Кіріспе
Американдық гольфші Томас Дин Аарон (1937 жылдың 22 ақпанында туған) – американдық бұрынғы кәсіби гольфші, ол 1960-шы, 1970-шы және 1980-шы жылдары PGA Tour мүшесі болған. Аарон 1973 жылғы Мастерс турнирін жеңіп алғанымен ең танымал. Ол сонымен қатар 1968 жылғы Мастерс турниріндегі қатесімен де белгілі, ол Роберто Де Виченцоның есеп парағына 3 орнына 4 санын енгізіп, Де Виченцоны турнирдің плей-оффына қатысудан шығарды.
the golfer
Thomas Dean Aaron (born February 22, 1937) is an American former professional golfer who was a member of the PGA Tour during the 1960s, 1970s and 1980s. Aaron is best known for winning the 1973 Masters Tournament. He is also known for an error in the 1968 Masters Tournament, when he entered a 4 instead of a 3 on Roberto De Vicenzo's scorecard, which kept De Vicenzo out of a playoff for the tournament.
Алғашқы жылдар
Томас Дин Аарон 1937 жылдың 22 ақпанында Джорджия штатының Гейнсвилл қаласында дүниеге келді. Ол 12 жасында гольф ойнауды бастады және туған қаласында гольф алаңы болмаса да, екі рет Джорджия штатының әуесқой чемпионатында жеңіске жетіп, екі Оңтүстік-Шығыс аймақтық әуесқой турнирінде және екі Джорджия штатының ашық чемпионатында жеңіп алды.
Колледж мансабы
Арон Флорида университетінде оқыды, онда ол Каппа Альфа Орденінің (Бета Зета тарауы) мүшесі болды. Флоридада оқып жүргенде, ол 1956-1959 жылдары Флорида Гейторс ерлер гольф командасы құрамында ойнады, Гейторстың 1956 жылғы Оңтүстік-Шығыс конференциясы (SEC) чемпионатының жеңімпаз командасының мүшесі болды және 1957 және 1958 жылдары жекелей SEC чемпионатында жеңіске жетті. 1958 жылы ол Чарльз Коуға қарсы АҚШ әуесқойлар чемпионатының финалында жеңіліп қалды, 1959 жылы Уокер кубогы құрамасына кірді және 1960 жылы Батыс әуесқойлар чемпионатында жеңімпаз атанды. Ол 1958 және 1959 жылдары «All American» атанды. Арон 1960 жылы Флорида университетін бизнес-әкімшілік саласында бакалавр дәрежесімен аяқтады және кейіннен Флорида университетінің спорттық даңқ залына «Gator Great» ретінде енгізілді.
Кәсіби мансап
1960 жылы Аарон кәсіпқой болып бастады. Оның алғашқы кәсіби жеңісі 1969 жылы Канада Ашық турнирінде тіркелді. Бұл турнир тарихта PGA Tour турнирі ретінде қарастырылса да, сол жылы олай болған жоқ. Келесі жылы ол Атланта Классигінде өзінің алғашқы PGA Tour жеңісін одда. 1972 жылы Францияда Ланком трофейін жеңіп алды. Ааронның ең табысты жылы 1972 жыл болды, ол PGA Tour ақша тізімінде тоғызыншы орынға ие болды. 1973 жылы Аарон Мастерс турнирін жеңіп алды, бұл оның жалғыз үлкен жеңісі болды. Сонымен қатар, ол 1967 жылдан 1970 жылға дейін Мастерс турнирінде үздік ондыққа кірді. Оның басқа да үлкен турнирлердегі үздік ондыққа кірген нәтижелері 1965 және 1972 жылдары PGA Чемпионатында тіркелді. 2000 жылы 63 жасында Мастерс турниріне қатысып, бұрынғы рекордты иеленген Гари Плейердің көрсеткішін жаңартты. Аарон 1969 және 1973 жылдары АҚШ құрамасы сапында Райдер Кубогында ойнады, нәтижесі бір жеңіс, бір теңдік және төрт жеңіліс болды. 1980 және 1990 жылдары Аарон Senior PGA Tour-да ойнап, 3,646,302 доллар ұтып алды. 1992 жылғы Kaanapali Classic оның соңғы кәсіби жеңісі болды. Аарон гольф жаттықтырушысы Мануэль де ла Торренің шәкірті болды. Аарон 1968 жылғы Мастерс турнирінің соңғы турында аргентиналық Роберто Де Виченцомен бірге ойнағандығымен де белгілі. Он жетінші лункада Аарон Де Виченцоның есеп картасына пар 4 деп дұрыс емес жазды, ал оның серіктесі сол лункада 3 бауырсақ соққан болатын. Де Виченцо қателікті түзетпей картаға қол қойғандықтан, PGA ережелері бойынша ол дұрыс емес, жоғары ұпайға сәйкес келуге міндетті болды. Де Виченцо мен Боб Гоулби арасындағы жасыл жеңішке арналған плей-оффтың орнына, Гоулби техникалық себептерге байланысты турнирді жеңіп алды. Қызығы, 1973 жылғы Мастерс турнирінде Ааронмен бірге ойнаған Джонни Миллер оның картасын сақтап келе жатып, жоғары ұпай жинады. Аарон қателікті байқады. Аарон 1980 жылы Джорджия Спорт Даңқына, ал 1989 жылы Джорджия Гольф Даңқына енгізілді.
Жеңіс (1)
ЖылЧемпионат54 лункаЖеңіс есебіАйырмашылықЕкінші орын 1973 Мастерс турнирі 4 соққыдан қалып қою −5 (68 73 74 68=283) 1 соққы Дж. К. Снид