Мелвин Стоттлмайер: Бейсбол мансабы мен жетістіктері

Кіріспе

Американдық бейсболшы және жаттықтырушы (1941–2019)
оның ұлы, бейсбол жаттықтырушысы және бұрынғы ойыншы

Мелвин Леон Стоттлмайр аға (13 қараша 1941 – 13 қаңтар 2019) – американдық кәсіби бейсбол ойыншысы және питчинг жаттықтырушысы. Ол 11 маусым бойы Үлкен Лига бейсболында, барлығы Нью-Йорк Янкис командасы үшін ойнады, ал 23 маусым бойы Янкис, Нью-Йорк Метс, Хьюстон Астрос және Сиэтл Маринерс командаларында жаттықтырушы болып жұмыс істеді. Ол ойыншы ретінде бес рет MLB All-Star атанды және жаттықтырушы ретінде бес рет World Series чемпионы болды.

Ойыншы ретінде (1964-1974)

Стотлмайр американдық легион бейсболында ойнады және Вашингтон штатының Мабтон қаласындағы Мабтон орта мектебінде, сондай-ақ Якима аңғарының қоғамдық колледжінде білім алды. «Нью-Йорк Янкис» клубының скауты Стотлмайрдың Якима бейсбол командасы үшін ойнағанын байқап, 1961 жылдың 10 маусымында оны келісімшартқа қол қойды, ақшалай сыйлықсыз. «Янкис» оны жаңадан бастаған «Апалачи лигасының» «Харлан Смокис» командасына жіберді. Сегіз ойынға қатысқаннан кейін, «Янкис» оны «D класты» «Нью-Йорк – Пенн лигасының» «Оберн Янкис» командасына көтерді, онда ол «Оберн» үшін жеті ойын ойнады. 1962 жылы Стотлмайр «B класты» «Каролина лигасының» «Гринсборо Янкис» командасы сапында 17 жеңіс пен 9 жеңіліс көрсетті, сондай-ақ 2.50 ERA (жинақталған ұпай орташасы) нәтижесін тіркеді, ал 1963 жылы «Class AAA International League» лигасының «Ричмонд Виржинианс» командасына көтерілді. «Ричмонд» үшін бастапқы және резервтік ойыншы ретінде кезекпен ойнады, бірақ «Янкис» клубының бас менеджері Ральф Хоук Стотлмайрді тек бастапқы құрамда пайдалануды талап етті. 1964 жылғы маусымда ол 1.42 ERA көрсетті, бұл «Халықаралық лигадағы» ең жақсы нәтиже болды. 1964 жылдың маусым ортасында шақырылған Стотлмайр «Янкис» командасының бес қатарынан жеңіске жеткеніне 9-3 есебімен көмектесті, сонымен қатар «The Sporting News» журналының мұқабасында пайда болды. 1964 жылғы әлем чемпионатына қатысып, Стотлмайр жеті ойындық серияда «Сент-Луис Кардиналс» командасының Боб Гибсонмен үш рет кездесті. Стотлмайр 2-ші ойында Гибсонды жеңіп, есепті теңестірді, 5-ші ойында жеңіс-жеңіліс болмады, бірақ «Кардиналс» командасы серияны жеңгендіктен, шешуші 7-ші ойында жеңіліске ұшырады. Стотлмайр 1965 жылғы МЛБ All-Star ойынына Американдық лигасының (AL) құрамына енді, бірақ ол ойынға қатыспады. Ол 1965 жылғы маусымда 20 ойын жеңіп алды. 1966 жылғы MLB All-Star ойынында ойнады. Лигада 20 жеңіліспен көш бастады. Стотлмайр 1968 және 1969 жылдардағы маусымдарда 20 ойын жеңіп алды. Стотлмайр мансабында 11 маусым бойы 40 рет қарсылас команданы ұпайсыз қалдырды, бұл көрсеткіш Даңқ залындағы сол жақтан ойнаған Сэнди Куфаксқа тең, бұл көрсеткіш барлық уақыттағы ең жақсы көрсеткіштердің 44-ші орнында тұр. Оның 18 ұпайсыз ойыны 1971-1973 жылдар аралығындағы үш маусымда ойналды. «Янкис» клубы 1975 жылғы маусымға дейін Стотлмайрмен келісімшартты бұзды. Стотлмайр 164 жеңіс және 2.97 ERA көрсеткішімен мансабын аяқтады. Жақсы соққы беретін ойыншы ретінде танымал Стотлмайр 1965 жылдың 20 шілдесінде парктегі үлкен шлемді соқты. 1964 жылдың 26 қыркүйегінде ол бес рет соққы берді.

Stottlemyre pitched in American Legion Baseball and attended Mabton High School in Mabton, Washington, and Yakima Valley Community College. A scout for the New York Yankees discovered Stottlemyre pitching for Yakima's baseball team, and signed him to a contract with no signing bonus on June 10, 1961. The Yankees assigned him to the Harlan Smokies of the Rookie level Appalachian League. After appearing in eight games, the Yankees promoted him to the Auburn Yankees of the Class D New York–Penn League, and he appeared in seven games for Auburn. Stottlemyre pitched to a 17–9 win–loss record and a 2.50 earned run average (ERA) with the Greensboro Yankees of the Class B Carolina League in 1962, and was promoted to the Richmond Virginians of the Class AAA International League in 1963. He alternated between starting and relieving for Richmond, before Ralph Houk, the Yankees' general manager, insisted that Stottlemyre be used exclusively as a starting pitcher. He recorded a 1.42 ERA in the 1964 season, the best in the International League. Called up midseason in 1964, Stottlemyre went 9–3 to help the Yankees to their fifth consecutive pennant while being on the cover of The Sporting News. In the 1964 World Series, Stottlemyre faced Bob Gibson of the St. Louis Cardinals three times in the seven game Series. Stottlemyre bested Gibson in Game 2 to even the series, and got a no decision in Game 5, but lost the decisive Game 7 as the Cardinals won the Series. Stottlemyre was named to the American League's (AL) roster for the 1965 Major League Baseball (MLB) All Star Game, though he did not appear in the game. He won 20 games in the 1965 season, He appeared in the 1966 MLB All Star Game. He led the league with 20 losses. Stottlemyre won 20 games in the 1968 and 1969 seasons. Stottlemyre threw 40 shutouts in his 11 season career, the same number as Hall of Fame lefty Sandy Koufax, which ties for 44th best all time. Eighteen of those shutouts came in a three season span from 1971–73. The Yankees released Stottlemyre before the 1975 season. Stottlemyre retired with 164 career wins and a 2.97 ERA. Known as a solid hitting pitcher, on July 20, 1965, Stottlemyre hit a rare inside the park grand slam. On September 26, 1964, he recorded five base hits in five at bats.

Тренерлік жылдары (1984-2008)

1977 жылы Стотлмайр Сиэтл Маринэрс командасының жаттықтырушысы ретінде бейсболға қайта оралды. Ол осы лауазымда бес маусым жұмыс істеді және 1983 жылдың қараша айында Нью-Йорк Метс командасының питчинг-тренері болып тағайындалды. Стотлмайр он жыл бойы осы қызметте болды (соның ішінде 1986 жылғы әлем чемпионатын жеңіп алған команда) және одан кейін екі жыл бойы Хьюстон Астрос командасының питчинг-тренері болып жұмыс істеді. Питчинг құрамы команданың гүлденген жылдарында маңызды фактор деп есептелді, олар бес жылдың ішінде төрт рет әлем чемпионатын ұтып алды. «Янкилер» командасы Стотлмайрдың орнына бұрынғы «Янкилер» ойыншысы Рон Гидриді тағайындады.

Сиэтл Маринерс (2008)

Стотлмайр 2008 жылғы маусымның басында менеджер Джон Маклареннің басшылығымен «Сиэтл Маринэрс» командасының питчинг-тренері болып тағайындалды, ал Макларен жұмыстан босатылғаннан кейін уақытша менеджер Джим Ригглмен оны қызметте қалдырды. Маусым аяқталған соң ол қызметтен босатылды. Маусымнан кейін ол бейсболдан зейнеткерлікке шықты.

Құрметтер

Вашингтон штатының Мейбтон қаласының мэрі 1964 жылдың 12 қазанын "Мел Стотлмайр күні" деп жариялады. Ол 2012 жылы Вашингтон штатының Америкалық легион бейсбол даңқы залына енгізілді. 2015 жылдың 20 маусымындағы "Ескі мергендер күнінде" "Янкилер" клубы Стотлмайрдың құрметіне Монумент паркінде тақта орнатты.

Жеке өмір

Стотлмайр Вашингтон штатының оңтүстік-орталық бөлігінде орналасқан Мабтон қаласында өсті. Ол әйелі Жанмен бірге Вашингтон штатының Иссакуа қаласында тұрды. Оның екі ұлы, Тодд және Мел кіші, әкесінің жолын жалғап, жоғары лигада питчер болды. Оның тағы бір ұлы, Джейсон, 11 жасында лейкемиядан қайтыс болды. Стотлмайр мен Джон Харпер 2007 жылы жарық көрген «Мақтаныш пен жолақтар» атты автобиографияны бірлесіп жазды. 2000 жылы Стотлмайрға көптеген миеломалық қатерлі ісік диагнозы қойылды. Бірнеше жыл бойы ремиссияда болған ол, Көптеген миеломаны зерттеу қорының жақтаушысы болды. 2011 жылы қатерлі ісік қайтадан пайда болды. Стотлмайр 2019 жылдың 13 қаңтарында 77 жасында қатерлі ісіктен қайтыс болды. Стотлмайрдың құрметіне «Янкилер» командасы 2019 жылғы маусымда формаларына қара лента тақты.