Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Леонид Георгиевич Енгибаров (15 наурыз 1935 – 25 шілде 1972) – советтік армян клоуны және актері, Армян КСР-інің халық әртісі.
Soviet Armenian clown and actor (1935–1972)
Leonid Georgievich Yengibarov (; Леонид Георгиевич Енгибаров; March 15, 1935 – July 25, 1972) was a Soviet Armenian clown and actor, People's Artist of the Armenian SSR.
Өмірбаян
Леонид Еңгібаров Мәскеуде армян әкесі мен орыс анасының отбасында дүниеге келген. Ол мансабын боксшы ретінде бастады. 1955 жылы Мемлекеттік цирк өнер мектебінің клоундық бөліміне түсті. Цирк мектебін жонглерлік, акробатика және қолмен теңгерімдесу шеберлігімен бітірді. 1959 жылы бітірген соң Ереванға көшіп, Армения мемлекеттік циркіне қосылды. Ол поэтикалық, интеллектуалды клоундықты жасаған алғашқы совет клоундарының бірі болды, ол көрермендерді күлдіріп қана қоймай, ойға шолу жасауға да итермеледі. Леонид Еңгібаров, "көздері қайғылы клоун" деп аталған, дәстүрлі әзіл-қалжың мен гротеск сахналарға лирикалық үн енгізу арқылы клоун өнерін революциялады. "Көрермен" журналының мәліметінше, ол жаңа бағыт көрсетті. Ол инноватор болды. Ол көңілді емес, керісінше, өте қайғылы клоундық номерлер жасауды бастады. Олар қайғымен аяқталды. Ол өмірдің енді күлкілі емес екенін сезінді. Бастапқыда түсініспеушілік болғанымен, оның танымалдығы зор өсті. Содан кейін оны киноға шақырды. Оның "Аренаға жол" атты тұңғыш фильмі, шын мәнінде, өзінің өмірбаяны болды. 1960 жылдардың соңында ол елдегі және Шығыс блогы елдеріндегі ең үздік клоундардың бірі ретінде танылды, оған сол елдерге сапар шегуге рұқсат берілді. Оның цирк мансабы 1971 жылы тоқталды: серіктесіне халықаралық гастрольдерге шығуға тыйым салынған кезде ол Мемлекеттік цирктен кетіп, орнына Эстрадалық пантомима театрын құрды. Бірақ ресми түрде компаниясын "театр" деп атауға тыйым салынды, тек "ансамбль" терминін пайдалануға рұқсат берілді. Ол жүрек ұстамасынан көз жұмас алдында "Жұлдызды жаңбыр" атты бір ғана қойылымды сахнаға қойды. Ол Мәскеудегі Ваганьково зиратында жерленген. Оның туындылары Слава Полунин сияқты басқа да суретшілерге әсер етеді. Оның досы Владимир Высоцкий "Актердің есіне, көрерменнен Еңгібаровқа" атты шұғылалы өлең жазды. Алла Пугачева "Арлекино" әнін Еңгібаровқа арнады: "Ол менің сүйікті клоуным болды және жұмыс істеп жүріп қайтыс болды. Ойлап қараңыз, ол күлімсіреп көз жұмды".
Leonid Yengibarov was born in Moscow to an Armenian father and a Russian mother. He started his career as a boxer. In 1955 he joined the State School of Circus Art, Clownship department. He graduated from Circus school with skills in juggling, acrobatics, and hand balancing. After graduation in 1959 he moved to Yerevan and joined the Armenian state circus. He was one of the first Soviet clowns to create the poetic, intellectual clownery, which made spectators think, not only laugh. Leonid Yengibarov, 'the clown with sad eyes', revolutionized the art of clownery by introducing lyrical tones into traditional buffoonery and grotesque sequences. According to the Spectacle journal, he has shown the direction. He was the innovator. He began to do clown gags that were not funny, but very sad. They ended sadly. He felt that life was not funny anymore. After initial incomprehension, his popularity grew immensely. After that he was invited to work in cinema. His first film, A Path to the Arena, was in fact about himself. By the end of the 1960s he was known as one of the best clowns in the country and in the countries of the Eastern bloc, where he was permitted to travel. His circus career came to a halt in 1971: he left the State Circus when his partner was banned from international touring. He created a Variety Pantomime Theatre (Estradny teatr pantomimy) instead. However officially he was forbidden to call his company “theatre”, only allowed to use the term “troupe” (ансамбль). He managed to stage only a single piece, “Star Rain” before his untimely death from a massive heart attack. He is buried at the Vagankovo cemetery, Moscow. His work continues influencing other artists including Slava Polunin. His friend Vladimir Vysotsky wrote a shrill poem "To memory of the actor; To Yengibarov from the audience". Alla Pugacheva dedicated her song "Arlekino" to Yengibarov: "He was my favourite clown and even died while working. Just think: he died from laughter".
Құрметтер
1964 жылы Прагада өткен Еуропалық клоундар сайысының Е. Басс кубогы (бірінші жүлде); Армян КСР-інің халық әртісі (1971).
The E. Bass Cup (first prize) of the 1964 European Clown Competition in Prague;
People's Artist of the Armenian SSR (1971).