Канадтық хоккейші Гордон Робертс: NHA, PCHA лигаларында өнер көрсетті, Стэнли кубогында жеңіске жетті. Кейін дәрігер болды. Хоккей және медицина тарихы.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Канадалық кәсіби шайбалы хоккейші
Canadian professional ice hockey player
Гордон Уильям "Док" Робертс (5 қыркүйек 1891 жылы туған – 2 қыркүйек 1966 жылы қайтыс болған) – канадалық кәсіби шайбалы хоккейдің шабуылшысы, Ұлттық хоккей қауымдастығының (NHA) «Оттава хоккей клубы» және «Монреаль Уондерерс» командаларында, сондай-ақ Тынық мұхитының жағалауы хоккей қауымдастығының (PCHA) «Ванкувер Миллионериз» және «Сиэтл Метрополитенс» командаларында ойнаған. Ол 1910 жылы Стэнли кубогын қорғаған «Оттава» командасының құрамында болды; Робертс командасының «Эдмонтон хоккей клубынан» жеңіске жеткен екі ойында жеті гол соқты. 1910 жылы Монреальге көшіп келген ол «Уондерерс» командасымен NHA-ның үздік мергендерінің қатарында болды, сонымен қатар Макгилл университетінде медицина оқыды. Монреальде оқып жүргенде Робертс дәрігер болу үшін Макгилл университетінде білім алды. Бітіргеннен кейін ол медициналық мансабын бастау үшін Британдық Колумбияға көшіп барды. Хоккей карьерасын жалғастыра отырып, Робертс «Ванкувер Миллионериз» командасына қосылды, онда ол сол қанаттағы PCHA жұлдызы атанды және 1916–17 жылдары 43 голмен лиганың мергендер тізімінде көш бастады. 1918 жылы Сиэтлде өткен маусымнан кейін ол хоккейден зейнеткерлікке шықты, бірақ бір жылдан кейін Ванкувер оны қайтадан ойынға шақырды. Робертс 1920 жылы спорттан түпкілікті түрде кетіп, медициналық мансабы оны 40 жылдан астам уақыт бойы тәжірибе жинаған Калифорния штатының Окленд қаласына жеткізді. 1971 жылы ол Хоккей даңқы залына енгізілді.
Gordon William "Doc" Roberts (September 5, 1891 – September 2, 1966) was a Canadian professional ice hockey forward who played for the Ottawa Hockey Club and Montreal Wanderers of the National Hockey Association (NHA) and the Vancouver Millionaires and Seattle Metropolitans of the Pacific Coast Hockey Association (PCHA). He was a member of the Ottawa team that defended the Stanley Cup in a 1910 challenge; Roberts scored seven goals in two games in his team's victory over the Edmonton Hockey Club. He moved to Montreal in 1910 where he was consistently among the NHA's leading scorers with the Wanderers while also studying medicine at McGill University. While in Montreal, Roberts attended McGill University, where he studied to become a physician. Following his graduation, he settled in British Columbia to begin his medical career. Continuing his hockey career, Roberts joined the Vancouver Millionaires where he was named a PCHA all star at left wing and led the league in scoring with 43 goals in 1916–17. He retired from hockey in 1918 following a season in Seattle before Vancouver lured him back to the game one year later. Roberts left the sport again in 1920 and his medical career ultimately took him to Oakland, California where he practiced for over 40 years. He was posthumously inducted into the Hockey Hall of Fame in 1971.
Жеке өмір
1891 жылдың 5 қыркүйегінде дүниеге келген және Оттавада өскен Робертс он баланың ең кішісі болды; оның сегіз ағасы және бір қарындасы болды. Оның ағасы Лори де дәрігер және спортшы болған, ал тағы бір ағасы Эдди Бірінші дүниежүзілік соғыста қаза тапты. Робертс 1922 жылы шығысқа оралып, Нью-Йоркте аспирантураны бітірді. Ол кезде Ұлттық хоккей лигасының «Оттава сенаторлары» командасы оны зейнеттен қайта шақыруға тырысты, ал Корнелл университеті оны лакросс бойынша жаттықтырушы ретінде іздеді. Робертс екі ұсыныстан да бас тартып, медициналық карьерасына назар аударуды жөн көрді; ол Калифорнияға көшіп, біраз уақыт Стэнфорд университетінің ауруханасында дәріс берді. Робертс 1966 жылдың 2 қыркүйегінде қайтыс болды, ал 1971 жылы ол өлімінен кейін Хоккей даңқы залына енгізілді.
Born September 5, 1891, and raised in Ottawa, Roberts was the youngest of ten children; he had eight brothers and a sister. His brother Laurie was also a doctor and athlete, while another brother, Eddie, fought and died in the First World War. Roberts returned east in 1922 where he did post graduate studies in New York. The Ottawa Senators, then of the National Hockey League, attempted to bring him out of retirement again and Cornell University sought his services as a lacrosse coach. Roberts turned down both offers and chose to retain focus on his medical career; He moved to California where he taught for a time at Stanford University Hospital. Roberts died September 2, 1966, and in 1971 was posthumously inducted into the Hockey Hall of Fame.