Кіріспе

Американдық карикатурист Дрю Фридман – американдық карикатурист және иллюстратор, ол әуелі әзілді суреттерімен және "нүкте салу" сияқты карикатура стилімен танылды, фотосурет көрінісін имитациялау үшін мыңдаған қалам ізбесін қолданды. 1990 жылдардың ортасында ол сурет салудан бояуға көшті. Фридманның жұмыстары Entertainment Weekly, Newsweek, Time, The New York Times, The Wall Street Journal, The New Yorker, The New Republic, The New York Observer, Esquire, RAW, Rolling Stone, The Village Voice, Mineshaft және Mad сияқты мерзімді басылымдарда жарияланды. Оның туындылары жеті жинақта антологияланды, сондай-ақ ол көптеген кітаптарды суреттеді, оның ішінде Говард Стерннің «Жеке өмірім» және «Мисс Америка» кітаптары, сондай-ақ өз атымен жарық көрген портреттер жинақтары бар.

Өмірбаян

1990 жылдан бері Фридман негізгі басылымдарға карикатуралық суреттерін ұсынады. Дегенмен, ол алғаш рет 1980 жылдары көпшіліктің назарын өзіне аударды, кейде жеке жұмыс істеді, кейде ағасы Джош Алан Фридманмен бірге сценарийлер жазды. Бұл әңгімелерде өткен заманның танымал тұлғалары мен кейіпкерлері әзіл-қалжыңға толы, абсурдты және трагикомедиялық жағдайларда бейнеленген. Ағалар сондай-ақ ток-шоу жүргізушісі Джо Франклин туралы әңгімелер жазды, оның ішінде Дрю жазған "The Incredible Shrinking Joe Franklin" атты Heavy Metal үшін жарық көрген туынды, осыдан кейін Франклин суретшіні 40 миллион долларға сотқа берді. Алайда, сот ісі кейіннен тоқтатылды. Жазушы Курт Воннегут кінішкерің шығармаларын Гойяның туындыларымен салыстырды. Фридман ағайындыларының алғашқы жұмыстары RAW Magazine журналында жарияланды. Ағасымен бірге және жеке жұмыс істеген Дрюдің комикстері 1980 жылдардан 1990 жылдардың басына дейін Heavy Metal, Weirdo, High Times, National Lampoon және басқа комикс антологияларында жарық көрді. Ағалар "Тірі немесе қайтыс болған адамдармен кез келген ұқсастық – таза кездейсоқтық" және "Кемшіліктерімен бірге" атты екі жинақ шығарды. Comics Journal журналымен өткен сұхбатында Дрю Фридман өзінің және ағасының көп уақыт пен еңбек талап ететін, бірақ аз табыс әкелетін жұмыс жасап, нәтижесінде күн көруге қиналғанын айтты. Джош комикстерді тастап, журналист және музыкант болды. 1986 жылдан бастап Дрю "Spy" журналы үшін ай сайын "Көзге түсетін тұлғалардың жеке өмірі" атты суреттер сериясын жасады; бұл суреттер 1992 жылы St. Martin's Press баспасында жарық көрген кітапқа жинақталды. Ол сондай-ақ Говард Стерннің ең көп сатылған екі кітабына – "Жеке өмір" және "Мисс Америка" – суреттер салған. Фридман 1991 жылы National Lampoon журналының комикс редакторы болып тағайындалды, осы арқылы Дэниел Клоуз және Крис Уэрдің туындыларын кең аудиторияға таныстырды. 1994 жылдан бері ол The New York Observer газетінің бірінші бетіне тұрақты суреттер түсіреді. 2006 жылы Фридман "Ескі еврей комедия актерлері" (Fantagraphics Books) кітабын жариялады, онда кино мен теледидардағы танымал және ұмытылған еврей комедия актерлерінің қарт жастағы портреттері жинақталған. Бұл кітап туралы Стивен Хеллер The New York Times Book Review журналында былай деп жазды: "Сурет салу шеберлігінің және керемет жартасты бет-пішіндердің фестивалі. Фридман, шынымен де, Борщ белдеуінің Вермеері болуы мүмкін". Оның жалғасы, "Тағы да ескі еврей комедия актерлері" (Fantagraphics Books) 2008 жылы жарық көрді. "Күлкі ешқашан тоқтамайды!" атты жаңа туындылар жинағы 2007 жылы Fantagraphics баспасында жарық көрді. Фридман коммерциялық тапсырмаларды қабылдаумен қатар портрет суретшісі ретінде де жұмыс істей бастады. "Мен сурет салатын тақырыпқа құмар болсам, бұл маған көмектеседі", – деді ол 2015 жылғы сұхбатында. "Мен жасым ұлғайған сайын, маған ұнамайтын немесе жақтырмайтын нәрсеге, тіпті саясаткерге де сурет салуға шыдамдылығым азаяды. Мен бірнеше күн бойы жек көретін адамның бетіне қарай отырып, оның суретін салуды ұнатпаймын. Бұл маған алаңдатушылық тудырады". Фридман 2017 жылы суретші Грег Престонның "Суретшінің ішінде: Кітап 2: Сызықтардың артында" атты кітабында студиясында суретке түсірілген суретшілердің бірі болды. Фридманның Барак Обаманың портреті 2009 жылдың 29 шілдесінде New Yorker журналының мұқабасында пайда болды. Фридманның 2019 жылғы "Барлық президенттер" кітабында 45 АҚШ президентінің портреттері жинақталған.

Білім

Фридман 1978 жылдан 1981 жылға дейін Нью-Йорктегі Бейнелеу өнері мектебінде оқыды. Оқу барысында ол Уилл Эйснер, Харви Курцман, Эдвард Сорел, Арт Шпигельман, Стэн Мак және Арнольд Рот сияқты шеберлерден сабақ алды. СВА-да оқып жүрген кезінде Фридман Айснер мен Курцманның студенттік жұмыстарының жыл соңындағы журналдарын редакциялады (сәйкесінше, Уилл Эйснердің «Жаңа комикстер галереясы» және «Картунц»). Фридманның СВА-дағы курстастары Марк Ньюгарден, Майк Карлин және Каз болды. Ол жазушы-сатирик Брюс Джей Фридманның ұлы.

Марапаттар

Фридман 2000 жылғы Ұлттық карикатурашылар қоғамының газет иллюстрациясы сыйлығымен марапатталды, сондай-ақ 2002 және 2007 жылдары қайтадан ұсынылды. Сол ұйым Фридманға 2000 жылғы журнал иллюстрациясы сыйлығын да табыс етті. 2014 жылы Фридман Inkpot сыйлығымен марапатталды.