Бьорн Андресен: «Венециядағы өлім» жұлдызының тағдыры

Кіріспе

Björn Johan Andrésen – швед актері және музыканты (1955 жылы туған). Ол Лучино Висконтинің 1971 жылғы «Венециядағы өлім» Томас Маннның 1912 жылғы повесі бойынша түсірілген фильміндегі 14 жасар Тадцио рөлімен танымал. Сонымен қатар, ол 2019 жылы Ари Астердің «Жазғы күн» атты фольклорлық қорқыныш фильмінде шағын рөл ойнады.

Ерте өмір

Андресеннің әкесі ешқашан анықталған жоқ, ал анасы Барбро Элизабет Андресен ол 10 жасқа толғанда өз-өзіне қол жұмсады. Одан кейін оны анасының ата-анасы тәрбиеледі. Оның білімі бір бөлігі Даниядағы пансионда өтті. Оқушы кезінде Андресен Стокгольмдегі Адольф Фредрик музыка мектебіне қатысты.

Мансап

Андресен «Венециядағы өлім» фильмінде ойнаған кезде, «En kärlekshistoria» (1970) атты бір ғана фильмде ойнаған еді. Андресеннің рөлі – Тадцио, фильмнің басты кейіпкері Густав фон Ашенбахтың (Дирк Богарде ойнады) ғашық болған әдемі жас поляк жігіті. Кинотарихшы Лоуренс Квирк өзінің «Ұлы романтикалық фильмдер» (1974) атты зерттеуінде Андресеннің кейбір кадрларын «кадрдан алып, Лувр немесе Ватикан қабырғаларына іліп қоюға болатынын» айтты. «Венециядағы өлім» фильмінің премьерасынан бір жыл өткен соң Канн кинофестивалінде Андресен «дүниедегі ең әдемі бала» деп аталып, халықаралық деңгейде танымал болды. Андресен кейіннен «Венециядағы өлім» және оның режиссері Лучино Висконтидегі рөлінен наразы екенін айтып, «Қазір оны көргенде, сол адам мені қалай сексуалды жағынан пайдаланғанын көремін» деді. Фильмнің шығуымен бірге АҚШ-та Андресеннің гомосексуал екендігі туралы әңгімелер тарады (өйткені рөл оның басты кейіпкермен романтикалық көзқарастар алмасуын және бір жағдайда, басқа жасөспірім жігітпен сүйісуін және құшақтасуын талап етті), бірақ Андресен мұны жоққа шығарды. Фильмнің премьерасынан кейін Висконти Андресенді гей-клубқа баруға мәжбүрледі, онда ол ересектердің үңілуінен ұялған; Андресен кейіннен бұл тәжірибені «тозақ» деп сипаттады. Өзінің сексуалды бағдарына қатысты әңгімелерді таратудан және «сұлу жігіт» имиджінен құтылуға тырысқан Андресен гомосексуалдық рөлдерден және оның сұлу сыртқы түріне ойнайтын рөлдерден қашып, Гермен Грирдің «Көрікті бала» (2003) кітабының мұқабасында оның суретін рұқсатысыз пайдаланғанына ашуланды. Грир кітапты басып шығару алдында фотограф Дэвид Бейлимен (суреттің авторлық құқығына ие) кеңескен. Андресен, егер басқа біреудің авторлық құқығына тиесілі суретті пайдаланса, сол адамды хабардар ету – қалыпты жағдай екенін және егер Грир өзінің жоспарлары туралы хабарлағанда, ол суретін пайдалануға рұқсат бермес еді деді. «Венециядағы өлім» фильмінен кейін Андресен ұзақ уақыт Жапонияда тұрып, бірнеше телерекламаларға түсті және бірнеше поп-әндерді жаздырды. Содан бері Андресен Жапонияны жақсы көреді және жылдар бойы елге қайта-қайта сапар шегеді. Бьёрн Андресеннің Токиоға келуі Бітлздің АҚШ-қа қонуымен салыстырылды. Жас актер жаппай қызулықпен қарсы алынды және көптеген әйелдердің назарына ілікті. Оларға «Smugglarkungen» (1985), «Kojan» (1992), «Pelicanman» (2004) және «Midsommar» (2019) кіреді. Актерлікпен қатар Андресен кәсіби музыкант, және соңғы кезге дейін Свен Эрикс би тобымен үнемі өнер көрсетіп, гастрольдік сапарлар жасады. 2021 жылы Андресен «Дүниедегі ең әдемі бала» атты деректі фильмнің назар ортасында болды, ол «Венециядағы өлім» фильмінің премьерасынан кейінгі оның өмірін баяндады.

Andrésen had only appeared in one film, En kärlekshistoria (1970), at the time he was cast in Death in Venice, which gained him international recognition. Andrésen's role was as Tadzio, the beautiful young Polish boy with whom the film's older protagonist Gustav von Aschenbach (played by Dirk Bogarde) becomes obsessed. Film historian Lawrence J. Quirk commented in his study The Great Romantic Films (1974) that some shots of Andrésen "could be extracted from the frame and hung on the walls of the Louvre or the Vatican". Following the Cannes Film Festival a year after the premiere of Death in Venice, Andrésen received international headlines as "the most beautiful boy in the world". Andrésen later described his discomfort with his role in Death in Venice and its director Luchino Visconti, stating that "When I watch it now, I see how that son of a bitch sexualized me." At the time of the film's release, rumours circulated in the United States that Andrésen was gay (as the role demanded that he appear to exchange romantic glances with the protagonist, and on another occasion, be kissed and caressed by another teenage boy), which Andrésen emphatically denied. After the film's premiere, Visconti pressured Andrésen to attend a gay club, where he was made uncomfortable by the staring of adult men; Andrésen later described the experience as "hell". Eager to dispel the rumours regarding his sexuality and to shed his "pretty boy" image, Andrésen avoided homosexual roles and parts which he felt would play off his good looks, and was irritated when Germaine Greer used a photograph of him on the cover of her book The Beautiful Boy (2003) without his permission. Greer consulted photographer David Bailey (who owned the copyright for the image) before publishing the book. Andrésen maintained that it is common practice when a party uses an image of a person which has been copyrighted by a different individual to inform the individual and that he would not have given his consent for Greer to use his picture if she had informed him of her plans. After the release of Death in Venice, Andrésen spent an extended period of time in Japan and appeared in a number of television commercials and also recorded several pop songs. Andrésen has had a strong liking for Japan since then and has visited the country again over the years. Björn Andrésen's arrival in Tokyo has been described as being similar to the Beatles landing in the U. S. The young actor was met with mass hysteria and received an enormous amount of female attention. These include Smugglarkungen (1985), Kojan (1992), Pelicanman (2004), and Midsommar (2019). In addition to being an actor, Andrésen is a professional musician, and until recently performed and toured regularly with the Sven Erics dance band. In 2021 Andrésen was the focus of The Most Beautiful Boy in the World, a documentary detailing his experiences post fame after the premiere of Death in Venice.

Жеке өмір

Андресен Стокгольмде тұрады. Оның Робин (т. 1984 ж.), бұрынғы әйелі, ақын Сюзанна Романнан (1983-1987 ж.ж.) қызы бар. Андресен мен Романның тағы бір баласы болды, Эльвин (1986 ж.), ол 9 айлық шағында кенеттен сәби өлімі синдромынан қайтыс болды. Ұлының өлімінен кейін Андресен ұзақ депрессияға түсті. 2020 жылы берген сұхбатында Андресен өзінің ұлын "әлемнен кейін" қайта кездестіретініне сенетінін айтты. Андресеннің екі немересі бар: Ло (т. 2008 ж.) және Найк (т. 2014 ж.).