Эудженио Барсанти: Алғашқы ішкі жану қозғалтқышының авторы
Eugenio Barsanti
Эудженио Барсанти (1821-1864) – италияндық инженер, Феличе Маттеуччимен бірге алғашқы ішкі жану қозғалтқышын 1853 ж. ойлап тапты. Патент 1854 ж. тіркелді.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Итальяндық инженер (1821–1864)
Italian engineer (1821–1864)
Эвгений Барсанти (12 қазан 1821 – 19 сәуір 1864), сондай-ақ Николо деп те аталатын, итальяндық инженер. Ол Луккалық Феличе Маттеуччимен бірге 1853 жылы Флоренцияда алғашқы ішкі жану қозғалтқышын ойлап тапты. Олардың патенттік өтініші 1854 жылдың 12 маусымында Лондонда мақұлданды және «Евгений Барсанти мен Феликс Маттеуччидің газдардың жарылысы арқылы қозғаушы күш алу спецификациясы» деген тақырыппен Лондонның Morning Journal газетінде жарияланды, деп Fondazione Barsanti e Matteucci құжаттаған.
Father Eugenio Barsanti (12 October 1821 – 19 April 1864), also named Nicolò, was an Italian engineer, who together with Felice Matteucci of Lucca invented the first version of the internal combustion engine in 1853, Florence. Their patent request was granted in London on June 12, 1854, and published in London's Morning Journal under the title "Specification of Eugene Barsanti and Felix Matteucci, Obtaining Motive Power by the Explosion of Gasses", as documented by the Fondazione Barsanti e Matteucci.
Өмірбаян
Барсанти Тоскананың Пиетрасанта қаласында дүниеге келген. Ол Лукканың жанында, Тосканадағы католиктік ғылыми бағытталған институтта оқыды және 1838 жылы Флоренцияда ғылыми зерттеулерге ашық екендігімен танылған Пиар әкелері немесе Сколопилердің жаңадан кірушілер тобына қабылданды. 1841 жылы Барсанти Волтеррадағы Сан-Микеле колледжінде сабақ беруді бастады. Дәл сол жерде, сутегі мен ауаның қоспасының жарылысын сипаттаған лекциясы кезінде, ол жану газдарының кеңеюінен туындайтын энергияны қозғалтқышта пайдалану мүмкіндігін түсінді. Кейін Флоренциядағы жоғары білім беретін оқу орнында сабақ бергенде ол Маттеуччимен танысты. Маттеуччи қозғалтқыш идеясын жоғары бағалады, және екеуі өмірінің соңына дейін бірлесіп жұмыс істеді. 1854 жылдың 12 маусымында олар өз өнертабысына Лондонда патент алды, себебі сол кездегі Италия заңдары патентке тиісті халықаралық қорғауды қамтамасыз ете алмады. Алғашқы прототип 1860 жылдары аяқталды. Барсанти-Маттеуччи қозғалтқышының басты артықшылығы – газдың салқындалуынан туындаған поршеньнің кері күшін пайдалану болды. Жарылыс күшіне негізделген басқа тәсілдер, мысалы, француз Этьен Ленуар жасаған қозғалтқыш, бәсекелестікке төтеп бере алмады. Барсанти-Маттеуччи қозғалтқышының тиімділігі жоғары екені дәлелденді және Ломбардия ғылым институтының күміс медалін жеңіп алды. 1856 жылы Барсанти мен Маттеуччи 5 атты күшті екі цилиндрлі қозғалтқыш жасады, ал екі жылдан кейін екі поршеньді қарсы жұмыс істейтін қозғалтқышты құрастырды. Барсанти жаңа қозғалтқышты бу машинасынан үлкен жетістік деп санады, ол әлдеқайда қауіпсіз, пайдалануға ыңғайлы және жылдам болды. Басты мақсат – зауыттар мен кемелерге механикалық энергия беру еді. Ол автомобиль қозғалтқышы ретінде пайдалануға жеңіл болған жоқ. Біраз ізденістен кейін Барсанти мен Маттеуччи Белгияның Серайнг қаласындағы Джон Коккерілдің қорыту зауытын таңдап, қозғалтқышты жаппай өндіруге кірісті. Көп ұзамай Еуропаның көптеген елдерінен тапсырыстар келе бастады. Барсанти 1864 жылдың 30 наурызында Серайнгте тифтен қайтыс болды, ал Маттеуччи бизнес басқаруға жалғыз қалды. Қозғалтқыштың дамуы сәтсіз аяқталып, Маттеуччи өзінің бастапқы мамандығына – гидравликаға қайта оралды. Николаус Отто өзінің қозғалтқышына патент алғанда, Маттеуччи өзінің серіктесі Барсантимен бірге осы ойды тапқандарын дәлелдеуге тырысты. Барсанти мен Маттеуччидің қозғалтқыштарына қатысты көптеген құжаттар Флоренциядағы Музео Галилео кітапханасының мұрағатында сақтаулы.
Barsanti was born in Pietrasanta, Tuscany. Lean and short of stature, he studied in a Catholic scientific oriented institute near Lucca, in Tuscany, and became entered the novitiate of the Piarist Fathers or Scolopi, who were known for being open to scientific study, in Florence in 1838. In 1841 Barsanti began teaching in the Collegio San Michele, situated in Volterra. Here, during a lecture describing the explosion of mixed hydrogen and air, he realised the potential for using the energy of the expansion of combusting gases within a motor. Subsequently, when teaching in a college level institute in Florence he met Matteucci. Matteucci appreciated the idea for the engine, and the two men worked together on it for the rest of their lives. On 12 June 1854, they patented their invention in London, as Italian law at that time could not guarantee sufficient international protection on the patent. The construction of the prototype was later completed in the 1860s. The main advantage of the Barsanti Matteucci engine was the use of the return force of the piston due to the cooling of the gas. Other approaches based on the pushing force of the explosion, like the one developed by France's Etienne Lenoir, were slower. The Barsanti Matteucci engine was proven to be much more efficient, and won a silver medal from the institute of science of Lombardy. In 1856, Barsanti and Matteucci developed a two cylinder 5 HP motor and two years later they built a counter working two piston engine. Barsanti thought the new engine was a great improvement over the steam engine; it was much safer and less cumbersome and quick to operate. The main target was to provide mechanical energy in factories and for naval propulsion. It was not light enough for use as automotive engine. After some searching, Barsanti and Matteucci selected the John Cockerill foundry in Seraing, Belgium to mass produce a engine. Orders for soon followed from many countries within Europe. Barsanti died suddenly at Seraing of typhoid fever, on 30 March 1864, and Matteucci was left alone to lead the business. The development of the engine failed and Matteucci returned to his first occupation, hydraulics. When Nicolaus Otto patented his engine, Matteucci unsuccessfully argued he and his partner Barsanti were the originators. Many documents concerning the patents of Barsanti and Matteucci’s motor are preserved in the archive of the Museo Galileo library in Florence.