Дональд Хендерсон Бейн: Канадалық хоккейші және қоғам қайырманы
Dan Bain
Дональд Бэйн: канадты хоккейші, 3 рет Стэнли Кубогының жеңімпазы. Биатлон, мергеншілік спортында да жетістіктерге жеткен. Хоккей залының мүшесі (1949).
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Канадалық әуесқой хоккейші
Canadian amateur ice hockey player
Дональд Хендерсон Бэйн (14 ақпан 1874 – 15 тамыз 1962) – канадалық спортшы және саудагер. Ол көптеген спорт түрлерінде бәсекелесіп, табысқа жеткенімен, Бэйн ең бастысы мұз үстіндегі хоккей карьерасымен танымал. 1894 жылдан 1902 жылға дейін «Виннипег Викториас» хоккей командасының құрамында ойнаған Бэйн командаға үш рет Канада чемпионы ретінде Стэнли кубогын жеңуге көмектесті. Ұсыныс білгір спортшы, ол бірнеше спорт түрінде де чемпионаттар мен медальдар жеңіп алды және 1903 жылы Канаданың стенд атудан чемпионы атанды. Оның ойын шеберлігін мойындап, Бэйн бірнеше даңқ залына енгізілді, соның ішінде 1949 жылы Хоккей даңқ залына. Сондай-ақ ол 19 ғасырдың соңғы жартысындағы Канаданың үздік спортшысы деп танылды. Кәсіби өмірінде Бэйн Виннипегтің белгілі бизнесмені және қоғамдық қайраткері болды. «Donald H. Bain Limited» азық-түлік брокерлік фирмасын басқару арқасында ол байлыққа ие болды. Бэйн көптеген қоғамдық бірлестіктердің белсенді мүшесі, «Виннипег Қысқы клубының» президенті және табиғатты жақсы көретін адам болды. Бэйннің Манитоба көлінің жағасында жеке демалыс орыны ретінде салған «Mallard Lodge» ғимараты бүгінде Манитоба университетінің ғылыми-зерттеу орталығы болып табылады.
Donald Henderson Bain (February 14, 1874 – August 15, 1962) was a Canadian amateur athlete and merchant. Though he competed and excelled in numerous sports, Bain is most notable for his ice hockey career. While a member of the Winnipeg Victorias hockey team from 1894 until 1902, Bain helped the team win the Stanley Cup as champions of Canada three times. A skilled athlete, he won championships and medals in several other sports and was the Canadian trapshooting champion in 1903. In recognition of his play, Bain was inducted into a number of halls of fame, including the Hockey Hall of Fame in 1949. He was also voted Canada's top athlete of the last half of the 19th century. In his professional life Bain was a prominent Winnipeg businessman and community leader. He became wealthy as a result of operating Donald H. Bain Limited, a grocery brokerage firm. Bain was an active member of numerous community associations, the president of the Winnipeg Winter Club and an avid outdoorsman. The Mallard Lodge, a building on the shores of Lake Manitoba built by Bain as a personal retreat, today serves as a research facility for the University of Manitoba.
Ерте өмір
Шотланд иммигранттарының ұлы Бэйн Онтарионың Беллвилл қаласында дүниеге келді, ал кішкентай кезінде отбасымен бірге Манитобаның Виннипег қаласына көшіп келді. Оның әкесі, Джеймс Хендерсон Бэйн, британ үкіметі үшін жылқы сатып алушы болған және Канадаға келген соң, батысқа көшуге дейін Монреальде тұрған. Оның анасы, Хелен Миллер, тігінші болған. Бэйн жеті баланың алтыншысы, оның төрт қарындасы және екі інісі болған. Бэйн Виннипегте оқыды және Манитоба колледжінде бакалавр дәрежесін алды.
The son of Scottish immigrants, Bain was born in Belleville, Ontario, and as a young child moved with his family to Winnipeg, Manitoba. His father, James Henderson Bain, was a horse buyer for the British government and upon his arrival in Canada lived in Montreal before moving west. His mother, Helen Miller, was a seamstress. Bain was the sixth of seven children, having four sisters and two brothers. Bain attended school in Winnipeg and earned a bachelor's degree from Manitoba College.
Спорттық мансабы
Бейннің алғашқы чемпионаты 1887 жылы болды, ол 13 жасында үш мильдік жарыста жеңіс алып, Манитоба штатының роликті коньки тебу титулын жеңіп алды. 17 жасында Манитоба провинциясының гимнастика жарысында жеңімпаз атанды, ал 20 жасында Манитоба штатының үш жыл қатарынан велосипед жарысында бірінші орынды иеленді. Бэйн сонымен қатар туған жеріндегі лакросс спортының шебері болды. 1895 жылы Бейн алғаш рет кәсіби хоккейде ойнады, ол «Виннипег Викторияс» командасы газетке жариялаған жарнамаға жауап берді, олар жаңа ойыншылар іздеп жатқан еді. Сыммен біріктірілген сынған хоккей таяғымен ойнағанына қарамастан, Бэйн іріктеуге қатысқан бес минут ішінде командаға ілікті. Бұл жеңіс Квебек провинциясынан тыс команданың Стэнли кубогын алғаш рет жеңгеніне куә болды. Команданы «Канадалық Тынық мұхиты темір жолы» стансасында үлкен көрерменшілік қарсы алды, олардың вагондары хоккей таяқтарымен және Ұлыбритания туымен (Union Jack) безендіріліп, Виннипегке оралды. Оларды ашық шаналарда мерекелік тойға алып жүрді, онда жанкүйерлер чемпиондықты тойлау үшін жиналды. Бэйн ойында екі гол соқса да, Монреаль командасы 6:5 есебімен жеңіске жетіп, кубокты қайтарып алды. Виннипег командасы Бэйннің капитан және менеджері болған Стэнли кубогына көптеген талапкерліктер жасады. Олар 1900 жылы 7000-нан астам жанкүйердің алдында Монреаль командасына қарсы тағы да жеңіліске ұшырады. 1900 жылы «Монреаль Шэмрокс» командасына қарсы өткен серияда Бэйн үш ойында төрт гол соқты, бірақ Виннипег тағы да титулдан айырылды. «Викторияс» командасы 1901 жылы үш ойыннан ең жақсысының сериясында «Шэмрокс» командасына қарсы шықты. Бэйн қосымша уақытта шешуші гол соққаннан кейін Виннипег екі ойыннан кейін серияны жеңіп алды. Бұл Стэнли кубогы тарихында жеңіс голының қосымша уақытта соғылған алғашқы реті болды. Команда сол жылдың наурыз айында «Монреаль хоккей клубына» қарсы өткен келесі серияда жеңіліп, Бэйннің хоккей карьерасының аяқталғанын белгіледі. 1911 және 1912 жылдары Бейн құрметті президенті болған «Викторияс» командасы Алан кубогын жеңіп алды, ол 1909 жылдан бастап Канададағы ең бағалы әуесқойлық хоккей кубогы ретінде Стэнли кубогын алмастырды. Олар Батыс Канададан бұл кубокты жеңіп алған алғашқы команда болды. Спорттық карьерасы бойында Бэйн лакросс және қарда жүгіруден де медальдар жеңіп алды. Ол 1903 жылы Канаданың мергендік спорты бойынша чемпионы атанды және 1930 жылға дейін белсенді спортшы болып қала берді. 1949 жылы ол Халықаралық хоккей даңқы залының мүшесі болып сайланды. 1971 жылы Канаданың спорт даңқы залына, 1981 жылы Манитоба штатының спорт даңқы залы мен мұражайына (жеке тұлға ретінде; ол 1911 және 1912 жылғы «Виннипег Викторияс» командаларымен бірге 2004 жылы қайтадан енгізілді) және Манитоба штатының хоккей даңқы залына енгізілді. Бэйн сонымен қатар 19 ғасырдың соңғы жартысындағы Канаданың ең үздік спортшысы деп танылды.
Bain's first championship came in 1887 when he captured the Manitoba roller skating title at the age of 13 by winning a three mile race. At the age of 17, he won the Manitoba provincial gymnastics competition, and at 20 won the first of three consecutive Manitoba cycling championships. Bain was also a top lacrosse player in his home province. In 1895 Bain first played competitive ice hockey when he answered a classified ad placed in a newspaper by the Winnipeg Victorias, who were looking for new players. Though he played with a broken stick held together by wire, Bain made the team only five minutes into the tryout. This victory marked the first time a team outside of Quebec had won the Stanley Cup. A huge crowd greeted the team at the Canadian Pacific Railway station when their train, decorated with hockey sticks and the Union Jack, returned to Winnipeg. They were led in a parade of open sleighs to a feast in their honour, where fans gathered to celebrate the championship. Though Bain scored two goals in the game, Montreal recaptured the Cup with a 6–5 victory. Winnipeg was involved in many other Stanley Cup challenges with Bain serving as the team's captain and manager. They lost again to their Montreal counterparts in 1898 before a record crowd of over 7,000 fans. During a 1900 challenge series against the Montreal Shamrocks, Bain scored four goals in three games, but Winnipeg again lost the title. The Victorias next challenged the Shamrocks in 1901 in a best of three series. Winnipeg won the series in two games after Bain scored the clinching goal in overtime. It was the first time in Stanley Cup history that the winning goal was scored in extra time. The team lost their next challenge against the Montreal Hockey Club, in March of that year, which marked the end of Bain's hockey playing career. In 1911 and 1912 the Victorias, with Bain as honorary president, won the Allan Cup, which replaced the Stanley Cup as the top amateur hockey trophy in Canada in 1909. They were the first team from Western Canada to win the trophy. Throughout his sporting career, Bain also earned medals in lacrosse and snowshoeing. He was the Canadian trapshooting champion in 1903. and he remained a competitive athlete until 1930. In 1949 he was elected a member of the International Hockey Hall of Fame. This was followed in 1971 by his induction into Canada's Sports Hall of Fame, the Manitoba Sports Hall of Fame and Museum in 1981 (as an individual; he would be inducted again in 2004 along with the 1911 and 1912 Winnipeg Victorias teams), and the Manitoba Hockey Hall of Fame. Bain was also voted Canada's top sportsman of the last half of the 19th century.
Жеке өмір
Спорттан басқа, Бэйн Виннипегтің белгілі бизнесмені болды. Алғашқы жұмысында ол азық-түлік брокерлік фирмасында бухгалтердің шәкірті болды, кейіннен фирма көршісіне сатылғанда кіші серіктес болып көтерілді. 1905 жылға қарай оның есімі компания атына қосылып, Nicholson and Bain құрылды; фирма гүлденді және Батыс Канада бойынша кеңселер ашты. Ол осы фирмасы арқылы көп байлық жинап, Виннипег және оның төңірегінде бірнеше жылжымайтын мүлік сатып алды. Бэйн қатаң моральдық қағидаларды сақтап, алкогольден бас тартып, қарапайым өмір салған.
Apart from sports, Bain was a well known Winnipeg businessman. From his first job as a bookkeeper's apprentice at a grocery broker, he moved up to junior partner when the business was sold to one of his neighbours. By 1905 his name was added to the company's, creating Nicholson and Bain; the firm prospered, with offices across Western Canada. It was through his firm that he amassed a large fortune, and purchased several properties in and around Winnipeg. Bain upheld a strong moral code, including abstaining from alcohol, and led a frugal lifestyle.