resumption of specie payments in time of peace coins of inferior alloy should not be permitted to take the place permanently of silver in the coinage of pieces above the denomination of three cents." Industrialist Joseph Wharton had a near monopoly on the mining of nickel in the United States, and sought to promote its use in coinage. He was also highly influential in Congress. His friends there, though they had failed to obtain the metal's use for the two cent piece, had been more successful with the base metal three cent coin. Pollock prepared a bill authorizing a five cent coin of the same alloy as the three cent piece, with a total weight not to exceed 60 grains (3.9 g). At the committee stage in the House of Representatives, the weight was amended to , ostensibly to make the weight equal to five grams in the metric system but more likely so that Wharton could sell more nickel. This made the new coin heavy, in terms of weight per $.01 of face value, compared to the three cent copper nickel coin. The bill passed without debate on May 16, 1866. The new copper nickel coin was legal tender for up to one dollar and would be paid out by the Treasury in exchange for coin of the United States, excluding the half cent, cent and two cent. It was redeemable in lots of $100 for banknotes. Fractional currency in denominations of less than ten cents was withdrawn.

Қалқан никелі (18661883)

Жаңа бес центтік монетаның мақұлдануын күтіп, 1865 жылы Монета жасау үйінің бас гравері Джеймс Б. Лонгакер монеталардың үлгілері мен дизайнын дайындауға кірісті. Қайтыс болған президенттер Джордж Вашингтонды (Вашингтон никелін қараңыз) және Авраам Линкольнді бейнелейтін мүсіндерді қабылдамағаннан кейін, Қазынашылық хатшысы Хью МакКаллок Лонгакердің екі центтік монетасына ұқсас дизайнды таңдады, онда аверсте қалқан, ал реверсте жұлдыздар мен сәулелермен оралған 5 саны бейнеленген. Бұл дизайн "Қалқан никелі" деп белгілі болды. Жаңа монеталарды өндіру қиынға соқты; планшеттің беріктігіне байланысты монеталардың сапасы төмен болды және соққылау қалыптарының қызмет ету мерзімі қысқа болды. Дизайнды көпшілік сынға алды; Уортон аверсті "үстіне салбыр көтерілген айқыш орнатылған және жылап тұрған ива ағаштарымен көмкерілген қабір тасы" деп сипаттады. "Американдық нумизматика журналы" "Қалқан никелін" "барлық белгілі монеталардың ең жаман" деп атады. 1867 жылы өндіріс мәселелерін азайту үмітімен реверстегі сәулелер алынып тасталды. Дизайнның өзгеруі халық арасында шатасу тудырды – көптеген адамдар бір дизайнның немесе екіншісінің жалған екенін ойлады – және Монета жасау үйі қалқан дизайнынан толығымен бас тартуды қысқа мерзімге қарастырды. Алғашқы жылдары қарқынды өндірілгеннен кейін, 1869 жылдың соңында сауда-саттық қажеттіліктерін қанағаттандыру үшін жеткілікті никельдер соғылды; келесі жылдары одан да аз соғылды. Жаңа монеталар саудагерлердің қолында заңды төлем құралы ретінде жиналды, бірақ банктер оларды бір доллардан астам қабылдаудан бас тартты. Дүкен иелері монеталарды брокерлерге арзандатуға мәжбүр болды. Заң бойынша монеталарды қабылдауға міндетті пошта басшылары Қазынашылықтың оларды депозит ретінде қабылдамайтынын анықтады, бірақ рұқсат етілген заңға сәйкес, 100 долларлық партиялармен ғана қабылдады. 1871 жылы Конгресс мәселені жеңілдетіп, Қазынашылыққа 20 доллардан кем емес көлемде ұсынылғанда, шексіз мөлшерде никельдер мен басқа да төмен номиналды монеталарды сатып алуға рұқсат беретін заң қабылдады. 1933 жылға дейін, қалқан дизайны қолданыстан шыққаннан кейін ғана, никельге шектеусіз заңды төлем құралы мәртебесі берілді. Жарты димдер Филадельфия және Сан-Франциско Монета жасау үйлерінде 1873 жылғы Монета заңымен тоқтатылғанға дейін соғыла берді. Жоюға қарамастан, күміс монеталар Батыста, күміс немесе алтын монеталарға басымдық берілген аймақта, 19 ғасырдың соңына дейін айналымда болды. Экономикалық жағдайдың жақсаруы және күмістің төмендеуі 1876 жылдың сәуірінен бастап жиналған күміс монеталардың, соның ішінде жарты димдердің көп көлемін айналымға енгізді. 1876 жылдың соңында "Қалқан никелінің" өндірісі тоқтатылды. 1877 немесе 1878 жылдары коллекционерлерге арналған сынама монеталарды қоспағанда, "Қалқан никелі" соғылмады. Қазынашылықта үлкен қор болғандықтан, келесі бірнеше жылда тек аз ғана саны соғылды; толыққанды өндіріс 1881 жылдың желтоқсанына дейін қайта басталмады.

In anticipation of the approval of the new five cent coin, the Mint's chief engraver, James B. Longacre, had begun preparing designs and pattern coins in 1865. After rejecting pieces showing deceased presidents George Washington (see Washington nickel) and Abraham Lincoln, Treasury Secretary Hugh McCulloch decided on a design similar to Longacre's two cent piece, with a shield on the obverse and a numeral 5 surrounded by stars and rays on the reverse. This has come to be known as the Shield nickel. The new coins proved difficult to produce; owing to the hardness of the planchet, the coins were not of high quality and the life of the striking dies was brief. The design was widely criticized; Wharton described the obverse as suggesting "a tombstone surmounted by a cross and overhung by weeping willows." The American Journal of Numismatics described the Shield nickel as "the ugliest of all known coins". The rays were eliminated from the reverse design in 1867, in the hope of eliminating some of the production problems. The design change created confusion among the population—many people assumed that one design or the other was a counterfeit—and the Mint briefly considered abandoning the shield design entirely. After heavy production in its first years, by late 1869, enough nickels had been struck to meet the needs of commerce; fewer were coined in the following years. The new coins tended to accumulate in the hands of merchants beyond the legal tender limit, but banks refused to accept them beyond the one dollar maximum. Storeowners were forced to discount the coins to brokers. Postmasters, compelled by law to accept the coins, found that the Treasury would not accept them as deposits except in lots of $100, in accordance with the authorizing statute. In 1871, Congress alleviated the problem by passing legislation allowing the Treasury to redeem unlimited quantities of nickels and other low denomination coins when presented in lots of not less than $20. It was not until 1933, long after the shield design passed from the scene, that the nickel was made legal tender without limit. Half dimes continued to be struck, at both the Philadelphia and the San Francisco Mint, until the series was ended by the Coinage Act of 1873. Despite the abolition, the silver pieces continued to circulate in the West, where silver or gold coins were preferred, throughout the remainder of the 19th century. Improved economic conditions, combined with low silver prices, brought large quantities of hoarded silver coinage, including half dimes, into circulation beginning in April 1876. In late 1876, production of the Shield nickel was halted. No Shield nickels were struck in 1877 or 1878, excepting proof specimens for collectors. As the Treasury had a large stock of nickels in storage, only small numbers were struck over the next few years; full scale production did not resume until December 1881.

"Либерти" басының немесе "V" никелі (18831913)

1870-ші жылдардың соңында никель өндірісі тоқтап, мыс-никель үш центтік монетаның дайындығы шектеулі болған кезде, Уортон Монетаханада никельдің қолданылуын арттыруға тырысты. Бронза цент Монетахананың өндірісінің басым бөлігін құрады, сондықтан Уортон 1857 жылдан 1864 жылға дейін болғандай, оны мыс-никельден жасау үшін лоббилеуді бастады. 1881 жылы бұл лоббилеу Филадельфия Монетаханасының бастығы Арчибальд Луддон Сноуденді Монетахана гравері Чарльз Барберге жаңа цент, үш центтік және бес центтік монеталардың бірыңғай дизайнын жасауға бұйрық беруге әкелді. Сноуден жаңа монеталарда Либертидің бейнесі мен жазылуы, никельдің кері жағында бидай, мақта және жүгерінің гүл шоғыры болуын талап етті, олардың арасында "5" санын білдіретін рим саны "V" орналасуы керек еді. Ұсыныс бойынша никельдің салмағы өзгермейді, бірақ диаметрі ұлғайтылатын еді. Барбер қажетті дизайнды дайындады. Сноуден жаңа центтік немесе үш центтік монета жасаудан бас тартты, бірақ Барбер никельдің дизайнымен жұмысын жалғастырды. Оның өлшемдері, қазынашылық хатшысы Чарльз Фолгердің келісімі үшін Вашингтонға жіберілген кезде, Сноуденнің таңғалуына орай, мақұлданбады. Хатшы заңдарды қарап шығып, "Америка Құрама Штаттары" деген жазу монетаның алдынан емес, кері жағына жазылуы керек екенін түсінді. Барбер дизайнын сәйкес түрде өзгертті және 1883 жылдың басында монетаны дайындауға дайын болды. Алайда, сол кезде 1883 жылғы қалқанды никельдердің дайындығы басталған еді. Қалқанды монеталардың сирек кездесетіндігі үшін жиналмайтынына көз жеткізу үшін Монетахана қызметкерлері олардың өндірісін бірнеше ай бойы жалғастыруға рұқсат берді. Көрегендер жаңа никельде "СЕНТ" деген сөздің болмауының салдарынан оның көлемі бес долларлық алтын монетаға ұқсас екенін, алтынмен қаптаса, бес долларға сатылуы мүмкін екенін білді. Кейбір монеталарға алдамшылар қабырғалы жиек берді, осылайша оларды алтын монеталарға ұқсата білді. Монетахана жаңа монеталардың дайындалуын тоқтатты, ал қалқанды никельдердің дайындалуы жалғасты. Барберге жұмысын өзгерту тапсырылды, ол кері жақтағы "CENTS" сөзін орналастыру үшін басқа дизайн элементтерін жылжытты. Жаңартылған никель 1883 жылдың 26 маусымында шығарылды, со күні қалқанды никельдің дайындалуы тоқтатылды. Халық "центсіз" никельдерді дереу жинады, өйткені Қазынашылық департаменті оларды қайтарып алуға ниетті екенін және олар сирек болады деп сенді. Либерти бас никелі 30 жыл бойы кеңінен дайындалды, бірақ 1885-1886 және 1894 жылдардағы экономикалық төмендеу кезеңдерінде аз ғана санда дайындалды. 1890 жылы Конгресс үш центтік монетаның дайындалуын тоқтатты, бес центтік монета ғана мыс-никельден жасалған болып қалды. Сол жылы Конгресс Қазынашылық хатшысына егер бұрынғы дизайн кем дегенде 25 жыл бойы дайындалған болса, АҚШ монеталарының дизайнын өзгертуге рұқсат берді. Никель және күміс доллар өткен ширек ғасырда қайта жасалған болса да, соңғы заңдағы ереже оларды дереу қайта жасауға құқылы етті. 1896 жылы 1885 жылдан бері алғаш рет үлгілік никельдер дайындалды, онда эксперименталды, тесіктелген монеталар сынақтан өтті, бірақ қайта жасау жүргізілген жоқ.

With production of nickels lagging in the late 1870s, and with minimal strikings of the copper nickel three cent piece, Wharton sought to increase the use of nickel at the Mint. The bronze cent represented a major portion of the Mint's production, and Wharton began to lobby for the piece to be struck in copper nickel, as it had been from 1857 until 1864. In 1881, this lobbying led Philadelphia Mint Superintendent Archibald Loudon Snowden to order Mint Engraver Charles Barber to produce uniform designs for a new cent, three cent piece, and five cent piece. Snowden required that the new coins depict the head of Liberty with the legend LIBERTY and the date, with the nickel's reverse to have a wreath of wheat, cotton, and corn around a Roman numeral "V" for "5", to denote the denomination. Under the proposal, the nickel would retain its weight of , but its diameter would be increased to
Barber duly produced the required designs. Snowden eventually decided against a new cent or three cent piece, but Barber continued work on the nickel, with the size adjusted to When specimens were sent to Washington for routine approval by Treasury Secretary Charles J. Folger, to Snowden's surprise, they were rejected. The secretary, on review of the coinage statutes, had realized that the laws required "UNITED STATES OF AMERICA" to appear on the reverse, not the obverse where Barber had placed it. Barber modified his design accordingly, and the coin was ready for striking in early 1883. However, by then, Shield nickels dated 1883 had already been coined. To ensure proof Shield pieces would not be hoarded for their rarity, Mint officials allowed their continued production for several months. Criminals soon realized that the new nickel, which lacked the word "CENTS", was close in size to the five dollar gold piece, and if they were to plate the nickel with gold, it might be passed for five dollars. Some coins were even given a reeded edge by fraudsters, making them appear more like the gold coins. The Mint halted production of the new coins; production of Shield nickels continued. Barber was told to modify his work, which he did, moving other design elements to accommodate the word "CENTS" at the bottom of the reverse. The revised nickel was issued on June 26, 1883, the date on which production of the Shield nickel was finally stopped. The public promptly hoarded the "centless" nickels, believing the Treasury Department intended to recall them, and that they would become rare. The Liberty Head nickel was heavily struck during its 30 year run, except during economic downturns in 1885–1886 and in 1894, when only small numbers were struck. In 1890, Congress ended production of the three cent piece, leaving the five cent coin as the only one in copper nickel. That year, Congress also allowed the Secretary of the Treasury to authorize the redesign of United States coins, if the former design had been struck for at least 25 years. Although the nickel and silver dollar had been redesigned within the previous quarter century, a provision in the latter act made them eligible for immediate redesign. In 1896, pattern nickels were struck for the first time since 1885, when experimental, holed coins had been tested; however, no redesign took place.

Никельдің саудадағы өсуі

Азық-түлік сату, ойын-сауық және құмар ойындарға арналған монетамен жұмыс істейтін автоматтары 1890 жылдары танымал болды. Мұндай автоматтары бизнестегі бос жайға орналастырылып, аз күтімді қажет ететін және иелеріне табыс әкелетін болды. 1898 жылдан бастап монетамен жұмыс істейтін механикалық пианинолар да кең таралды. «Миллс Новелти» компаниясы мұндай құрылғылардың жетекші өндірушісі болды; 1906 жылға қарай ол механикалық түрде ойналатын скрипкадан бастап, бақ болжау автоматтарына дейін машиналар шығарды. Кейбір автоматтары центтерді немесе басқа номиналды монеталарды қабылдаса, никель осы автоматтары үшін басты таңдау болды. Монетамен жұмыс істейтін автоматтарында никельді пайдаланудың нәтижесінде бизнес саласындағы жаңалықтардың бірі – автоматтардың пайда болуы болды, онда клиенттер монетаны (бастапқыда никель, бірақ 1950 жылдары жоғары номиналды монета қажет болды) салып, тұтқаны бұрып, өздеріне сэндвич немесе десерт алып, қызмет көрсететін. Мұндай мейрамханалар алғаш рет Германияда ашылды, бірақ АҚШ-та «Horn & Hardart» сияқты фирмалардың арасында танымал болды. Монетаның атымен аталатын бизнес түрі – «никелодеон» кинотеатры, онда никельге қысқа метражды фильмдер сериясын көруге билет алуға болады, әдетте олардың ұзақтығы 12 минутты құрайды, және ол түстен кейіннен түнге дейін үздіксіз көрсетіліп тұрады, ал көрермен қалаған уақытына дейін қалуға еркін. «Аркада» басқа номиналды монетаның атымен аталғанымен, онда да никель жиі қолданылды. 1880 жылдарға дейін батыс штаттарында никель айналымы аз болды (ондағы адамдар күміс және алтын монеталарды артық көреді); жаңа «Liberty Head» дизайнына деген қызығушылық сол аймақта никельдің қолданылуын арттырды. Жақсы экономикалық жағдай және монетамен жұмыс істейтін автоматтарында қолдануға никельге деген жоғары сұраныс 1900 жылға қарай оның бүкіл елде айналымына әкелді. Сол жылы Ақша соғу директоры Джордж Робертс Конгреске никельдер мен центтерді соғу үшін базалық металдарды сатып алуға арналған қаражатты бес есеге арттыру туралы ұсыныс жасады. Ол кезде заңдық шектеулер центтер мен никельдерді тек Филадельфияда ғана өндіруге рұқсат берді; Робертстің Конгреске басқа ақша соғу орындарында да соғуға рұқсат беру туралы өтініші 1906 жылы мақұлданды. Денвер және Сан-Франциско ақша соғу орындарында 1912 жылдан бастап никельдер соғыла бастады.

Coin operated machines to vend food, for amusement, and for gambling became popular in the 1890s. Such machines could be placed on otherwise unused floor space in businesses, required little maintenance, and brought in money for owners. Beginning about 1898, coin operated mechanical pianos also became popular. The Mills Novelty Company was a leading producer of such devices; by 1906 it was producing machines ranging from a mechanically played violin to fortune telling devices. While some machines took cents or other denominations, the nickel was the coin of choice for these machines. Among the innovations in business caused by the use of the nickel in coin operated machines was the automat, in which patrons would serve themselves by inserting a coin (initially a nickel, though by the 1950s a higher denomination was needed) into a mechanism, turning a handle, and removing a sandwich or dessert. These restaurants were first established in Germany, but were popularized in the United States by, among other firms, Horn & Hardart. A type of business which took its name from the coin was the nickelodeon cinema, where a nickel bought admission to view a series of one reel short films, generally about 12 minutes in length, which ran continuously from early afternoon until late at night, with the patron free to remain as long as he liked. Although another denomination gave the penny arcade its name, the nickel was commonly used there as well. Few nickels had circulated in the western states before the 1880s (people there preferred silver and gold coins); interest in the new Liberty Head design had led to increasing use of nickels there. Good economic conditions and high demand for nickels for use in coin operated devices caused the piece to circulate throughout the nation by 1900. That year, Mint Director George E. Roberts called on Congress to quintuple the Mint's appropriation to purchase base metals for striking into nickels and cents. At the time, statutory restrictions permitted production of cents and nickels only at Philadelphia; Roberts' request that Congress allow striking at the other mints was granted in 1906. The Denver and San Francisco Mints began striking nickels in 1912.

1913 жылғы Либерти Хед никелі

Liberty Head никелі 1912 жылдан кейін ауыстырылды, бірақ бастапқыда 1913 жылғы дизайздағы монеталардың бар екеніне ешқандай мәлімет болған жоқ. 1919 жылдың желтоқсан айында монета сатушы Сэмюэл В. Браун 1913 жылғы Liberty Head никельдерін сатып алу туралы жарнамаларды монеталар туралы басылымдарға орналастырды. Келесі тамызда Браун Америкалық нумизматикалық қауымдастығының (ANA) жылдық конгресінде осындай монетамен пайда болды. Браун 1913 жылға арналған бас қалыптың дайындалғанын және осы монеталардың оны сынау үшін соғылғанын мәлімдеді. Браун бес монетаға ие болды және оларды кейін сатты. Эксцентрикалық полковник E. H. R. Greenнің, Техас штатының Форт-Уорт аймағындағы танымал коллекционерінің қолында он бес жыл болғаннан кейін, монеталар 1943 жылы ақыры таратылды. Содан бері олардың әрқайсысының бірнеше иесі болды. Бүгінде екеуі Вашингтондағы Смитсон институтында және Колорадо-Спрингс қаласындағы ANA ақша мұражайында қойылған, ал үшеуі жеке меншікте. 1913 жылғы Liberty Head никелінің соңғы сатылымы 2010 жылдың қаңтар айында аукционда 3 737 500 долларға өтті. 1913 жылғы никельдердің қалай жасалғаны белгісіз. Монета айналысына қатысты жазбаларда 1913 жылғы Liberty Head никельдерінің өндірісі тіркелмеген, сондай-ақ оларды жасауға рұқсат берілмеген. Қалыптар алдын ала дайындалып, 1913 S Liberty Head никелін соғу үшін Калифорнияға жіберілді, бірақ 1912 жылдың желтоқсанында Монета директоры Робертстің ескі дизайнды тоқтату туралы бұйрығынан кейін олар Филадельфияға қайтарылды. Олар 23 желтоқсанға дейін жеткізілді және қаңтар айының басында әдеттегідей жойылды. Браун Филадельфия монета айналысына қатысты қызметкер болған (бірақ бұл 1963 жылға дейін белгілі болмады) және көптеген теориялар күдіктің ойын оған аударады.

Дизайн және атауы

Аверстегі түпкілікті американдық және реверстегі бизонның моделі болған адамдардың кім екені нақты белгісіз. Фрейзер түпкілікті американдықтардың нақты бір адамға емес, жалпы типке негізделгенін айтты және үлгі ретінде әртүрлі түпкілікті американдықтарды атады, бірақ олардың айтқандары әрқашан бірдей болған жоқ, соның ішінде Iron Tail (Оглала Лакота), Two Moons (Солтүстік Шайенн) және Big Tree (Киова тайпасынан). Тағы да талапкерлер болды, ең танымалдары – Джон Биг Три, Сенека тайпасынан шыққан, ол 1967 жылы қайтыс болғанға дейін "никельдегі үнді" деп көптеген рет көпшілік алдында пайда болды. Фрейзер реверстегі жануардың американдық бизон, Black Diamond екенін айтты, ол Бронкс зообағында өмір сүргенін мәлімдеді, сондай-ақ модельді Бронкс зообағындағы бизон деп сипаттады. Бірақ, Black Diamond ешқашан Бронкс зообағында болған емес, оның орнына Central Park зообағында (екі мекеме де Нью-Йорк қаласында) 1915 жылы сатылып, сойылғанға дейін өмір сүрген. Black Diamond-тың қазірге дейін сақталған басының мүйіздерінің орналасуы, никельдегі бизонның мүйіздерінің орналасуынан өзгеше. Монетаның пайда болған сәтінен бастап оны "Бюффало никелі" деп атады, бұл бизонның кең таралған атауын көрсетеді. Ең көп таралған нумизматикалық басылым – Coin World оны "үнді бас никелі" деп атайды, ал Р. С. Йеоманның "Қызыл кітабы" оны "үнді бас немесе бизон" деп сипаттайды.

Джефферсон никелі (1938 жылдан қазіргі уақытқа дейін)

Буффало 25 жыл бойы соғылып, Конгресс актісіз ауыстырылуы мүмкін болған кезде, Монетхана оны жылдам ауыстыруға кірісті. Фрейзердің дизайны бүгінде нумизматистер арасында танымал болғанымен, 1938 жылы ол осындай мәртебеге ие болған жоқ, сондай-ақ шешімге қатысты халық наразылығы болған жоқ. 1938 жылдың қаңтарында Монетхана жаңа никель дизайны үшін ашық конкурс жариялады, жеңімпазға 1000 доллар сыйлық қарастырылды. Бәсекелестерге 1943 жылы Джефферсонның туғанына 200 жыл толуын еске түсіре отырып, оның портретін аверске, ал Монтичелло үйінің бейнесін реверске салу тапсырылды. 24 сәуірде Феликс Шлаг жеңімпаз деп жарияланды. Оның дизайнындағы Джефферсон суреті 2004 жылға дейін никельде қолданылды, ол Бостонның Көркем өнер мұражайында сақталатын мүсінші Жан Антуан Худонның бұрынғы президенттің бюстімен үлкен ұқсастықтарды көрсетті. Дегенмен, модель айналымға шығарылған никельден өзгеше болды, себебі ол Монтичеллоның бұрышты көрінісін және Монетхана қызметкерлері ұнатпаған шрифт стилін бейнеледі; Шлаг екеуін де өзгертуге міндетті болды. Бір түсініксіздік немесе қателік салдарынан, Шлаг дизайнда өзінің инициалдарына орын бермеді; олар 1966 жылға дейін қосылмады. Өндіріс 1938 жылдың 3 қазанында басталды, ал 15 қарашада айналымға жіберілді. Заманауи есептерге сәйкес, Джефферсон никелі бастапқыда жинақталып, 1940 жылға дейін айналымда кеңінен таралмады. АҚШ Екінші дүниежүзілік соғысқа қатысқан кезде никель маңызды соғыс материалына айналды, сондықтан Монетхана оның қолданылуын азайтуға тырысты. 1942 жылдың 27 наурызында Конгресс 50% мыс және 50% күмістен жасалған никельді бекітті, бірақ Монетханаға пропорцияларды өзгертуге немесе қоғамдық мүдделерді ескере отырып, басқа металдар қосуға рұқсат берді. Монетхананың басты мәселесі никельді пайдаланбайтын, бірақ автоматтардағы жалған ақшаны анықтау құрылғыларын қанағаттандыратын қорытпаны табу болды. 56% мыс, 35% күміс және 9% марганец қоспасы жарамды деп танылды және бұл қорытпадан 1942 жылдың қазан айынан бастап никельдер соғыла бастады. Соғыстан кейін оларды оңай сұрыптап алу және қайтарып алу мақсатында Монетхана барлық «соғыс никельдерін» Монтичеллоның үстінде үлкен монета таңбасымен шығарды. Филадельфиядағы «P» таңбасы – АҚШ монеталарында алғаш рет пайда болған монета таңбасы еді. Соғысқа дейінгі құрам 1946 жылы қайта жаңартылды, содан бері шығарылған барлық никельдер 75% мыс және 25% никельден жасалған. 1966 жылы дизайнда шағын өзгеріс жасалып, дизайнердің инициалдары (FS) Джефферсонның портретінің астындағы аверске қосылды. Осы өзгерісті еске алу үшін, инициалдары бар 1966 жылғы екі сынама никель соғылып, оған сыйлық ретінде табыс етілді. 1965 және 1967 жылдар аралығында соғылған монеталарда монета таңбалары болған жоқ, себебі Монетхана күміс айналымдағы монеталарды мыс-никельмен алмастырды. 1968 жылдан бастап монета таңбалары қайта қолданыла бастады және никельде Джефферсонның бюстінің оң жағындағы төменгі бөлігіне жылжытылды. 1971 жылдан бастап Сан-Францискода айналымға арналған никельдер соғылмады – 1971 жылғы «S» никелі 1878 жылдан бері соғылған алғашқы сынама никель болды.

When the Buffalo nickel had been struck for 25 years and could be replaced without an act of Congress, the Mint moved quickly to replace it. Although the Fraser design is popular today among numismatists, it did not enjoy that status in 1938, and there was no public outcry at the decision. In January 1938, the Mint announced an open competition for the new nickel design, with the winner to receive a prize of $1,000. Anticipating the 1943 bicentennial of Jefferson's birth, competitors were to place his portrait on the obverse, and a depiction of his house Monticello on the reverse. On April 24, Felix Schlag was announced as the winner. His design featured the portrayal of Jefferson which would be used on the nickel until 2004, closely conforming to the former president's bust by sculptor Jean Antoine Houdon, which is to be found in Boston's Museum of Fine Arts. However, the model differs from the nickel that was struck for circulation because it featured a view of Monticello from an angle, and a style of lettering officials did not like; Schlag was required to change both. Either through a misunderstanding or an oversight, Schlag did not include his initials in the design; they would not be added until 1966. Production began on October 3, 1938; they were released into circulation on November 15. According to contemporary accounts, the Jefferson nickel was initially hoarded, and it was not until 1940 that it was commonly seen in circulation. With the entry of the United States into World War II, nickel became a critical war material, and the Mint sought to reduce its use of the metal. On March 27, 1942, Congress authorized a nickel made of 50% copper and 50% silver, but gave the Mint the authority to vary the proportions, or add other metals, in the public interest. The Mint's greatest concern was in finding an alloy that would use no nickel, but still satisfy counterfeit detectors in vending machines. An alloy of 56% copper, 35% silver and 9% manganese proved suitable, and this alloy began to be coined into nickels from October 1942. In the hope of making them easy to sort out and withdraw after the war, the Mint struck all "war nickels" with a large mint mark appearing above Monticello. The mint mark P for Philadelphia was the first time that mint's mark had appeared on a U. S. coin. The pre war composition returned in 1946; all nickels struck since then have been in 75% copper and 25% nickel. In 1966, a small change was made to the design to add the initials of the designer (FS) to the obverse, underneath Jefferson's portrait. In commemoration of that change, two specimen 1966 nickels with the initials were struck and presented to him. Coins struck at any mint between 1965 and 1967 lack mint marks, which were omitted as the Mint replaced the silver circulating coins with copper nickel. Beginning in 1968, mint marks were again used, and on the nickel were moved to the lower part of the obverse, to the right of Jefferson's bust. From 1971, no nickels were struck for circulation in San Francisco—the 1971 S was the first nickel struck in proof only since 1878.

Батысқа қарай саяхат ескерткіштері (20042005)

АҚШ-тың екі жүз жылдық мерейтойына арналған монеталар айналысқа шығарылды, 1975 және 1976 жылдары соғылған ширек, жарты доллар және доллар монеталарына "1776–1976" екі жылдық белгі қойылды. Канада 1992 жылы провинциялары мен аумақтарына арналған сәтті тоқсандық монеталар сериясын шығарғаннан кейін, Монетхана АҚШ штаттарына арналған АҚШ тоқсандықтарын шығаруға Конгресс рұқсатын алды; олар 1999 жылы шығарыла бастады. 2002 жылы Монетхана Льюис пен Кларк экспедициясының екі жүз жылдығына орай никельді қайта жобалауды қарастыра бастады. Өкіл Эрик Кантор (R VA) Монтичеллоның (оның туған штатында орналасқан) никельден толығымен алынып тасталуын қалаған жоқ. Нәтижесінде, 23 сәуір 2003 жылы президент Джордж Буш «Американың 5 центтік монета дизайнының сақталуы туралы» заңға қол қойды. Оның шарттарына сәйкес, Қаржы министрі экспедицияның және Луизиананы сатып алудың 200 жылдығына орай никельдің дизайнын өзгерте алады, бірақ 2006 жылдан бастап никельде қайтадан Джефферсон мен Монтичелло бейнеленеді. Конгресс тағы да әрекет етпесе, болашақтағы барлық бес центтік монеталарда Джефферсон мен Монтичелло болады. 2004 жылы Монетхана Шлагтың аверсін екі жаңа реверс дизайнымен пайдаланды. Монета ойып жасаушы Норман Е. Неметтің Джефферсон үшін соғылған үнділік бейбітшілік медалінің бейімделуі алғашқы жаңа дизайн болды, одан кейін экспедицияда қолданылған кемелерге ұқсас кемелерді Монета ойып жасаушы Аль Малецкий бейнеледі. 2005 жылғы аверс тек сол жылы ғана, мүсінші Джо Фицджеральдтың Хоудонның Джефферсон бюстіне негізделген дизайнымен соғылды. Аверстегі "LIBERTY" деген жазу Джефферсонның Тәуелсіздік декларациясын жазу кезіндегі қолжазбасынан алынған; бұл сөз сол құжатта ешқашан үлкен әріппен жазылмағандықтан, Фицджеральд Джефферсонның басқа жазбаларынан үлкен L әрпін алды. Жылдың бірінші жартысындағы реверсте американдық бизон бейнеленген, ол Buffalo nickel-ді еске түсіреді және Джейми Франки жасаған. Екінші жартысының реверсінде жағалау сызығы мен Уильям Кларк, экспедицияның жетекшілерінің бірі жазған «Океан көрініп тұр! О! Қуаныш!» деген сөздер көрсетілген. Кларк сөзді «океан» деп жазған, бірақ Монетхана орфографияны жаңартып түзету жасады. 2006 жылдан бері тағы бір Франки дизайны қолданылып келеді, ол Рембрандт Пилдің 1800 жылғы зерттеуіне негізделген Джефферсонның алдыңғы жағын (профильде емес) бейнелейді және Джефферсонның қолжазбасындағы «Liberty» сөзін қамтиды. Монетхананың атқарушы директоры Дэвид Лебриктің сөзіне göre, «Джефферсонның алға қарап тұрған суреті [оның] көрегендігіне лайықты құрмет». 2006 жылдан бастап реверсте қайтадан Шлагтың Монтичелло дизайны қолданылды, бірақ Монетхана гравёрлері оны жаңадан өткірледі. Шлагтың 1966 жылы бас әріптері қойылған аверс дизайны енді қолданылмағандықтан, оның бас әріптері Монтичеллоның оң жағындағы реверске орналастырылды.

The Mint had struck circulating commemorative coins for the United States Bicentennial, giving quarters, half dollars, and dollars struck in 1975 and 1976 a dual date, "1776–1976". After Canada issued a successful series of quarters in 1992 honoring its provinces and territories, the Mint obtained congressional permission to issue a series of US quarters honoring American states; they began to be issued in 1999. In 2002, the Mint began to consider redesigning the nickel in honor of the upcoming bicentennial of the Lewis and Clark Expedition. Representative Eric Cantor (R VA) did not wish to see Monticello (located in his home state) moved permanently off the nickel. The resultant "American 5 Cent Coin Design Continuity Act of 2003", was signed into law by President George W. Bush on April 23, 2003. Under its terms, the Treasury Secretary could vary the nickel's designs in honor of the 200th anniversary of the Expedition and of the Louisiana Purchase, but the nickel would again feature Jefferson and Monticello beginning in 2006. Unless Congress acts again, every future five cent coin will feature Jefferson and Monticello. The Mint used Schlag's obverse in 2004, with two new reverse designs. Mint sculptor engraver Norman E. Nemeth's adaptation of an Indian Peace Medal struck for Jefferson was the first new design, followed by a depiction by Mint sculptor engraver Al Maletsky of a keelboat like that used by the Expedition. The 2005 obverse was struck during that year only, with a design by sculptor Joe Fitzgerald based on Houdon's bust of Jefferson. The legend "LIBERTY" on the obverse was traced from Jefferson's handwriting in drafting the Declaration of Independence; as the word is never capitalized in that document, Fitzgerald borrowed a capital L from Jefferson's other writings. The reverse for the first half of the year depicted an American bison, recalling the Buffalo nickel and designed by Jamie Franki. The reverse for the second half showed a coastline and the words "Ocean in view! O! The Joy! ", from a journal entry by William Clark, co leader of the Expedition. Clark had actually written the word as "ocian", but the Mint modernized the spelling. Another Franki design has, since 2006, been used for the obverse, depicting a view of Jefferson from the front (rather than in profile) based on an 1800 study by Rembrandt Peale, and includes "Liberty" in Jefferson's script. According to Acting Mint Director David Lebryk, "The image of a forward facing Jefferson is a fitting tribute to [his] vision." The reverse beginning in 2006 was again Schlag's Monticello design, but newly sharpened by Mint engravers. As Schlag's obverse design, on which his initials were placed in 1966, is no longer used, his initials were placed on the reverse to the right of Monticello.

Металл құндылықтарының өсуі

ХХІ ғасырдың алғашқы онжылдығында мыс пен никельдің бағасы күрт өсті, нәтижесінде 2003 қаржы жылында 3,46 цент құнған никельді жасау шығыны 2012 қаржы жылында 10,09 центке жетті. Салыстыратын болсақ, Канаданың никелі (негізінен болаттан жасалған) 2019 жылға дейін өндірілу құны номиналды құнынан төмен болды. Осыған жауап ретінде 2004 жылы Монетахана директоры Генриетта Фор Конгрестен қазіргі монета металдарына арзан баламаларды зерттеуді қаржыландыруды сұрады. Бұл бастама 2005 жылы ол қызметтен кеткен кезде тоқтап қалды, бірақ 2010 жылы Конгресс Монетаны жаңғырту, бақылау және сабақтастық туралы заңды (CMOCA) қабылдап, Монетахананы центтен долларға дейінгі алты номиналдың қазіргі құрамына баламаларды зерттеуге міндеттеді. 2011 жылы Монетахана Пенсильвания штатының Джонстаун қаласындағы Concurrent Technologies Corporation компаниясына бұл мәселені зерттеуге келісім шарт жасады. Заңнамаға жауап ретіндегі есепте бір центтік монетаны өндіру құнын бір центтен төмендету мүмкін емес екендігі айтылды, сондықтан ол қарастырылмай қалды. Есепте мәселені одан әрі зерттеу үшін қосымша уақыт сұралып, қазіргі қолданыстағы монета металдарының сақталуы қамтамасыз етілді. Монетахана 2011 қаржы жылында 840 миллион дана никельге дейін, ал 2015 жылы 1,08 миллиард данаға дейін саудадағы сұраныстың артуын күтті. Сонымен қатар, айналымдағы никельдің көп мөлшерін балқыту арқылы жоғалтуды болдырмау үшін АҚШ Монетаханасы 2006 жылдың 14 желтоқсанында пеннилерді (2013 жылы өндірілу құны 1,83 цент болған) және никельдерді балқыту мен экспорттауды қылмыстық қылық деп жариялаған уақытша ережелерді енгізді. Бұл ережелерді бұзушыларға 10 000 АҚШ долларына дейін айыппұл салынып, бес жылға бас бостандығынан айырылуға немесе екеуі де қолданылуы мүмкін. Ережелер 2007 жылдың 17 сәуірінде бекітілді. Біраз уақыт бойы никельдің балқыту құны бес центтен асып, 2007 жылдың мамырында номиналды құнынан бір жарым есеге жуық болды. Содан бері монета құрамына кіретін металдардың сұранысы мен ұсынысы тұрақтанды. Никельдің балқыту құны 2008 жылдың соңынан 2010 жылдың ортасына дейін және соңғы рет 2012 жылдың ортасынан бастап номиналды құнынан төмендеді. 2014 жылдың ақпанында Монетахана АҚШ-тың 1 центтік монетасында қолданылатын құрамға ұқсас, мыспен қапталған мырыштан никель жасау бойынша тәжірибелер жүргізіп жатқаны хабарланды. 2014 жылдың желтоқсанында Монетахана CMOCA-ға жауап ретінде кезекті екіжылдық есебін жариялады. Есепте мырышпен қапталған өнімдердің буға және тозуға төтеп бере алмайтыны және олардың пенниден басқа АҚШ монеталары үшін қабылданбайтыны айтылды. 5 центтік монета үшін «жұмыс істеуге болатын» материалдар ретінде никельмен қапталған болат, көп қабатты болат және ықтимал басқа мыс-никель қорытпасы қарастырылды, оның құрамы шамамен 77% мыс, 20% никель және 3% марганец болатын. Ашылғыш автоматтарында өзгерістер жасауды қажет етпейтін (болат негізіндегі материалдарға қарағанда) арзан қорытпаларды зерттеу үшін қосымша сынақтар жүргізу ұсынылды. 2023 жылдың ақпанында никель монетасының балқыту құны номиналды құнынан 135% асып кетті.

In the first decade of the 21st century, commodity prices for copper and nickel, which make up the five cent coin, rose dramatically, pushing the cost of manufacturing a nickel from 3.46 cents in fiscal year 2003 to 10.09 cents in fiscal year 2012. By comparison, a Canadian nickel (which is primarily made of steel) still costs less than its face value to produce as of 2019. In response, Mint Director Henrietta Fore in 2004 asked Congress to fund research into lower cost alternatives to present coinage metals. Although the initiative lapsed when she left office in 2005, in 2010, Congress passed the Coin Modernization, Oversight, and Continuity Act (CMOCA), directing the Mint to explore alternatives to the present compositions of the six denominations, from cent to dollar. In 2011, the Mint awarded a contract to study the issue to Concurrent Technologies Corporation of Johnstown, Pennsylvania. The report in response to the legislation declared that there is no material that would reduce the one cent coin's manufacturing cost to below one cent, so it was removed from consideration. The report requested additional time to study the issue, ensuring the continuation, for the present, of the existing coinage metals. The Mint expected demand for nickels in commerce to increase from 840 million needed in Fiscal Year 2011 to 1.08 billion in 2015. Meanwhile, in an attempt to avoid losing large quantities of circulating nickels to melting, the United States Mint introduced new interim rules on December 14, 2006, that criminalized the melting and export of pennies (which as of 2013 cost 1.83 cents to produce) and nickels. Violators of these rules can be punished with a fine of up to $10,000, five years imprisonment, or both. The rules were finalized on April 17, 2007. The melt value of a nickel for some time was more than five cents, including nearing over one and a half times its face value in May 2007. Since then, the supply and demand of the coin's composition metals have stabilized. A nickel's melt value fell below its face value from late 2008 through mid 2010, and more recently again from late mid 2012. In February 2014, it was reported that the Mint was conducting experiments to use copper plated zinc (the same composition used for the United States 1 cent coin) for the nickel. In December 2014, the Mint released its next Biennial report in response to the CMOCA. In it, the Mint declared that plated zinc products did not hold up to steam/wear tests and were rejected for U. S. coins other than the penny. Materials considered "feasible" for the 5 cent coin were nickel plated steel, multi ply plated steel, and potentially another copper/nickel alloy, this time with ~77% copper, ~20% nickel, and ~3% manganese. Further testing was recommended to explore even less expensive alloys that would not require changes to vending machines (as the steel based materials would require). In February 2023, the melt value of a nickel coin exceeded 135% of its face value.

Жою туралы ұсыныстар

Төмен құны болғандықтан, алып жүру және санау қиындықтары мен оны жасауға кететін шығынның өзінің құнынан артық болуына байланысты, әртүрлі сарапшылар никельді пеннимен бірге жоюды ұсынды.