Кіріспе

Жиілік диапазоны

Суббас дыбыстары – шамамен 70 Гц (ғылыми биіктік белгісі бойынша C2) төменгі терең, төменгі регистрлік дыбыстар, бұл диапазон шамамен 20 Гц (E0) адам ести алатын ең төменгі жиілікке дейін төмен қарай созылады. Осы диапазонды адамның есту қабілеті нашар сезінеді, сондықтан бұл ноталар көбінесе естілмей, сезіледі. Бас гитараның ең төменгі E ішегі әдетте 41,2 Гц-ке дейін реттеледі, ал стандартты фортепианодағы ең төменгі нота 27,5 Гц-те A болып табылады. Дыбыс күшейту жүйелері мен PA жүйелері суббас диапазонындағы дыбыстарды күшейту үшін көбінесе бір немесе бірнеше субвуферлерді пайдаланады. Суббас төменгі дыбыстар инфразвук болып табылады.

Есту және пайдалану

20 Гц – адам есту қабілетінің ең төменгі жиілік шегі деп саналады. Таза синустық толқындар идеалды жағдайларда және өте жоғары децибелдерде қайта өндірілгенде, адам 12 Гц (G–1) дейінгі төмен жиілікті дыбыстарды анықтай алады. «Бас-тест» деп аталатын аудио жазбалар, аудио жабдықтың мүмкіндіктерін сынау немесе көрсету үшін қолданылатын суббас жиіліктерін пайдаланады. Жоғары сапалы субвуферлер дыбысты шамамен 18 Гц ±2 дБ дейін дәл қайта өндіре алады. Суббас энергиясы би музыкасында кең таралған, онда төменгі жиіліктерге соққы барабаны (бас барабан), бас-гитара және электронды синтезаторлар мен барабан автоматтарының энергиясы кіреді. Хаус музыкасы, драм-н-бейс және дубстеп сияқты жанрларда бас-жолдар көбінесе суббас жиіліктерінен тұрады. Эксперименталды музыкада, әсіресе дрон музыкасында суббас жиіліктері жиі қолданылады, онда дыбыстың көп бөлігі суббас диапазонында болады. Көптеген хип-хоп және рэп әндерінде суббас жиіліктері басым болады. Құбырлы органның педальдік клавиатурасының диапазоны да көбінесе суббас диапазонына жетеді; 16' тірегінің ең төменгі нотасы әдетте 32 Гц (C1) жиілігіне, ал 32' тірегі 16 Гц (C0) жиілігіне дейін реттеледі.