Натанiel Рэмси: Американ сарбазы және заңгерінің өмірі мен қызметі
Nathaniel Ramsey
Нейтаниэль Рэмси (1741-1817) – американдық заңгер, әскери қызметкер, төңкерілген соғысқа қатысқан. Конфедерация Конгресінің мүшесі, Дэвид Рэмсидің ағасы.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Американдық әскери және заңгер (1741–1817)
American soldier and lawyer (1741–1817)
Натаниел Рамзи (1 мамыр 1741 – 23 қазан 1817) – Мэриленд штатының Сесил округынан шыққан американдық заңгер және әскери. Рамси Тәуелсіздік соғысында күресті, сондай-ақ Конфедерация Конгресінің мүшесі болды.
Nathaniel Ramsey (May 1, 1741– October 23, 1817) was an American lawyer and soldier from Cecil County, Maryland. Ramsey fought in the Revolutionary War, and was a member of the Congress of the Confederation.
Өмір
Рамси Пенсильвания штатының Ланкастер округінде дүниеге келді. Ол Дэвид Рамзидің үлкен ағасы болды, бірақ ағалар өздерінің есімдерін әртүрлі жазған. 1767 жылы Нью-Джерси колледжін (кейін Принстон университеті) бітіріп, содан кейін құқық білімін оқыды. Ол Мэриленд штатының солтүстік-шығыс бөлігіне қоныстанды және 1771 жылы Сесил округінің адвокатурасына қабылданды. Рамси 1771 жыл шамасында Маргарет Джейн Пилге үйленді, оның отбасы оны Дженни деп атады. Маргарет Джейн Пил Рамси Бруклин шайқасынан кейін Континенттік армияны жиі ілесіп жүрді. Маргарет 1788 жылы қайтыс болды. Рамси 1790 жылы Мэриленд штатының Харфорд округінің көрнекті азаматы, полковник Акилла Холлдың (1727–1779) қызы Шарлотта Холлға қайта үйленді. Ол американдық революцияның жетекші тұлғаларының портреттерін салуымен және АҚШ-тағы алғашқы мұражайлардың бірі – Филадельфия мұражайын құруымен ең жақсы есте қалған суретші Чарльз Уилсон Пилдің қайнағасы болды.
Ramsey was born in Lancaster County, Pennsylvania. He was the elder brother of David Ramsay, though the brothers spelled their name differently. He graduated from the College of New Jersey (later Princeton University) in 1767 and then read law. He settled in northeastern Maryland, and was admitted to the bar in Cecil County in 1771. Ramsey was married to Margaret Jane Peale, known to her family as Jenny, about 1771. Margaret Jane Peale Ramsey often followed the Continental Army following the Battle of Brooklyn. Margaret died in 1788. Ramsey remarried in 1790 to Charlotte Hall, daughter of Colonel Aquilla Hall (1727 1779), a prominent citizen of Harford County, Maryland. He was the brother in law of artist Charles Willson Peale, who is best remembered for his portrait paintings of leading figures of the American Revolution and for establishing the Philadelphia Museum, one of the first museums in the United States.
Революциялық соғыс қызметі
Рамси 1775 жылы Мэриленд конвенциясына (революциялық жиналыс) делегат болды. 1776 жылы ол Континенттік армияға полковник Смолвудтың 1-ші Мэриленд полкында капитан болып қосылды және тамыз айында Лонг-Айленд шайқасында қатысу үшін солтүстікке аттанды. Желтоқсан айында подполковник болып, 3-ші Мэриленд полкіне қолбасшылық етті. Ол 1777 жылы Филадельфияны қорғауда оларды жетекшілік етті. 1778 жылдың маусым айында Монмут шайқасында генерал Вашингтон Рамзиден генерал Лидің алғашқы шегінуінен кейін британдықтардың шабуылын тоқтатуды және Вашингтонның басқа әскерлерін қайта жинақтауға уақыт беруді сұрады. Ол осыны істеді, бірақ оның полкі ауыр шығынға ұшырады. Рамзидің өзі ауыр жарақат алып, өлгендей қалды және тұтқынға алынды. Ол алмастырылған кезде, оның полкі генерал Натанаэль Гриннің әскерімен бірге оңтүстікке кетіпті. Ол Мэрилендке оралды, және оның әскери қызметіндегі жалғыз рөлі – сарбаздарды жинау болды. 1781 жылдың 1 қаңтарында армиядан зейнеткерлікке шығып, Сесил округінде заңгерлік тәжірибасын қайта бастады. Революциялық соғыс аяқталғаннан кейін Рамси Мэриленд штатының Цинциннати қоғамының алғашқы мүшесі ретінде қабылданды және Мэриленд қоғамының бірінші қазынашысы қызметін атқарды.
Ramsey was a delegate to the Maryland Convention (the revolutionary assembly) in 1775. In 1776 he joined the Continental Army as a captain in Colonel Smallwood's 1st Maryland Regiment, and went north in time to see action in the Battle of Long Island in August. In December he was promoted to lieutenant colonel and placed in command of the 3rd Maryland Regiment. He led them in the defense of Philadelphia in 1777. At the Battle of Monmouth, in June 1778, Ramsey was asked by General Washington to stop the British advance after General Lee's initial retreat, and gain time for Washington to rally his other troops. He did so, but his regiment took heavy casualties. Ramsey himself was seriously wounded, left for dead, and taken prisoner. By the time he was exchanged, his regiment had gone south with General Nathanael Greene's forces. He returned to Maryland, and his only remaining military role was in recruiting. He retired from the army on January 1, 1781, and resumed the practice of law in Cecil County. At the conclusion of the Revolutionary War, Ramsey was admitted as an original member of The Society of the Cincinnati of Maryland and served as the first Treasurer of the Maryland Society.
Соғыстан кейін
Рамси 1783 жылы Мэриленд штатының Балтимор қаласына көшіп, заңгерлікпен айналысты. 1786 және 1787 жылдары Нью-Йоркте өткен Конфедерация Конгресінде Мэриленд штатын өкілдік етті. Ол федералист болды және 1789 жылы Федералдық үкімет құрылғаннан кейін президент Вашингтон оны Мэриленд округінің алғашқы АҚШ маршалы етіп тағайындады, кеңсесі Балтиморда орналасқан. Ол 1790 жылдан 1798 жылға дейін осы лауазымды атқарды. Бұдан өзге, ол 1794 жылдан 1817 жылы қайтыс болғанға дейін Балтимор портының капитаны болып тағайындалды. Ол Балтиморда дүние салып, Вестминстер залы мен зиратта жерленген.
Ramsey moved to Baltimore, Maryland in 1783, and practiced law there. He represented Maryland in the Congress of the Confederation in New York in 1786 and 1787. He was a Federalist, and after the establishment of the Federal government in 1789, President Washington appointed him the first U. S. Marshal for the District of Maryland, with his offices in Baltimore. He held this post from 1790 to 1798. In addition, he was named as Port Captain for Baltimore, serving from 1794 until his death in 1817. He died in Baltimore and is buried in Westminster Hall and Burying Ground.