Канадалық хоккейші Эрнест Харви Пулфорд

Кіріспе

Канадалық хоккейші Эрнест Харви Пулфорд (22 сәуір 1875 - 31 қазан 1940) – ХХ ғасырдың басында хоккей, лакросс, футбол, бокс, каноэ және ескек спортында ұлттық чемпионаттарды жеңіп алған канадалық спортшы. Ол Оттава хоккей клубында өте ірі және мықты ойыншы ретінде танымал болды, қарсыластарды қатаң қорғауға өте шебер болды. Оттава құрамында Стэнли кубогын төрт рет жеңіп алды, сондай-ақ өнер көрсеткен барлық спорт түрінде де чемпионаттар мен турнирлерде жеңіске жетті. 1945 жылы Хоккей даңқы залы құрылғанда Пулфорд алғашқы тоғыз шақырылған спортшының қатарында болды.

Жеке өмір

Харви Пулфорд 1875 жылдың 22 сәуірінде Онтарио штатының Торонто қаласында дүниеге келген. Оның ата-анасы Эрнест Джордж пен Минни Пулфорд – ағылшын тегінен шыққан. Олар 1874 жылы кішкентай ұлы Денниспен бірге Канадаға көшіп келген. 1878 жылы отбасы Оттаваға (Онтарио) қоныс аударды, себебі Эрнест Мемлекеттік хатшы департаментінде жұмысқа орналасты. Пулфорд Аннис Мэй Филдке үйленді; ол 1904 жылдың 7 желтоқсанында ұл тауып, содан кейін қайтыс болды, ұлы Харви Ф. Пулфорд есімді. Кейін Пулфорд Дженни Дэвидсонға үйленді. 1891 жылы Пулфорд жұмыс істей бастады, алдымен Джон М. Гарландпен кеңсе кызметкері болып, құрғақ тауарлар фирмасында жұмыс істеді, содан кейін компанияда сатушы болып ауысты. 1894 жылы ол аға клубқа қосылды және 1908 жылға дейін командада ойнады, сол жылы Оттава кәсіби клубқа айналды. Пулфорд мансабында бірнеше рет Оттава командасының капитаны болды, алғаш рет 1897 жылы капитандыққа тағайындалды. 1902-1905 жылдары капитан ретінде ол кейін "Күміс жетілік" деп аталған команданы Стэнли кубогын сақтап қалуға жетектеді, оны тоғыз рет қорғады және 1903-1905 жылдары чемпиондық атағын сақтап тұрды. Пулфорд өзінің жоғары деңгейдегі алғашқы ойындарын 1894 жылғы маусымда Оттава клубымен ойнады, сол кезде команда Канаданың әуесқой хоккей қауымдастығында ойнады, ол елдегі ең жоғары лига еді. Оның алғашқы ойыны 1894 жылдың 20 қаңтарында Монреаль Викториасына қарсы өтті. Ол сол жылы сегіз ойынның алтысында ойнады. Пулфорд Монреаль хоккей клубына қарсы Стэнли кубогы үшін алғашқы сынақ ойындарында өнер көрсетті; Монреаль серияны жеңіп, кубокты сақтап қалды. Оттава бірнеше маусым бойы лига чемпионатында жеңіске жете алмады, сондықтан кубок үшін тағы да таласа алмады. 1898 жылы Оттава Канаданың әуесқой хоккей лигасына (CAHL) көшті. Команда осыдан кейін жақсара бастады және 1901 жылғы маусымда CAHL-де бірінші орынды иеленді, бірақ сол жылы кубок үшін ойнауға уақытында үміткерлік жасамады. Бұл маусымда Пулфорд өзінің ойын стилін өзгертті және сол кездегідей өз аймағында қалудың орнына шайбамен қарсыластардың қақпасына қарай жүгіре бастады. Оттава 1903 жылғы CAHL чемпионатында Викториямен тең аяқтады және кубокты ұстау құқығына ие болды, ал командалар жеңімпазды анықтау үшін екі ойындық, жалпы голдар сериясын ойнады; Оттава серияны 9:2 есебімен жеңіп алды, Пулфорд қарсыластарын мұздың аймағына кіруден физикалық тоқтату қабілетімен марапатталды. Олар кубокты "Рат Портадж Тистлз" командасына қарсы серияда қорғап, маусымды сонымен аяқтады. CAHL-мен матчты қайта ойнату туралы дау Оттаваны 1904 жылғы маусымда лигадан шығып, жаңа құрылған Федералдық әуесқой хоккей лигасына қосылуға мәжбүр етті. Оларға кубокты сақтауға рұқсат берілді және олар қарсы алған төрт сынақ сериясының барлығын жеңіп алды: Виннипег ескек клубы, Торонто Марлборо, Монреаль Уондерерс және Брэндон Уайт Сити хоккей клубы. Пулфорд жоспарланған сегіз ойынның жетісінде ойнап, бір гол соқты. Команда 1904-05 маусымда FAHL чемпионатында жеті жеңіске және бір жеңіліске қол жеткізді; Пулфорд алты ойында бір гол соқты. Команда сол жылы Доусон Сити Наггетс және Рат Портадж Тистлзге қарсы екі сынақ сериясын ойнады; Оттава екі серияны да жеңіп алды, Пулфорд төрт ойында да ойнады. Оттава 1906 жылы тағы бір жаңа лигаға қосылды, ол Шығыс Канаданың әуесқой хоккей қауымдастығы (ECAHA) болды. Олар Кубок сайысында Куинс Университеті мен Смитс Фоллс ағаларынан жеңіске жетті. Команда ECHA-да Wanderers-пен тең аяқтады, екі команда да он ойынның тоғызын жеңді; жеңімпазды анықтау үшін екі ойындық, жалпы голдар сериясы ойналды, ол Оттава жоғалтты, бұл кубокты ұстауды аяқтады. Пулфорд барлық он ретті маусым ойындарында ойнап, мансабындағы ең жоғары үш гол соқты. Пулфорд 1907 жылғы маусымды бастауға асықпады, өйткені келесі жазда ескек тебуге ниеттенген және басқа хоккей командаларындағы кәсіби ойыншылармен ойнау туралы алаңдады, бұл оған ережеде көрсетілгендей басқа спорт түрлерінде бәсекеге түсуге мүмкіндік бермейтін. Оның ескек клубының мүшелері оған хоккейден аулақ болуды айтса да, Пулфорд кубок үшін ойнағысы келді және маусым басталғанға дейін бірнеше күн бұрын Сенаторларға қосылды. Ол ойнаған тоғыз ойынның бірінде бір гол соқты, өйткені Оттава ECAHA-да жалпы екінші орынды иеленді. 1909 жылғы маусым алдында Пулфорд хоккейден зейнетке шығуға шешім қабылдады. Лига ашық түрде кәсіби болды, ал Пулфорд өзінің әуесқой мәртебесін сақтағысы келді. Бастауыштан бері мықты қорғаушы болған Пулфорд Оттаваның команда ретінде өсуінің басты бөлігі болды. Мысалы, Пулфорд 1898 жылы футбол ойнағанда жақ сүйегін сындырды, бұл оның келесі хоккей маусымының көп бөлігін өткізбеуіне себеп болды. Ол соңғы ойындарға оралды, бірақ толыққанды жазылмаған еді. Оның мұз үстінен кетуі қатты сағынылды, ал 1899 жылдың қаңтарында Оттава жеңілген (маусымның алғашқы жеңілісі) ойыннан кейін команда басшылары Пулфордтың қатыспауы "өте жаман шешім" деп атады. Ол жылдам коньки тебуші немесе шебер шайбамен ойнаушы болмаса да, ол үлкен ойыншы ретінде танымал болды және берік соққылар жасауға қабілетті еді. Хоккей тарихшысы Чарльз Колеман Пулфордтың 1901 жылға дейін, қорғаушылар үшін бұл концепция енгізілгеннен кейін бірнеше жыл өткен соң ғана мұз үстімен шайбаны алып жүруге тырыспағанын айтты, оның орнына қарсыластарды тексеріп, содан кейін шайбаны мұздың екінші жағына атып жіберді. Ол мансабында көп гол соққан жоқ, ал алғашқы голын жетінші маусымында соқты және мансабында барлығы сегіз гол соқты. Ол Оттаваға басшылық еткенімен де танымал болды, біраз уақыт капитандыққа тағайындалды және 1906 жылы осы лауазымнан алынғанына көңілі толмады. Ол сонымен қатар команданың капитаны болды. 1893 жылдан 1900 жылға дейін Оттава лакросс клубы үшін лакросс ойнады, төрт ұлттық титул жеңіп алды. Боксшы ретінде ол 1896 мен 1898 жылдар арасында Шығыс Канаданың жеңіл салмақты және ауыр салмақты титулдарын жеңіп алды. Алайда, Пулфордтың есімі ең алдымен ескек спортымен байланысты. 1918 жылдың 28 қыркүйегінде лига отырысында Эдди Ливингстон бұрынғы NHA президенті Фрэнк Кальдерді алмастыру үшін Пулфордты ұсынды, бірақ Кальдер өзінің лауазымын сақтап қалды. 1933 жылы Пулфордқа Оттава клубын сатып алып, Балтимор, Мэрилендке көшіруге мүмкіндік берілді, бірақ сауда орындалмады. Пулфорд 1945 жылы Хоккей Даңқының және 1966 жылы Оттава Спорт Даңқының құрметті мүшесі аталды. Ол сондай-ақ 2003 жылы Онтарио Спорт Даңқына және 2015 жылы Канада Спорт Даңқына енгізілді.

Harvey Pulford was born in Toronto, Ontario, on April 22, 1875. His parents, Ernest George and Minnie Pulford, were originally from England and had moved to Canada in 1874 with their infant son, Dennis. In 1878 the family moved to Ottawa, Ontario, as Ernest was hired by the Department of the Secretary of State. Pulford married Annis Mae Field of Brockville, Ontario; she died giving birth to a son, Harvey F. Pulford, on December 7, 1904. Pulford later married Jennie Davidson. In 1891 Pulford started working, first as a clerk with John M. Garland, a wholesale dry goods firm, and later transferred into working as a salesman with the company. In 1894 he joined the senior club, playing as a point; he would remain with the team until 1908, the year that Ottawa became professional. Pulford would serve as captain of the Ottawa team several times during his career, first starting in 1897. While captain from 1902 to 1905 he led the team, later nicknamed the "Silver Seven", to retain the Stanley Cup, the championship trophy of hockey in Canada, defending it from nine challenges and remaining as champions from 1903 to 1905. Pulford played his first senior level games with the Ottawa club during the 1894 season, when the team was playing in the Amateur Hockey Association of Canada, then the top league in the country. His first game was on January 20, 1894, against the Montreal Victorias. He played six of the eight games that year. Pulford also appeared in his first Stanley Cup challenge games, against the Montreal Hockey Club; Montreal won the series and retained the Cup. Ottawa would not win their league championship again for several seasons, and thus was not able to challenge for the Cup again. Ottawa moved to a new league in 1898, the Canadian Amateur Hockey League (CAHL). The team began to improve after this, and finished first in the CAHL for the 1901 season, though they did not submit a challenge for the Cup in time to play for it that year. This season also marked the start of Pulford changing his playing style, and started to rush towards the opponents end with the puck, rather than staying in his area, as was common at the time. Ottawa finished tied with the Victorias for the 1903 CAHL championship and right to hold the Cup, and the teams played a two game, total goal series to determine the winner; Ottawa won the series 9–2, with Pulford being credited for his ability to physically stop any opponents from entering his area of the ice. They defended the Cup in a series against the Rat Portage Thistles, ending the season with it. A dispute with the CAHL over replaying a match led Ottawa to leave the league during the 1904 season and join the newly formed Federal Amateur Hockey League. They were allowed to retain the Cup, and won all four challenge series' they faced, against the Winnipeg Rowing Club, Toronto Marlboros, Montreal Wanderers, and Brandon Wheat City Hockey Club. Pulford played in seven of the eight scheduled games, and scored one goal. The team won the FAHL championship for the 1904–05 season with a record of seven wins and one loss; Pulford in six games and recorded one goal. The team played two challenge series that year, against the Dawson City Nuggets and the Rat Portage Thistles; Ottawa won both series, with Pulford playing in all four games. Ottawa joined another new league in 1906, the Eastern Canada Amateur Hockey Association (ECAHA). They defeated Cup challenges from Queen's University and Smiths Falls Seniors. The team finished tied for first in the ECHA with the Wanderers in the season, with both teams winning nine of ten games; to determine a winner a two game, total goal series was played, which Ottawa lost, ending their hold of the Cup. Pulford played all ten regular season games, scoring a career high three goals. Pulford was hesitant to start the 1907 season as he wanted to row the following summer and was concerned about playing professionals on other hockey teams, which would not allow him to compete in other sports as the rules stated. Despite members of his rowing club telling him to stay out of hockey, Pulford wanted to play for the Cup and rejoined the Senators a few days before the season started. He recorded one goal in the nine games he played, as Ottawa finished second overall in the ECAHA. Prior to the 1909 season Pulford decided to retire from hockey. The league had become openly professional, while Pulford wanted to retain his amateur status. A strong defender from the start, Pulford was a key part in Ottawa's rise as a team. As an example, Pulford broke his collarbone playing football in 1898, which caused him to miss most of the following hockey season. He returned for the final few games, but was not fully healed. His absence from the ice was greatly missed, and after sitting out a game in January 1899 that Ottawa lost (their first loss of the season), team executives called Pulford's absence "a pretty mean throw down". While not a fast skater or skilled stickhandler, he was known as a big player and able to give solid checks. Hockey historian Charles Coleman noted that Pulford did not try to carry the puck up the ice until 1901, several years after the concept was introduced for defencemen, instead preferring to check opposing players and then shoot the puck to the other end of the ice. He did not score many goals during his career, and did not score his first until he was in his seventh season, and only scored eight over his career. He was also known for his leadership of Ottawa, serving as captain for some time, and apparently was not happy to be replaced in that role in 1906. He also served as captain of the team. He played lacrosse for the Ottawa Lacrosse Club from 1893 to 1900, winning four national titles. As a boxer, he won Eastern Canadian light heavyweight and heavyweight titles between 1896 and 1898. However it was as a rower that Pulford gained international acclaim. He was nominated by Eddie Livingstone to replace Frank Calder as president of the by then defunct NHA in a league meeting on September 28, 1918, but Calder would retain his position. In 1933, Pulford was given an option to buy the Ottawa club, by then known as the Senators, and move it to Baltimore, Maryland, but the purchase did not go through. Pulford was a charter member of the Hockey Hall of Fame, in 1945, and the Ottawa Sports Hall of Fame, 1966. He was also inducted into the Ontario Sports Hall of Fame in 2003 and into Canada's Sports Hall of Fame in 2015.