Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Канадалық мұзды хоккей ойыншысы
Canadian ice hockey player
Генри Джуда "Флип" Трихи (1877 жылғы 25 желтоқсан – 1942 жылғы 9 желтоқсан) – кәсіпқой мұзды хоккейдің пайда болу кезеңінен бұрынғы канадалық әуесқой мұзды хоккейші және басшы. Трихи 1897 жылдан 1901 жылға дейін Монреаль Шэмрокс клубында орталық шабуылшы ретінде ойнады және ойыншылық жылдары заманының ең үздік шабуылшысы деп есептелді. Хоккейден зейнетке шыққаннан кейін Трихи Монреалда танымал заңгер болды, жеке заң фирмасын басқарды және басқа фирмалармен серіктестік құрды, сонымен қатар Канадалық әуесқой хоккей лигасының басшысы қызметін атқарды. Бірінші дүниежүзілік соғыста ол жаңадан құрылған милиция бөлімінің, 55-ші полк, Ирландиялық канадалық рейнджерлердің командирі болып қызмет етті, содан кейін жаңадан құрылған CEF батальоны, Коннахт герцогинясының 199-шы батальоны, Коннахттың өз ирландтық рейнджерлері, CEF қатарында борышын өтеді, ал кейінгі жылдары Монреаль порты комиссиясының порт комиссары лауазымын иеленді. Ол Хоккей даңқы залының құрметті мүшесі.
Henry Judah "Flip" Trihey (December 25, 1877 – December 9, 1942) was a Canadian amateur ice hockey player and executive in the era before professional ice hockey. Trihey played the centre forward position for the Montreal Shamrocks from 1897 to 1901, and was regarded as the best forward of his day during his playing years. After his retirement as a hockey player, Trihey became a noted lawyer in Montreal, operating his own law firm and partnering in others while serving as an executive in the Canadian Amateur Hockey League. He served in World War I first as commanding officer of the newly raised militia unit, the 55th Regiment, The Irish Canadian Rangers, then overseas with the newly raised CEF battalion, the 199th Battalion Duchess of Connaught's Own Irish Rangers, CEF, and held the post of Port Commissioner for the Montreal Harbor Commission in later years. He is an Honoured Member of the Hockey Hall of Fame.
Ойын мансабы
Өзінің үлкендер деңгейіндегі алғашқы ойынына шықпас бұрын, Трихи 1893 және 1896 жылдар аралығында Монреальдің Сент-Мэри мектебінің хоккей командасында өзге білгірлермен бірге ойнады, сондай-ақ 1896 жылы Квебек әуесқой хоккей қауымдастығының «Монреаль Ориольс» командасының құрамында көзге түсті. 17 жасқа келгенде Трихи өте қабілетті ойыншы ретінде танымал болды және 1897 жылы үлкендер деңгейіндегі дебютін жасады, 1897 жылы Канада әуесқой хоккей қауымдастығының «Монреаль Шэмрокс» командасымен бір ойынға қатысты; келесі жылы ол клубтың негізгі құрамында орын алды. 1899 жылы Артур Фаррелл мен Фред Сканланмен бірге ойнаған Трихи «Fighting Irish» командасының капитаны болып тағайындалды және 19 гол соғып, лиганың үздік мергені атанды. 1899 жылдың 4 ақпанында Квебек командасына қарсы өткен матчта ол бір ойында он гол соқты, бұл үлкендер деңгейіндегі тұрақты чемпионаттарда бір ойыншының соққан ең көп голының рекорды болып табылады. Ол маусымның соңғы алдындағы матчындағы жалғыз голды «Монреаль Викториас» командасына қарсы соқты, бұл «Шэмрокс» командасына тұрақты маусымның жеңісін сыйлады және оларға Стэнли кубогын қорғауға мүмкіндік берді. Қорғау 14 наурызда Онтарио провинциясының «Queen's University» командасына қарсы өтті, бұл матчты «Шэмрокс» командасы 6:2 есебімен жеңді, ал Трихи үш гол соқты. Маусымнан тыс уақытта ол спорт клубының лакросс командасында да ойнады. Ол гол торларын енгізу мәселесі бойынша комиссия мүшесі ретінде құрметке ие болды және оның шабуылдағы ойын серігі Артур Фаррелл 1899 жылғы кітабында оны шабуылдағы ең білікті ойыншы деп атады. Тұрақты маусымдағы ең сәтті матчы 18 қаңтарда «Викториас» командасына қарсы өтті, онда ол бес гол соқты. Тұрақты маусым аяқталғаннан кейін «Шэмрокс» командасы наурыз айында Канада әуесқой хоккей лигасының чемпионы ретінде «Халифакс Крессентс» командасына қарсы екінші рет кубокты қорғады; Трихи плей-офф кезеңінде тағы бес гол соқты, нәтижесінде Монреаль командасы 10:2 және 11:0 есебімен қарсыластарын жеңіп, «Шэмрокс» командасына үшінші және соңғы Стэнли кубогын жеңіп алды. «Шэмрокс» командасы қаңтар айында «Виннипег Викториас» командасына қарсы Стэнли кубогын соңғы рет қорғады, бірақ екі ойыннан кейін жеңіліске ұшырады. Трихи соңғы ойында қайтадан жарақат алып, сол матчтағы соңғы голын соқты және кәсіби хоккейден зейнеткерлікке шықты.
Before making his major senior debut, Trihey starred in high school hockey with St. Mary's of Montreal between 1893 and 1896, and also appeared with the Montreal Orioles of the Quebec Amateur Hockey Association in 1896. By the age of 17 Trihey was already well known for his playing ability and in 1897 he made his senior level debut, playing in a single game with the Montreal Shamrocks of the Amateur Hockey Association of Canada in 1897; he secured a regular shift with the club the following year. Teamed with linemates Arthur Farrell and Fred Scanlan in 1899, Trihey was named captain of the "Fighting Irish" and had a breakout season, leading the league in scoring with 19 goals. On February 4, 1899, Trihey amassed ten goals in one game in a match versus Quebec, which remains the record for the most goals scored by a single player in a major senior regular season match. He went on to score the only goal of the second to the last game of the regular season against the perennial champion Montreal Victorias, which clinched the regular season title for the Shamrocks and earned them the right to defend the Stanley Cup. The defence took place on March 14 against Queen's University of Ontario, a match won by the Shamrocks 6–2, led by Trihey's three goals. In the off season, he also served on the athletic club's lacrosse side. Already respected enough to serve on a competition committee regarding the adoption of goal nets and to be quoted as the preeminent authority on forward play by his linemate Arthur Farrell in his 1899 book, His best match during the regular season came against the Victorias on January 18, when he scored five goals. After the regular season was over, the Shamrocks made a second defense as champions of the Canadian Amateur Hockey League against the Halifax Crescents in March; Trihey added five more goals to his playoff total as Montreal overwhelmed the Maritimers in 10 2 and 11 0 victories, securing the Shamrocks' third and final Cup win. The Shamrocks defended the Stanley Cup one last time, again against Winnipeg Victorias in January, but lost in two games. Trihey was again injured in the final game, scoring his last goal in that match, and retired from organized play.
Кейінгі өмірі мен мұрасы
Стратегиялық ойлау қабілетімен танымал Трихи спортқа екі маңызды үлес қосты. Біріншіден, ол мұз үстінде жағдайға қарай ойын құрудың орнына, алдын ала шабуыл стратегияларын жоспарлаған тұңғыш ойыншы болды. Трихи ойыншылық карьерасын аяқтағаннан кейін 1904 жылға дейін CAHL хатшысы, қазынашысы және президенті қызметін атқарды, сондай-ақ табысты заң практикасын құрды. Ол лига және Стэнли кубогы матчтарында төрешілік жасады, ал Монреаль Вандерерс хоккей клубының кеңесшілер кеңесіне мүше болды. Бірінші дүниежүзілік соғыс кезінде ол подполковник шенімен Канадалық милициядағы жаңадан құрылған 55-ші полк – Ирландиялық канадалық рейнджерлеріне, кейіннен Канадалық экспедициялық корпусының 199-шы батальоны – Ирландиялық канадалық рейнджерлеріне қолбасшылық етті. Өмірінің соңында ол 1920-1932 жылдар аралығында Plimsoll and Coonan заң фирмасының серіктесі болды және Монреаль порты комиссиясының порт комиссары лауазымын иеленді. Трихи ойыншылық карьерасын аяқтағаннан кейін Вестмаунтта тұрды, үш баласы болды: Гарри Генри О'Нилл, Элизабет Элис Мэри және Мэри Патрисия. 1950 жылы ол қайтыс болғаннан кейін Хоккей даңқы залына енгізілді.
Noted for being a strategic minded player, Trihey had two lasting impacts on the sport. Firstly, he was the first known player to plan advance forward line strategies rather than improvising on the ice. Trihey served as secretary treasurer and president of the CAHL following his retirement as a player until 1904, as well as developing a successful law practice. He also served as a referee both for league and Stanley Cup play and sat on the advisory board of the Montreal Wanderers Hockey Club. During World War I, he was a lieutenant colonel first commanding the newly raised 55th Regiment, The Irish Canadian Rangers in the Canadian Militia and soon after the 199th Battalion Irish Canadian Rangers of the Canadian Expeditionary Force. Later in life, he was a partner in the law firm of Plimsoll and Coonan from the 1920s to 1932, and served as a Port Commissioner of the Montreal Harbor Commission. Trihey lived in Westmount after his playing days, and had three children, Harry Henry O'Neill, Elizabeth Alice Mary and Mary Patricia. He was posthumously inducted into the Hockey Hall of Fame in 1950.