Кіріспе

Александр Булыгин (18 тамыз 1851 [е.с. 6 тамыз 1851] – 5 қыркүйек 1919) – 1905 жылдың ақпанынан қазанға дейін Ресейдің Ішкі істер министрі болған ресейлік саясаткер.

Өмірбаян

Император заң мектебін бітірген ол 1871 жылы Тамбов аудандық сотында жұмыс істей бастады. Кейін ол түрлі әкімшілік лауазымдарды атқарды, соның ішінде Калуга (1887), Мәскеу (1893) губернаторы және Мәскеу генерал-губернаторы, Ұлы князь Сергей Александровичтің көмекшісі (1902). Булыгин 1905 жылғы 20 қаңтарда қаңтардағы ереуілдер мен наразылықтардан кейін князь Петр Дмитриевич Святополк-Мирскийді алмастырды. Оған генерал Дмитрий Федорович Трепов көмек көрсетті. Булыгин 1905 жылғы Ресей революциясына жауап ретінде әзірленген, «Булыгин Конституциясы» үшін ең танымал. Алдын ала ұсыныстар ақпан айында жасалды. Ол 1905 жылғы 6 тамызда жарияланды және тек кеңес беруші Думаны ұсынды. Сергей Витте өзінің естеліктерінде патшаны осы манифестке қол қоюға мәжбүрлемегенін, тіпті манифестті кім жазғанын ешкім білмейтінін айтады. Витте Қара жүздердің мүшесі болуы мүмкін екенін ұсынады. Патша Булыгин жазған рескриптке қол қоюдан басқа амалсыз болды. Бұл толыққанды заң шығару жиналысын қалағандарды қанағаттандырмады, ал Булыгиннің қарсыластары, наразылық білдіріп, қыркүйек пен қазан айларындағы ереуілдерді қолдады. Осы оқиғалардан кейін Булыгин (және Трепов) 1905 жылғы 17 қазанда қызметтен босатылып, оның орнына реакциялық Петр Николаевич Дурново тағайындалды. Отставкадан кейін Булыгин Мемлекеттік кеңеске қайта оралды. 1919 жылғы 5 қыркүйекте ол большевиктер тарапынан атып өлтірілді. Бұл үшін Рязаньдегі Чека жауапты болды.