Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Канадалық хоккейші (1915–1964)
Canadian ice hockey player (1915–1964)
Роберт Теодор Бауэр (16 ақпан 1915 – 16 қыркүйек 1964) – канадалық кәсіби хоккейші, Ұлттық хоккей лигасында (НХЛ) «Бостон Бруинс» командасында 10 маусым ойнаған. Ол командаластары Милт Шмидт пен Вуди Дюмартпен бірге танымал «Краут Линиясының» мүшесі болды. Бұл үштік «Брюинс» командасын екі рет Стэнли кубогына жеткізді және 1939–40 жылдары НХЛ-де бірінші, екінші және үшінші орындарды алған алғашқы команда атанды. Бауэр төрт рет «All Star» командасына шақырылды және үш рет «Леди Бинг» трофейін жеңіп алды, ол әдепті мінез-құлқымен және жоғары ойын деңгейімен беріледі. 327 ойында ол бар болғаны 36 минуттық айыппұл алды. НХЛ-дегі мансабына дейін Бауэр 1934 жылы Канада жасөспірімдер чемпионатында «Сент-Майклз» командасымен Мемориал кубогын жеңіп алды. 1942 жылы ол Канада Корольдік әуе күштеріне қосылып, сол жылы «Оттава RCAF Flyers» командасымен «Аллан Кубогын» жеңіп алды. НХЛ-дегі карьерасынан кейін Бауэр жаттықтырушылыққа көшті және «Китченер Ватерлоо Дачмен» командасын екі рет «Аллан Кубогына» жетеледі. «Дачмендер» 1956 жылғы Қысқы Олимпиадада Канада атынан өнер етті, онда Бауэр команданы қола медальға жеткізді. Ол сондай-ақ 1960 жылғы Қысқы Олимпиадада күміс медальді жеңіп алған Канада құрамасын да жаттықтырды. Бауэр ағасы Дэвидке 1960 жылдары Канада ұлттық хоккей құрамасын құруға көмектесті. 1996 жылы ол Хоккей даңқы залына енгізілді.
Robert Theodore Bauer (February 16, 1915 – September 16, 1964) was a Canadian professional ice hockey right winger who played 10 seasons in the National Hockey League (NHL) for the Boston Bruins. He was a member of the famed "Kraut Line" with teammates Milt Schmidt and Woody Dumart. The trio led the Bruins to two Stanley Cup championships and became the first line to finish first, second and third in NHL scoring, in 1939–40. Bauer was named to the All Star team four times and was a three time winner of the Lady Byng Trophy, awarded for gentlemanly conduct combined with a high calibre of play. He recorded only 36 penalties in minutes in 327 games. Prior to his NHL career, Bauer won the Memorial Cup with the St. Michael's Majors in 1934 as junior champions of Canada. He joined the Royal Canadian Air Force in 1942 and won the Allan Cup with the Ottawa RCAF Flyers as senior champions that year. Bauer turned to coaching following his NHL career and guided the Kitchener Waterloo Dutchmen to two Allan Cup championships. The Dutchmen were sent to represent Canada at the 1956 Winter Olympics where Bauer coached the team to a bronze medal. He also coached the Canadian entry at the 1960 Winter Olympics that won a silver medal. Bauer assisted his brother David in creating the Canadian national hockey team in the 1960s. He was inducted into the Hockey Hall of Fame in 1996.
Ерте өмір
Бауэр 1915 жылғы 16 ақпанда Онтарионың Ватерлоо қаласында дүниеге келді. Ол Эдгар мен Элис Бауэрдің 11 баласының екіншісі болды; оның ағасы Франк кейіннен Ватерлоо қаласының мэрі болды және тоғыз інісі болды: Юджин, Джером, Элис, Дэвид, Реймонд, Мэри, Рита, Тереза және Маргарет. Эдгар – Киелі Сильвестр орденінің рыцары, Ватерлоо қалалық кеңесінің мүшесі және Бауэр отбасының автокөлік бөлшектері бизнесінің атқарушы директоры. Бауэрдің балалары үйдің артқы ауласында мұз тебу арқылы хоккей ойнауды үйренді. 1933–34 жылдары Бауэр 13 Мемориал кубогы плей-офф ойынында 15 ұпай жинап, «Мажорс» командасының Доминион жасөспірімдер чемпионатында жеңіске жетуіне көмектесті. Бауэр өзінің жасөспірімдердегі соңғы жылында 1934–35 жылдары «Китченер Гринширтс» командасында ойнады, онда ол алғаш рет Милт Шмидт пен Вуди Дюмартпен бірге ойнады, ол сол кезде қорғаушы болды. Үш ойыншы да «Бостон Брюинз» клубымен келісімшарт жасасты. Бауэр оң қанатта, Шмидт ортада және Дюмарт сол қанатқа көшіп, алғаш рет бірге топқа біріктірілді. Олардың ортақ неміс тегіне байланысты, үштік бастапқыда Провиденс жаттықтырушысы Альберт Ледуктың ұсынысымен «Sauerkrauts» деп аталды, бірақ атау қысқартылып, мансабының көп бөлігінде «Kraut Line» деп танылды. «Kraut Line» 1937–38 жылдары Бостонда тұрақты орын алды; Бауэр жаңа маусымда командаға 20 гол соқты, ал үштік «Брюинзді» NHL-дің үздік командасы ретінде төрт рет қатарынан Уэльс принці кубогын жеңіп алды. 1938–39 жылғы маусымда 31 ұпай жинағаннан кейін Бауэр 12 плей-офф ойынында бес ұпай жинап, NHL-дің екінші жұлдыздар құрамына енді. 1939–40 жылдары Шмидт 52 ұпаймен NHL-де бірінші орынды иеленді, ал Дюмарт пен Бауэр 43 ұпаймен екінші және үшінші орындарды бөлісті. Бұл лига тарихында алғаш рет үш бірлескен ойыншы NHL-дің ұпайлар тізімінде алғашқы үш орынды иеленді. Бауэр қайтадан екінші команданың жұлдызы атанды және тек екі минут (PIM) айып алып, Леди Бинг кубогын алғаш рет жеңіп алды. Екінші дүниежүзілік соғыс басталғаннан кейін «Kraut Line» құрамындағы үш ойыншының барлығы үйді қорғауға жазылып, Канада әскеріне қабылданды. Сонымен қатар, немісге қарсы сезімдер үштіктің лақап атын өзгертуге әкелді. Олар қысқа мерзімге «Buddy Line» және «Kitchener Kids» деп аталды, бірақ соғыстан кейін қайтадан «Kraut Line» деп танылды. «Брюинз» сапындағы соңғы ойынында «Kraut Line» Монреаль Канадиендеріне қарсы ойында жеңіске жетіп, сегіз ұпай жинады. Ойыннан кейін екі команданың ойыншылары үштікті көтеріп алып, мұз айдынында айналып жүрді. Бауэр сол сәттен қатты әсер алды: «Жастық шағымдағы осындай құрмет мені қатты шабыттандырды». Шмидт, Дюмарт және Бауэр Канада Корольдік әуе күштеріне қосылған алғашқы NHL ойыншылары болды. Оттавада жаттығу кезінде олар Квебек аға хоккей лигасының (QSHL) «Оттава RCAF Flyers» командасына қосылды. Бауэр жаттығуларын жалғастыру үшін Галифаксқа жіберілді және 1942–43 жылдары «Дартмут RCAF» командасымен ойнады. Ол соғыс аяқталғанға дейін Торонтодағы командамен ойнады. Ол тағы бір маусымға оралуды шешті және 1946–47 жылдары «Брюинз» капитаны атанды. Ол төртінші рет жұлдыздар құрамына енді және үшінші рет Леди Бинг кубогын жеңіп алды. Ол сонымен қатар Онтарио хоккей қауымдастығының (OHA) «Guelph Biltmore Mad Hatters» командасымен жаттықтырушылық мансабын бастады және 1947–48 жылдар маусымының соңында OHA аға дивизионындағы «Kitchener Waterloo Dutchmen» командасына қосылды. Ойыншылық карьерасын аяқтаған Бауэр 1952 жылы «Dutchmen» командасының жаттықтырушысы, бас менеджері және президенті болды. Алайда, команда американдықтардың қатысуына таң қалды, 4:1 есебімен жеңілді. Турнирдің дөңгелек робиндік форматына байланысты «Dutchmen» алтын медальға үміткер болса да, Кеңес Одағынан жеңілді, олар сол кезде салыстырмалы түрде беймәлім және дамып келе жатқан хоккей державасы еді, 2:0 есебімен жеңіліске ұшырады, тіпті кеңестік қақпасына 23:9 есебімен көп шабуыл жасады. Канада қола медальға ие болды, бұл сол кезде елдің олимпиадалық хоккей тарихындағы ең нашар нәтиже болды. Бауэр Олимпиададан кейін жаттықтырушылық мансабын аяқтады. Канадалықтар турнирде тек бір ойынды – АҚШ-тан жеңілді. Турнирдің соңғы ойыны Канада мен Кеңес Одағы арасында өтуі тиіс болды, өйткені бұл алтын медаль үшін күрес болады деп күтілді. Алайда, американдықтар барлық ойында жеңіске жетті. Нәтижесінде, бұл матч күміс медальді анықтады, оны Канада 8:5 есебімен жеңіп алды.
Bauer was born on February 16, 1915, in Waterloo, Ontario. He was the second of 11 children to Edgar and Alice Bauer; His elder brother Frank was later Mayor of Waterloo and he had nine younger siblings: Eugene, Jerome, Alice, David, Raymond, Mary, Rita, Therese and Margaret. Edgar was a Knight of the Order of St. Sylvester, Waterloo city councilor and executive in the Bauer family's automotive parts business. The Bauer children learned to play hockey in a backyard rink, In 1933–34, Bauer recorded 15 points in 13 Memorial Cup playoff games to help the Majors capture the Dominion junior championship. Bauer played his final year of junior in 1934–35 with the Kitchener Greenshirts where he first played with Milt Schmidt and Woody Dumart, who was then a defenceman. All three players were signed by the Boston Bruins, It was with the Reds that Bauer as right wing, Schmidt at centre and Dumart, who moved up to left wing, were first placed together as a line. Owing to their shared German heritage, the trio were initially called the "Sauerkrauts" by Providence coach Albert Leduc, though the name was shortened and they were known as the "Kraut Line" for the majority of their careers. The Kraut Line earned full time spots in Boston beginning in 1937–38; Bauer recorded a team leading 20 goals in his rookie season as the trio led the Bruins to the team's first of four consecutive Prince of Wales Trophy wins as the NHL's best team in the regular season. Following a 31 point regular season in 1938–39, Bauer added five points in 12 playoff games and was named to the NHL's second All Star team. In 1939–40, Schmidt led the NHL in points with 52 while Dumart and Bauer finished second and third respectively with 43 each. It was the first time in league history that three linemates finished in the top three spots in NHL scoring. Bauer was again named a second team All Star, and with only two penalties in minutes (PIM), won the Lady Byng Trophy for the first time. Following the outbreak of the Second World War, all three members of the Kraut Line enlisted with the Canadian military by signing up for home defence. At the same time, anti German sentiment led to efforts to change the trio's nickname. They were briefly called the "Buddy Line" and the "Kitchener Kids", though they were again referred to as the Kraut Line following the war. In their final game with the Bruins, the Kraut Line recorded eight points in a dominating victory over the Montreal Canadiens. Following the contest, players from both teams fêted the trio, hoisting them up on their shoulders and parading them around the ice. Bauer was overwhelmed by the moment: "The ovation, at the height of my youth, sort of grabbed me." Schmidt, Dumart and Bauer were the first NHL players to join the Royal Canadian Air Force, and while training in Ottawa, they joined the Ottawa RCAF Flyers of the Quebec Senior Hockey League (QSHL). Bauer was sent to Halifax to continue his training and played with the Dartmouth RCAF team in 1942–43. He played with a team in Toronto until the war's conclusion. He chose to return for one additional season and was named the Bruins captain for 1946–47. He was named to a fourth All Star team and won the Lady Byng Trophy for the third time. He also began his coaching career with the Ontario Hockey Association (OHA)'s Guelph Biltmore Mad Hatters and, late in the 1947–48 season, joined the Kitchener Waterloo Dutchmen in the OHA senior division. Ending his playing career, Bauer became coach, general manager and president of the Dutchmen in 1952. However, the team was shocked by the American entry, a 4–1 loss. Though they still had a chance at gold due to the round robin format of the tournament, the Dutchmen were defeated by the Soviet Union – at the time a relatively unknown and emerging hockey power – by a 2–0 score despite outshooting the Soviets 23–9. Canada was relegated to the bronze medal, at the time the worst finish in the nation's Olympic hockey history. Bauer retired as a coach following the Olympics. The Canadians lost only one game in the tournament, to the United States. The final game of the tournament had been scheduled between Canada and the Soviet Union as it was expected to be the gold medal match up. However, the Americans won all of their games. Consequently, the match determined the silver medal, which Canada claimed with an 8–5 victory.