Жапон жартылай дене шынықтыру киімдері (keikogi) тарихы: judo негізін қалаушы Кано Жигоромен 19 ғ. соңында жасалған, қазіргі күйін 1920 ж. алды. Каратэде де қолданылады.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Жапондық жекпе-жек өнеріндегі жаттығу формасы (稽古着) (кейко, 'жаттығу', ги, 'киім' немесе 'төс'), сондай-ақ (道着) немесе (稽古衣) деп те аталады, жапондық жекпе-жек өнері мен оның туындыларында жаттығу кезінде киілетін дәстүрлі киім. Кейкоги 19-ғасырдың соңында пайда болды, оны дзюдоның негізін қалаушы Кано Джигоро жасаған.
Training uniform in Japanese martial arts
(稽古着) (keiko, 'practice', gi, 'dress' or 'clothes'), also known as (道着) or (稽古衣), is a traditional uniform worn for training in Japanese martial arts and their derivatives. Emerging in the late 19th century, the keikogi was developed by judo founder Kanō Jigorō.
Шығу тегі
Жапондық жекпе-жек өнерінің тарихшысы Дейв Лоури Каноның форма дизайнын жапон өрт сөндірушілерінің ауыр жұтанды күртештерінен (半纏) алған болуы мүмкін деп болжайды. 1920 жылға қарай, Каноның шәкірттері дзюдомен жаттығу кезінде қазіргі түріндегі кейкоги кие бастады; 1920 жылы Кодоканда (дзюдо штабында) түсірілген суретте Каноның өзі заманауи кейкоги кигенін көруге болады. 1920 жылдарға дейін Окинава каратэсі көбінесе күнделікті киіммен орындалған. Осы кезеңдегі жапондықтар мен окинавалықтар арасындағы әлеуметтік ахуалды ескере отырып, каратэ самурай мәдениетінен, мысалы джудзюцудан бастау алған жапондық жекпе-жек өнерлерімен салыстырғанда қатыгез деп есептелді. Каратэні жапондықтарға таныстыруға көмектесу үшін, Шотокан каратэсінің негізін қалаушы және каратэні материктік Жапонияға әкелуге жауапты нұсқаушы Гичин Фунакоши Каноның дизайнына ұқсас бірыңғай стильді қабылдады.
Japanese martial arts historian Dave Lowry speculates that Kanō derived the uniform's design from the uniforms of Japanese firefighters' heavy hemp jackets, (半纏). By 1920, the keikogi as it exists today was worn by Kanō's students for judo practice; a photo displayed in the Kodokan (judo headquarters) taken in 1920 shows Kanō himself wearing a modern keikogi. Until the 1920s, Okinawan karate practice was usually performed in everyday clothes. Given the social climate between the Japanese and Okinawans during this time, karate was seen as brutish compared to Japanese martial arts, which had their roots in samurai culture, such as jujutsu. To help market karate to the Japanese, Gichin Funakoshi – the founder of Shotokan karate and the instructor responsible for importing karate to mainland Japan – adopted a uniform style similar to Kanō's design.
материалдары
Бір қабаттан тоқылған: Жазда киюге арналған жеңіл, салқын материал. Екі қабаттан тоқылған: Басқа тоқымаларға қарағанда суық емес, өте қалың материал. Алтын қабаттан тоқылған: Бір және екі қабаттан тоқылғаннан аралық қалыңдық; алтын қабаттан тоқуды бастапқыда Халықаралық Бразилиялық Дзю-Джитсу Федерациясы жарыстарда догилерді стандарттау үшін міндетті еткен. Платина қабаттан тоқылған: Алтын қабаттан тоқылғаннан жеңіл, жазғы уақытта киюге арналған салқын материал.
Single weave: A lighter material, cooler for use in the summer. Double weave: A very thick material, not as cool as other weaves. Gold weave: Between a single and double weave thickness; gold weave was initially required by the International Brazilian Jiu Jitsu Federation in order to standardize dogi for competitions. Platinum weave: Lighter than gold weave, cooler for use in the summer.