Изабелла Клермонская, королева Неаполя и принцесса Таранто. Биография, семья, брак с Фердинандом I и роль в неаполитанском королевстве. История Италии.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Клермонттық Изабелла (шамамен 1424 – 30 наурыз 1465), сондай-ақ Тарантолық Изабелла деп те белгілі, Неаполь королі Фердинанд I-нің бірінші әйелі ретінде Неаполь патшайымы болды, ал 1463–1465 жылдары Таранто княздығының иесі және билеушісі ретінде корольдіктің феодалы еді.
Isabella of Clermont (c. 1424 – 30 March 1465), also known as Isabella of Taranto, was queen of Naples as the first wife of King Ferdinand I of Naples, and a feudatory of the kingdom as the holder and ruling Princess of the Principality of Taranto in 1463–1465.
Өмір
1424 жылы қаңтарда Копертинода (Оңтүстік Апулияда) туған Изабелла, Копертино графы Тристан де Клермон мен Катерина Орсини Дель Бальзоның үлкен қызы болды. Ол сондай-ақ, баласыз Джованни Антонио Орсини дель Бальцоның немересі және мұрагері, Таранто князі еді. Оның анасының әжесі Мэри Энгьендік, 1406 жылдан 1414 жылға дейін Неапольдің ханышасы болды. 1444/1445 жылдың 30 мамырында Изабелла Фердинанд Арагонға, содан кейін Калабрия герцогы (1423–1494), Арагонның Альфонсо V-нің заңды емес ұлы, жақында француз Анжуліктерінен Неаполь патшалығын бағындырған және осылайша Изабелла мен оның отбасының жаңа феодалдық билеушісі болды. Альфонсо өзінің сүйікті ұлына жақсы болашақ сыйлау үшін, оған неке арқылы өзінің князьдігін беруді мақсат тұтты. Сондай-ақ, Альфонсо өзінің адал адамдарының (өз ұлы сияқты) жаңа патшалығында феодалдық иеліктерге ие болуын қалады, бұл Фердинанд пен Изабелла Тарантода билікке келгеннен кейін болашақта іске асар еді. Бұл неке патшаның Тарантоның қазіргі билеушілеріне деген ықпалын күшейтті. 1458 жылдың 27 маусымында Изабелланың күйеуі әкесінің өсиетімен Неаполь патшасы болды. Изабелла патшайым атанды. Олар енді Тарантоны негізгі иелік еткісі келмеді, бірақ ол әлі де маңызды иелік болды, ал 1463 жылы Изабелла тағасы Джованни Антониодан кейін Таранто князі болды. Патшайым Изабелла 1465 жылдың 30 наурызында қайтыс болды және Сан-Пьетро Мартиреде жерленді. Оның мұрагері – оның үлкен ұлы, болашақ Неаполь патшасы Альфонсо II.
Born on January 1424 in Copertino (in southern Apulia), Isabella was the elder daughter of Tristan de Clermont, Count of Copertino, and Caterina Orsini Del Balzo. She was also the niece and heir of childless Giovanni Antonio Orsini del Balzo, Prince of Taranto. Her maternal grandmother, Mary of Enghien, was queen consort of Naples from 1406 until 1414. On 30 May 1444/1445, Isabella married Ferdinand of Aragon, then Duke of Calabria (1423–1494), natural son of Alfonso V of Aragon who had recently conquered the Neapolitan kingdom from French Angevins, and thus was the new liege lord of Isabella and her family. Alfonso arranged this marriage in order to give a good future to his favorite bastard son, by giving him his own principality by marriage. Also, Alfonso wanted his loyal people (such as his own son) to have feudal fiefs in his new kingdom, which would happen in the future as soon as Ferdinand and Isabella succeeded in Taranto. The marriage also strengthened the king's grip on the current lords of Taranto. On 27 June 1458 Isabella's husband became, by the will of his father, king of Naples. Isabella became queen. They no longer wanted to make Taranto their principal holding, but it was still a strong possession, and in 1463 Isabella succeeded her uncle Giovanni Antonio as princess of Taranto. Queen Isabella died on 30 March 1465, and was buried in San Pietro Martire. Her heir was her eldest son, the future King Alfonso II of Naples.