Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
NASA спутнигі мұз қаптамаларын, бұлттарды және құрлықты бақылау үшін; 2003–2010
NASA satellite to observe ice sheets, clouds, and land; 2003–2010
ICESat (Мұз, бұлт және құрлықтың биіктігін өлшеу спутнигі) – NASA-ның мұз қаптамаларының массалық балансын, бұлттар мен аэрозольдердің биіктігін, сондай-ақ құрлықтың топографиясын және өсімдік жамылғысының сипаттамаларын өлшеуге арналған спутниктік миссиясы. Ол NASA-ның Жерді бақылау жүйесінің (EOS) құрамында жұмыс істеді. ICESat 2003 жылдың 13 қаңтарында Калифорниядағы Ванденберг әуе күштері базасынан Delta II зымыран көлігімен шамамен 2000 метр биіктікте, дөңгелек және полярлық орбитаға жақын ұшырылды. Ол 2010 жылдың ақпанында қызметтен шығарылды, жеті жыл бойы жұмыс істегеннен кейін, ғылыми құралдары тоқтатылып, ғалымдар оларды қайта іске қоса алмады. ICESat миссиясы мұздықтардың массалық тепе-теңдігін анықтау үшін қажетті биіктік деректерін, сондай-ақ бұлттардың қасиеттері туралы ақпаратты, әсіресе полярлық аймақтардағы стратосфералық бұлттар үшін қамтамасыз ету мақсатымен жобаланды. Ол Гренландия және Антарктика мұздықтарының полярлық аймақтарындағы ерекше жағдайлармен қатар, бүкіл әлем бойынша топографиялық және өсімдік жамылғысы туралы деректерді ұсынады. Спутник орманның маңызды сипаттамаларын, оның ішінде ағаштардың тығыздығын бағалауда пайдалы болды.
ICESat (Ice, Cloud, and land Elevation Satellite) was a NASA satellite mission for measuring ice sheet mass balance, cloud and aerosol heights, as well as land topography and vegetation characteristics. It operated as part of NASA's Earth Observing System (EOS). ICESat was launched 13 January 2003 on a Delta II launch vehicle from Vandenberg Air Force Base in California into a near circular, near polar orbit with an altitude of approximately It operated for seven years before being retired in February 2010, after its scientific payload shut down and scientists were unable to restart it. The ICESat mission was designed to provide elevation data needed to determine ice sheet mass balance as well as cloud property information, especially for stratospheric clouds common over polar areas. It provides topography and vegetation data around the globe, in addition to the polar specific coverage over the Greenland and Antarctic ice sheets. The satellite was found useful in assessing important forest characteristics, including tree density.
Спутниктік аспаптар
ICESat-тағы жалғыз құрал – ғарышқа орналасқан Геоғылыми лазерлік биіктік өлшегіш жүйесі (GLAS) болды, ол лидардың бір түрі. GLAS жоғары дәлдікті жер бетін зерттейтін лидарды сезімтал, екі толқын ұзындығындағы бұлттар мен аэрозольдерді анықтайтын лидармен үйлестірді. GLAS лазерлері 1064 және 532 нм толқын ұзындығындағы инфрақызыл және көрінетін лазер импульстарын шығарады. ICESat орбитада айналғанда, GLAS ғарыш аппаратының жер бетіндегі траекториясы бойында шамамен диаметрі бар лазерлік нүктелер тізбегін жасады. Миссияны іске қосу кезеңінде ICESat осындай орбитаға енгізілді, бұл жер бетіндегі траекторияның 8 күн сайын қайталануына мүмкіндік берді. 2004 жылдың тамыз және қыркүйек айларында спутник миссияның басты бөлігі үшін 91 күндік қайталамалы жер беті траекториясына бағытталды.
The sole instrument on ICESat was the Geoscience Laser Altimeter System (GLAS), a space based lidar. GLAS combined a precision surface lidar with a sensitive dual wavelength cloud and aerosol lidar. The GLAS lasers emit infrared and visible laser pulses at 1064 and 532 nm wavelengths. As ICESat orbited, GLAS produced a series of approximately diameter laser spots that were separated by nearly along the spacecraft's ground track. During the commissioning phase of the mission, the ICESat was placed into an orbit which allowed the ground track to repeat every 8 days. During August and September 2004, the satellite was maneuvered into a 91 day repeating ground track for the main portion of the mission.
Пайдалану тарихы
ICESat үш жылдан бес жылға дейін жұмыс істеуге жоспарланған. Тестілеулер көрсеткендей, әр GLAS лазері екі жыл бойы жұмыс істеуге тиіс болған, сондықтан GLAS номиналды миссия ұзақтығын орындау үшін үш лазерді алып жүру қажеттігі туындады. Орбитадағы алғашқы сынақ кезінде 2003 жылдың 29 наурызында бірінші GLAS лазеріндегі сорғы диод модулі мерзімінен бұрын істен шықты. Одан кейін жүргізілген тергеу көрсеткендей, күтпеген, бірақ белгілі бір индий тілеуі мен алтын қосылыс сымдары арасындағы реакция салдарынан сорғы диодтарының коррозиялық тозуы лазерлердің сенімділігін азайтуы мүмкін. Осының салдарынан GLAS құралының жалпы пайдалану мерзімі бір жылдан да аз болады деп күтілді. 2003 жылдың күзінде екі ай бойы толыққанды жұмыс істегеннен кейін GLAS-тың жұмыс жоспары өзгертілді, және мұздықтар сияқты өлшемдердің уақыт қатарын ұзарту мақсатында әр үш-алты ай сайын бір ай ішінде жұмыс істеді. Соңғы лазер 2009 жылдың 11 қазанында істен шықты, оны қайта іске қосу әрекеттерінен кейін спутник 2010 жылдың ақпан айында қызметтен шығарылды және 30 тамыздың 2010 жылы 08:49 UTC-де атмосфераға қайта кірді.
ICESat was designed to operate for three to five years. Testing indicated that each GLAS laser should last for two years, requiring GLAS to carry three lasers in order to fulfill the nominal mission length. During the initial on orbit test operation, a pump diode module on the first GLAS laser failed prematurely on 29 March 2003. A subsequent investigation indicated that a corrosive degradation of the pump diodes, due to an unexpected but known reaction between indium solder and gold bonding wires, had possibly reduced the reliability of the lasers. Consequentially, the total operational life for the GLAS instrument was expected to be as little as less than a year as a result. After the two months of full operation in the fall of 2003, the operational plan for GLAS was changed, and it was operated for one month periods out of every three to six months in order to extend the time series of measurements, particularly for the ice sheets. The last laser failed on 11 October 2009, and following attempts to restart it, the satellite was retired in February 2010. and at 08:49 UTC on 30 August 2010 it reentered the atmosphere.
Келесі спутник
NASA ICESat-2 атты келесі миссияны полярлық мұздағы өзгерістерді, сондай-ақ өсімдіктердегі биомасса мен көміртегінің мөлшерін зерттеуді жалғастыру үшін жасады. Спутник 2018 жылдың 15 қыркүйегінде Delta II атқарушы зымыран арқылы ұшырылды. Екі спутник арасындағы кезеңде NASA-ның IceBridge операциясы мұздың қалыңдығын өлшеу және басқа да деректерді жинау үшін Douglas DC-8 ұшағын аралық шешім ретінде пайдаланды.
A follow on mission, ICESat 2, was developed by NASA to continue studying polar ice changes, and the biomass and carbon in vegetation. The satellite was launched on 15 September 2018 aboard a Delta II launch vehicle. For the period of time in between the two satellites, NASA's Operation IceBridge used a Douglas DC 8 aircraft as a stopgap to measure ice thickness and collect other data.