Үкімет
Блумингдейл 5-ауданның оңтүстік-батыс бөлігінде орналасқан, қазіргі уақытта қалалық кеңесте кеңесші Закари Паркер өкілдік етеді. Блумингдейл 5E консультативтік аудандық комиссиясының құрамында, оны комиссарлар Роберт Винсон Браннум, Берта Холлидей, Карла Льюис және Дианн Барнс қазіргі уақытта өкілдік етеді.
Тарих
Блумингдейлдің қазіргі ауданы бірнеше ірі жеке меншіктерден пайда болған. 1792 жылы Пьер Л’Энфант жобалаған Вашингтон қаласының алғашқы шекарасының сыртында және бұрынғы Вашингтон округінде орналасқан, бүгінде Блумингдейл деп танылатын аудан 1880-ші жылдардың аясында, Вашингтон округі Вашингтон қаласына біріктірілгеннен кейін және Л’Энфанттың жоспары жасалғалы бір ғасырдан астам соң тұрғын үй ерекшеліктерін қалыптастыра бастады.
1792-1870 жылдар: шаруашылықтар мен усадьбалар
Блумингдейлді құрайтын жерлер алғашқыда ірі меншіктер мен жеміс бақтары болып қалыптасты. Қазіргі Флорида даңғылы аталған Боундери көшесі, Л'Энфанттың түпкі жоспарында белгіленген, асфальтталған жоспарланған көшелерді (оңтүстікке қарай) және ауылдық жерлерді (Боундериден солтүстікке қарай) бөліп тұрған шекара сызығы еді, онда жер иелері жеміс бақтарын, үлкен елді мекендерді және кейіннен коммерциялық мүліктердің қосындысын ұстады. 1823 жылы Джордж Бил мен оның әйелі Эмили Трукстон Бил Уильям Брэдлиден 600 долларға Капитолийдің солтүстігінде, қала шекарасы бойында жер учаскесін сатып алды. Олар оған «Блумингдейл меншігі» деп ат қойды, ол кеңейе берді. 1870 жылдарға дейін Блумингдейлдің қазіргі орнындағы жер көбінесе дамылмаған жеке меншіктер мен шаруашылық жерлердің жиынтығы болды, олардың ең танымаллары Билдер мен Мурлардың меншігінде болды.
As late as the 1870s, the land where Bloomingdale now sits was largely a collection of undeveloped private estates and farming properties, most prominently those of the Beales and of the Moores.
1880-жылдан бастап: тұрғын үй құрылысы
Эмили Тракстон Билдің 1885 жылы қайтыс болғаннан кейін, оның мұрагерлері иелігіндегі үлкен жер участақтарын құрылыс салушыларға сата бастады. Ескі Блумингдейл жылдам түрде қазіргі заманғы ауданның құрылымын алды, себебі құрылыс салушылар мен жер спекулянттары ЛеДройт Парк және Эккинтон аудандары арасындағы дамылмаған жерлерді тығыз тұрғын үйлер салу үшін өзгертті. 1887 жылы қала жоспарлаушылары қаланың тас төселген көшелер желісін Блумингдейлге дейін кеңейтуді ұсынды. 1891 жылы бұрынғы Бил иелігінің солтүстігінде және батысында орналасқан, аймақтағы соңғы дамылмаған мүліктердің бірі болып табылатын Мур фермасы жеке кәсіпкерлерге сатылды. Ол қазірдің өзінде құрылысы жүріп жатқан Блумингдейл ауданына қосылды. 1892 жылы Блумингдейлдің қайта құрылуы басталды, үлкен иеліктер біріктіріліп, қазіргі ауданның негізгі құрылымына айналды, ал 1894 жылға қарай одан дамып жетілді. Осы кезеңде Вашингтон қаласының көшелер желісіне сәйкес келетін жолдар жақсартылып, жиектелді және асфальтталды. Өзендер мен арналар көмілді немесе бағыттары өзгертілді, ең бастысы Тибер өзені, оның көп бөлігі түпнұсқа Вашингтон қаласының оңтүстігінде көмілген. Блумингдейлдегі Тибер өзенінің бір бөлігі қазіргі Флаглер Плейс орналасқан жермен өтеді. Алғашқы үйлердің құрылысы 1892-1900 жылдар аралығында аяқталды. 1900 жылдардың басында Гарри Уордман, Фрэнсис Бландон және С. Х. Мейерс сияқты құрылыс салушылармен айналасындағы участақтардың қалған бөлігі келесі он жылдықта спекуляциялық түрде салынды. Ауданның веб-сайтында Блумингдейлде Уордман салған үйлердің тізімі бар. Уордманның алғашқы үйлерінің көптегені Ричардсон романдық сәулет стилінің элементтерін қамтиды (Виктория стилінің бір тармағы). Бұл Блумингдейлдегі көптеген үйлердің есіктері мен терезелерінің айналасындағы әшекейлі гүлдер мен жүзімдер сияқты тас ою-өрнектерінен көрінеді. Оның кейінгі үйлері, Адамс және Брайант көшелеріндегідей, ол ең танымал сәулет стилімен, көшеден терең шегінген кірпіш үйлермен және үлкен жабық верандалармен ерекшеленеді. Бландон 1-ші көше бойында бірнеше үй салды, соның ішінде 100 W Street, NW, онда ол отбасымен бірге тұрды. Құрылыс жалғасты, 1904 жылы ауданның алғашқы мектебі, Натаниел Паркер Гейдж мектебі, 2-ші көшенің 2000 блогында салынды. (Мектеп жекеменшік пәтерлерге айналдырылды.) 1909 жылға қарай ескі иеліктер сатылып, бөлінді, Тибер өзені көмілді, ал ауданның көшелер желісі толыққанды қазіргі түріне келді. Блумингдейлдің солтүстік бөлігіндегі көптеген үйлерде участақтардың ішкі аулаларында шарабандар сақталған. Кейбіреулері жеке тұрғын үйлерге айналдырылды.
2000 жылдан қазіргі уақытқа дейін
2000-жылдардың басынан бері көптеген округтер сияқты, Блумингдейл де айтарлықтай өзгеріске ұшырады, бұл өзгеріс көршіліктің бұрынғыдағы бос тұрған көптеген мүліктерінің жаңадан пайдалануға берілуімен, жылжымайтын мүліктің құнының күрт өсуімен және демографиялық құрамының тез өзгеруімен сипатталады. Халықтың құрамы шамамен тең бөлінген: көптеген тұрғындар 2000-жылдардан бері көшіп келген ақ нәсілді адамдар және тарихи тұрғыдан қауымдастықтың көпшілігін құраған афроамерикандық тұрғындар. Осы қарқынды өзгеріс кезеңінде, негізінен мейрамханалар, барлар мен азық-түлік нарықтары ашылды. Әр жазда Блумингдейл фермерлер нарығы Флорида авенюі мен 1-ші көше арасындағы R көшесінде сенбі күндері жұмыс істейді. 2010 жылдың 22 мамырында қала ресми түрде жаңа көшені ашты – Блумингдейл аллеясын, N. W., бұл атты жергілікті тұрғын және жазушы Фредерик Луис Ричардсон U және V көшелерінің 100-ші блогы, N. W., және 1-ші көше мен Флаглер алаңы, N. W. арасындағы аллеялар жүйесіне берген. Сол жылдың 26 қарашасында ол Тарихи орындардың ұлттық тізіліміне енгізілді. Көршілікте бірнеше белсенді тұрғындар тобы мен қауымдастығы бар, оның ішінде Блумингдейл азаматтық қауымдастығы.
On May 22, 2010, the city officially dedicated a new street, Bloomingdale Court, N. W., the name given by local resident and novelist Frederick Louis Richardson for the alley system between the 100 block of U and V Streets, N. W., and the 2000 block of 1st Street and Flagler Place, N. W.
On July 27, 2018, the D. C. Historic Preservation Review Board voted to designate Bloomingdale a historic district. It was listed on the National Register of Historic Places on November 26 of the same year. The neighborhood has several active neighborhood groups and associations, including the Bloomingdale Civic Association.
Демография
Халық санағы бюросының 2020 жылғы Америкалық қоғамдық сараптамасына сәйкес, Блумингдейлдің екі санақ учаскесіндегі халық саны 6258 адамды құрады, оның шамамен 31,5% қара немесе африкалық-американдықтар, шамамен 51,5% ақ тұлғалар, шамамен 7,6% испано-американдықтар немесе латиноамерикандықтар және шамамен 4,4% азиялықтарды құрады.
Криспус Аттакс паркі
Блумингдейлдің өзінің қоғамдық басқарудағы және қоғамдық меншіктегі жасыл алаңы – Криспус Аттакс паркі. Бірінші, U, V және Солтүстік Капитолий көшелерімен шектелген аумақта орналасқан, бір шаршы ақрынан астам ауданы бар бұл парк бұрын 1910 жылы салынған, Чесапик және Потомак телефон компаниясының телефондық коммутациялық станциясы және кабельдік қоймасы ретінде пайдаланылған ғимараттың орнында салынған. Чесапик және Потомак телефон компаниясы 1974 жылы мүлікті пайдалануды тоқтатты және оны сатуға тырысты, бірақ ешкім сатып алуға ниет білдірмеді. Аудандық қоғамдық ұйым Чесапик және Потомак телефон компаниясынан балаларға музыка ойнатуды үйрету үшін ғимаратты пайдалануға рұқсат беруді сұрады, бірақ бірнеше ай бойы ешқандай шара қабылданбады. 1987 жылы аудандық әкімдік демалыс және ойын-сауық департаменті арқылы қаржыландыруды қысқартты, нәтижесінде орталықтың сегіз қызметкерінің алтауы жұмыстан босатылды, бұл орталықтағы іс-шараларды күрт азайтты. Парк Бостон қаласындағы қақтығыста қаза тапқан африкалық америкалық Криспус Аттакс есімімен аталады және ол Америка революциясында қаза тапқан алғашқы адам ретінде танылады. Криспус Аттакс паркі жеке меншікте, бірақ жұртшылыққа ашық. Оның күтілуі қайырымдылық көмектері мен Crispus Attucks Development Corporation ұйымы үйлестіретін еріктілер еңбегі арқасында жүзеге асырылады.
Белгілі тұрғындар мен тарихи ескерткіштер
2018 жылдан бері Блумингдейл ауданының барлығы 1891 жылдан 1948 жылға дейінгі маңызды кезеңді қамтитын тарихи аудан болып белгіленген. 1943 жылы ашылғанда ол АҚШ-тағы алғашқы жекеменшік қара галереясы және Вашингтон қаласының маңызды галереяларының бірі болды. Джеймс В. Херринг пен Алонзо Дж. Аден құрған бұл галерея Аденнің анасының туыстарының құрметіне «Барнетт Аден» деп аталды. Галереяның иелері афроамерикандықтар болғанымен, «Барнетт Аден» галереясы «қара галереясы» ретінде құрылмаған. Бұл қаладағы әртүрлі ұлттарға, нәсілдерге және этникалық топтарға жататын суретшілердің бірге көрмеге қойылатын сирек көркем орындардың бірі болды. Галереяның жинағы кейін сатылып, басқа жерге көшірілді. 116 Брайант көшесі, Солтүстік-Батыс, Жоғарғы Соттың «Хард Ходжға қарсы» ісіне қатысты. Бұл үйді Джеймс М. Ходж және оның әйелі, афроамерикандық жұбайлар, нәсілдік шектеулерге қарсы келісімді бұзып сатып алды, және Ходжтер бұл мәселені сотқа жүгінді. Бұл іс «Шелли Ходжға қарсы» ісімен бірге қарастырылды, онда белгілі бір үйлерді нәсілдік және діни азшылықтарға сатуды шектеуші нәсілдік және діни келісімдерді күшіне енгізу конституцияға қайшы деп танылды. «Хард Ходжға қарсы» ісі бұл шешімнің Колумбия округіне де қатысты екенін нақтылады. Екінші көшедегі Натаниел Паркер Гейдж мектебі 1904 жылы мектеп ретінде салынған. Бұл тарихи құрылыс, 2008 жылы Тарихи орындардың ұлттық тізіліміне енгізілген. Қазіргі таңда ғимаратта пәтерлер орналасқан.
Танымал мәдениетте
«Карточкалар үйі» сериалы Балтиморда түсірілгенімен, оның титрлерінің басында Солтүстік Капитолий көшесінде, R және T көшелері арасында орналасқан Блумингдейл ауданының бірнеше маңызды кадрлары көрсетіледі.