Кіріспе

Кертис – американдық соул музыканты Кертис Мейфилдтің 1970 жылдың қыркүйегінде шыққан тұңғыш студиялық альбомы. Мейфилд өзінің Curtom Records лейблі арқылы шығарды. Кертистің музыкалық стилі Мейфилдтің бұрынғы тобы The Impressions-тың поп-соул дыбысынан алшақтады, көбінесе фанк пен психоделикалық музыканың ықпалына түсті. Альбомның мазмұны сол кездегі саяси және әлеуметтік мәселелерді қамтиды. Кертис сол кезде жақсы сатылып, Billboard Black альбомдар тізімінде бірінші орынға (бес апта бойы емес) және Billboard Pop альбомдар тізімінде он тоғызыншы орынға ие болды. АҚШ-та тек "(Don't Worry) If There's a Hell Below, We're All Going to Go" синглы танымал болды; алайда "Move On Up" әнінің өңделген нұсқасы Ұлыбритания синглдер тізімінде 10 апта бойы топ 50-ге кірді. 2020 жылы альбом Rolling Stone журналының «Барлық уақыттардағы 500 ең ұлы альбом» тізімінде 275-ші орынға ие болды.

Мейфилд 1970 жылы өзі атты альбомды жасау жұмысын бастады. Ол Impressions тобын толығымен тастауды жоспарламаса да, 1971 жылы бизнес-менеджері Марв Стюарттың кеңесімен және R&B және рок әртістерінің жеке карьера жасау тенденциясын ескере отырып, ресми түрде тобынан кетті.

Жазу және өндіріс

Мейфилдтің кейінгі Impressions жұмыстарындағыдай, оның лирикасы сол кездегі қара американдықтардың әлеуметтік және саяси алаңдаушылықтарын көрсетті. Мейфилд африкалық американдықтардың мақтанышы мен қоғамдық күресі туралы ашық айтқан алғашқы артистердің бірі болды. Мейфилд бұл кезеңді «адамдар смокинг кимейтін, адамдар көңіл көтеріп, билейтін заман» деп еске алды.

Rolling Stone журналындағы бір шолуда Джон Венделл Кертиске көңілі қалды, Мейфилдтің музыкасының көп бөлігі мелодиялық емес, ритмикалық екенін, «бөлшектелген, түсініксіз және тыңдауға қиын» екенін айтты; ол лириканы ойсыз жазылған және тілсіз деп сипаттады. «Ол өте маңызды және күрделі тақырыптарды бір-бірімен байланысты мағынасы бар-жоғына қарамастан, бірдей дыбыспен аяқталатын фразаларды біріктіру арқылы қарастыруға тырысады», - деп сынға алды Венделл. «Әрине, бәрі субъективті, бірақ мен өзімнің қажеттілігімді көре алмаймын: «Сыңқырға құрмет / халыққа билік». Village Voice сыншысы Роберт Кристагау да альбомның «қаралардың мақтанышына орта таптың нұсқаулықтары» туралы пікірін білдірмеді, бірақ оның бағасы белгілі бір мәдени салыстырмалылықты көрсететінін атап өтті, африкалық американдық аудиториясы осы жазбаны қабылдағанын айтты. AllMusic-тен Брюс Эдер Мейфилд «практикалық түрде 70-ші жылдардың соул нұсқасы болған» альбомда «замананың ең прогрессивті соул дыбыстарын қабылдады» деді. The Rolling Stone Album Guide (2004) журналында Джеффри Хаймс әндердің әлі де тартымды екенін, бірақ кейде Мейфилдтің хабарлары тым қарапайым болғанын және өндіріс тым «әсем» болғанын жазды. Treblezine журналы оны психоделикалық соулдың 10 маңызды альбомының қатарына қосты.

Сыйлықтар

1972 жылы Мейфилд Куртис альбомы үшін Académie du Jazz ұйымынан Prix Otis Redding (ең жақсы R&B альбомы) сыйлығын жеңіп алды.

Альбомның мұқабасы

"We People Who Are Darker Than Blue" әнін британдық рок-тобы Babe Ruth өздерінің үшінші альбомы Babe Ruth-та қайта орындады.

Трек тізімі

Барлық әндердің авторы және композиторы Кёртис Мейфилд, ескерілген жағдайларды қоспағанда.

Альбом

Жыл Ең жоғары жарнамалық орындары АҚШ Поп альбомдары АҚШ R&B альбомдары АҚШ R&B синглдері 1970 "(Қайырланба) Төменде тозақ болса, бәріміз бара жатырмыз" 29 3 — 1971 "Алға жылжу" — — 12