Нью-Йорктегі африкалықтар зираты: 17-18 ғасырлардағы 419-нан астам африкалықтың қалдықтары сақталған тарихи монумент. Құлдық тарихы мен қазба жұмыстары туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Манхэттендегі ескерткіш, Нью-Йорк
Memorial in Manhattan, New York
Африкалық жерлеу орны Ұлттық ескерткіші – Нью-Йорк қаласының Төменгі Манхэттендегі Азаматтық орталық ауданындағы Дуэн көшесі мен Африкалық жерлеу орны (Елк көшесі) орналасқан ескерткіш. Оның бас ғимараты 290 Бродвейдегі Тед Вайс федералдық ғимараты. Бұл жерде 17-18 ғасырлардың соңында 419-дан астам африкалықтың қалдықтары жерленген. Бұл африкалық текті адамдардың ең ірі колониялық кезеңдегі зираты, олардың кейбіреулері еркін, ал көбі құл болған. Тарихшылардың пікірінше, 18 ғасырда «Негрлер жерлеу орны» деп аталған бұл жерде 10 000–20 000-ға жуық адам жерленген болуы мүмкін. Осы 5-6 акрлық аумақты қазу және зерттеу «Америка Құрама Штаттарындағы ең маңызды тарихи қалалық археологиялық жоба» деп аталды. Бұл жаңалық колониялық және федералды Нью-Йоркте құл болған африкалықтардың ұмытылған тарихын көрсетті, олар қаланың дамуына үлкен үлес қосты. Америка Тәуелсіздік соғысына дейін олар қала халқының шамамен төрттен бірін құрады. Нью-Йоркте Оңтүстік Каролина штатының Чарльстон қаласынан кейін екінші ең көп саны құл африкалықтар болды. Ғалымдар мен афроамерикалық қоғамдық белсенділер бұл жердің маңыздылығын жариялау және оны сақтау үшін күш біріктірді. Бұл орын 1993 жылы Ұлттық тарихи ескерткіш, ал 2006 жылы президент Джордж Буштың жарлығымен Ұлттық ескерткіш мәртебесіне ие болды. 2003 жылы Конгресс бұл жерде ескерткіш салуға қаржы бөлді және федералды сот ғимаратын қайта жобалауға бағыт берді, осыған орай мүмкіндік туды. Жобалар конкурсына 60-тан астам ұсыныс келіп түсті. Ескерткіш 2007 жылы африкалықтар мен африкалық американдықтардың колониялық және федералды Нью-Йорктегі, сондай-ақ АҚШ тарихындағы рөлін еске алу үшін салтанатты түрде ашылды. Бұл жерге бірнеше қоғамдық өнер туындылары да тапсырылды. 2010 жылы келушілер орталығы ашылды, ол осы орынның және Нью-Йорктегі африкалық американдықтар тарихының мағынасын түсіндіруге арналған.
African Burial Ground National Monument is a monument at Duane Street and African Burial Ground Way (Elk Street) in the Civic Center section of Lower Manhattan, New York City. Its main building is the Ted Weiss Federal Building at 290 Broadway. The site contains the remains of more than 419 Africans buried during the late 17th and 18th centuries in a portion of what was the largest colonial era cemetery for people of African descent, some free, most enslaved. Historians estimate there may have been as many as 10,000–20,000 burials in what was called the Negroes Burial Ground in the 18th century. The five to six acre site's excavation and study was called "the most important historic urban archaeological project in the United States." The discovery highlighted the forgotten history of enslaved Africans in colonial and federal New York City, who were integral to its development. By the American Revolutionary War, they constituted nearly a quarter of the population in the city. New York had the second largest number of enslaved Africans in the nation after Charleston, South Carolina. Scholars and African American civic activists joined to publicize the importance of the site and lobby for its preservation. The site was designated a National Historic Landmark in 1993 and a national monument in 2006 by President George W. Bush. In 2003 Congress appropriated funds for a memorial at the site and directed redesign of the federal courthouse to allow for this. A design competition attracted more than 60 proposals. The memorial was dedicated in 2007 to commemorate the role of Africans and African Americans in colonial and federal New York City, and in United States history. Several pieces of public art were also commissioned for the site. A visitor center opened in 2010 to provide interpretation of the site and African American history in New York.
Революцияға дейінгі соғыс
Нью-Йорк қаласы аумағындағы құлдық 1626 жыл шамасында Голландияның Батыс Үндістан компаниясы арқылы Жаңа Нидерландыға Пол Д’Ангола, Саймон Конго, Льюис Гвинея, Ян Гвинея, Асенто Ангола және тағы алты адаммен бірге әкелінді. Олардың есімдері шыққан жерлерін көрсетеді – Ангола, Конго және Гвинея. Екі жылдан кейін үш анголалық әйел құл келді. Бұл екі топ Нью-Йорк қаласы болатын жерде құлдықтың басталуын білдірді, ол екі жүз жылға созылды. Қаладағы алғашқы құл аукционы 1655 жылы Перл-стрит пен Уолл-стритте, сол кездегі Шығыс өзені бойында өтті. Голландиялықтар африкалықтарды құл ретінде әкелгенімен, голландиялық билік кезінде кейбіреулері азаттыққа немесе «жартылай азаттыққа» қол жеткізе алды. 1643 жылы Пол Д’Ангола және оның серіктері Голландияның Батыс Үндістан компаниясынан бостандық сұрады. Олардың өтініші қабылданды, нәтижесінде өз үйлерін және шаруашылықтарын салу үшін жер алды. 17 ғасырдың ортасына қарай, еркін қара нәсілділердің шаруашылықтары 130 акр жерді алып жатты, кейіннен Вашингтон сквері паркі орналасқан жер. 1664 жылы ағылшыздар Нью-Амстердамды басып алып, жаңа қонысты Нью-Йорк деп атады (Йорк герцогының құрметіне). Жаңа қала әкімшілігі колониядағы құлдыққа қатысты ережелерді өзгертті. Нью-Амстердам басып алынған кезде, оның шағын халқының қырық пайызы африкалық құлдардан тұрды. Құлдыққа қатысты заңдар голландиялықтарға қарағанда қатаң болды және құлдыққа түскендердің бұрынғы құқықтары мен қорғаныстарының көп бөлігін жойды, мысалы, кездейсоқ дене жазасына тыйым салу. 1697 жылы Троица шіркеуі қаладағы зираттарды өз бақылауына алды және қара нәсілділердің шіркеу зираттарында жерленуіне тыйым салатын жарлық шығарды. Троица муниципалды зиратты, қазіргі солтүстік зиратты бақылауға алғанда, африкалықтарды қала шегінде жерлеуге тыйым салды. 1799 жылы штат заң шығарушы органы құлдықты біртіндеп жою туралы актіні аз қарсылықпен қабылдады. Пенсильвания заңына ұқсас, ол құлдарды біртіндеп босатуды көздеді. 1799 жылдың 4 шілдесінен кейін құл аналардан туған балалар заңды түрде еркін деп есептелді, бірақ әлеуметтік азаттыққа қол жеткізгенге дейін ерлер үшін 28 жасқа дейін, әйелдер үшін 25 жасқа дейін анасының қожайынына келісімшарт бойынша қызмет етуге міндетті болды. 21 жасқа толғанға дейін олар анасының қожайынының меншігі болып саналды. 1799 жылдың 4 шілдесіне дейін құлдықта болған құлдардың барлығы өмір бойы құл болып қала берді, бірақ олар «шартты қызметшілер» ретінде қайта жіктелді. 1817 жылы Нью-Йорк заң шығарушы органы 1799 жылдың 4 шілдесінен кейін құлдардан туған барлық балаларға еркіндік берді, Бара-бара босату туралы заңға сәйкес, құлдықты толық жою 1827 жылдың 4 шілдесінде күшіне енді. 4 шілде қазір Нью-Йорктің Азаттық күні ретінде белгілі, Нью-Йорк штатында 10 000-нан астам құл бұрынғы иелеріне ешқандай қаржылық өтемақысыз босатылды. Нью-Йорк қаласындағы қара нәсілділер мерекелік шеруге шықты. 1777 жылғы Нью-Йорк конституциясына сәйкес, барлық еркін ерлер дауыс беру үшін мүліктік талапты орындауы керек еді, бұл кедей адамдарды, соның ішінде қаралар мен ақтарды дауыс беруден шеттетуге әкелді.
Slavery in the New York City area was introduced by the Dutch West India Company in New Netherland in about 1626 with the arrival of Paul D'Angola, Simon Congo, Lewis Guinea, Jan Guinea, Ascento Angola, and six other men. Their names denote their place of origin Angola, the Congo, and Guinea. Two years after their arrival three female Angolan slaves arrived. These two groups heralded the beginning of slavery in what would become New York City, and which would continue for two hundred years. The first slave auction in the city took place in 1655 at Pearl Street and Wall Street – then on the East River. Although the Dutch imported Africans as slaves, it was possible for some to gain freedom or "half freedom" during the time of Dutch rule. In 1643, Paul D'Angola and his companions petitioned the Dutch West India Company for their freedom. Their request was granted, resulting in their acquisition of land on which to build their own houses and farm. By the mid 17th century, farms of free blacks covered 130 acres where Washington Square Park later appeared.]] The English seized New Amsterdam in 1664, and renamed the fledgling settlement to New York (after the Duke of York). The new city administration changed the rules governing slavery in the colony. At the time of the seizure, some forty percent of the small population of New Amsterdam were enslaved Africans. regarding slavery were more restrictive than those of the Dutch, and rescinded many of the former rights and protections of enslaved residents, such as the prohibition against arbitrary physical punishment. In 1697 Trinity Church gained control of the burial grounds in the city and passed an ordinance excluding blacks from the right to be buried in churchyards. When Trinity took control of the municipal burial ground, now its northern graveyard, it barred Africans from interment within the city limits. In 1799 the state legislature passed An Act for the Gradual Abolition of Slavery with little opposition. Similar to Pennsylvania's law, it provided for gradual manumission of slaves. Children born to slave mothers after July 4, 1799, were considered legally free, but had to serve as indentured servants to their mother's master, until age 28 for men and 25 for women, before gaining social freedom. Until reaching age 21, they were considered the property of the mother's master. All slaves already in bondage before July 4, 1799, remained slaves for life, although they were reclassified as "indentured servants". In 1817, the New York legislature granted freedom to all children born to slaves after July 4, 1799, under the Gradual Emancipation Act, with total abolition of slavery to take effect on July 4, 1827. July 4 is now known as New York's Emancipation Day, more than 10,000 slaves were freed in New York State with no financial compensation to their former owners. Blacks paraded in New York City to celebrate. Under the 1777 New York constitution, all free men had to satisfy a property requirement to vote, which eliminated poorer men from voting, both blacks and whites.]]
Негролардың жерлеу орны
Нью-Йорк қаласының 1600 жылдардың соңында қолданылған жерлеу орны қазіргі Троица шіркеуінің (Англикан / Англия шіркеуінің – бүгінгі Episcopal Church U. S. A.) солтүстік зиратында орналасқан. Бұл жерлеу орны барлық адамдарға, соның ішінде құл болған африкалықтарға да ақылы негізде берілді. Кейбір құлдардың мәйіттері ақы төлемеу үшін көпшілік жерлеу орнының оңтүстігіне жерленді. Бұл аймақтағы қоршаулар қазіргі Бродвей мен Чемберс көшесінің бұрышынан Фоли алаңына дейін солтүстік-шығысқа қарай созылып жатты; жоғарғы оң жақтағы (оңтүстік-батыста) кең көше – Бродвей. 1697 жылы Троица шіркеуінің шіркеу ретінде құрылғаннан кейін, шіркеудің құрметті қызметкері төменгі Манхэттендегі жерлерді, соның ішінде қолданыстағы қоғамдық жерлеу орындарын бақылауға ала бастады. Троица шіркеуінің құрылысына Уолл-стриттегі және Бродвейдегі жерді сатып алған кезде, олар 1697 жылдың 25 қазанында келесі қаулыны қабылдады:
The burial ground in use for New York Town residents in the late 1600s was located at what is now the north graveyard of Trinity Church (of the Anglican / Church of England – today the Episcopal Church U. S. A.). The public burial ground was open to all for a fee, including to enslaved Africans. Some burials of deceased slaves were made just south of the public burial ground to avoid the fee. The stockade in this area ran northeast from the present day corner of Broadway and Chambers Street to Foley Square; the wide street on the top right (southwest) is Broadway. After Trinity was established as a parish church in 1697, the vestryman of the church began taking control of land in Lower Manhattan, including existing public burial grounds. When Trinity purchased the land at Wall Street and Broadway for the construction of their church, they passed a resolution on October 25, 1697:
«Осы қаулыдан бастап төрт апта өткеннен кейін ешқандай негр Троица шіркеуінің ауласының шегінде және лимитінде, яғни қазіргі жерлеу орнының артында жерленбеуі керек, және жоғарыда аталған мерзімнен кейін ешқандай адам немесе негр өзінің негрін жерлеу үшін ешқандай жерді бұзуға асықпауы керек, өйткені олар өздерінің ісі үшін жауап береді және бұл бұйрық дереу жарияланады». «Қазіргі жерлеу орнының артында» қала зираты (қазіргі солтүстік шіркеу ауласы) кірмейді. 1703 жылдың 22 сәуірінде Нью-Йорк провинциясы шіркеуге бұл жерлеу орнына иелік етуге рұқсат берді. Африка текті адамдарды жерлеуге тыйым салу отарлық билік органдарына қолайлы басқа жерді табу қажеттігін тудырды. «Негрлердің жерлеу орны» сол кезде дамыған қаланың шетінде, қазіргі Чемберс көшесінің солтүстігінде және бұрынғы Коллект тоғанының (кейін Бес нүкте) батысында орналасқан. Бұл аймақ Корнелиус ван Борсумға оның әйелі Сара Роэлофс (1624–1693) атынан Нью-Йорк қаласы мен аймақтағы Ленапе және Ваппингер сияқты әртүрлі түпкілікті американдық тайпалар арасындағы аудармашы қызметі үшін берілген жер грантының бөлігі болды. Жер 1790 жылдардың соңына дейін оның меншігінде болды, содан кейін құрылысқа дайындықпен байланысты жердің деңгейі көтеріліп, құрылыс учаскелеріне бөлінді. Ескі карталарда «Негрлердің жерлеу орны» деп белгіленген 6,6 акрлық аумақ 1712 жылға дейін африкалық текті құлдар мен бостандыққа шыққандарды жерлеу үшін пайдаланылған деп жазылған. Бірінші жерлеулер 1690 жылдардың соңына дейін созылуы мүмкін, Троица бұрынғы қала зиратында африкалықтарды жерлеуге тыйым салғаннан кейін. Жерлеу орны шығыс, оңтүстік және батыста Collect Pond және Little Collect-тің оңтүстік жағалауын қоршап тұрған төменгі төбелермен қоршалған жазық аңғарда орналасқан. Бұл қабір қаланың солтүстік шекарасындағы қоршаудың сыртында болды. Бұл аймақтағы қоршаулар солтүстік-шығысқа қарай Бродвей мен Чемберс көшесінің қазіргі бұрышынан Фоли алаңына дейін солтүстікке қарай кеңейтілгеннен кейін, Уолл-стриттегі бұрынғы қоршауға ұқсас болды. Осы жерлеу орнынан денелерді заңсыз қазып алып, медицина студенттерінің диссекция үшін пайдаланғаны туралы мәлімет 1788 жылғы дәрігерлер төңкерісіне себеп болды.
That after the Expiration of four weeks from the dates hereof no Negro's be buried within the bounds & Limitts of the Church Yard of Trinity Church, that is to say, in the rear of the present burying place & that no person or Negro whatsoever, do presume after the terme above Limitted to break up any ground for the burying of his Negro, as they will answer it at their perill & that this order be forthwith publish'd. The "rear of the present burying place" did not include the town cemetery (now the north churchyard). The church petitioned for control of this burial ground, which was granted by the colonial Province of New York on April 22, 1703. This prohibition against the burial of those of African descent necessitated finding another area acceptable to the colonial authorities. What would become the "Negro's Burial Ground" was located on what was then the outskirts of the developed town, just north of present day Chambers Street and west of the former Collect Pond (later Five Points). The area was part of a land grant issued to Cornelius van Borsum on behalf of his wife Sara Roelofs (1624–1693) for her services as an interpreter between the town of New York and the various Native American tribes in the area, such as the Lenape and Wappinger. The land would remain part of her estate until the late 1790s when the grade was raised with landfill in anticipation of development, and the land subdivided into building lots. Labelled on old maps as the "Negros Burial Ground", the 6.6 acre area was first recorded as being used around 1712 for the burials of enslaved and freed people of African descent. The first burials may date from the late 1690s after Trinity barred African burials in the former city cemetery. The area of the burial ground was in a shallow valley surrounded by low hills on the east, south and west, which enveloped the southern shore of Collect Pond and the Little Collect. The burial ground was outside the stockade marking the northern boundary of the city. The stockade in this area ran northeast from the present day corner of Broadway and Chambers Street to Foley Square after it had expanded northward, similar in form and function to the former stockade on Wall Street. The revelation that physicians and medical students were illegally digging up bodies for dissection from this burial ground precipitated the 1788 Doctors' Riot.
Келушілер орталығы
2010 жылдың 27 ақпанында 290 Бродвейдегі Тед Вайс федералдық ғимаратында Африкалық жерлеу орны ұлттық ескерткішінің келушілер орталығы ашылды, ол археологиялық қазбалардың бір бөлігінің үстіне салынған. Келушілер орталығында "Тарихымызды қайта жаңғырту" деген тұрақты көрме орналасқан, ол жерлеу орнының маңыздылығына арналған. Amaze Design компаниясы жасаған көрмеде StudioEIS шеберханасының ересек пен баланың бірдей жерленгенін бейнелейтін толық көлемді композициясы бар. Көрменің басқа бөлімдері ерте Нью-Йоркте африкалықтардың еңбек өмірін және ұлттық тарихпен байланысын, сондай-ақ 20 ғасырдың соңында жерлеу орнын сақтаудағы қауымдастықтың жетістіктерін зерттейді. Келушілер орталығында 40 орындық театр және дүкен бар. Ұлттық саябақтар қызметі келушілер орталығын басқарады және жыл бойында осы жерде түрлі мәдени көрмелер мен шараларды ұйымдастырады.
On February 27, 2010, a visitor center for the African Burial Ground National Monument opened in the Ted Weiss Federal Building at 290 Broadway, which was built over part of the archaeological site. The visitor center includes a permanent exhibit, "Reclaiming Our History", on the significance of the burial site. Created by Amaze Design, it features a life sized tableau by StudioEIS depicting a dual funeral for an adult and child. Other parts of the exhibit explore the work life of Africans in early New York and connection to national history, as well as the late 20th century community success in preserving the burial ground. The visitor center includes a 40 person theater and a shop. The NPS runs the visitor center and arranges for various cultural exhibitions and events at the site throughout the year.