«Ақындық Әділет» фильмі (1993) — Мақалалармен ағылшынша

Кіріспе

1993 жылы Джон Синглтон режиссерлік еткен «Poetic Justice» фильмі 1993 жылғы 23 шілдеде АҚШ-та көрсетілімге шықты. Фильм сыншылардан ара-жіс пікірлер алды, олар Джексон мен Шакурдың актерлік шеберлігі мен араласуын жоғары бағаласа, сценарийді сынға алды. Фильм тұңғыш аптасындағы көрсетілімнен 11 728 455 доллар табыс етіп, кассада бірінші орынға шықты. Ақырында фильмтің жалпы табысы 27 515 786 долларды құрады. Джексон «Again» әні үшін «Оскар» және «Алтын глобус» сыйлықтарының «Үздік ән» номинациясына ие болды, бұл ән Billboard Hot 100 хит-парадында да бірінші орынға көтерілді. Фильм, әсіресе Джексон мен Шакурдың арасындағы үйлесімділігі үшін, культты фильмге айналды.

Кассалық жинақ

"Поэтикалық әділдік" фильмі отандық прокатта 14 миллион долларлық өндіріс бюджетіне қарсы 27 515 786 доллар тапты. 1993 жылғы жаңадан шыққан фильмдердің арасында 20-шы орынға, ал 1993 жылғы ең табысты R рейтингісіндегі фильмдердің арасында 21-ші орынға ие болды.

Сыни қабылдау

Шығарылғаннан кейін «Poetic Justice» көбінесе жағымсыз пікірлер алды, көптеген сыншылар оны Джон Синглтонның дебюттік фильмі «Boyz n the Hood»-пен салыстырып, кемшіліктерін атап өтті. Мақтаулар көбінесе Джексон мен Шакурдың актерлік шеберлігіне арналды, ал сын-есімдер сценарий мен сюжет желісіне қатысты болды. Rotten Tomatoes сайтында фильм 32 сынға негізделген 34% рейтингке ие. Сайттың консенсусы: «Poetic Justice» лайықты амбициялы және тартымды екі жұлдызы бар, бірақ оларды жазушы-режиссер Джон Синглтонның тәртіпсіздігі әлсіретеді». Metacritic сайтында фильм 21 сыншының пікіріне сүйене отырып, 51% балл жинады, бұл «аралас немесе орташа пікірлерді» көрсетеді. CinemaScore сауалнамасы бойынша фильмге А-дан F-қа дейінгі шкала бойынша «B+» бағасы берілді.

Роджер Эберт: «Boyz n the Hood 1991 жылы өте күшті және ықпалды фильмдердің бірі болды. «Poetic Justice» оған тең келмейді, бірақ оған ұмтылмайды; ол жұмсақ, мейірімді фильм, әлеуметтік жағдайларға түсініктеме беруден гөрі романтикаға жақын». Ол сондай-ақ: «Poetic Justice» 1970-ші жылдардың басындағы жол суреті сияқты басталады, онда кейіпкерлер таныстырылып, содан кейін жаңалықтар ашуға бағытталған саяхатқа шығады. Фильмнің соңында Джастис қайтадан сенуге және сүйіп үйренеді, ал Шакур әйелді қалай тыңдау керектігін біледі. Әлдебір отбасысы жоқ кейіпкерлердің бәрі өздері жататын үлкен афроамерикандық отбасы туралы сезімге келеді. Бұл көрініс фильмдегі ең жақсы көріністердің бірі». Variety журналының Леонард Клэди: «Синглтон жергілікті жерді сезінуге тырыса отырып, түрлі-түсті жаргонмен таныс емес көрермендерді ұмытып кетеді. «Poetic Justice» мақтауға лайық, бірақ тәртіптің жоқтығы үлкен кемшілік. Бұл кемшілік фильмнің кең танылуына кедергі келтіреді, ал шетелде көрсету мүмкіндігі де шамалы». Кеннет Туран Los Angeles Times газетінде фильмді «көңіл көшірмейтін» деп атады, бірақ Синглтонның шеберлігін жоғары бағалап, «Ойдағысын айтуды білетін режиссер, ол шын мәнінде айтуға болатын нәрсені тапқанда жақсы жұмыс жасайды» деді. Rolling Stone журналының Питер Траверс фильмді «дұрыс емес бұрылыстар мен уағыз айтуға ұмтылу» үшін сынға алды, бірақ жас режиссерді мақтап: «Егер 25 жастағы Синглтон сүрініп қалса, бұл жаңа Голливуд трендіне ілесіп, өркендеген жаңа жұлдыздың салғысы емес, тым жоғары амбициясынан». The New York Times газетінің Винсент Канби: «Фильмнің мақсаттары жоғары болғанымен, Синглтон мырзаның өз тілінде сөйлеу қабілеті, трагедиялық жағдайлардағы күлкілі тұстарды табуы және тіпті пароди жасау қабілеті тек кейде ғана көрінеді». Entertainment Weekly журналының Оуэн Глейберман фильмге C− бағасын берді. Time журналының Ричард Шикель фильмді «жаман» деп бағалап, «Жаңа фильмнің жай ғана қорқынышты екенін айту керек: нашар құрылымдалған, қарапайым жазылған, дәмсіз режиссерлік, біртектілікпен орындалған» деді. Заманауи киносыншылардың аралас пікірлеріне қарамастан, фильм Синглтонның ең маңызды фильмдерінің бірі саналады.

Roger Ebert: " Boyz n the Hood was one of the most powerful and influential films of its time, in 1991. "Poetic Justice" is not its equal, but does not aspire to be; it is a softer, gentler film, more of a romance than a commentary on social conditions." He also stated, " Poetic Justice unwinds like a road picture from the early 1970s, in which the characters are introduced and then set off on a trip that becomes a journey of discovery. By the end of the film, Justice will have learned to trust and love again, and Shakur will have learned how to listen to a woman. And all of the characters who in one way or another lack families will begin to get a feeling for the larger African/American family to which they belong. The scene where that takes place is one of the best in the film." Leonard Klady of Variety stated: "Though aiming to create a feel for the locale, Singleton periodically loses sight of audiences unfamiliar with the colorful lingo. Poetic Justice has a lot to commend, but discipline is not high on the list. That flaw will be a major stumbling block toward wide appeal, and overseas prospects seem particularly remote." Kenneth Turan of the Los Angeles Times called the film "a disappointement" but praised Singleton for his skills and suggested "A filmmaker who is adept at saying what’s on his mind, he will do better when he finds something he truly wants to say." Peter Travers of Rolling Stone criticized the film for "wrong turns and right minded preachiness" but praised the young director saying: "If Singleton, 25, stumbles, it is over ambition and not the complacency of a new Hollywood hotshot riding a trend." Vincent Canby of The New York Times wrote: "Although its aspirations are high, the film works only fitfully when Mr. Singleton exercises his gift for vernacular speech, for finding the comic undertow in otherwise tragic situations, and even for parody." Owen Gleiberman of Entertainment Weekly gave it a C− grade. Richard Schickel of Time panned the film "What must be said is that the new movie is simply awful: poorly structured, vulgarly written, insipidly directed, monotonously performed." Despite the mixed reviews from contemporary film critics, the film has come to be considered one of Singleton's most enduring films.

Саундтрек

Саундтрек альбомы 1993 жылы 29 маусымда Epic Soundtrax арқылы шығарылды және хип-хоп пен R&B музыкасының қоспасынан тұрады. Ол АҚШ-тағы Billboard 200 чартында 23-орынға ие болды және 1993 жылдың 25 тамызында Американың жазба индустриясы қауымдастығы алтын сертификат берді. Албомнан үш хит-сингл шығарылды: Миста Гриммнің "Indo Smoke", TLC-тің "Get It Up" және Ашер Реймондтың "Call Me a Mack". Unique Recording Studios, Нью-Йорк қаласында жазылған Саундтректе Stevie Wonder әнінің "Never Dreamed You'd Leave in Summer" әндері бар, бұл ән 1970 жылы оның Where I'm Coming From альбомында болды. Тупак Шакурдың фильм үшін жазған "Definition of a Thug Nigga" әні кейінірек оның 1997 жылғы R U Still Down? (Мені еске түсіру үшін).