Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Фрэнк Корбет "Флэш" Фойстон (2 ақпан 1891 - 19 қаңтар 1966) – канадалық кәсіби хоккейші және жаттықтырушы. Фойстон Стэнли кубогын үш рет жеңіп шыққан командалардың құрамында болды: 1914 жылы «Торонто Блюзширтс», 1917 жылы «Сиэтл Метрополитанс» және 1925 жылы «Виктория Кугарс» командаларымен. «Метрополитанс» сапында ойнағанда, ол екі рет Тынық мұхитының жағалау хоккей лигасының (PCHA) ең көп гол соққан ойыншысы атанды. Ойыншылық карьерасын аяқтағаннан кейін Фойстон екінші лигадағы бас бапкер болды. 1958 жылы ол Хоккей даңқы залына енгізілді.
Frank Corbett "Flash" Foyston (February 2, 1891 – January 19, 1966) was a Canadian professional ice hockey player and coach. Foyston was a member of Stanley Cup championship teams three times: with the Toronto Blueshirts in 1914, the Seattle Metropolitans in 1917, and the Victoria Cougars in 1925. While with the Metropolitans, he twice led the Pacific Coast Hockey Association (PCHA) in goals. After his retirement from playing, Foyston became a minor league head coach. He was inducted into the Hockey Hall of Fame in 1958.
Ерте мансап
Фойстон 1891 жылы Онтарио штатының Майнинг қаласында дүниеге келген. 1908 жылдан 1910 жылға дейін ол ОХА кіші лигасындағы «Барри Атлетик» клубында ойнады. 1908-09 маусымдарында 6 ойында 17 гол соқты. 1910-11 маусымдарында Фойстон ОХА аға лигасында «Барри Атлетик» клубында ойнап, 6 ойында 14 гол соқты. Келесі маусымда ол Торонтоның «Итон» клубында ойнады, тұрақты маусымда 6 ойында 15 гол, плей-оффта 4 ойында 5 гол соқты. 1911-12 маусымының соңында «Итон» клубы Канаданың әуесқой чемпиондары ретінде «Виннипег Викториас» клубына Алан Кубогы үшін күш сынасты, бірақ Торонто клубы екі ойында жалпы есеп бойынша 5:24 (4:8, 1:16) есебімен жеңілді, ал Фойстон бұл серияда есеп табуға қол жеткізбеді.
Foyston was born in Minesing, Ontario, in 1891. From 1908 to 1910, he played for the Barrie Athletic Club in the OHA Jr. league. In 1908–09, he scored 17 goals in 6 games. In 1910–11, Foyston played for the Barrie Athletic Club in the OHA Sr. league and scored 14 goals in 6 games. The following season, he played for the Toronto Eaton's, scoring 15 goals in 6 games in the regular season and 5 goals in 4 games in the playoffs. At the end of the 1911–12 season the Eaton's challenged the Winnipeg Victorias for the Allan Cup, as amateur champions of Canada, but the Toronto club was defeated over two games by an aggregate score of 5–24 (4–8, 1–16), and Foyston went scoreless in the series.
Торонтоның көк футболшылары
Фойстон өзінің кәсіби хоккей карьерасын 1912–13 жылдары Ұлттық хоккей қауымдастығының «Торонто Блюзширтс» командасымен бастады. Торонтодағы алғашқы маусымында ол 16 ойында 8 гол соқты, ал «Блюзширтс» командасы NHA турнир кестесінде жалпы төртінші орынды иеленді. Келесі маусымда, 1913–14 жылдары, ол 19 реткі ойында 16 гол соқты, ал Монреаль «Канадиандарына» қарсы екі NHA плей-офф ойынында бір гол соқты, бұл «Блюзширтс» командасының NHA чемпионатында жеңіске жетіп, Стэнли кубогын ұтып алуына көмектесті. 1914 жылғы Стэнли кубогы финалында PCHA-ның «Виктория Аристократтарына» қарсы Фойстон екі гол соқты, оның ішінде Торонто үшін серияны шешкен гол да болды. Келесі маусымда, 1914–15 жылдары, Фойстон 20 ойында 13 гол мен 9 нәтижелі пас берді, ал Торонто лигалық есепте төртінші орынды иеленді.
Foyston began his professional hockey career with the National Hockey Association's Toronto Blueshirts in 1912–13. In his first season with Toronto, he scored 8 goals in 16 games, and the Blueshirts finished fourth overall in the NHA standings. The following season, in 1913–14, he scored 16 goals in 19 regular season games, and one goal in two NHA playoff games against the Montreal Canadiens, to help the Blueshirts win the NHA championship and claim the Stanley Cup. In the 1914 Stanley Cup Finals against the PCHA's Victoria Aristocrats, Foyston scored two goals, including the series clincher for Toronto. The following season, in 1914–15, Foyston had 13 goals and 9 assists in 20 games, and Toronto finished fourth in the league standings.
Сиэтл Метрополитанс
1915-16 жылғы маусымның басында Фойстон Торонтодағы командаластары Хап Холмс, Эдди Карпентер, Джек Уокер және Кулли Уилсонмен бірге ПСХА-ның «Сиэтл Метрополитанс» командасына қосылды. Ол тоғыз маусым бойы ойнап, лигада екі рет ең көп гол соққан ойыншы атанды. «Сиэтлдегі» алғашқы маусымында 18 ойында 13 ұпай жинады. Келесі маусымда, 1916-17 жылдары, 24 ойында 36 гол мен 12 нәтижелі пас берді. «Сиэтл» 1917 жылы Стэнли кубогының финалында «Монреаль Канадианс» командасына қарсы ойнады, ал Фойстон жеті гол соқты және үш нәтижелі пас беріп, «Метрополитанс» командасының төрт ойыннан кейін Стэнли кубогын жеңуіне көмектесті. Бұл америкалық команданың Стэнли кубогын алғаш рет жеңгені еді. Фойстон 1918 жылдың 2 сәуірінде Бірінші дүниежүзілік соғыстың бір бөлігі ретінде Канада экспедициялық корпусына әскерге шақырылды, бірақ бір айдан кейін Корольдік әуе корпусына қосылу үшін босатылды. Алайда ол шетелде қызмет етпеді, және 1918 жылдың қарашасында соғыс аяқталғаннан кейін көп уақыт өткізбей хоккейге қайта оралды. 1918-19 жылдары Фойстон 18 регулярлық маусым ойынында 15 гол, ал екі плей-офф ойынында үш гол соқты, «Сиэтл» командасы 1919 жылғы Стэнли кубогының финалына «Канадианс» командасына қарсы өтті. Фойстон серия тоқтатылғанға дейін бес ойында тоғыз гол соқты (командалар бес ойындық серияда 2:2 есебімен тең түсті) тұмау эпидемиясының салдарынан. Сол жылы Стэнли кубогы табысталмады. Келесі маусымда, 1919-20 жылдары, Фойстон 22 регулярлық маусым ойынында 26 гол, ал екі плей-офф ойынында үш гол соқты, «Сиэтл» командасы 1920 жылғы Стэнли кубогының финалына өтті. Финалда ол бес ойында алты гол соқты.
At the beginning of the 1915–16 season, Foyston signed with the PCHA's Seattle Metropolitans – along with his Toronto teammates Hap Holmes, Eddie Carpenter, Jack Walker, and Cully Wilson – where he would play for nine seasons, leading the league in goals twice. In his first season with Seattle, he had 13 points in 18 games. The following season, in 1916–17, he had 36 goals and 12 assists in 24 games. Seattle played in the 1917 Stanley Cup Finals against the Montreal Canadiens, and Foyston scored seven goals and added three assists to help the Metropolitans win the Stanley Cup in four games. It was the first time an American team had won the Stanley Cup. Foyston was conscripted into the Canadian Expeditionary Force on April 2, 1918, as part of the First World War, however after a month he was released to join the Royal Flying Corps. However he did not serve overseas, and with the war over in November 1918 returned to hockey without missing much time. In 1918–19, Foyston scored 15 goals in 18 regular season games, and three goals in two playoff games, as Seattle advanced to the 1919 Stanley Cup Finals against the Canadiens. Foyston scored nine goals in five games before the series was abandoned (with the teams tied at 2–2 in a best of five series format) due to the influenza epidemic. The Stanley Cup was not awarded that year. The following season, in 1919–20, Foyston scored 26 goals in 22 regular season games, and three goals in two playoff games, as Seattle advanced to the 1920 Stanley Cup Finals. In the Finals, he had six goals in five games.
Мұрасы мен ойын стилі
Фойстон – үш немесе одан көп түрлі франшизамен Стэнли кубогын жеңген 11 ойыншының бірі. Осы жетістікке қол жеткізген тағы екі ойыншы Фойстонның Стэнли кубогының барлық үш жеңісінде де оның командаластары болды: қақпашы Хап Холмс және шабуылшы Джек Уокер. Фойстон – орталық, сол және оң қанатта, сондай-ақ ровер позициясында жақсы ойнай алатын әмбебап шабуылшы болды. Ол ойынға үлкен жылдамдық әкелді және газеттерде оның шаш түсінің ақшылдығымен байланысты, жылдамдығы үшін "Флэш" немесе "Алтын Флэш" деп аталды. 1921 жылғы қаңтарда Ванкувердегі "The Province" газеті Фойстонды "тамаша комбинациялық ойыншы, жақсы таяқпен ойнайтын және қатал шайба атуға қабілетті" деп сипаттады, бірақ "қорғанысқа кері қайтқанда одан да жақсы ойнайтын жартылай ондай ойыншы бар" деп қосты. 1958 жылы Фойстон Хоккей даңқы залына сайланды. Фойстон 1966 жылы Вашингтон штатының Сиэтл қаласында қайтыс болды. Ол Сиэтлдегі Evergreen Washelli Memorial Park-та жерленген.
Foyston is one of 11 players who have won the Stanley Cup with three or more different franchises. Two of the other players who accomplished the same feat were teammates of Foyston on all three of his Stanley Cup wins: goaltender Hap Holmes and forward Jack Walker. Foyston was a versatile forward capable of playing well at centre, left and right wing, and rover. He brought much speed to the game and was often referred to as either "Flash" or "Blonde Flash" in the newspapers due to his fleet footedness combined with his fair colored hair. Vancouver based newspaper The Province, in January 1921, claimed that Foyston "is a wonderful combination player, a good stickhandler and shoots a wicked puck" but added "on backchecking there are half a dozen players who outshine him." In 1958 Foyston was elected to the Hockey Hall of Fame. Foyston died in Seattle, Washington, in 1966. He is buried at Evergreen Washelli Memorial Park in Seattle.