Кіріспе
Канадалық биохимик Абрам Хоффер (11 қараша 1917 жыл – 27 мамыр 2009 жыл) – канадалық биохимик, дәрігер және психиатр, ол шизоаффективті бұзылыстар туралы «адренохромдық гипотезасымен» танымал. Хоффердің сөзіне сүйенсек, мегавитамин терапиясы және басқа да қоректік шаралар қатерлі ісік пен шизофренияны емдеуде тиімді болуы мүмкін. Хоффер сондай-ақ алкоголизмге қарсы ем ретінде ЛСД-ні зерттеуге және жоғары дозадағы ниациннің жоғары холестерин мен басқа да дислипидемияларды емдеуге қолданылуын анықтауға қатысты. 1917 жылы Канаданың оңтүстік Саскачеван аймағында, Израиль Хоффердің төрт баласының ең кішісі және ұлы ретінде дүниеге келді. Алғашқыда ауыл шаруашылығына қызығушылық танытқан Хоффер, білім беруде бакалавр дәрежесін алды. 1967 жылы жеке практикаға кіргенге дейін Психиатриялық зерттеулер директоры қызметін атқарды. Психиатрияның психосоматикалық психоанализге басымдық бергеніне және оның пікірінше, жеткілікті анықтама мен өлшемнің болмауына сын көзбен қараған Хоффер биохимия мен адам физиологиясын пайдалану қажет деп есептеді. Ол шизофрениямен ауыратын адамдардың миынан галлюциногенді катехоламин метаболиті – адренохромды шығарып тастау қабілеті болмауы мүмкін деген гипотеза ұсынды. Хоффер ниацинды метил қабылдағыш ретінде пайдаланып, норадреналиннің адреналинге айналуын тоқтатуға, ал С витаминін адреналиннің адренохромға тотығуын болдырмауға болады деп ойлады. Хоффер өзінің бұл теориясын «адренохромдық гипотеза» деп атады. 1967 жылы Хоффер кейбір академиялық және әкімшілік лауазымдарынан кетіп, Саскатун қаласында жеке психиатриялық практикасын ашты және «Шизофрения журналын» құрды (1986 жылы «Ортомолекулярлық медицина журналы» деп қайта аталды). Хоффер журналды «қоректік психиатрия», кейіннен «ортомолекулярлық психиатрия» деп аталатын идеялары бойынша мақалалар жариялау үшін пайдаланды. Оның идеялары медициналық қауымдастық тарапынан қабылдамағанын, себебі олар қабылданбас еді. 1976 жылы Хоффер Британдық Колумбияның Виктория қаласына көшіп, 2005 жылы зейнеткерлікке шыққанға дейін жеке психиатриялық практикасын жалғастырды. 1994 жылы Хоффер Халықаралық ортомолекулярлық медицина қоғамын құрды, ал оның ашылуы сол жылдың сәуір айында Ванкуверде өтті. Хоффер қоректік кеңес беруді жалғастырды және «Ортомолекулярлық медицина журналының» редакторы болды. Хоффер 2009 жылдың 27 мамырында 91 жасында Канаданың Британдық Колумбия провинциясының Виктория қаласында қайтыс болды. Оның денесі Викториядағы еврей зиратына жерленді.
Abram Hoffer (November 11, 1917 – May 27, 2009) was a Canadian biochemist, physician, and psychiatrist known for his "adrenochrome hypothesis" of schizoaffective disorders. According to Hoffer, megavitamin therapy and other nutritional interventions are potentially effective treatments for cancer and schizophrenia. Hoffer was also involved in studies of LSD as an experimental therapy for alcoholism and the discovery that high dose niacin can be used to treat high cholesterol and other dyslipidemias. in southern Saskatchewan, Canada, in 1917, the last of four children and the son of Israel Hoffer. Originally interested in agriculture, Hoffer earned both a bachelor's He remained the Director of Psychiatric Research until entering private practice in 1967. Critical of psychiatry for its emphasis on psychosomatic psychoanalysis and for what he considered a lack of adequate definition and measurement, Hoffer felt that biochemistry and human physiology may be used instead. He hypothesised that people with schizophrenia may lack the ability to remove the hallucinogenic catecholamine metabolite adrenochrome from their brains. Hoffer thought niacin could be used as a methyl acceptor to prevent the conversion of noradrenaline into adrenaline and that Vitamin C could be used to prevent the oxidation of Adrenaline to Adrenochrome. Hoffer called his theory the "adrenochrome hypothesis". In 1967, Hoffer resigned some of his academic and administrative positions, entered into private psychiatric practice in Saskatoon, Saskatchewan and created the Journal of Schizophrenia (renamed the Journal of Orthomolecular Medicine in 1986). Hoffer used the journal to publish articles on what he called "nutritional psychiatry", later orthomolecular psychiatry, claiming his ideas were consistently rejected by mainstream journals because they were unacceptable to the medical establishment. In 1976, Hoffer relocated to Victoria, British Columbia and continued with his private psychiatric practice until his retirement in 2005. In 1994, Hoffer founded the International Society for Orthomolecular Medicine, holding its inaugural in Vancouver in April of the same year. Hoffer continued to provide nutritional consultations and served as editor of the Journal of Orthomolecular Medicine. Hoffer died at the age of 91 on May 27, 2009, in Victoria, British Columbia, Canada. His remains were buried in the Jewish Cemetery of Victoria.
Зерттеу
Саскачеванда Хамфри Осмондпен (психоделикалық терминді қолданған) жұмыс істеп, Хоффер және басқа ғалымдар галлюциногендік препараттардың емдік қолданысын табуға тырысты. Зерттеудің бір бөлігі Хоффер, Осмонд және олардың әйелдерінің ЛСД-ні тұтынуымен айналысты, мақсаты – оны жақсы танып білу және оның әсерін түсіну болды, кейін басқа зерттеушілер мен олардың әйелдері де қосылды. Олардың жұмысы кәсіби, провинциялық, федералдық және саяси айналымдарда кеңінен танылды, сондай-ақ пейотты шектеуге ұмтылған жаңа қозғалыстар мен діни рәсімдерде оны қолданған жергілікті халықтардың назарына ілікті. Хоффер, Осмонд және басқалар алкоголизммен күрескендерді ЛСД-мен емдеді. Канадалық ғалымдар бір зерттеуде елу пайыздық сәттілік көрсеткенін хабарлады, бірақ Хоффер алкоголиктерді ішімдікке құмарлықтан айыруға көбінесе ЛСД-нің психоделикалық тәжірибесі, емес, имитациялық делирий тременсі себеп болғанын болжады. 1950 жылдары Регина қалалық ауруханасында жұмыс істеген Хоффер мен Джеймс Стивен ниациннің үлкен дозасының шизофренияны қоса алғанда, түрлі ауруларға тигізетін әсерін зерттеді. Хоффер адреналиннің адренохромға тотығу арқылы шизофренияны тудыруы мүмкін эндогенді нейротоксин екенін айтты. Сол кезде Саскатундағы патолог Рудольф Альтшуль, қоян мен дегенеративті қан тамырлары ауруы бар науқастарда холестерин деңгейін төмендету үшін ниациннің жоғары дозасын зерттеді. Үшеуі бірлесіп жұмыс істеп, 1955 жылы «Никотин қышқылының адамның қандағы холестериніне тигізетін әсері» деген мақала жариялады. Мақалада олардың зерттеулерінің қорытындысы келтірілді, онда жоғары дозадағы ниациннің жоғары холестерин деңгейі бар науқастарда да, салыстыру тобындағы науқастарда да холестерин деңгейін айтарлықтай төмендеткені көрсетілді. Келесі жылы бұл нәтижелер Мейо клиникасы мен Германиядағы зерттеушілер тарапынан қайталанды. Ниациннің жоғары дозасы қазір жоғары холестерин және осымен байланысты қан липидтерінің бұзылыстары бар адамдарға ем ретінде қолданылады. Мұндай жоғары дозада ниацин витамин емес, дәрі сияқты әрекет етеді және бет пен денеде қатты қызару, сирек жағдайларда бауырдың уыттануы сияқты жанама әсерлерге алып келуі мүмкін.
Дау
Хоффердің шизофренияға қатысты пікірлері мен оның тұтастай ортомолекулярлық медицина теориясы психиатрияның бағытты қауымдастығы тарапынан сыналып бағаланды. 1973 жылы Америка Психиатриялық Ассоциациясы Хоффердің ниациннің шизофренияны емдеу ретіндегі тиімділігі жөніндегі зерттеулеріндегі әдістемелік қателерді атап көрсетті және емдеудің ешқандай пайдасын растамайтын келесі зерттеулерге сілтеме жасады, бұл кем дегенде екі жауапқа себеп болды. АҚШ, Канада және Австралияда жүргізілген көптеген қосымша зерттеулер де шизофренияны емдеу үшін мегавитаминдерді қолданудың тиімділігін анықтамады. "Ортомолекулярлық" термині 1973 жылдан бастап қате атау ретінде танылды.
prompting at least two responses. Multiple additional studies in the United States, Canada, and Australia similarly failed to find benefits of megavitamin therapy to treat schizophrenia. The term "orthomolecular" was labeled a misnomer as early as 1973.
Жарияланымдар
Хэмфри Осмондпен бірге Клиникалық психиатрияның химиялық негіздері. Спрингфилд, Иллинойс: Томас, 1960 жыл. Психиатриядағы ниацин терапиясы. Спрингфилд, Иллинойс: Томас, 1962 жыл. Шизофрениямен қалай өмір сүру керек. Нью-Хайд-Парк, Нью-Йорк: University Books, 1966 жыл. Алкоголиктер үшін жаңа үміт. Хайд-Парк, Нью-Йорк: University Books, 1966 жыл. Галлюциногендер, Хэмфри Осмонд пен Таддеус Е. Векковичпен бірге. Academic Press, 1967 жыл. Хоффер-Осмонд диагностикалық тесті, Хэмфри Осмонд және Келм Х. Таскалуза, АЛ: Behavior Science Press, 1975 жыл. Мегавитаминдік терапия: Америкалық психиатриялық қауымдастығының Мегавитаминдер және ортомолекулалық психиатрия жөніндегі жұмыс тобының есебіне жауап ретінде. Регина, Саскачеван: Канадалық шизофрения қоры, 1976 жыл. Ескілікке қарсы қоректік заттар, Мортон Уокер және Роджер Дж. Уильямспен бірге. Keats Pub, Inc., 1980 жыл. Дәрігерлерге арналған ортомолекулалық медицина. McGraw Hill Trade, 1989 жыл. Шизофрениямен қалай өмір сүру керек. Carol Publishing Group, 1992 жыл. Хоффердің табиғи тамақтану заңдары: таза денсаулық үшін дұрыс тамақтануға арналған нұсқаулық. Quarry Press, 1996 жыл. В3 витамині және шизофрения: ашылу, қалпына келтіру, дау. Quarry Press, 1996 жыл. Шизофренияны ортомолекулалық емдеу. McGraw Hill Education, 1999 жыл. Доктор Хоффердің балаларға арналған табиғи тамақтану ABC-сі: Оқу қиындықтары, мінез-құлық бұзылыстары және психикалық күйдің бұзылулары бар балалар үшін. Quarry Press, 1999 жыл. Қатерлі ісікке қарсы: қосымша витаминдер мен дәрі-дәрмектермен емдеу. CCNM Press, 2004 жыл. Қатерлі ісікке қарсы табиғи терапияға арналған пайдаланушы нұсқаулығы: Диета мен қосымшалардың қатерлі ісіктің алдын алуға және емдеуге қалай көмектесетінін біліңіз. Basic Health Publications, Inc., 2004 жыл. Натуропатиялық тамақтану, Джонатан Прускимен бірге. Canadian College of Naturopathic Medicine Press, 2006 жыл. В3 витаминімен жақсырақ сезіну және ұзақ өмір сүру: Нутриенттік тапшылық және тәуелділік, Гарольд Д. Фостермен бірге. CCNM Press, 2007 жыл. Баршаға арналған ортомолекулалық медицина, Эндрю У. Соулмен бірге. Лагуна Бич, Калифорния: Basic Health, 2008 жыл. Алкоголизмге қарсы витаминдік ем: нашақорлықты ортомолекулалық емдеу. Basic Health Publications, Inc., 2009 жыл. Психиатрия кеше (1950) және бүгін (2007): Ортомолекулалық психиатриямен үмітсіздіктен үмітке дейін. Trafford Publishing, 2009 жыл. Ауруханалар мен денсаулық: Сіздің ауруханадағы қысқа және қауіпсіз болуыңыз үшін ортомолекулалық нұсқаулық, Эндрю У. Соул және Стив Хикимен бірге. Basic Health Publications, Inc., 2010 жыл. Шизофренияны емдеу: қосымша витаминдер мен дәрілік емдеулер (Натуропатиялық емдеу сериясы, кәсіби басылым). CCNM Press, 2011 жыл. Ниацин: Шынайы оқиға: Ниациннің керемет емдік қасиеттері туралы, Эндрю У. Соул және Гарольд Д. Фостермен бірге. Basic Health Publications, Inc., 2015 жыл. Балалардың назары мен мінез-құлқының бұзылуын емдеу: қосымша тамақтану және психологиялық емдеу. CCNM Press, 2015 жыл.