Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Уилфред Томас "Шорти" Грин (17 шілде 1896 - 19 сәуір 1960) - канадалық кәсіби шайбалы хоккейші, 1923-1927 жылдары Ұлттық хоккей лигасында (NHL) төрт маусым ойнаған. 1925 жылы "Тайгерлер" командасының капитаны ретінде, ол команданы плей-оффқа қатысу үшін ойыншыларға қосымша 200 канад доллары төленсін деген талаппен ереуілге шығарды. Лига бас тартып, команданы дисквалификациялады және ұйымды Нью-Йорк мүдделеріне сатты. "Американдықтар" құрамында Грин Мэдисон Сквер Гарден тарихындағы алғашқы голды соқты. Нью-Йоркте екі маусым ойыншы ретінде ойнағаннан кейін, ол бір маусым команданы жаттықтырды, сосын бірнеше жыл бойы кіші лига командаларын жаттықтырды. 1963 жылы Хоккей даңқы залына енгізілді. Оның кіші інісі Ред Грин де НХЛ-де хоккейші болған.
Wilfred Thomas "Shorty" Green (July 17, 1896 – April 19, 1960) was a Canadian professional ice hockey forward who played four seasons in the National Hockey League (NHL) for the Hamilton Tigers and New York Americans between 1923 and 1927. As captain of the Tigers in 1925, he led the team on a strike with the demand that the players be paid an additional C$200 to participate in the playoffs. The league refused, suspended the team and sold the organization to New York interests. As a member of the Americans, Green scored the first goal in Madison Square Garden history, and after two seasons as a player in New York, coached the team for one before coaching minor league teams for several years. He was inducted into the Hockey Hall of Fame in 1963. His younger brother Red Green was also a hockey player in the NHL.
Ойын мансабы
Онтарионың Садбери қаласында туған Грин туған қаласында үлкен хоккей ойнады және 1915 жылы Солтүстік Онтарионың үлкендер чемпионатында жеңіске жеткен команданың құрамында болды. 1916 жылдың 3 сәуірінде Канада әскеріне қабылданып, 1916-17 жылдары Онтарио хоккей қауымдастығының 227-ші батальонында қызмет етті. 1917 жылы шетелге жіберілген Грин 8-ші резервтік батальонға қайта тағайындалды. 1917 жылдың 17 мамырында қатардағы сержант болып тағайындалды, бірақ екі күннен кейін бұл шешім күшін жойды, себебі ол майданға баруды қалаған және қатардағы әскер болу – соған жетудің ең жылдам жолы болды. Бір айдан кейін дифтерия және гастрит ауруларына шалдықты және ауруханаға жатты. 1918 жылдың тамызында денсаулығы нашар болды, дәрігер оның «күшті көрінбейтінін» атап өтті. Грин 1918 жылдың желтоқсанында Канадаға оралды. Канадаға оралғаннан кейін Грин хоккейге қайта оралды. Ол «Гамильтон Тайгерс» командасына қосылып, 1919 жылы Аллан Кубогын жеңіп алды, содан кейін туған қаласына оралып, «Судбери Вольфс» командасымен Солтүстік Онтарио хоккей қауымдастығында төрт маусым ойнады. «Тайгерс» мұз үстінде өркендеп, НХЛ-дегі үздік команда ретінде аяқтады және франшиза тарихында алғаш рет плей-оффқа қатысуға мүмкіндік алды. Грин мен Берч команда басшылығынан әрқайсысына 200 канад доллары көлемінде бонус талап етіп, ойыншылардың наразылық акциясын ұйымдастырды, әйтпесе олар плей-оффқа қатыспайды. Ойыншылар мойынсұнбады, нәтижесінде Кальдер «Монреаль Канадиенс» командасын лига чемпионы деп жариялады, олар жартылай финалда «Торонто Сент-Патрикс» командасын жеңді және әр ойыншыға 200 доллар айыппұл салды. Бұған қоса, бұл наразылық акция «Гамильтонның» НХЛ-дегі қатысуының тоқтауына әкелді, себебі команда мен ойыншылар сатылып, 1925-26 маусымда «Нью-Йорк Американс» командасы болды. 1925 жылдың 19 желтоқсанында ол 17 000 жанкүйердің алдында «Мэдисон Сквер Гарден» тарихындағы алғашқы голды соқты. Ол жазылып, бірақ жарақат оның ойыншылық карьерасын аяқтады және 11-27-6 есебімен плей-оффқа қатыспайтын маусымды аяқтады. Ол 1928-1931 жылдар аралығында үш маусым бойы Америка хоккей қауымдастығының «Дулут Хорнетс» командасын жаттықтырды, үш ойында қатысты, ал 1931-32 жылдары «Талса Ойлерс» командасында ойнады. Грин 1963 жылы Хоккей даңқы залына енгізілді.
A native of Sudbury, Ontario, Green played senior hockey in his hometown and was a member of the team that won the Northern Ontario senior championship in 1915. He enlisted with the Canadian military on April 3, 1916, serving and playing with the 227th Battalion in the Ontario Hockey Association senior division in 1916–17. Deployed overseas in 1917, Green was reassigned to the 8th Reserve Battalion. On May 17, 1917 he was promoted to acting Lance Sergeant, however this was reverted two days later as he wanted to go to the front, and him being a private was the fastest way to do that. He developed diphtheria and gastritis one month later and was hospitalized. He was still having health issues in August 1918, and a physician noted he did "not look strong". Green was discharger and returned to Canada by December 1918. Back in Canada Green returned to hockey. He joined the Hamilton Tigers senior team and led them to the 1919 Allan Cup championship before returning home to play four seasons with the Sudbury Wolves of the Northern Ontario Hockey Association. The Tigers flourished on the ice, finishing as the top team in the NHL, and qualifying for the playoffs for the first time in franchise history. Green and Burch led a player's strike against management, demanding a C$200 bonus each or the players would not participate in the playoffs. The players refused to give in, and as a result, Calder ultimately declared the Montreal Canadiens league champions after they defeated the Toronto St. Patricks in the semi final and fined each player $200. Additionally, the strike led to the demise of Hamilton's entry in the NHL as the team and players were sold and became the New York Americans for the 1925–26 season. On December 19, 1925, he scored the first goal in Madison Square Garden history before a crowd of 17,000 fans. He recovered, but the injury ended his playing career. and finished the season outside of the playoffs with a record of 11–27–6. He left the NHL to coach the Duluth Hornets of the American Hockey Association for three seasons between 1928 and 1931, appearing in three games, and with the Tulsa Oilers in 1931–32. Green was inducted into the Hockey Hall of Fame in 1963.
Regular seasonPlayoffs Season Team League GP G A Pts PIM GP G A Pts PIM 1914–15 Sudbury All Stars Exhib. 12 19 3 22 — — — — — — 1914–15 Sudbury All Stars A Cup — — — — — 3 6 0 6 — 1915–16 Sudbury All Stars Exhib. — — — — — — — — — — 1916–17 Hamilton 227th Battalion OHA Sr. 8 17 0 17 — — — — — — 1918–19 Hamilton Tigers OHA Sr. 8 12 3 15 — 4 5 3 8 — 1918–19 Hamilton Tigers A Cup — — — — — 2 3 0 3 — 1919–20 Sudbury Wolves NOHA 6 23 4 27 16 7 13 4 17 8 1920–21 Sudbury Wolves NOHA 4 4 2 6 7 — — — — — 1921–22 Sudbury Wolves NOHA 9 5 4 9 9 — — — — — 1922–23 Sudbury Wolves NOHA 7 3 1 4 16 1 0 1 1 2 1923–24 Hamilton Tigers NHL 22 7 6 13 31 — — — — — 1924–25 Hamilton Tigers NHL 28 18 9 27 63 — — — — — 1925–26 New York Americans NHL 32 6 4 10 40 — — — — — 1926–27 New York Americans NHL 21 2 1 3 17 — — — — — 1928–29 Duluth Hornets AHA — 1 1 2 47 — — — — — 1929–30 Duluth Hornets AHA 2 0 0 0 2 — — — — — 1930–31 Duluth Hornets AHA 1 0 0 0 8 — — — — — NHL totals 103 33 20 53 151 — — — — —
Жаттықтырушылық мансап
Маусым Команда Лига Ойын Жеңіс Жеңіліс Тең Pts Дивизиядағы орны Нәтиже 1927–28 Нью-Йорк Американс NHL 44 11 27 6 28 5-ші Канадтық Плей-оффқа ілікпеді 1928–29 Дулут Хорнетс AHA 40 15 21 4 34 – – 1929–30 Дулут Хорнетс AHA 48 18 13 17 53 – – 1930–31 Дулут Хорнетс AHA 48 28 19 1 57 – – 1931–32 Тулса Ойлерс AHA 48 16 28 4 36 – – 1932–33 Гамильтон Тайгерс OHA Sr. 22 15 7 0 30 – – НХЛ барлығы 44 11 27 6
Season Team League G W L T Pts Division rank Result 1927–28 New York Americans NHL44 11 27 6 28 5th Canadian Out of playoffs 1928–29 Duluth Hornets AHA40 15 21 4 34 – – 1929–30 Duluth Hornets AHA 48 18 13 17 53 – – 1930–31 Duluth Hornets AHA48 28 19 1 57 – – 1931–32 Tulsa Oilers AHA 48 16 28 4 36 – – 1932–33 Hamilton Tigers OHA Sr. 22 15 7 0 30 – – NHL totals 44 11 27 6