Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Сидни Рут (11 наурыз 1824 – 13 ақпан 1897) – американдық кәсіпкер. Рут Массачусетс штатының батысындағы Монтегью қаласында дүниеге келді, бірақ өмірінің басында отбасысы Вермонтқа көшіп, балалық шағын Жасыл таулардың көлеңкесінде өткізді. Әкесінің плантациясында ол өмір бойына тән еңбекқорлық қасиеттерін дамытты. Әкесінің қаражаты шектеулі болғандықтан, жылына үш айдан артық мектепке бара алмаса да, мүмкіндіктерін барынша пайдаланып, сәулет өнеріне құштар екенін ерте білді. Ол шеберлікпен және дәлдікпен жобалауға ерекше қабілетіне ие болды, бірақ практикалық әкесі мұндай жетістіктің аса құнды емес екенін ескеріп, оны қолдаудан бас тартып, он төрт жасар ұлын сағат жасаумен айналысатын тәжірибесіз зергерге шәкірттікке берді. 1840-шы жылдардың басында ол Грузияның Лампкин қаласына, 1843 жылы Руттың әпкесіне үйленген Вермонттық Уильям А. Роусонның кеңсесіне жұмыс істеуге келді. Ол жақсы жұмыс істеді, бірақ одан да үлкен мүмкіндіктерді іздеді. 1857 жылдың жазында ол Атлантаға келіп, құрғақ тауарлар бизнесін жүргізу үшін Дж.Н. Бичпен серіктес болды. Сол жылдың күзінде Сент-Луис-Чикаго темір жолында апатқа ұшырап, қолы мен қолын бес жерден сындырды. 1861 жылдың көктемінде ол одақ емес, бөлінуді қолдауға шешім қабылдады. Америка Азамат соғысының басында ол Конфедерацияның Еуропамен саудасын қамтамасыз ету үшін Тікелей сауда кеңесін ұйымдастыруға көмектесті. Осы қызметте ол Еуропаға жіберілді, бірақ үйіне оралғанда, Одақ оның барлық мүлкін жойғанын және өзі тұтқындалғанын көрді. Бостандыққа шыққан соң, ол қалған мүлігін облыс әкімі Джозеф Э. Браунға сатып, Нью-Йоркке барып, Ливерпуль және Чарльстонмен байланысын сақтап, қайтадан бизнеске кірісті. Ол сондай-ақ босатылған афроамерикандықтардың өтініші бойынша Маунт-Оливет шіркеуін құруға көмектесті. 1878 жылға дейін Нью-Йоркте тұрып, қаладағы бизнесін жабып, Атлантаға келді. Атлантаға оралғаннан кейін ол қайырымдылық жұмысын жалғастырды. Спелман семинариясының қамқорлар кеңесіне мүше болды және полковник Лемуэль П. Грантпен байланысы арқылы Л.П. Грант паркін салуға және оның парктік басқарушысы болуға тағайындалды. Отанына оралғаннан бастап қайтыс болғанға дейін ол қаланың ең белгілі азаматтарының бірі болды. 1881 жылы Халықаралық мақта көрмесін өткізу туралы шешім қабылданғанда, Рутқа кәсіпорын атынан Еуропаға бару тапсырылды, онда ол корпорация акцияларын сәтті сатты. Рут табиғатты өте жақсы көрді және бұрынғы әріптесі Лемуэль Грантқа парктің құрылысы үшін жер сыйлауды ұсынды. Одан кейін, 1883 жылы, мэр Джон Б. Гудвин Рутты парктік комиссар етіп тағайындады, ол Грант паркін салуға жауапты болды. Ол жылдар бойы қалалық парктік комиссарлар кеңесінің төрағасы болып қызмет етті, Грант паркіндегі сол кездегі демалыс орнын көркейтудегі көркемдік талғамын және тәжірибесін пайдаланды. Оның екі ұлы сәулетшілер болды: Дүниежүзілік Колумбия көрмесінің бас сәулетшісі Джон Велборн Рут және Канзас-Ситидегі Уолтер Рут. 1897 жылдың 13 ақпанында Атлантадағы қызының үйінде қайтыс болды. «Нью-Йорк Таймс» газетінде жарияланған некрологында ол Азамат соғысынан кейін Джефферсон Дэвистің ең жақын досы екені айтылды.
Sidney Root (March 11, 1824 – February 13, 1897) an American businessman. Root was born in Montague in western Massachusetts, but early in his life his family moved to Vermont, where his boyhood days were spent in the shadow of the Green Mountains. On his father's plantation he acquired the industrious habits which characterized him through life. Though prevented by reason of his father's limited resources from attending school more than three months in the year, he made the most of his meager opportunities and soon found architecture was the passion of his youthful mind. He possessed exceptional talents for skillful and accurate designing, but his practical father considering that such an accomplishment was comparatively worthless, refused to encourage it, and so apprenticed his fourteen year old son to an indifferent sort of a jeweler who taught him the business of watch making. In the early 1840s, he came to Lumpkin, Georgia, to clerk for Vermont native William A. Rawson who married Root's sister in 1843. He did well but wanted larger opportunities. In the early summer of 1857 he came to Atlanta to co partner a dry goods business with Mr. J. N. Beach. In the autumn of that year, on the railroad from St. Louis to Chicago, he met with accident which broke his hand and arm in five places. In the Spring of 1861, he decided to support secession over union. At the beginning of the American Civil War he helped organize the Board of Direct Trade to ensure Confederate trade to Europe was not disrupted. In this capacity he was sent to Europe but he returned home only to find his immense property interests destroyed by the Union and himself under arrest. As soon as he obtained his release he sold out his remaining fragments of real estate to Gov. Joseph E. Brown and went to New York, where he again established himself in business, maintaining connection with Liverpool and Charleston. He also helped establish the Mount Olivet Church at the request of freed African Americans. He remained in New York until 1878 when he closed out his business in the metropolis and came to Atlanta. Back in Atlanta he continued his philanthropy work. He served as a trustee for Spellman Seminary, and through his association with Colonel Lemuel P. Grant, was given charge of constructing the L. P. Grant Park and being its Park Superintendent. From the date of his return until the time of his death he was one of its foremost citizens and when it was decided to hold the International Cotton Exposition in 1881, Mr. Root was commissioned to visit Europe in behalf of the enterprise where he successfully sold shares in the corporation. Root was a great lover of nature and he suggested old colleague Lemuel Grant donate land to create a park. Soon after, in 1883, Root was named park commissioner by mayor John B. Goodwin in which office he was largely responsible for the construction of Grant Park. He served as chairman of the city's board of park commissioners for years, bringing to bear his artistic tastes as well as his ripe experience in beautifying what was then a resort at Grant Park. His two sons were architects: John Wellborn Root, chief architect of the World Columbian Exposition and Walter Root in Kansas City. He died on February 13, 1897, at his daughter's house in Atlanta. His obituary in the New York Times proclaimed that he was Jefferson Davis's closest friend after the Civil War.