1974 жылғы CitiCar электр көлігі

Кіріспе

1974 жылғы Citicar электромобилі

Citicar – 1974 жылдан 1977 жылға дейін Флорида штатының Себринг қаласындағы Sebring Vanguard, Inc. компаниясы өндірген автомобиль. Commuter Vehicles, Inc. компаниясы сатып алғаннан кейін Sebring Vanguard 1979 жылдан 1982 жылға дейін ұқсас Comuta Car және Comuta Van машиналарын шығарды. Сыртқы дизайнының ұқсастықтарын Данияның Kewet және кейінгі Норвегияның Buddy электромобильдерінде көруге болады. Citicar-дың барлық түрлерін есепке алғанда, 1979 жылға дейін барлығы 4444 дана өндірілді, бұл Солтүстік Америкада құрастырылған электромобильдердің арасында 1945 жылдан бергі ең көп көрсеткіш, және 2011 жылы Tesla бұл көрсеткішті басып өтті.

Тарих

Club Car-дың гольф арбасының дизайнынан шабыдаланып, сондай-ақ 1970 жылдардағы отын дағдарысына жауап ретінде Sebring Vanguard компаниясы 1974 жылы өзінің алғашқы электр көлігін – Vanguard Coupe (кейде EV Coupe деп те аталады) шығарды. Компанияның негізін қалаушы және президенті Роберт Г. Бомонт, дизайнер Джим Мьюрмен бірлесіп жұмыс істеп, бұл EV Coupe бірден табысқа жете алмағаннан кейін CitiCar-ді жасады. Бұл екінші талпыныс әлі де Club Car-дың көптеген механикалық ерекшеліктеріне негізделген. Флорида штатының Себринг қаласындағы зауытында өндірілген CitiCar кішкентай, үшбұрышты электр көлік болды. Алғашқы үлгілерінде қосымша мүмкіндіктер болған жоқ және оны минималистік автомобиль дизайнының тәжірибесі деп санауға болады; ол сол кездегі ең қарапайым жол жүргіш көліктердің бірі болатын. 1976 жылға қарай жеткілікті мөлшерде CitiCar өндіріліп, Sebring Vanguard компаниясын GM, Ford, Chrysler, AMC және Checker Motors Corporation компанияларынан кейін АҚШ-тың #6 автоөндірушісі деңгейіне көтерді; бірақ Excalibur және Avanti Motors компанияларынан озып кетті. CitiCar-дың өндірісі 1977 жылға дейін жалғасты, осы кезеңде шамамен 2300 дана CitiCar шығарылды. Commuter Vehicles, Inc. компаниясы CitiCar дизайнын сатып алып, көлікті Comuta Car деп атады. Бұл жаңартылған үлгіні өндіру 1979 жылы басталды, ал Commuter Vehicles, Inc. компаниясы шамамен 2144 Comuta Car және фургон шығарды.

Модельдер

CitiCar үш модельде шығарылды. Барлық үш модельдің де алдыңғы бөлігі жалпақ, шатыры жалпақ, артқы бөлігі тік болып келді. Алғашқы купелер, SV 36 моделі деп белгіленген, мотормен және 36 В аккумулятор жинағымен жабдықталған. Екінші модель купелер, SV 48 моделі деп белгіленген, 48 В аккумулятор және мотормен, сондай-ақ бірнеше шағын жақсартулармен келді. Өндірістің соңғы жылдары Citicar-дың үшінші модель нұсқасы, кейде Transitional CitiCar немесе 1976 1/2 моделі деп аталатын, жақсартылған қуат беру жүйесімен және мотормен жабдықталды. Көліктің корпусы көліктің жанында жылытқыш кіреберіс тежегіштерін орнату үшін сәл өзгертілді, ал кейбіреулері жақсартылған есік стилімен, жақсы құлыптармен және тұрақты орнатылған жылжымалы терезелермен жабдықталды. Кейін Commuter Vehicles, Inc. компаниясы шығарған Comuta Car, барлық Transitional CitiCar өзгерістерін, соның ішінде үлкен 6 а.к. моторды және қуат беру жүйесін сақтап, аккумуляторларды орындықтың астынан бамперлердің артындағы аккумуляторлық бөлімшелерге көшірді, бұл көлікті 8 фут (2 м) ұзындықтағы CitiCar-дан ұзағырақ етті. ComutaCars жаңа DOT стандарттарына сәйкес қосымша рамалық тіреулерді де қамтыды. Осы тіреулердің бірі жүргізуші мен жолаушы арасындағы кілеммен жабылған орталық консольді құрады. CitiVan, CitiCar-дың үшінші модель нұсқасының шектеулі өндіріспен ұзартылған дөңгелек аралығы бар нұсқасы болды. 1977 жылдан (Sebring Vanguard) 1979 жылға дейін (Commuter Vehicles, Inc.) өндірілді және сатылды, негізінен өзгеріссіз. Шамамен 11 ғана осындай кішкентай фургон CitiVan ретінде жасалып сатылды, бірақ белгісіз саны 1979 жылы алғашқы Comuta Van ретінде сатылды. 1979 жылғы Comuta Van мен кейінгі Postal Comuta Van арасындағы негізгі дизайндық айырмашылық – 1979 жылғы Comuta Van-ның кішкентай бүйір есіктері мен артқы терезесі болды. Postal Comuta Van-ның үлкенірек бүйір есіктері жылжымалы, ал артқы есігі ашылады. CitiCar-дың тағы бір нұсқасы Postal Comuta Van деп аталды. Бұл барлық оң рульді көліктер, бастапқыда Commuter Vehicles, Inc. компаниясы АҚШ Пошта қызметімен жасалған үкіметтік келісімшарт бойынша жасалды. Comuta Van-ды үкіметтік стандарттарға сәйкес жасау үшін жалпы ұзындығы артты, сондай-ақ мотор, 72 В аккумулятор және 3 жылдамдықты беріліс қосылды. Пошталық нұсқасы тек бір "оң жақ" жүргізуші орындығымен жабдықталған. Алайда, кейбір машиналар жолаушыға арналған қосымша орындықпен және орындықтардың артында сақтауға арналған кеңірек орынмен сатылды. Бұл алдыңғы капотқа қол жеткізуге және жылжымалы бүйір есіктері бар жалғыз модель болды. Барлық көліктер әуе кемелеріне арналған алюминий түтіктерден жасалған және ABS пластикалық корпустармен жабдықталған кеңейтілген рамалармен жасалды. Олардың барлығы алдыңғы және артқы жағында жапырақ серіппелі серіппелермен қатты осьтерге ие болды. Ең жоғары жылдамдық шамамен , ал бір зарядтағы қашықтық 64 км-ге дейін жетеді.

The CitiCar came in three models. All three models had a flat diagonal front, a flat roof, and a flat nearly vertical back. Early coupes, designated as model SV 36, had a motor and 36V battery pack. The second model coupes, designated as model SV 48, had a motor and 48V battery pack, and some small improvements. During the last years of production, the third model variant of the Citicar, sometimes referred to as a Transitional CitiCar or 1976 1/2 model, had an improved drive train with a motor, and the body was changed slightly to incorporate heater inlet vents on the side of the vehicle and some had the improved door style with better latches and permanently installed sliding windows. The later Comuta Car, produced by Commuter Vehicles, Inc., retained all of the Transitional CitiCar changes including the larger 6 HP motor and drive train arrangement, but moved the batteries from under the seat to battery boxes behind the bumpers, making the vehicle about longer than the 8 feet (2 m) long CitiCar. ComutaCars also incorporated additional frame supports to meet the new DOT standards. One of these supports created the center console like rug covered divider between the driver and passenger. The CitiVan, was a limited production extended wheelbase version of the third model variant of the CitiCar. Produced and sold from 1977 (by Sebring Vanguard) to 1979 (by Commuter Vehicles, Inc.), basically unchanged. It is rumored that only 11 of these smaller Vans were built and sold as the CitiVan but an unknown more were built and sold in 1979 as the first year Comuta Van. The main design differences between the 1979 Comuta Van and the later Postal Comuta Van is that the much smaller 1979 Comuta Van has swing out side doors and a hatch back window. The much larger Postal Comuta Van has sliding side doors and a swing out rear entrance door. Another CitiCar variant was called the Postal Comuta Van. These were all right hand drive vehicles, initially built as a government contract with the United States Postal Service by Commuter Vehicles, Inc To make a Comuta Van to meet government standards, the overall length was increased to , as well as a motor, 72V battery pack, and 3 speed transmission, among other additions. The Postal version was only equipped with one 'right hand' drivers seat. However, some were sold to the public with an additional passenger seat and much more room for storage behind the seats. It was the only model with a front hood access and sliding side doors. All vehicles were built with space frames made from welded aircraft grade aluminum tube and ABS plastic bodies. They all had solid axles with leaf spring suspension front and rear. Top speeds were about , and range was up to 40 mile (64 km) per charge.