Нэтанiel Пибоди: Американдық дәрігер мен педагогтың өмірі мен қызметі
Nathaniel Peabody (Boston)
Нейтаниэль Пибоди (1774-1855) – американдық дәрігер, тіс дәрігері. Бостон, Сейлемде жұмыс істеген, Dartmouth колледжін бітірген. Өмірі мен қызметі туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Американдық дәрігер (1774–1855)
American physician (1774–1855)
Натаниел Пибоди (30 наурыз 1774 – 1 қаңтар 1855) – Бостон және Салем, Массачусетс қалаларынан шыққан американдық дәрігер және стоматолог, 1800 жылы Дартмут колледжінде оқыған. Елиза хаттар арқылы, өлеңдерімен бөлісіп, киімдерін жөндеп, қолмен жасалған сыйлықтар беріп, олардың қарым-қатынасын қолдады. Массачусетс штатының Андовер қаласындағы бірнеше тұрғын бірлескен білім беретін мектеп, Солтүстік приход мектебін құрды. Пастор Стивен Пибоди 1801 жылдың қаңтар айынан бастап Пибодиді ұлдарға, ал Елизаны қыздарға сабақ беру үшін жалдады. Елизаның денсаулығы сабақтарға дайындалудың және оқытудың ауырлығынан, сондай-ақ екі мұғалім туралы қауесеттерден туындаған стрестен нашарлады. Ол бірнеше айға Милтон қаласындағы тәтесі Элизабет Палмер Кранчтың үйіне емделуге барып, 1802 жылдың жазында Андовердегі мектепке оралды. Пибоди мен Елиза 1802 жылдың 2 қарашасында Андоверде үйленді. Елиза күйеуінің шаруашылықтан тыс өмірге бейімделуі қиын екенін және оның "табиғи ұялшақтығы" деп атаған нәрсесі академияда алған білім деңгейіне сай өмір сүруін қиындатқанын түсінді. Олар үйленгеннен кейін бірінші жылында Елиза кіші інісі Джорджты (14 жас) және қарындасы Кэтринді (11 жас) қабылдап, студенттерге арналған жатақхана ашты. 1804 жылдың сәуір айында жұбайлар Билерикаға көшіп, Пибоди дәрігер болу үшін доктор Пембертонның шәкірті болды. Олар фермада тұрып, Елиза мектеп ашты. Пибодилер көшкеннен кейін бір айдан соң алғашқы қызы дүниеге келді.
Nathaniel Peabody (March 30, 1774 – January 1, 1855) was an American physician and dentist from Boston and Salem, Massachusetts, having studied at Dartmouth College in the class of 1800. in early 1800 while he was still at Dartmouth. Eliza encouraged their relationship through letter writing, sharing her poetry with him, mending his clothes, and giving him handmade gifts. A few residents of Andover, Massachusetts, founded a co educational school, North Parish School, and Rev. Stephen Peabody hired Peabody to teach the boys and Eliza to teach the girls beginning January 1801. Eliza's health deteriorated due to the workload of preparing for and teaching classes and the strain from rumors about the two teachers. She went to the home of her aunt Elizabeth Palmer Cranch in Milton for a couple of months to recuperate and returned to the school in Andover in the summer of 1802. Peabody and Eliza were married on November 2, 1802 in Andover. Eliza realized that her husband had a hard time adjusting to a life off of the farm and what she called his "constitutional timidity" meant that he had a hard time living up to the educational progress that he had made at the academy. In their first year of marriage, Eliza took in her youngest brother George (14) and sister Catherine (11) and opened a boardinghouse for students. In April 1804, the couple moved to Billerica, where Peobody was an apprentice to Dr. Pemberton to become a physician. They lived on a farm, where Eliza opened a school. The Peabodys had their first daughter one month after the move.
Кембридж және Линн
1806 жылы Пейбодилер Пейбодидің медициналық карьерасын дамыту үшін Массачусетс штатының Кембридж қаласына көшіп барды. Ол жақсы білімді дәрігер Джон Джефриспен шәкірттікке түсті және Гарвард медицина мектебінде лекциялар тыңдады. Элиза Мэриамды дүниеге әкелді және үйінде бірнеше балаға сабақ берді. Бір жыл өткен соң отбасы Линн қаласына (Массачусетс штаты) көшті, онда Пейбоди медициналық тәжірибе жасады, ал Элиза қыздар академиясының директоры болды, бірақ қыздарына күтім жасаумен бірге бұл қызметті атқару қиын болды.
In 1806, the Peobody's moved to Cambridge, Massachusetts, to further Peabody's medical career. He was an apprentice to Dr. John Jeffries, a well educated physician and attended lectures at Harvard Medical School. Eliza gave birth to Mary and she taught a few children in their home. One year later, the family moved to Lynn, Massachusetts, where Peabody practiced medicine and Eliza was director of a girl's academy, which became difficult to do while also taking care of her daughters.
Салем
1808 жылдың мамыр айында Пейбодилер Салемге (Массачусетс штаты) көшіп барды, онда бай отбасылар Пейбодидің медициналық практикасы мен Элизаның мектебі үшін әлеуетті клиенттер болатын. Элиза Америка революциясының генералы Джозеф Палмердің немересі және зиялы отбасының мүшесі ретінде қоғамға жол ашты. Салем – "әдемі желкенді кемелері", кірпіштен салынған үйлер, бай саудагерлер және Салем Афинаей кітапханасы бар портовый қала еді. Айынышты жағдай, 1807 жылғы Франция мен Англияға қарсы қабылданған эмбарго заңы Салемнен теңізге шығудың көп бөлігін тоқтатты және саудагерлердің кірісін азайтты. Отбасы 1808 жылдан 1840 жылға дейін негізінен Салемде, 1820 жылдан 1822 жылға дейін екі жыл Массачусетс штатындағы Ланкастерде және 1828 жылдан 1840 жылға дейін Бостонда тұрды. Пейбодидің інісі капитан Джон Пейбоди 1807 жылы Элизабет Мэннингке үйленді және Салемде тұрды. Олар бірге уақыт өткізіп, бір-бірін қолдады, ал отбасылары үлкейді. Джон Пейбодиге ақша қарыз беріп, оның медициналық практикасын құруға көмектесті. Джон бірнеше ай теңізде болғанда, Пейбоди оның әйеліне көңіл бөлді. Элиза Юнион көшесіндегі отбасылық үйінде қыздарға арналған мектеп және пансионат ашты. Ол жас қыздарға білім берумен қатар тұрғын үй ұсынысын жасады, ал олар оған үй шаруасында көмектесті. 1817 және 1818 жылдары Пейбоди Салем мектеп комитетінің құрамына кірді. 1834 жылы ол Салем лицейіне жетекшілік етті.
In May 1808, the Peabodys moved to Salem, Massachusetts, where wealthy families were potential clients for Peabody's medical practice and Eliza's school. Eliza had entry into society as a member of an intellectual family and granddaughter of General Joseph Palmer of the American Revolution. Salem was a port town with "sleek sailing ships", brick mansions, wealthy merchants, and the Salem Athenaeum library. Unfortunately, the Embargo Act of 1807 against France and England stopped most sailing voyages from Salem and reduced revenues for merchants. The family lived predominantly in Salem from 1808 to 1840, with two years in Lancaster, Massachusetts from 1820 to 1822 and in Boston from 1828 to 1840. Peabody's brother Captain John Peabody, married in 1807 to Elizabeth Manning, lived in Salem. They spent time together, enjoying their growing families and supporting one another. John loaned Peabody money as he built his medical practice. When John was sailing for months at a time, Peabody looked in on his wife. Eliza operated a school and boarding house for girls out of the family's row house along Union Street. She engaged young women who received an education and a place to live in exchange for their domestic work. In 1817 and 1818, Peabody sat on the Salem School Committee. In 1834, he managed the Salem Lyceum.
Медициналық практика
1811 жылы Пибоди Массачусетс медициналық қоғамының мүшесі болды. Медициналық білімі болмаса да, доктор Джон Джеффриспен оқығандығы және бес жылдық медициналық тәжірибесі болғандықтан қабылдануы мүмкін. Пибоди 1817 жылы Медициналық қоғамның хатшысы қызметін атқарды. 1820 жылдары Пибоди Германиялық доктор Сэмюэл Ханеманның гомеопатиялық емдеу әдістерін қабылдады. "Батыл" емдеу деп есептелетін құстыру және іш тазартатын дәрілерге ден қоймай, Пибоди пациенттерді емдеу үшін сассафрас, беладонна, хенбан, горехаунд, аконит және жылан уын қолданды. Дәрілер пациенттерге үлкен дозада қолданылатын дәрілердің зиянды әсерлері мен өлімге алып келуіне жол бермес үшін кішкентай дозаларда берілді.
In 1811, Peabody became a member of the Massachusetts Medical Society. Although he had not attained a medical degree, he may have been accepted due to his training under Dr. John Jeffries and having five years experience in his medical practice. Peabody was the secretary for the Medical Society in 1817. In the 1820s, Peabody adopted homeopathic medical practices of Dr. Samuel Hahnemann of Germany. Rather than leaning on emetics and purgatives that were considered "heroic" practices, Peabody adopted the use sassafras, belladonna, henbane, horehound, aconite, and snake venom to treat patients. The medicines were administered in small doses so that patients did not have the ill effects and potential deaths from large doses of medicine used in heroic practice.
Тіс дәрігері
Пибоди сонымен қатар салыстырмалы түрде жаңа тіс дәрігерлігі саласында жұмыс істеді, жаңа тіс емдеу тәсілдерін сынап көрді. Отбасы Бостонда тұрғанда, Пибоди Салемде тіс дәрігерінің кабинетін ашты. Пибоди 1824 жылы "Тістерді сақтау өнері" атты кітабын жариялады. 1830 жылдары Пибоди тіс жұлу кезінде ауырсынды басу үшін гипнозды қолданды. 1837 жылға қарай Пибодидің тіс дәрігері практикасы болды және ол Чартер көшесінде, Чартер көшесінің зират орнының жанында (қазір Чартер көшесінің тарихи ауданында) тұрды.
Peabody also worked in the relatively new practice of dentistry, experimenting with new dental practices. While the family lived in Boston, Peabody kept a dental office in Salem. Peabody published the book, The Art of Preserving Teeth, in 1824. In the 1830s, Peabody used hypnosis as a pain management technique for extractions. By 1837, Peabody had a dental practice and lived on Charter Street, near the Charter Street Burying Point (now in the Charter Street Historic District).
Бостон
Отбасы 1840 жылы Бостонға көшіп келді және Бостон орталығының жанындағы Батыс көшесінде тұрды. Пибоди медицинамен шұғылданды, ал оның балалары гомеопатиялық дәрілер, кітап сату және баспа ісі, сондай-ақ өнер саласында жеке мансаптарын құрды.
The family moved to Boston in 1840, living on West Street near Boston Common. Peabody practiced medicine and his children pursued their own careers in homeopathic drugs, book sales and publishing, and art.
Отбасылық өмір
Пибодилер екі кіріс көзі бар отбасы еді. Пибоди дәріханашы, дәрігер және тіс дәрігері болды. Элиза мектепке дейінгі білім беруді қолдады және мектепте сабақ берді. Элиза білімді әйелдердің, жалпы және аналар ретіндегі құндылығына сенді. Ол: «Біздің елдің тағдыры белгілі бір дәрежеде әйелдердің біліміне байланысты» деді. Олардың үш қызы болды, барлығы да зиялы әйелдер: Элизабет Палмер Пибоди, Мэри Тайлер Пибоди Манн және София Амелия Пибоди Хоторн. Олардың Натаниел, Джордж Фрэнсис және Веллингтон Пибоди деген үш ұлы болды. Джордж мен Веллингтон жиырма жасында қайтыс болды. Веллингтон 1837 жылдың қыркүйегінде Нью-Орлеанда медицина оқып жүргенде сарқыншаға шалдығып қайтыс болды. Джордж омыртқа туберкулезіне шалдықты және 1839 жылдың қарашасында Салемдегі Пибоди үйінде қайтыс болғанға дейін екі жыл төсекпен жатты. Натаниел 1840 жылдары әйелі мен балаларын асырау үшін гомеопатиялық дәрі-дәрмектер сатты. Кейін Натаниел өмір сүру үшін әпкесі Элизабетке тәуелді болды. Софияның күйеуі Натаниел Хоторн 1844 жылы «Раппачини қызы» атты әңгіме жазды. Хоторн Раппачиниді кімге ұқсатып, қызын кім улағаны туралы бірнеше теория бар. Бір теория бойынша, Раппачини Пибодиден үлгі алған. София бала кезінде тіс шығару кезінде қиналды, кейін мигреньге ұшырады. Оған Пибодидің гомеопатиялық дәрі-дәрмегімен, эксперименталды ем жасалғаны айтылады. Ол оған берген дәрілердің бірі - каломель, құрамында сынап бар және ауруға немесе өлімге себеп болуы мүмкін болатын тазартқыш дәрі еді. 1820 жылдары басқа дәрігерлер оны хинин, мырыш және басқа да дәрілермен емдеді.
The Peabodys were a two income family. Peabody was an apothecary, doctor, and dentist. Eliza advocated for preschool child education and taught school. Eliza believed in the value of educated women, generally and as mothers. She said "the fate of our Country, is in some degree dependent, upon the education of its females." They had three daughters, all intellectual women: Elizabeth Palmer Peabody, Mary Tyler Peabody Mann, and Sophia Amelia Peabody Hawthorne. They had three sons, Nathaniel, George Francis, and Wellington Peabody. George and Wellington died in their twenties. Wellington studied medicine in New Orleans when he contracted and died of yellow fever in September 1837. George contracted spinal tuberculosis and was bedridden for two years before he died in November 1839 at the Peabody house in Salem. Nathaniel sold homeopathic medicine to support his wife and children in the 1840s. Later, Nathaniel relied on his sister Elizabeth for his livelihood. Sophia's husband, Nathaniel Hawthorne wrote "Rappaccini's Daughter", a short story in 1844. There are several theories about who Hawthorne modeled Rappaccinni, who poisoned his daughter, after. One theory is that Rappaccini was modeled after Peabody. Sophia suffered from teething as a baby and later from migraine headaches. She was said to have been treated by Peabody with his experimental regime of homeopathic medicine that was poisonous. One of the medicines he administered to her was calomel, a purgative containing mercury that could cause sickness or death. She was treated by other physicians in the 1820s with quinine, arsenic, and other medicines.
Өлім
1853 жылы қаңтарда Элиза қайтыс болды. Пибоди 1855 жылғы 1 қаңтарда Нью-Джерси штатындағы Перт-Амбой қаласында қайтыс болды.
Eliza died in January 1853. Peabody died on January 1, 1855, in Perth Amboy, New Jersey.