Томас Фэрфакс: Шотландиялық пэр және Вирджиния жер иесі
Thomas Fairfax, 6th Lord Fairfax of Cameron
Томас Фэрфакс: Шотландиялық ақсүйек, Вирджиниядағы кең жер иесі (5 млн акр). Колониялық Америкадағы тұрғын ақсүйек, құлдар мен кіріс туралы мәліметтер.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Шотланд ақсұлуы
Scottish peer
Томас Фэрфакс, Камеронның 6-шы лорды Фэрфакс (22 қазан 1693 – 9 желтоқсан 1781) – шотланд ақсұлуы. Колониялық дәуірдің соңындағы Америкада тұрақты түрде өмір сүрген жалғыз ақсұлу, Фэрфакс Вирджиниядағы кең аумақты жерге ие болды, ол Солтүстік мойын жеке меншігі деп белгілі болды. Оның ата-бабалары 1649 жылы Англия королі II Карлдан жер сыйға алған. Бұл жеке меншік бастапқыда шамамен 5 миллион акр (20 000 км²) жерді қамтыды, ал Фэрфакс оны Вирджиния штатындағы Гринвей Корт есімімен белгілі далалық сарайынан басқарды. Ол 30 шаруашылықта бірнеше жүз құл ұстады және олардың еңбегінен көп табыс тапты. Фэрфакс – Томас Фэрфакс, Камеронның 5-ші лорды Фэрфаксының және Томас Кольпепердің қызы Кэтрин Кольпепердің ұлы. Ол 1709 жылы әкесінің лауазымын мұраға алды. 1710 және 1713 жылдар аралығында Оксфорд университетінің Ориел колледжінде білім алды, содан кейін Корольдік атты әскерлерге (1721–1733) офицер болып тағайындалды. Ол 1711 жылы құрылған «The Spectator» басылымына материалдар жазды.
Thomas Fairfax, 6th Lord Fairfax of Cameron (22 October 16939 December 1781), was a Scottish peer. The only resident peer in late colonial era America, Fairfax owned a vast territory of land in Virginia known as the Northern Neck Proprietary, which his ancestors had acquired in 1649 by a land grant from King Charles II of England. The proprietary originally spanned roughly 5 million acres (20,000 km2), and Fairfax administered it from his wilderness estate in Greenway Court, Virginia. He owned several hundred slaves on some 30 farms and derived much of his income from their labor. Fairfax was the son of Thomas Fairfax, 5th Lord Fairfax of Cameron, and Catherine Colepeper, daughter of Thomas Colepeper, 2nd Baron Colepeper. He succeeded to his father's title in 1709. He was educated at Oriel College at the University of Oxford, between 1710 and 1713, and then held a commission in the Royal Horse Guards (1721–1733). He was a contributing writer to The Spectator, which was founded in 1711.
Солтүстік Америкада
1719 жылы Фэрфакс Вирджиния колониясының Солтүстік аймағында Раппаханок және Потомак өзендері арасында орналасқан Калпепер отбасының кең байлықтарына ие болды. Бұл жерлерге Шенандоа және Потомак өзенінің Оңтүстік салаларының көп бөлігі кірді, жалпы ауданы 21 380 км² құрады. Қымбат өмір салтын ұстап тұру және Лидс қамалын күтіп ұстау үшін күрескен Фэрфакс Вирджиниядағы жерлерінен түскен табысқа, жерді сатудан және Солтүстік аймаққа қоныстанған фермерлер төлеген жылдық жалдау ақысына сүйенді. Оның жер агенті Роберт "Кинг" Картер (1662–1732) осы жалдау ақыларын жинады. 1732 жылдың күзінде Фэрфакс Лондонның ай сайынғы «The Gentleman's Magazine» журналында Картердің некрологын оқыды және Картердің жинаған зор жеке байлығына, оның ішінде 10 000 фунт стерлинг ақшаға таң қалды, ал Вирджиния губернаторының жылдық жалақысы сол кезде 200 фунт стерлинг болатын. Вирджиниялық басқа адамды тағайындамай, Лорд Фэрфакс өзінің туысы полковник Уильям Фэрфаксты 1734 жылы Массачусетстен Вирджинияға жер агенті ретінде жұмыс істеуге жіберді. Лорд Фэрфакс 1735 және 1737 жылдар аралығында алғаш рет Вирджинияға барып, өзінің жерлерін тексеру және қорғау үшін барды. 1738 жылы оның Паттерсон-Крик иелігінің аясында отызға жуық ферма құрылды. Оның Солтүстік аймақ меншігінің солтүстік-батыс шекарасы, оған Англияның Жеке кеңесі қарсылық көрсеткен, 1746 жылы Потомак өзенінің Солтүстік саласының бастауындағы «Фэрфакс тасымен» белгіленді. 1747 жылы Америкаға оралған ол алдымен Бельвоарда, қазіргі Форт-Бельвоарда, полковник Фэрфакс алты жыл бұрын аяқтаған үйге қоныстанды. Сол жылы ол қазіргі Мартинсбургке жақын орналасқан Swan Pond Manor иелігі үшін жеке жер бөлді. Содан кейін ол жерлерін дамыту және жер рентасын жинау ісіне белсенді түрде кірісті. Фэрфакс – Он үш колониядағы жалғыз тұрақты ақсүйек. 1748 жылы ол Джордж Вашингтонмен танысты, ол кезде 16 жастағы жас жігіт, Йоркширдегі Фэрфакс отбасының алыс туысы. Вашингтонның күш-қуаты мен қабілеттеріне әсерленген Лорд Фэрфакс оны (Вашингтонның алғашқы жұмысы) Блю-Ридж тауының батысындағы жерлерін зерттеуге жалдады. Өмір бойы үйленбеген Фэрфакс 1752 жылы Шенандоа аңғарына көшіп келді. Немере інісі Томас Брайан Мартиннің ұсынысымен ол өзінің резиденциясын Кларк округіне жақын Уайт Пост маңындағы Гринвей Корттағы аңшылық үйіне орнатты. Ол Мартинмен бірге кеңқолдықпен қонақжайлылықпен өмір сүрді, жиі аң аулаудың қызығын көреді. Ол округтік лейтенант және Фредерик округінің бейбіт судьясы болып қызмет етті, онда Кларк округі де кірді. Фэрфакс ашық түрде лоялист болғанымен, өзінің көзқарастары туралы үнсіз болды және ол Джордж Вашингтонға жақын екені белгілі болды. Алайда, 1779 жылғы Вирджиния заңымен оның иеліктері жаулық кезінде тәркіленді. 1781 жылы Йорктаун қамалында британдық армия жеңілгеннен кейін екі айдан аспағанда, 88 жастағы Фэрфакс Гринвей Корттағы резиденциясында қайтыс болды. Ол Вирджиния штатының Винчестер қаласындағы Мәсіх шіркеуінің (Епископальдық) шығыс жағында жерленді.
In 1719, Fairfax came into possession of the vast Culpeper family estates in the Colony of Virginia's Northern Neck between the Rappahannock and Potomac Rivers. These lands included a great portion of the Shenandoah and South Branch Potomac valleys, in all consisting of some 5,282,000 acres (21,380 km2). Struggling to keep up an expensive lifestyle and maintain Leeds Castle, Fairfax relied on the income from his Virginia tract, both from the sale of land and the annual quit rents, paid by planters who settled in the Northern Neck. These rents were collected by his resident land agent, Robert "King" Carter (1662–1732). In the fall of 1732, Fairfax read Carter's obituary in the London monthly The Gentleman's Magazine and was astonished to read of the vast personal wealth Carter had accumulated, which included £10,000 in cash, which was at a time when the Governor of Virginia was paid an annual salary of £200. Rather than appoint another Virginian to the position, Lord Fairfax arranged to have his cousin Colonel William Fairfax move in 1734 from Massachusetts to Virginia to serve as his resident land agent. Lord Fairfax travelled to Virginia for the first time between 1735 and 1737 to inspect and protect his lands. In 1738, about thirty farms were established as part of his Patterson Creek Manor near present day Burlington, Mineral County, West Virginia. The northwestern boundary of his Northern Neck Proprietary, which had been contested by the English Privy Council, was marked in 1746 by the "Fairfax Stone" at the headwaters of the North Branch Potomac River. Returning to America in 1747, he first settled at Belvoir at present day Fort Belvoir, an estate which had been completed by Col. Fairfax six years earlier. That year, he also set aside land for his personal use at Swan Pond Manor, located near present day Martinsburg, West Virginia. He then became active in developing his lands and collecting ground rents. Fairfax was the only resident peer in the Thirteen Colonies. In 1748, he made the acquaintance of George Washington, then a youth of 16, a distant relative of the Yorkshire Fairfax family. Impressed with Washington's energy and talents, Lord Fairfax employed him (Washington's first employment) to survey his lands lying west of the Blue Ridge. Fairfax, a lifelong bachelor, moved out to the Shenandoah Valley in 1752. At the suggestion of his nephew Thomas Bryan Martin, he fixed his residence at a hunting lodge at Greenway Court near White Post in Clarke County. He and Martin lived together in a style of liberal hospitality, frequently indulging in the diversion of the chase. He served as county lieutenant and as justice of the peace for Frederick County, which then included Clarke. Though an avowed Loyalist, Fairfax kept quiet about his views, and he was known to be close to George Washington. Title to his domain, however, was confiscated during the hostilities by the Virginia Act of 1779. Less than two months after the 1781 defeat of the British Army at the Siege of Yorktown, the 88 year old Fairfax died at his seat at Greenway Court. He was buried on the east side of Christ Church (Episcopal) in Winchester, Virginia.
Мұра
Лорд Фейрфакстың атағы оның інісі Роберт Фейрфаксқа, Камеронның 7-ші Лорды Фейрфаксқа көшті, ол сондай-ақ 1793 жылы Лидс қамалында қайтыс болған Камеронның 5-ші Лорды Фейрфакстың ұрпағы еді. Егер Революциялық соғыс болмағанда, оның кең байлығы Роберт Фейрфаксқа да тиер еді, бірақ соңғысына 1792 жылы Парламент актісі арқылы американдық лоялистерге көмек ретінде 13 758 фунт стерлинг сыйлық берілді. Осы мүліктің бір бөлігі немере інісі Денни Мартин Фейрфаксқа берілді, кейіннен ол АҚШ Жоғарғы Сотының «Мартинге қарсы Хантердің жалға алушысы» (1816) ісінің нығая түсуіне себеп болды. Оның кіші туысы, оның басқарушысы Уильям Фейрфакстың ұлы және Джордж Уильям Фейрфакстың жартылай бауыры, пастор Брайан Фейрфакс, ақырында Англияға оралып, өз талабын білдіріп, Камеронның 8-ші Лорды Фейрфакс атанды. Вирджиния штатының Ферфакс округі мен Ферфакс қаласы Лорд Фейрфакстың құрметіне аталған. Вирджиния штатының Александрия қаласындағы Ферфакс және Камерон көшелері де Лорд Фейрфакстың есімімен аталады. Қаланың алғашқы картасын 1749 жылы Лорд Фейрфакстың жас шәкірті Джордж Вашингтон жасаған. Фейрфакс сызығы мен Фейрфакс тасы екеуі де Лорд Фейрфакстың есімін иеленеді. Лорд Фейрфакс атындағы қоғамдық колледж оның атын алып жүрді, бірақ 2021 жылдың шілдесінде ол Лорел Ридж қоғамдық колледжі болып өзгертілді. Swan Pond Manor тарихи ауданы Лорд Фейрфакстың 1747 жылы жеке пайдалану үшін бөліп алған жерін қамтиды. Фейрфакс Вирджиниядағы 30 плантациясында жұмыс істеген жүздеген құлдарға тәуелді болды.
Lord Fairfax's title descended to his younger brother, Robert Fairfax, 7th Lord Fairfax of Cameron, who was also descended from the 5th Lord Fairfax of Cameron, who died at Leeds Castle in 1793. Since, were it not for the Revolutionary War, his immense domain should also have passed to Robert Fairfax, the latter was awarded £13,758 in 1792, by Act of Parliament for the relief of American Loyalists. A portion of this estate, devised to nephew Denny Martin Fairfax, was later the subject of the landmark U. S. Supreme Court case Martin v. Hunter's Lessee (1816). His younger cousin, son of his manager William Fairfax and half brother of George William Fairfax, Rev. Bryan Fairfax, would eventually return to England to assert his claim and become the 8th Lord Fairfax of Cameron. Fairfax County, Virginia, and the City of Fairfax, Virginia, are named for Lord Fairfax. Fairfax and Cameron Streets in Alexandria, Virginia, are named for Lord Fairfax. The town's first survey map was made in 1749 by Lord Fairfax's young protégé George Washington. The Fairfax Line and Fairfax Stone both bear Lord Fairfax's name. Lord Fairfax Community College bore his name, but it was changed to Laurel Ridge Community College in July 2021. The Swan Pond Manor Historic District encompasses land Lord Fairfax set aside in 1747 for his personal use. Fairfax depended on hundreds of enslaved persons who worked among his 30 Virginia plantations.