Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Протеинкиназа
Protein kinase
cGMP тәуелді протеинкиназа немесе протеинкиназа G (PKG) – cGMP арқылы белсендірілетін серин/треонинге спецификалық протеинкиназа. Ол көптеген маңызды биологиялық нысаналарды фосфорлап, тегіс бұлшық еттерінің босаңсуын, тромбоциттердің жұмысын, сперматозоидтар метаболизмін, жасуша бөлінуін және нуклеин қышқылының синтезін реттеуге қатысады.
cGMP dependent protein kinase or protein kinase G (PKG) is a serine/threonine specific protein kinase that is activated by cGMP. It phosphorylates a number of biologically important targets and is implicated in the regulation of smooth muscle relaxation, platelet function, sperm metabolism, cell division, and nucleic acid synthesis.
Тіндердің таралуы
Жалпы алғанда, PKG I және PKG II әртүрлі жасуша түрлерінде өрнектеледі. PKG I барлық типтегі тегіс бұлшық еттерде (SMC), оның ішінде қан тамырларындағы SMC және тромбоциттерде жоғары концентрацияларда (0,1 мкмоль/л-ден жоғары) анықталды. Қан тамырлары эндотелийінде және кардиомиоциттерде төменгі деңгейде кездеседі. Фермент фибробластарда, бүйрек жасушаларының және лейкоциттердің белгілі бір түрлерінде, сондай-ақ жүйке жүйесінің нақты аймақтарында, мысалы гиппокампта, мишаның Пуркинье жасушаларында және арқалық тамыр ганглияларында да өрнектеледі. Нейрондар PKG Iα немесе PKG Iβ изоформасын өрнектесе, тромбоциттерде негізінен Iβ, ал екі изоформа да тегіс бұлшық еттерде кездеседі. PKG II бүйрек жасушаларында, бүйрек қабығының зоналы гломерулоза жасушаларында, дистальды тыныс жолдарының клуб жасушаларында, ішек шырышты қабығында, панкреатикалық каналдарда, паротидтік және жамбас асты бездерінде, хондроциттерде және бірнеше ми ядроларында анықталды, бірақ жүрек және қан тамырлары миоциттерінде жоқ. Атап айтқанда, тегіс бұлшықеттерде PKG кальцийге сезімтал калий арналарының ашылуын күшейтеді, бұл жасушалардың гиперполяризациясына және релаксациясына алып келеді, сондай-ақ фосфолипаза C-нің агонистік әрекетін тоқтатып, инозитол трифосфаты арқылы сақталған кальций иондарының шығарылуын азайтады.
In general, PKG I and PKG II are expressed in different cell types. PKG I has been detected at high concentrations (above 0.1 μmol/L) in all types of smooth muscle cells (SMCs) including vascular SMCs and in platelets. Lower levels are present in vascular endothelium and cardiomyocytes. The enzyme is also expressed in fibroblasts, certain types of renal cells and leukocytes, and in specific regions of the nervous system, for example in the hippocampus, in cerebellar Purkinje cells, and in dorsal root ganglia. Neurons express either the PKG Iα or the PKG Iβ isoform, platelets predominantly Iβ, and both isoforms are present in smooth muscle. PKG II has been detected in renal cells, zona glomerulosa cells of the adrenal cortex, club cells in distal airways, intestinal mucosa, pancreatic ducts, parotid and submandibular glands, chondrocytes, and several brain nuclei, but not in cardiac and vascular myocytes. Specifically, in smooth muscle tissue, PKG promotes the opening of calcium activated potassium channels, leading to cell hyperpolarization and relaxation, and blocks agonist activity of phospholipase C, reducing liberation of stored calcium ions by inositol triphosphate.
Қатерлі ісікке әсері
Ішек қатерлі жасушалары PKG өндірісін тоқтатады, бұл бета-катенинді шектеуге мүмкіндік береді, соның салдарынан VEGF ферменті ангиогенезді күшейтеді.
Cancerous colon cells stop producing PKG, which apparently limits beta catenin, thus allowing the VEGF enzyme to solicit angiogenesis.
Дрософила меланогастердің мінез-құлық генетикасы
Drosophila melanogaster-де азық іздеу (for) гені – азық іздеу мінез-құлқындағы айырмашылықтардың негізі болып табылатын полиморфты қасиет. For локусы Rover (forR) және Sitter (forS) аллельдерінен тұрады, Rover аллелі доминантты. Rover жекелері әдетте азық іздегенде үлкен қашықтыққа саяхаттайды, ал Sitter жекелері азық іздеу үшін аз қашықтыққа саяхаттайды. Екі Rover және Sitter фенотипі де жабайы тип деп есептеледі, себебі жеміс шыбықтары популяциясы әдетте 70:30 Rover-ге Sitter арақатынасын көрсетеді. Rover және Sitter аллельдері Drosophila melanogaster политен хромосомасының 24A3 5 аймағында орналасқан, бұл аймақта PKG d2g гені бар. PKG экспрессиясының деңгейі forR және forS аллельдерінің жиілігіндегі айырмашылықты анықтайды, сондықтан Rover жекелері Sitter жекелеріне қарағанда жоғары PKG экспрессиясын көрсетеді, ал Sitter фенотипі dg2 генінің артық экспрессиясы арқылы Rover-ге айналуы мүмкін.
In Drosophila melanogaster the foraging (for) gene is a polymorphic trait that underlies differences in food seeking behaviors. The for locus is made up of Rover (forR) and Sitter (forS) alleles, with the Rover allele being dominant. Rover individuals typically travel greater distances when foraging for food, while Sitter individuals travel less distance to forage for food. Both Rover and Sitter phenotypes are considered wild type, as fruit fly populations typically exhibit a 70:30 Rover to Sitter ratio. The Rover and Sitter alleles are located within the 24A3 5 region of the Drosophila melanogaster polytene chromosome, a region which contains the PKG d2g gene. PKG expression levels account for differences in forR and forS allele frequency and therefore behavior as Rover individuals show higher PKG expression than Sitter individuals, and the Sitter phenotype can be converted to Rover by over expression of the dg2 gene.