Вустерширдегі Хьюэлл Грейндж сарайының тарихы

Кіріспе

I дәрежелі тізімдегі Ворстерширдегі үй, Ұлыбритания.
Hewell Grange – Англияның Ворстерширдегі Тардебиджде орналасқан бұрынғы шаруашылық үйі және меншігі. "Англиядағы ең маңызды 19 ғасырдың соңғы шаруашылық үйлерінің бірі" саналатын осы сарай 1884 және 1891 жылдар аралығында Джордж Фредерик Бодли мен Томас Гарнердің қатысуымен Роберт Виндзор Клив үшін, кейіннен Плимуттың бірінші графы үшін салынған. Жакобетан стилінде салынған бұл үй "мүмкін, Виктория дәуіріндегі соңғы керемет үй болған шығар". Екінші дүниежүзілік соғыстан кейін үшінші граф Хьюэлл меншігін Корольдікке сатты, ол түрмеге айналдырылды. Жас қылмыскерлер, содан кейін тәуекелі аз тұтқындар осы жерде орналастырылды, ал ересектерге арналған түрмелер аумақта салынды. Кейіннен бұл орын HM Хьюэлл түрмесі болып біріктірілді. 2019 жылы Әділет министрлігі Хьюэлл Грандждағы D санатындағы ашық түрмені жабу туралы шешім қабылдады, бұл шешім Түрмелерді тексеру басқармасының өткір сынға толы есебінен кейін қабылданды. Виндзор Кливтер отбасы Вильгельм Жеңімпаздың тұсында Виндзор қамалының констеблі болған Уолтер ФицОтерден тараған. Олар 16 ғасырда Тардебиджге келді және келесі екі ғасырда Ворстершир, Шропшир және Оңтүстік Уэльстегі жерлерін кеңейтті. 18 және 19 ғасырларда Оңтүстік Уэльс көмір кенішінің дамуы олардың байлығын ұлғайтты, өйткені көмір олардың Барри және Пенарт порты арқылы бүкіл әлемге тасымалданды. 1878 жылы Роберт Виндзор Клив толыққан соң, оған 30 500 акр жер және жер жалға алу ақысынан түскен кіріс мұра болды, бұл оған көптеген жер иелері аристократтары ауыл шаруашылығы дағдарысына байланысты қаржылық қиындықтарға тап болған кезде Хьюэлл Грандж құрылысын бастауға мүмкіндік берді. Виндзор Кливтер жаңа үйінде 50 жылдан аз уақыт тұрды, содан кейін 20 ғасырдың ортасында Шропширдегі меншіктерін біріктірді. Hewell Grange – I дәрежелі тізімдегі ғимарат, оның құрылымы, интерьері және орналасуы 70 жылдан астам уақыт бойы институционалдық қолданысқа қарамастан, керемет жағдайда сақталған. Үйді қоршаған саябақты Капабиллити Браун мен Хамфри Рептон жоспарлаған, ол Тарихи саябақтар мен бақтардың ұлттық тізілімінде II* дәрежеде саналады. Көл – ғылыми маңызы бар арнайы қорғалатын табиғи аумақ. Көлдің жанында бұрынғы үйдің қираған қалдықтары тұр.

Grade I listed house in Worcestershire, United Kingdom
the country house and estate

Hewell Grange is a former country house in Tardebigge, Worcestershire, England. "One of the most important late 19th century country houses in England", the mansion was built between 1884 and 1891 by George Frederick Bodley and Thomas Garner for Robert Windsor Clive, later first Earl of Plymouth. Constructed in the Jacobethan style, it was "perhaps the last Victorian prodigy house". After the Second World War, the third earl sold the Hewell estate to the Crown and it was redeveloped as a prison. The mansion was used to house young offenders, and later low risk prisoners, while adult prisons were built in the grounds. The site was subsequently consolidated as HM Prison Hewell. In 2019, the Ministry of Justice announced the closure of the Category D open prison housed in Hewell Grange, after a highly critical report by Her Majesty's Inspectorate of Prisons. The Windsor Clive family descended from Walter FitzOther, Constable of Windsor Castle during the reign of William the Conqueror. They came to Tardebigge in the 16th century and over the next two centuries expanded their land holdings in Worcestershire, Shropshire and South Wales. The development of the South Wales Coalfield in the 18th and 19th centuries saw their wealth greatly increase, as the coal was transported worldwide from their ports at Barry and Penarth. At his coming of age in 1878 Robert Windsor Clive inherited some 30,500 acres and an income from ground rents and port royalties which allowed him to undertake the building of Hewell Grange at a time when many landed aristocrats were facing retrenchment due to the Agricultural Depression. The Windsor Clives lived in their new home for less than 50 years before consolidating their estates in Shropshire in the mid 20th century. Hewell Grange is a Grade I listed building, its structure, interiors and setting having survived remarkably well despite over 70 years of institutional use. The park surrounding the house was landscaped by both Capability Brown and Humphry Repton and is graded II* on the National Register of Historic Parks and Gardens. The lake is a Site of Special Scientific Interest (SSSI). The ruins of an earlier hall stand near to the lake.

Тарих

Tardebigge иелігі бастапқыда Bordesley Abbey үшін шаруашылық болды және 1542 жылы монастырлардың таратылуы кезінде Виндзор отбасына өтті. Виндзорлар оңтүстіктен келген, және Виндзор барониясын ежелден иеленген. Олар Уилльям Жеңімпаздың тұсында Виндзор қамалының алғашқы констеблі Уолтер ФицОтерден тараған деп санайды. 17 ғасырда Томас Хикман Виндзор Плимут графы атағын алды. Оның немересі, Плимуттың 2-ші графы Отер Виндзор, 1711–1712 жылдары Тардебиджде сарай салуды тапсырды. Ол Уорвик қаласының Франсис Смитіне немесе оның інісі Уильямға жатқызылады, ал 1815–1816 жылдары Томас Канди оны қайта жобалады. Айналасындағы иелік алдымен Уильям Шенстонның кеңесімен, содан кейін Капабиллити Браунның және соңында Хамфри Рептонның ұсыныстары бойынша көркейтілді. 19 ғасырда Виндзорлар неке арқылы және өнеркәсіптік даму арқылы өркендеді. Роберт Виндзор Клив 1878 жылы толыққан соң Вурчестершир, Шропшир және Оңтүстік Уэльсте 30 500 акр жерді мұраға алды, оның ішінде үш ірі үй: ескі Хьюэлл Грандж, Гламорганның Сент-Фаганс қамалы және Шропширдегі Оукли Паркі. Уэльстегі меншік ең құндысы болды, көмір тасымалы үшін Пэнарт және Барри доктерінің ашылуы отбасына үлкен роялти әкелді. Үйленгеннен кейін көп ұзамай Виндзор Клив ескі шаруашылықты қайта құруға бел буды және бағалауды дайындау үшін Bodley & Garner шіркеу фирмасынан Джордж Фредерик Бодли мен Томас Гарнерді шақырды. Бұл тым қымбатқа түсті, сондықтан ол ландшафт сәулетшісі Эдвард Милнер таңдаған жерде жаңа сарай салуды шешті. Ескі үйдің бір бөлігі бұзылды, бірақ оның қираған қалдықтары көлдің жанындағы назар аударарлық орын ретінде сақталды. Виндзор Клив бірқатар, салыстырмалы түрде маңызды емес саяси лауазымдарды атқарды, 1890 жылдан 1892 жылға дейін Лорд Солсбери басшылығымен Бас төлемші, ал 1902 жылдан 1905 жылға дейін Артур Балфур басшылығымен Бірінші жұмыс комиссары болды. Ол сондай-ақ өзінің иеліктерімен байланысты жергілікті лауазымдарды иеленді, оның ішінде Кардифф қаласының мэрі, Гламорганширдің лорд-лейтенанты және 2-ші Гламорган артиллерия еріктілерінің құрметті полковнигі. Виндзор Клив пен оның әйелі көптеген көркемдік қызығушылықтарға ие болды. Ол Ұлттық галереяның мүшесі, Ұлттық қордың ұзақ жылдар бойы төрағасы және Джон Констебл туралы стандартты еңбек авторы болды. Леди Виндзор Хьюэллде Өнер және қолөнер шеберханасын құрды, анасымен бірлесіп кейбір бөлмелерді безендірді және оның портретін салған Эдвард Берн-Джонспен ұзақ достық қарым-қатынаста болды, ол "символистік өнердің шедеврі" болды және Хьюэллдегі баспалдаққа ілінген. Музейде Уэльс тарихының әртүрлі аспектілерін көрсететін Уэльстің барлық жерінен көшірілген 40-тан астам ғимарат бар. Хьюэлл Грандж иелігі мемлекетке сатылды, ол үйде бордальдық мекеме құрды. Бұл 1946 жылдан 1982 жылға дейін, содан кейін 1991 жылға дейін жас қылмыскерлер мекемесі ретінде жұмыс істеді, содан кейін ол HM Prison Hewell Grange, ересектерге арналған D санатындағы ашық түрме болды. Түрме 2020 жылы бірнеше зорлық-зомбылық оқиғасынан кейін жабылды және Елорданың түрме инспекторының "жаман, қорлаушы және күйзеліске ұшыратушы" деп айыптаған есебінен кейін. Жабылудан кейін 2023 жылдың наурыз айында шаруашылық Мидлендс аймағындағы қонақ үй иелеріне сатылды. Хьюэлл Грандж және оның бақтары бұрын, бірақ сирек, Мұражай ашық күндері мен Ұлттық бақтар арқылы көпшілікке ашық болған. 2020 жылдың қазіргі күніне дейін көлге кіруге рұқсат жоқ, бірақ көлге кіруге болады.

The Tardebigge estate was originally a grange for Bordesley Abbey and came to the Windsor family in 1542 at the Dissolution of the Monasteries. The Windsors came originally from the south, holding the ancient barony of Windsor. They claimed descent from Walter FitzOther, first Constable of Windsor Castle during the reign of William the Conqueror. By the 17th century, Thomas Hickman Windsor had been elevated to the Earldom of Plymouth. His grandson, Other Windsor, 2nd Earl of Plymouth, commissioned a country house at Tardebigge which was built around 1711–1712. It has been attributed to Francis Smith of Warwick or his brother William and was redesigned by Thomas Cundy in 1815–1816. The surrounding estate was landscaped, firstly on the advice of William Shenstone, then by Capability Brown and lastly by Humphry Repton. The 19th century saw the Windsors prosper, partly through marriage, and partly through industrial development. Robert Windsor Clive, on his coming of age in 1878, inherited 30,500 acres in Worcestershire, Shropshire and South Wales, including three major houses, the old Hewel Grange, St Fagans Castle on his Glamorgan estates, and Oakly Park on his Shropshire lands. The Welsh property was much the most valuable, the opening of the Penarth and Barry Docks for the transportation of coal brought the family immense royalties. Shortly after his marriage Windsor Clive determined on reconstructing the old grange and engaged George Frederick Bodley and Thomas Garner, of the ecclesiastical firm Bodley & Garner to prepare estimates. These proved to be so high that he instead resolved on building a new house, on a site selected by the landscape architect Edward Milner. The old house was partially demolished, but its ruins remain as an eyecatcher by the lake. Windsor Clive held a number of, relatively minor, political offices, serving as Paymaster General under Lord Salisbury from 1890 to 1892, and First Commissioner of Works under Arthur Balfour from 1902 to 1905. He also had an array of local positions, related to his estates, including Mayor of Cardiff, Lord Lieutenant of Glamorganshire and Honorary Colonel of the 2nd Glamorganshire Artillery Volunteers. Windsor Clive and his wife pursued a wide range of artistic interests. He was a Trustee of the National Gallery, a long serving chairman of the National Trust and author of what was the standard work on John Constable. Lady Windsor established an Arts and Crafts workshop at Hewell, decorated some of the rooms in partnership with her mother, and enjoyed a long friendship with Edward Burne Jones, who painted her portrait, a "masterpiece of symbolist art" which hung on the stairway at Hewell. The museum comprises over 40 buildings, relocated from all over Wales, which represent different aspects of Welsh history. The Hewell Grange estate was sold to the state which established a borstal at the house. This operated from 1946 to 1982 and then as a Young Offender Institution until 1991, when it became HM Prison Hewell Grange, a Category D open prison for adults. The prison was closed in 2020, after a number of incidents of violence, and a report by Her Majesty's Inspector of Prisons which condemned the facility as "squalid, demeaning and depressing". Following closure, the grange was sold to Midlands based hoteliers in March 2023. Hewell Grange and its gardens have previously, although rarely, been open to the public through the Heritage Open Days and the National Gardens schemes. As at 2020 no public access is permitted, although access to the lake is possible.

Сәулет және сипаттама

Хевелл Грандж Елизавета заманының H үлгісімен салынған және Якобеттік стильде жасалған. Монтакут Хаус (Сомерсет) – басты үлгі, сонымен қатар Уилтширдегі Чарлтон Парк пен Хэмпширдегі Брамшилл элементтері де қолданылған. Алан Брукс пен Николас Певснер «Англия ғимараттары» сериясының Ворчестершир томында оны «мүмкін, Виктория дәуірінің соңғы керемет үйі» деп сипаттаған. Үй Ранкорн қызыл құмтасынан үш қабатты етіп салынған, ортасында шамшырақ және пирамида тәрізді шатырлары бар мұнаралар бар. Кіреберіс жағында екі қабатты галерея және порт-кочер бар. Галереяда Детмар Блоу жасаған ою-өрнектер сақталған. Ішкі кеңістік итальяндық Кватроченто стилінде безендірілген. Бодли бастапқыда Якоб стилінде безендіруді жоспарлаған, бірақ Виндзор Клив Елизавета және Ренессанс үлгілерін таңдап, оған өз пікірін таңды. Үйдің кеңістігінің жартысын алып жатқан үлкен зал үйдің басты бөлігі болып табылады. Оның әшекейлері «жақсы сақталған». Үйге кіру вестибюль арқылы үлкен залға жасалады. Бұл кең бөлме кіреберіс жағында орналасқан және екі қабат биіктігінде. Брукс пен Певснер «залдағы әсерлі көрініспен салыстырғанда, басқа бөлмелер маңызсыз» деген қорытындыға келді. Бильярд бөлмесі, асхана және лорд Виндзордың кабинеті залдан бөлек орналасқан. Көл – ерекше ғылыми маңызы бар нысан (SSSI). Паркте көптеген тізімделген ғимараттар бар: үш қақпа, солтүстік және оңтүстік қақпалары солтүстік-батыс жақта, ал оңтүстік жақта – қағаз фабрикасының қақпасы; су мұнарасы, шаруашылық фермасы, аң қоймасы, мұз үйі және қоршалған бақ кіретін бірнеше шаруашылық ғимараттар; көлдегі үш көпір – солтүстікке біреу, оңтүстікке біреу және аралға өтуге арналған жаяу көпір; екі іргелес көпірі бар шынайы теннис корты; және храм, француз бағына қақпалар және бес мүсін сияқты әртүрлі сәндік элементтер. Николас Певснердің 1968 жылғы Ворчестершир туралы бастапқы нұсқауында бақта Виндзорлар Венециядағы Палаццо Марчеллодан әкелген итальяндық құдық болғаны жазылған, бірақ қазір ол сол жерде жоқ.

Hewell Grange is constructed to an Elizabethan H plan and built in the Jacobethan style. Montacute House, Somerset is the main influence, with elements of Charlton Park, Wiltshire and Bramshill in Hampshire. Alan Brooks and Nikolaus Pevsner, in their Worcestershire volume of the Buildings of England series, describe it as "perhaps the last Victorian prodigy house". The house is of Runcorn Red Sandstone, of three storeys, with a central lantern and towers with pyramidal roofs. The entrance front is recessed, with a two storey porch and a porte cochère. The chapel in the porch contains carving by Detmar Blow. The interior is Italianate Quattrocento in style. Bodley had originally planned Jacobean style decoration, but was over ruled by Windsor Clive who insisted on Elizabethan and Renaissance designs. The house is dominated by the massive Great Hall, comprising half the total space of the house. The elaborate decoration is largely "well preserved". Entrance to the house is through a vestibule into the Great Hall. This enormous room runs along the whole of the entrance front and is two storeys high. Brooks and Pevsner conclude that "other rooms are insignificant compared to the overwhelming display of the hall". The billiard room, dining room and Lord Windsor's study all lie off the hall. The lake is a Site of Special Scientific Interest (SSSI). The park contains a large number of listed buildings: three lodges, the North and South at the north west gate, and the Paper Mill Lodge to the south; a range of estate buildings including the water tower, home farm, game larder, ice house and walled garden; three bridges on the lake, one to the north, one to the south and a footbridge giving access to an island; a real tennis court, with two adjacent bridges; and various ornamental features, including a temple, gates to the French Garden and five statues. Nikolaus Pevsner's original Worcestershire guide from 1968 records the presence in the garden of an Italian wellhead brought back by the Windsors from the Palazzo Marcello in Venice but it is no longer in situ.