Грэм Дили, ағылшын крикетшісі: өмірбаяны, мансабы, статистикасы. Кент және Вустершир клубтарындағы ойындары, Англия құрамасы, 1981 ж. Австралияға қарсы матч.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Ағылшын крикетшісі
English cricketer
Грэм Рой Дилли (18 мамыр 1959 жыл – 5 қазан 2011 жыл) – ағылшын халықаралық крикетшісі, негізгі амплуасы жылдам добылаушы. Ол Кент және Ворчестершир графтықтарының командаларында бірінші сыныпты крикетпен айналысты, сондай-ақ Англия құрамасы сапында 41 тестілік матч пен 36 бір күндік халықаралық матчта ойнады. Дилли 1981 жылы Хединглиде Англияның Австралияға қарсы екінші иннингінде Иан Ботаммен бірге жасаған керемет ойынымен есімдеріне ішкен. Ол бұл кезде 56 ұпай жинап, ең жоғары тестілік көрсеткішін жеткізді, ал олардың сегізінші қақпадағы серіктестігі 117 ұпайға жетті.
Graham Roy Dilley (18 May 1959 – 5 October 2011) was an English international cricketer, whose main role was as a fast bowler. He played first class cricket for Kent County Cricket Club and Worcestershire County Cricket Clubs, and appeared in 41 Test matches and 36 One Day International (ODIs) for the England cricket team. Dilley is perhaps best remembered for his tail end batting with Ian Botham in England's second innings against Australia at Headingley in 1981, reaching his highest Test score of 56 in an eighth wicket partnership of 117 runs.
Ерте өмір
Дили Дартфордта туып өскен. Ол алғашқы крикет ойындарын Дартфорд Крикет Клубында, Хескет Паркте ойнады және Кент округінің Крикет Клубында крикет карьерасын бастамас бұрын Хэттон Гарденде алмаз кесуші болып жұмыс істеді. Ол 1976 жылы 17 жасында алғаш рет Кент екінші құрамасында ойнады. Ал оның кіші ұлы Джонатан Глостершир және Ворстерширдің екінші құрамалары үшін крикет ойнады. Кент крикетшісі Грэм Джонсон оның жеңістігі еді.
Dilley was born and raised in Dartford, Kent He played his early cricket for Dartford Cricket Club at Hesketh Park and trained as a diamond cutter at Hatton Garden before embarking on a cricketing career with Kent County Cricket Club. He first played for the Kent Second XI in 1976, aged 17. whilst his youngest son, Jonathan, has played cricket for both Gloucestershire and Worcestershire Second XIs. Kent cricketer Graham Johnson was a brother in law.
Криккеттің алғашқы жылдары
Дилидің жылдам доп тастаушысы 1977 жылы 18 жасында Кембридж университетіне қарсы Кент сапында алғашқы сыныпты крикетте дебют жасады. Ол ең бір қақпаны да ала алмады және келесі маусымға дейін құрамға ілікпеді, онда пакистандықтарға қарсы да қақпа ала алмады. Миддлсекске қарсы өткен үшінші алғашқы сыныпты матчында ол жеті қақпа алды, бірақ маусым соңындағы тағы екі ойында бір қақпа ғана алды. Дегенмен, ол Англия жас крикетшілері құрамына Батыс Үндістан құрамасына қарсы матчқа шақырылды. 1979 жылы Дилли Кент үшін 31 рет өнер көрсетті, соның ішінде Жаңа Зеландия құрамасына қарсы Әлем Кубогына дайындық матчында 41 ұпайға (4/41) төрт қақпа алды. Ол барлығы 49 алғашқы сыныпты қақпа алды, орташа есебі бір қақпаға 23.48 ұпайды құрады.
A fast bowler with Dilley made his first class cricket debut for Kent at the age of 18 in 1977, against Cambridge University. He failed to take a wicket, and was not selected again until the following season when was again wicketless against the touring Pakistanis. Seven wickets in his third first class match, against Middlesex, followed, although he took only one wicket in two further matches later in the season. He was, however, selected for England Young Cricketers against their West Indian counterparts. In 1979, Dilley played 31 senior games for Kent, including taking four wickets for the cost of 41 runs (4/41) in a World Cup warm up match against the New Zealanders. He finished with 49 first class wickets at an average of 23.48 runs per wicket.
Жарақат және қалпына келтіру
Жақтап-жақтап ойнағанына қарамастан, Диллидің 1983 жылға қарай халықаралық ойыншы ретіндегі болашағы үміттендіріп көрінді және ол Англияның 1983 жылғы Крикет әлем чемпионатында толыққанды қатысты. Турнирден кейін мойын жарақаты салдарынан бір жылға жарыстан шеттеді. Сондай-ақ, ол сол қыста Вест-Индияға қарсы өткен бір күндік халықаралық ойында 4/46 нәтиже көрсеткені үшін «Ойынның үздік ойыншысы» сыйлығын жеңіп алды. Келесі қыста Жаңа Зеландияға қарсы өткен тең аяқталған серияда Дилли мансабындағы ең жақсы тесттік матчтық боулинг көрсеткішін жасады – 6/38, оның ішінде Крайстчерчтегі алғашқы бес қақпаны. Ол Оклендте де тағы 5 қақпа алды және серияны 14 орташа есеппен 15 қақпамен аяқтады.
Despite being in and out of the side, Dilley's future as an international player seemed reasonably bright by 1983, and he played a full part in England's 1983 Cricket World Cup campaign. Following the tournament, a neck injury forced him out of the game for a year, He also won the man of the match award for another one day international performance against the West Indies that winter in which he took 4/46. In the drawn series against New Zealand the following winter Dilley produced his career best Test match innings bowling figures, taking 6/38 including the first five wickets to fall at Christchurch. He took a further five wicket haul at Auckland, and finished the series with 15 wickets at an average of 14.
Кейінгі мансап
1987 жылғы маусымда Дилли Ворстершир клубына қосылды. Алайда, Диллидің халықаралық карьерасы сол маусымның соңына қарай аяуға бет бұрды, ал оның соңғы сынақ матчы 1989 жылғы Эджбастон сериясындағы Ashes турнирінде өтті. Ол қыста Майк Гаттингпен бірге Оңтүстік Африкаға жасалған қарсы турнеге қатысып, енді құрамаға ілікпеуін қамтамасыз етті. Сондай-ақ, ол Ворстерширдің Бенсон және Хеджес кубогын жеңіп алуына көмектесті. Бірақ, қайталап тұратын жарақаттардың салдарынан 1992 жылғы маусымның соңында карьерасын аяқтады. Лафбороуде ол Монти Панесар, Джеймс Аньон, Руэл Братхвейт, Джеймс Адамс және Роб Тейлор сияқты ойыншыларды жаттықтырды.
For the 1987 season, Dilley moved to Worcestershire. However, Dilley's international career was beginning to wind down by the end of that season, and his final Test was at Edgbaston in the 1989 Ashes series. He made certain that he would not be picked again by accompanying Mike Gatting on the rebel tour to South Africa that winter. also helping Worcestershire to win the Benson and Hedges Cup. However recurring injury problems led to his retirement at the end of the 1992 season. At Loughborough he coached, among others, Monty Panesar, James Anyon, Ruel Brathwaite, James Adams and Rob Taylor.
Өлім
Дилли 2011 жылғы 5 қазанда Лестердегі хосписте 52 жасында қайтыс болды, осыған дейін бір апта бұрын өңеш қатерлі ісігі деген диагноз қойылған еді. 2011 жылғы 9 қарашада Вурчестер соборында естелік қызмет өтті.
Dilley died in a hospice at Leicester on 5 October 2011, aged 52, just one week after being diagnosed with oesophageal cancer. A memorial service was held in Worcester Cathedral on 9 November 2011.