Уолви – Уорикшир, Англиядағы ауыл. 2021 ж. халық саны 2121 адамды құрады. Rugby, Hinckley, Nuneaton, Coventry қалаларына жақын орналасқан. Anker өзенінің бастауы.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Вольви – Уорвикширдегі ауыл және приход. 2011 жылғы халық санауы бойынша халқы 1942 адамды құрады, ал 2021 жылғы санауда бұл көрсеткіш 2121 адамға жетті. Ауыл Уорвикшир және Лестершир шекарасында, Регби округінің шеткі аймағында орналасқан. Алайда, Вольви Регби қаласынан солтүстік-батысқа қарай 18 шақырым (11 миль) қашықтықта, Хинклиге (солтүстікке қарай 8 шақырым), Нунэтонға (солтүстік-батысқа қарай 10 шақырым) және Ковентриге (оңтүстік-батысқа қарай 16 шақырым) жақын орналасқан. Анкер өзенінің бастауы приходтың ең биік нүктесіне жақын, 130 метр биіктікте жатыр. Бұрын Лестер мен Ковентри арасындағы басты жол болған, қазір B4065 және B4109 тас жолдарымен байланысқан. Брамкотт шағын ауылы приходтың батыс бөлігін құрайды. Бұл жерде Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде RAF Bramcote әуежайы орналасқан, кейіннен Корольдік теңіз әскери-әуе күштері пайдаланып, HMS Gamecock деп атады. 1959 жылдан бері армия қолданып келеді және Gamecock казармасы деп танылады. Неолит дәуіріне тән кремний құралдары мен қола дәуіріне жататын обалардың табылуы приходтың ертеде қоныстанғандығын көрсетеді, ал Уотлинг көшесі – маңызды римдік жол, приход шекарасының бір бөлігін құрайды. Ауыл, әрине, сакстар дәуірінде болған, ал 1086 жылы жасалған «Domesday Survey» деректерінде 22 шаруашылық тіркелген, ал Брамкотте тағы үш шаруашылық болған. 12 ғасырда қазіргі таңда құлайтын Кіші Копстон (Копстон Парва) жерінде шіркеуі бар қосымша шағын ауыл пайда болды. Сол кезде Вольви аймақтағы маңызды халық орталығы болды, апталық базар және жылдық жәрмеңке өткізілді. Ауылда әлі де ескі ғимараттар сақталған, оның ішінде Норман есігі және Томас де Вольвидің (1311 жылы қайтыс болған) және оның әйелі Алисаның, сондай-ақ Томас Астли мен оның әйелі Кэтриннің (1603 жылы қайтыс болған) ескерткіш қабірлері бар Әйет Жоханна шіркеуі бар. Шіркеудің оңтүстік бөлігі 1314 жылы Баннокберн шайқасынан кейін қайтыс болған күйеуі сэр Джайлс де Астлиге арнап, Томас де Вольвидің қызымен қайта салынған. Ғимарат жылдар бойы көптеген жөндеулерден және өзгерістерден өтті. Вольви Грандж Лорд Оверстоунның тапсырысымен 19 ғасырдың ортасында готикалық стильде қайта салынды, ал оңтүстік есіктің кіреберісі 1909 жылы қосылды. Шіркеудің оңтүстігіндегі Мыңжылдық ғимараты 2000 жылы маңызды қолдау көрсету үшін салынды. Ертедегі ауыл базар алаңының (қазіргі The Square) айналасында шоғырланған, бірақ бүгінгі ғимараттарда оның көптеген іздері қалмаған. Вольви залындағы 1677 жылға дейінгі баспалдақ бастапқы үйдің қайта құрылуын көрсетеді, бірақ ол 1889 жылы қайта жаңартылды. 17 ғасырдың соңынан сақталған басқа да нысандар, өзгеріске ұшырағанымен, Волдс-Лейндегі Холлитри коттеджі және, мүмкін, «Көк шошқа» тавернасы, ауылдық сорғысымен бірге, бұрынғы уақытта Ковентри мен Лестерге бағытталған пошталық арбалардың тоқтау орны болған. The Square-дің шетіндегі «Ескі сабан үйі» 18 ғасырдың соңына жатады, сондай-ақ 1789 жылы салынған баптист шіркеуі де соған жатады. Көптеген жылдар бойы негізінен шаруашылықпен айналысқан ауыл, 19 ғасырда тоқыма және тігіс өнеркәсібінің дамуына байланысты өнеркәсіптік өзгерістерге ұшырады. 27 жел диірмені болған диірмен орталығы болған деген кең таралған пікірді қолдайтын ешқандай дәлел жоқ. 1854 жылы Томас Дагдейл жариялаған Вольвидегі төрт диірменнің гравюрасы жалған екені анықталды және ол Монмартрдағы диірмендердің бұрынғы гравюрасына негізделген. Ауылдық өнеркәсіп жалғасып жатқандықтан, заманауи тұрғын үйлер ауылдың ірі тас жолдар мен теміржол желілеріне және қалалық орталықтарға жақын орналасуынан пайда көретін тұрғындарды қамтамасыз етеді. Вольви атауы, ең болмаса, ағылшын-саксон тіліндегі wulf hæg немесе wulf heg e = «қасқыр тоқпаны» = «қасқырларды ұстау үшін қоршалған аумақ» деген сөзден шыққан болуы мүмкін.
Wolvey is a village and parish in Warwickshire, England. According to the 2011 census it had a population of 1,942, which increased to 2,121 at the 2021 census. The village is located on the Warwickshire/Leicestershire border in an outlying part of the borough of Rugby. The village is, however, more than 11 mile (18 km) north west from the town of Rugby and closer to Hinckley (five miles to the north), Nuneaton (six miles to the north west) and Coventry (ten miles south west). The source of the River Anker is near the highest point in the parish, 130 metres. Originally on the main route between Leicester and Coventry, is now served by the B4065 and B4109 roads. The hamlet of Bramcote forms a western part of the parish, This was the site of a Second World War airfield, RAF Bramcote, subsequently used by the Royal Naval Air Service and renamed HMS Gamecock. Since 1959 it has been used by the army and is known as the Gamecock Barracks. Discoveries of Neolithic flint tools and Bronze Age burial mounds suggest early occupation of the parish while a major Roman road, Watling Street, forms part of the parish boundary. The village certainly existed in Saxon times and the Domesday Survey, compiled in 1086, records 22 households with three further households at Bramcote. By the 12th century there was an additional township, which included a chapel, at the now deserted site of Little Copston (Copston Parva). At this time Wolvey was an important population centre for the area with a weekly market and an annual fair. The village still retains some older buildings including the church of St John the Baptist with its Norman doorway and monumental tombs of Thomas de Wolvey (died 1311) and his wife Alice; also that of Thomas Astley and his wife, Catherine (died 1603). The South Aisle of the church was rebuilt by Thomas de Wolvey's daughter as a memorial Chantry to her husband Sir Giles de Astley who died following the battle of Bannockburn in 1314. The church building has undergone considerable repair and alteration over the years. The chancel was rebuilt in the gothic style by Lord Overstone of Wolvey Grange in the mid nineteenth century and the present porch to the south door added in 1909. The Millennium Building to the south of the church was built in 2000 to provide important support facilities. The early village would have clustered around the market place (now The Square) but there is little evidence of it in today's buildings A staircase dated 1677 in Wolvey Hall reflects the rebuilding of the original house but this was remodelled in 1889. Other late seventeenth century survivals, although modified, include Hollytree Cottage in Wolds Lane and probably 'The Blue Pig' public house with the village pump which will have served as a coaching inn for the Coventry – Leicester traffic in earlier times. The ‘Old Thatched Cottage’ on the edge of The Square dates to the later eighteenth century as does the Baptist Chapel, built in 1789. Essentially a farming community for most of its history, industrialization affected the village in the nineteenth century when knitting and weaving became important trades for a time. There is no evidence to support the popular view that it was a milling centre with 27 windmills. The well known engraving of four windmills in Wolvey, published in 1854 by Thomas Dugdale, has been shown to be a forgery and was based on an earlier print of windmills on Montmartre, Paris. While rural industry continues, modern housing provides for a commuting population benefiting from the village's proximity to major motorway and rail networks and urban centres. The name Wolvey most probably came from the Anglo Saxon wulf hæg or wulf heg e = "wolf hedge" = "enclosure with a hedge to keep wolves out".
Вольви Холл
Вулви Холл – 17 ғасырда салынған, 1889 жылы қайта жаңғыртылған, II санаттағы ескерткіш. Ол екі қабатты, мансардасы бар, алты терезелік кірпіштен тұрғызылған. Рим-католик шіркеуі үйге жалғасқан, ал аумағында 1707 жылы салынған, қираған Джейкобс құдығы орналасқан. Қазіргі үй 1889 жылы 1677 жылы салынған ескі үйдің материалдарын пайдаланып қайта салынды және оған одан да ертерек ғимараттың фрагменттері кірді. 1700 жылдардың ортасында үй Арнольд отбасының меншігінде болды, олар Волви меншігінің тарихын Сэр Томас де Волвиге (1315 жылы қайтыс болған) дейін жегізе алды. 1840 жылы Джордж Генри Арнольдтың қызы Джорджана Голдхангер, Эссекстен Джеймс Коупке үйленгеннен бері үй Коуп Арнольдтарға тиесілі. 1891 жылы католик дініне ауысқан Генри Фрейзер Джеймс Коуп Арнольд үйдің қасындағы шіркеуді салдырды, ол 1920 жылдардың басына дейін аймақтың католик тұрғындарына қызмет етті. Қазіргі уақытта зал Фримен отбасының меншігінде, олардың Арабелла және Тео атты балалары Мэри Фрименнің (құрметті Бурбидж) ұрпақтары.
Wolvey Hall is a Grade II listed 17th century house remodelled in 1889 which stands in Hall Road, Wolvey. It is constructed of brick in two storeys with attics and a 6 bay frontage. A Roman Catholic chapel is attached and in the grounds is the ruined Jacobs Well, bearing a date of 1707. The current house was rebuilt in 1889 using material from an earlier house built in 1677 and also includes fragments from an even earlier building. In the mid 1700s the house was owned by the Arnold family, who could trace family ownership of the manor of Wolvey back to Sir Thomas de Wolvey (died 1315). It has been owned by the Coape Arnolds since Georgeana, daughter of George Henry Arnold, married James Coape of Goldhanger, Essex in 1840. In 1891 Henry Fraser James Coape Arnold, a catholic convert, built the chapel at the Hall which served the Catholic residents of the area until the early 1920s. The hall is currently in the possession of the Freeman family, with children Arabella and Theo by descent from Mary Freeman née Burbidge.