Кіріспе
Құс түрі
Түрлер қорабы
| кескін = Tinamus majorPCSL00504B. jpg
| статусы = LC
| статустық жүйе = IUCN3.1
| статустық сілтеме =
| туысы = Tinamus
| түрі = major
| авторы = (Gmelin, JF, 1789)
| бөлімшелік рангі = Төрттаспа
| бөлімшелік сілтеме =
| бөлімше = Мәтінге қараңыз
| синонимдер =
Tetrao major Gmelin, 1789 Француз ғалымы Жорж Луи Леклер, Конте де Буффон 1778 жылы өзінің «Құстардың табиғи тарихы» еңбегінде үлкен тинамуды Француз Гвианасының Кайен қаласында жиналған үлгілерден сипаттап, суретін салған. Ол Маркграфтың атын Магуа деп қысқартқан. 1788 жылы неміс табиғаттанушысы Иоганн Фридрих Гмелин Карл Линнейдің «Жаратылыстың жүйесі» еңбегін қайта қарастырып, кеңейткенде, үлкен тинамуды да қосып, оны тетрао тұқымдасына жататын барлық құс тәрізді құстармен бірге жіктеген. Ол Tetrao major деген екі атауын беріп, бұрынғы авторларды атаған. Қазір үлкен тинаму 1783 жылы француз табиғаттанушысы Иоганн Герман ашқан Tinamus туысына кіретін тағы төрт түрмен бірге жіктеледі. Герман өзінің атын Буффон қолданған «Les Tinamous» деген атауға негіздеген. Француз Гвианасының кариб тілінде тинамуларға «Тинаму» деген сөз қолданылған. Барлық тинамулар – Тинамаустар тұқымдасына жатады және қанатты құстарға ең жақын туыстар болып табылады. Қанатты құстардан айырмашылығы, тинамулар ұша алады, бірақ олар көбінесе жақсы ұшпайды. Барлық қанатты құстар ертедегі ұшқыш құстардан пайда болған. Бүйірлері қара жолақты, құйрығының асты қызыл қоңыр. Басы мен мойны қызғылт, бас арты мен қабағы қара түсті. Аяқтары көк-сұр түсті. Осының барлығы үлкен тинамудың жаңбырлы орманда жақсы жасырынуына мүмкіндік береді. Үлкен тинамудың ерекше дауысы бар – үш қысқа, дірілдеп, бірақ күшті үн, оны жаңбырлы орманда кешкі уақытта естуге болады.
Speciesbox
| image = Tinamus majorPCSL00504B. jpg
| status = LC
| status system = IUCN3.1
| status ref =
| genus = Tinamus
| species = major
| authority = (Gmelin, JF, 1789)
| subdivision ranks = Subspecies
| subdivision ref =
| subdivision = See text
| synonyms =
Tetrao major Gmelin, 1789 The French polymath Georges Louis Leclerc, Comte de Buffon described and illustrated the great tinamou in 1778 in his Histoire Naturelle des Oiseaux from specimens collected in Cayenne, French Guiana. He simplified Marcgrave's name to Magoua. When in 1788 the German naturalist Johann Friedrich Gmelin revised and expanded Carl Linnaeus's Systema Naturae, he included the great tinamou and placed it with all the grouse like birds in the genus Tetrao. He coined the binomial name Tetrao major and cited the earlier authors. The great tinamou is now placed with four other species in the genus Tinamus that was introduced in 1783 by the French naturalist Johann Hermann. Hermann based his name on "Les Tinamous" used by Buffon. The word "Tinamú" in the Carib language of French Guiana was used for the tinamous. All tinamous are from the family Tinamidae, and are the closest living relatives of the ratites. Unlike ratites, tinamous can fly, although in general, they are not strong fliers. All ratites evolved from prehistoric flying birds. flanks barred black, and undertail cinnamon. Crown and neck rufous, occipital crest and supercilium blackish. Its legs are blue grey in color. All these features enable great tinamou to be well camouflaged in the rainforest understory. The great tinamou has a distinctive call, three short, tremulous but powerful piping notes which can be heard in its rainforest habitat in the early evenings.
Тіршілік ету ортасы
Үлкен тинаму жауын-шашын ормандары, тропикалық ормандар, жазық жерлердегі мәңгі жасыл ормандар, өзен жағалауындағы ормандар, батпақ ормандар және бұлт ормандары сияқты субтропикалық және тропикалық ормандарда, теңіз деңгейінен жоғары биіктікте өмір сүреді. Кейбір басқа тинамуларға қарағанда, үлкен тинаму ормандардың фрагментациясына (бөлінуіне) онша сезімтал емес. Ол IUCN қауіп төндіретін түрлердің қызыл тізімінде «Ең аз алаңдаушылық» деп бағаланған. Оларды аулайды, бірақ бұл олардың санына елеулі әсер етпейді.