АҚШ Әскери Әуе Күштерінің «Қызыл Ту» оқу-жаттығуы

Кіріспе

Әскери жаттығу
АҚШ Әуе күштері жаттығулары

"Қызыл Ту" (сондай-ақ "Қызыл Ту – Неллис") – АҚШ Әуе күштері (АҚШ ӘК) жылына бірнеше рет өткізетін екі апталық, жоғары деңгейдегі әуе шайқасы жаттығуы. Оның мақсаты – АҚШ және одақтас елдердің әскери ұшқыштары мен басқа да ұшу экипажы мүшелеріне реалистік әуе шайқасы оқуын ұсыну. Жыл сайын Невада штатындағы Неллис әуе базасында үштен алтыға дейін "Қызыл Ту" жаттығуы өткізіледі, ал Аляскадағы Эйлсон әуе базасында тағы төртке дейін, "Қызыл Ту – Аляска" деп аталатын жаттығулар ұйымдастырылады. 1975 жылдың 29 қарашасында алғаш рет өткізілген "Қызыл Ту" жаттығуына АҚШ Әуе күштері, АҚШ Әскери-теңіз күштері, АҚШ Теңіз жаяу әскерлері, АҚШ Армиясы және көптеген НАТО және одақтас елдердің әуе күштерінен ұшақ экипаждары қатысады. "Қызыл Ту" жаттығулары Неллистегі АҚШ Әуе күштері Соғыс орталығының (USAFWC) бақылауымен жүргізіледі. Оларды 57-ші қанаттың (57 WG) 414-ші Ұрыс-жаттығу эскадрильясы (414 CTS) басқарады. Жақын орналасқан Невада сынақ және оқу полигонында (NTTR) бомбалау жаттығулары үшін "жау" техникасы мен нақты оқ-дәрілер қолданылады.

Ұйым

414 CTS миссиясы – қатысушылардың жауынгерлік дайындығы мен өмірге қабілетін барынша арттыру. Осы мақсатқа жету үшін, олар ұшу алдындағы және ұшудан кейінгі жаттығулар мен идеяларды еркін алмасуға мүмкіндік беретін реалистік оқу ортасын қамтамасыз етеді. Бұл үшін АҚШ және оның одақтас елдерінің жауынгерлік бөлімшелері Неллис полигонында мұқият жоспарланған жауынгерлік сценарийлерді іске асырады. Неллис полигоны Лас-Вегастың солтүстік-батысында орналасқан және ауданы Швейцария ауданының шамамен жартысына тең. Бұл кеңістік жаттығуларды үлкен масштабта өткізуге мүмкіндік береді. Сонымен қатар, 65-ші агрессорлық эскадрильясының (65 AGRS) F-35 ұшақтары қарсыластың тактикасын имитациялау арқылы реалистік әуе қауіптерін қамтамасыз етеді. Қызыл әскерге АҚШ Әуе күштерінің, Әскери-теңіз күштерінің және Теңіз жаяу әскерлерінің басқа да бөлімшелері де қосылады. Олар 507-ші Аэроқорғаныс агрессор эскадрильясының (507 ADAS) электрондық жер қорғанысы, байланыс және радарды бұғаттау жабдықтарымен үйлесімде ұшады. 527-ші Ғарыш агрессор эскадрильясы (527 SAS) – жедел әскерлік бөлім, ал 26-шы Ғарыш агрессор эскадрильясы (26 SAS) – Әуе күштерінің резервтік командасының бөлімшесі, GPS сигналдарын бұғаттауды қамтамасыз етеді. Сонымен қатар, Қызыл әскердің басқару және басқару ұйымы жаудың біріктірілген әуе қорғанысы жүйесін (IADS) нақты симуляциялайды. Қызыл Ту операцияларының маңызды бөлігі – Қызыл Ту өлшеу және есеп беру жүйесі (RFMDS). RFMDS – компьютерлік аппараттық және бағдарламалық кешен, ол нақты уақыт режимінде бақылау, маневрлер мен тактиканы қайта құру, қатысушыларды жұптастыру, полигон мақсаттарын және имитациялық қауіптерді интеграциялауды қамтамасыз етеді. "Көк" күштердің командирлері RFMDS ұсынған деректер негізінде миссияның тиімділігін объективті түрде бағалайды және алынған сабақтарды растайды. Типикалық "флаг" оқу жылына он "Жасыл Ту" (АҚШ Армиясымен жақыннан қолдау көрсету оқуы – CAS), бір канадтық "Көк Ту" (Канада Корольдік Әуе күштері жүзеге асырады) және төрт "Қызыл Ту" кіреді. Әр "Қызыл Ту" жаттығуында әдетте түрлі истребительдерді тоқтату, шабуыл/соққы беру, әуеде басымдық орнату, қарсыластың әуе қорғанысын басу, әуе көпірін ұйымдастыру, жанармай құю және барлау міндеттері орындалады. 12 ай ішінде 500-ден астам ұшақ 20 000-нан астам ұшуды орындайды, 5 000-нан астам ұшақ экипажы мен 14 000-нан астам техникалық қызметкерлер мен қолдау персоналы даярланады. "Флаг" жаттығуы басталғанға дейін, Қызыл Ту штабы жоспарлау конференциясын өткізеді, онда бөлімше өкілдері мен жоспарлау тобы қатысу көлемін және ауқымын анықтайды. Жаттығудың барлық аспектілері, персоналды орналастыру, Неллис Әуе базасына тасымалдау, полигонды үйлестіру, оқ-дәрілерді жоспарлау және оқу сценарийлерін әзірлеу, қатысушы бөлімдердің қабілеттерін және мақсаттарын толыққанды пайдалану үшін мүмкіндігінше реалистік болу үшін жоспарланады.

The 414 CTS mission is to maximize the combat readiness and survivability of participants by providing a realistic training environment and a pre flight and post flight training forum that encourages a free exchange of ideas. To accomplish this, combat units from the United States and its allied countries engage in realistic combat training scenarios carefully conducted within the Nellis Range Complex. The Nellis Range complex is located northwest of Las Vegas and covers an area of by , about half the area of Switzerland. This space allows the exercises to be on an enormous scale. and F 35s from the 65th Aggressor Squadron (65 AGRS) to provide realistic air threats through the emulation of opposition tactics. The Red Forces are also augmented by other U. S. Air Force, U. S. Navy, and U. S. Marine Corps units flying in concert with the 507th Air Defense Aggressor Squadron's (507 ADAS) electronic ground defenses and communications, and radar jamming equipment. The 527th Space Aggressor Squadron (527 SAS), an Active Duty unit, and the 26th Space Aggressor Squadron (26 SAS), an Air Force Reserve Command unit, also provide GPS jamming. Additionally, the Red Force command and control organization simulates a realistic enemy integrated air defense system (IADS). A key element of Red Flag operations is the Red Flag Measurement and Debriefing System (RFMDS). RFMDS is a computer hardware and software network that provides real time monitoring, post mission reconstruction of maneuvers and tactics, participant pairings, and integration of range targets and simulated threats. Blue Force commanders objectively assess mission effectiveness and validate lessons learned from data provided by the RFMDS. A typical flag exercise year includes ten Green Flags (a close air support (CAS) exercise with the U. S. Army), one Canadian Maple Flag (operated by the Royal Canadian Air Force) and four Red Flags. Each Red Flag exercise normally involves a variety of fighter interdiction, attack/strike, air superiority, enemy air defense suppression, airlift, air refueling and reconnaissance missions. In a 12 month period, more than 500 aircraft fly more than 20,000 sorties, while training more than 5,000 aircrews and 14,000 support and maintenance personnel. Before a "flag" begins, the Red Flag staff conducts a planning conference where unit representatives and planning staff members develop the size and scope of their participation. All aspects of the exercise, including billeting of personnel, transportation to Nellis AFB, range coordination, ordnance/munitions scheduling, and development of training scenarios, are designed to be as realistic as possible, fully exercising each participating unit's capabilities and objectives.

Шығу тегі

Қызыл Тудың пайда болуы Вьетнам соғысы кезінде АҚШ Әскери-әуе күштерінің (USAF) ұшқыштары мен қару жүйелері офицерлерінің бұрынғы соғыстармен салыстырғанда әуедегі жекпе-жекте ("әуе шабуылы маневрлері", ACM) көрсеткен қанағаттандырмас нәтижелеріне байланысты болды. 1965 және 1973 жылдар аралығында Солтүстік Вьетнамдағы әуе шайқастарының нәтижесінде жаудың ұшақтарын түсіру мен өзіміздің ұшақтарымыздың жоғалуы арақатынасы 2.2:1 болды (1972 жылғы маусым мен шілдеде "Linebacker" операциясы кезінде бұл көрсеткіш 1:1-ден төмен болды). Осы теңсіздіктің себептерінің бірі нақты ACM оқуларының жетіспеуі болды. 1950-жылдардың соңы, 1960-жылдар және 1970-жылдардың басындағы USAF ұшқыштары мен қару жүйелері офицерлері BVR (көру қашықтығынан асып түсетін) зымырандық соғыстар мен жабдықтардың "жақын" маневрлерді әуе шайқасында ескірген деп санауына байланысты ACM-нің негізгі принциптерін білмеді. Осы BVR-ге баса назар аудару 1960-жылдардың басындағы ең жоғары деңгейге жетті, сол кездегі USAF ұшқыштарының көпшілігі мен қару жүйелері офицерлері әуе күштерінің қауіпсіздікке баса назар аударуына байланысты әртүрлі ұшақтарға қарсы маневр жасау тәжірибесінен мүлдем қол үзді. Бұл АҚШ әуе экипаждарының ACM-ге және жер-әуе ракеталарына (SAM) осалдығына әкелді. Әуе күштері жүргізген "Қызыл Барон II" жобасы бойынша, ұшқыштың ұрыста аман қалу мүмкіндігі он ұрыс тапсырмасын орындағаннан кейін күрт артқан. Осыған байланысты 1975 жылы Red Flag бағдарламасы құрылды, ол USAF ұшқыштары мен қару жүйелері офицерлеріне қауіпсіз оқу ортасында он нақты симуляцияланған ұрыс тапсырмасын орындауға және өлшенетін нәтижелерге қол жеткізуге мүмкіндік берді. Неллис әуе базасында жақсы танымал болған полковник Ричард "Муди" Сьютер Red Flag іске асыруының негізгі күші болды және тактикалық әуе командасының (TAC) командирі генерал Роберт Д. Диксонды бағдарламаны қабылдауға көндірді. Генерал Диксон 1975 жылдың мамыр айында бұл идеяны мақұлдады және жаттығуды алты ай ішінде ұйымдастыруды бұйырды. Бірінші Red Flag жаттығуы генерал Диксонның кестесіне сәйкес 1975 жылдың 29 қарашасында өтті. Оған 561 қызметкермен қолдау көрсетілген 37 ұшақ қатысты және 552 рет ұшты. 1976 жылдың 1 наурызында 4440-шы тактикалық ұрысшылар оқу тобы (Red Flag) құрылды, ал полковник П.Ж. Уайт алғашқы командир, подполковник Марти Март вице-командир, подполковник Дэвид Берни операциялар директоры болып тағайындалды. Полковник Уайттың басшылығымен бұл шағын команда бағдарламаны нығайту міндетін атқарды. Оқуға қатысатын ұшқыштарға қарсы ұшқан қарсыластар – "агрессор эскадрильялары" АҚШ Әуе күштерінің ең үздік ұшқыштарынан таңдалды. Бұл ұшқыштар сол кездегі TAC, сондай-ақ USAFE, PACAF және басқа да НАТО ұшқыштары мен қару жүйелері офицерлері Варшава шартының немесе басқа да кеңесші елдердің қарсыластарымен нақты ұрыста кездесетін жағдайды жақсырақ симуляциялау үшін Кеңес Одағының және басқа да жаулардың тактикалық доктриналарына сәйкес оқудан өтті. "Агрессорлар" бастапқыда Микоян МиГ-21 ұшағын симуляциялау үшін қолжетімді T-38 Talon ұшақтарымен жабдықталды, себебі T-38 көлемі мен өнімділігі жағынан ұқсас болды. F-5 Tiger II ұшақтары, совет ұшақтарында жиі кездесетін түстермен боялған, кейін қосылды және F-16 Fighting Falcon пайда болғанға дейін негізгі ұшақ болып қалды. Бүгінгі таңда 414-ші ұрыс-жаттығу эскадрильясы (414 CTS) Red Flag жаттығуларын жүргізуге жауапты бөлім, ал 64-ші агрессор эскадрильясы (64 AGRS), сонымен қатар Неллис әуе базасында орналасқан, МиГ-29 Fulcrum ұшағын симуляциялау үшін F-16 ұшағын пайдаланады. Бұл ұшақтар әртүрлі маскировкалық схемаларға боялған, олар әлеуетті қарсыластарға сәйкес келеді. Неллистегі тағы бір эскадрилья, 65-ші агрессор эскадрильясы (65 AGRS), Су-27 Flanker және Су-35 Flanker қауіптерін симуляциялау үшін F-15 Eagle ұшақтарын әртүрлі маскировкалық схемаларда қолданды. Алайда, 2014 жылдың 26 қыркүйегінде 65 AGRS Әуе күштеріне салынған 2015 қаржы жылының бюджет шектеулеріне байланысты таратылды, бұл эскадрильяның бюджетін нөлге теңдеді. АҚШ Әскери-теңіз күштері де Air Wing Fallon деп аталатын ұқсас ірі күштерді жаттықтыру жаттығуларын жүргізеді, ол Солтүстік Невададағы NAS Fallon және Fallon Range Training Complex-те өтеді. Air Wing Fallon – бұл бір айға созылатын жаттығу, ол авианостағы әуе күштерінің әуедегі және жердегі соғыс жүргізу қабілетін арттауға бағытталған, ал басты назар жаппай соққы берудің (LFS) күрделілігімен танысуға қарастырылған. Бұрын 1984 жылы құрылған кезде O-6 деңгейлі командалық құрылымда болған "Strike University" (STRIKE U) кейіннен ұрысшылар тобының TOPGUN және авианостағы ерте ескерту тобының TOP DOME-мен біріктірілді, олар 1993 жылы BRAC директивасы бойынша бұрынғы NAS Miramar, Калифорниядан көшірілді және 1996 жылдың шілдесінде NAS Fallon-дағы Әскери-теңіз авиациясының соғыс және әуе соғысы орталығын (NSAWC) құрады. Кейін NSAWC Air Wing Fallon үшін атқарушы агент болды. 2010-жылдары NSAWC электрондық шабуыл тобының HAVOC дирекциясын қосты, ал 2016 жылы NSAWC Әскери-теңіз авиациясының соғыс дамыту орталығы (NAWDC) деп қайта аталды. NAWDC командирі NAS Fallon-да, USAFWC командирі Неллис әуе базасында және олардың тиісті бағынышты бөлімдері мен штабтары ортақ мүдделер және Бірлескен күштердің тактикалық дамуы салаларында табиғи байланыс сақтайды. Red Flag және Air Wing Fallon кішкентайрақ, бірақ ұзаққа созылатын бағдарламалармен шатастырылмауы керек, оларды USAF және USN жеке қару және тактикалық инструкторларды оқыту үшін жүргізеді. 2009 жылы Калифорния штатындағы Эдвардс әуе базасынан келген 416-шы ұшу сынақ эскадрильясы Red Flag-ке қатысты, бұл Әуе күштерінің Материалдық командасының (AFMC) бөлімі бағдарламаға қатысқан алғашқы жағдай болды. 2022 жылдың шілдесінде өткен Red Flag 22-3 жаттығуы әдеттегі жаттығу аумағының үш есеге жуық ұлғайып, 414-ші ұрыс-жаттығу эскадрильясы мен Федералдық авиация басқармасы Невада сынақ және оқу аумағын Юта сынақ және оқу аумағымен және Калифорния штатындағы Эдвардс әуе базасының маңындағы R-2508 арнайы қолданысқа арналған әуе кеңістігімен байланыстыратын әуе кеңістігі дәліздерін жасады. Бұл реттеу Red Flag 22-3 үшін әуе кеңістігінің жалпы ауданын ұлғайтты, бұл жаңа буын ұшақтарымен оқу үшін қажет болды, себебі олар бұрынғы ұшақтарға қарағанда ұзақ қашықтықта маневр жасайды.

The origin of Red Flag was the unacceptable performance of USAF fighter pilots and weapon systems officers (WSO) in air to air combat ("air combat maneuvering," ACM) during the Vietnam War in comparison to previous wars. Air combat over North Vietnam between 1965 and 1973 led to an overall exchange ratio (ratio of enemy aircraft shot down to the number of own aircraft lost to enemy fighters) of 2.2:1 (for a while in June and July 1972 during Operation Linebacker the ratio was less than 1:1). Among the several factors resulting in this disparity was a lack of realistic ACM training. USAF pilots and WSOs of the late 1950s, 1960s, and early 1970s were not versed in the core values and basics of ACM due to the belief that beyond visual range missile (BVR) engagements and equipment made "close in" maneuvering in air combat obsolete. As a result of this BVR only mindset reached its zenith in the early 1960s, nearly all USAF fighter pilots and WSO's of the period were unpracticed in maneuvering against dissimilar aircraft because of a concurrent Air Force emphasis on flying safety. This led to U. S. aircrews' susceptibility to ACM as well as surface to air missiles (SAM). An Air Force analysis known as Project Red Baron II showed that a pilot's chances of survival in combat dramatically increased after he had completed ten combat missions. As a result, Red Flag was created in 1975 to offer USAF pilots and weapon systems officers the opportunity to fly ten realistically simulated combat missions in a safe training environment with measurable results. Colonel Richard "Moody" Suter, who was well liked at Nellis Air Force Base, became the driving force in Red Flag's implementation, persuading the Tactical Air Command (TAC) commander, General Robert J. Dixon, to adopt the program. General Dixon approved the idea in May 1975 and ordered the exercise established within six months. The first Red Flag exercise was conducted in compliance with General Dixon's schedule on 29 November 1975 and included 37 aircraft, supported by 561 personnel, flying some 552 sorties. On 1 March 1976, the 4440th Tactical Fighter Training Group (Red Flag) was chartered with Col P. J. White as the first commander, Lt Col Marty Mahrt, as vice commander Lt Col David Burney as Director of Operations. This small crew under Col White's leadership undertook the task of firmly establishing the program. The "aggressor squadrons", the opponents who flew against the pilots undergoing training, were selected from the top fighter pilots in the U. S. Air Force. These pilots were trained to operate according to the tactical doctrines of the Soviet Union and other enemies of the period, to better simulate what then TAC, as well as USAFE, PACAF and other NATO pilots and WSOs would likely encounter in real combat against a Warsaw Pact or other Soviet proxy adversary. The aggressors were initially equipped with readily available T 38 Talon aircraft to simulate the Mikoyan MiG 21, the T 38 being similar in terms of size and performance. F 5 Tiger II fighters, painted in color schemes commonly found on Soviet aircraft, were added shortly after that and became the mainstay until the F 16 Fighting Falcon was introduced. Today, the 414th Combat Training Squadron (414 CTS) is the unit currently tasked with running Red Flag exercises, while the 64th Aggressor Squadron (64 AGRS) also based at Nellis AFB uses F 16 aircraft to emulate the MiG 29 Fulcrum. These aircraft continue to be painted in the various camouflage schemes of potential adversaries. An additional squadron at Nellis, the 65th Aggressor Squadron (65 AGRS), operated F 15 Eagle fighter aircraft in various camouflage schemes of potential adversaries to replicate Su 27 Flanker and Su 35 Flanker threats. However, the 65 AGRS was inactivated on 26 September 2014 due to the Fiscal Year 2015 budget constraints imposed upon the Air Force that zero lined the squadron's budget. The U. S. Navy operates a similar large force training exercise known as Air Wing Fallon at NAS Fallon and the Fallon Range Training Complex in northern Nevada. Air Wing Fallon is a month long evolution designed to enhance a carrier air wing's war fighting ability in both the air to air and air to ground arenas, with the primary focus being for the air wing to become familiar with the complexity of a massive force strike (LFS). Previously under the aegis of "Strike University" (STRIKE U), an O 6 level command when it was formed in 1984, Strike U was later merged with the fighter community's TOPGUN and the carrier airborne early warning community's TOP DOME following those organization's 1993 BRAC directed relocation from the former NAS Miramar, California, forming the Naval Strike and Air Warfare Center (NSAWC) under the command of naval aviation flag officer at NAS Fallon in July 1996. NSAWC then became the executive agent for Air Wing Fallon. In the 2010s, NSAWC incorporated the electronic attack community's HAVOC directorate, and in 2016, NSAWC was re designated as the Naval Aviation Warfighting Development Center (NAWDC). The Commander of NAWDC at NAS Fallon, the Commander of the USAFWC at Nellis AFB, and their respective subordinate units and staffs maintain natural rapport with each other in areas of shared equities and the tactical development of the Joint Force. Red Flag and Air Wing Fallon should not be confused with smaller, but longer duration, programs that the USAF and USN run to train individual weapons and tactics instructors. In 2009, the 416th Flight Test Squadron from Edwards AFB, California, participated in Red Flag as well, the first time an Air Force Materiel Command (AFMC) unit had been part of the program. Red Flag 22 3, hosted in July 2022, marked a near tripling of the usual exercise area, with the 414th Combat Training Squadron and the Federal Aviation Administration having worked out a network of airspace corridors connecting the Nevada Test and Training Range with the Utah Test and Training Range and the R 2508 Special Use Airspace Complex around Edwards Air Force Base, California. This arrangement brought the total airspace area for Red Flag 22 3 to , an adjustment needed for the training with fifth generation fighter aircraft, which use longer range maneuvers than previous fighters.

Оқиғалар

1979 жылы 5 шілдеде майор Гэри Мекаш және подполковник Юджин Содер АҚШ Әуе күштерінің F 111A Aardvark ұшағының апатынан қаза тапты. 1980 жылы 7 ақпанда Ұлыбритания Корольдік әуе күштерінің (RAF) Blackburn Buccaneer S.2B ұшағы, тіркеу нөмірі XV345, No. XV эскадрильясы негізгі бағанасының бұзылуынан құлады, нәтижесінде Sqn Ldr Кен Тейт және Flt Lt Чарльз "Рэсти" Растон қаза тапты. Апаттан кейін Buccaneer ұшақтары уақытша тоқтатылды. 2001 жылы 23 наурызда Германия Әуе күштерінің Jagdbombergeschwader 34-ке қарасты Panavia Tornado IDS ұшағы, Red Flag жаттығулары аясында түнде төмен қабаттағы шабуыл кезінде Неллис Әуе күштері базасының солтүстік-батысына құлады. Апатта Jagdbombergeschwader 33-ке қарасты майор Бернд Лотар Кох және капитан Майкл Билер қаза тапты. Red Flag туралы 2004 жылы IMAX форматында "Fighter Pilot: Operation Red Flag" атты фильм түсірілді.