Гил Скотт-Херон: Американдық ақын, музыкант және жазушы

Кіріспе

Америкалық соул және джаз ақыны, музыкант және жазушы (1949–2011) – африкалық-америкалық соул әншісі, джаз ақыны, музыкант және жазушы.

Гилберт Скотт Херон (1 сәуір 1949 – 27 мамыр 2011) – американдық джаз ақыны, әнші, музыкант және жазушы, 1970 және 1980 жылдары сөзді өнермен орындаушы ретінде танымал болған. Музыкант Брайан Джексонмен бірлесіп жасаған жұмыстары джаз, блюз және соул стильдерін сол кездегі әлеуметтік және саяси мәселелерге қатысты лирикамен үйлестірді, олар рэп және мелизматикалық вокал стильдерінде орындалды. Ол өзін «блюз зерттеушісі» деп атады, бұл терминді «блюздің пайда болуын зерттейтін ғалым» деп түсіндірді. Оның джаз-соул ритмімен орындалған «Революция теледидардан көрсетілмейді» атты өлеңі хип-хоп музыкасына зор әсер еткені саналады. Скотт Херонның музыкасы, әсіресе 1970-ші жылдардың басындағы «Pieces of a Man» және «Winter in America» альбомдары, кейінірек африкалық-америкалық музыка жанрларына, соның ішінде хип-хоп пен нео-соулға ықпал етті және жол көрсетті. Оның жазбалары, әсіресе «Революция теледидардан көрсетілмейді» үшін көптеген сынға ұшырады. 2012 жылы Скотт Херон өміріне жасаған еңбегі үшін «Грэмми» сыйлығын алды. Ол сондай-ақ 2016 жылдың 24 қыркүйегінде Ұлттық алаңда ресми түрде ашылған Африкалық-америкалық тарих және мәдениет ұлттық мұражайында (NMAAHC) және NMAAHC басылымындағы «Жаңа әлемді арманда» көрмесіне енгізілді. 2021 жылы Скотт Херон қайтыс болғаннан кейін «Early Influence Award» сыйлығының иегері ретінде Рок-н-ролл даңқы залына енгізілді.

Алғашқы жылдар

Гил Скотт Херон Чикагода дүниеге келген. Ол Нью-Йорк Ораториялық қоғамында өнер көрсеткен опера әншісі еді. Оның әкесі Гил Херон, "Қара жебе" деген лақап атымен белгілі, Ямайка футболшысы болды. 1950 жылдары Шотландияның Глазго қаласында "Селтик" клубында ойнаған алғашқы қара нәсілді адам болды. Гилдің ата-анасы оның ерте балалық шағында ажырасып, оны Теннесси штатының Джексон қаласында анасының әжесі Лилли Скоттпен бірге тұруға жіберді. Скотт Херон 12 жасқа келгенде, әжесі қайтыс болды және ол Нью-Йорк қаласындағы Бронкста анасымен бірге тұрды. Ол ДеВит Клинтон орта мектебінде оқыды. Осы бейшаралық қайраттылық Скотт Херонның кейінгі жазбаларының айрықша белгісіне айналды. Орта білімін аяқтағаннан кейін Скотт Херон Пенсильваниядағы Линкольн университетіне оқуға түсуге шешім қабылдады, себебі Лэнгстон Хьюз (оның ең маңызды әдеби ықпалы) оның түлегі болған. Осы жерде Скотт Херон Брайан Джексонмен танысып, олармен бірге Black & Blues тобын құрды. Линкольн университетінде шамамен екі жыл оқығаннан кейін Скотт Херон "Құсқыры" және "Негр фабрикасы" романдарын жазу үшін бір жыл демалыс алды. Скотт Херонға Black Arts Movement (BAM) қозғалысы зор әсер етті. Black Arts Movement қозғалысымен байланысты The Last Poets тобы 1969 жылы Линкольнде өнер көрсетті, ал сол Харлем тобының мүшесі Абиодун Ойоволе Скотт Херонның өнер көрсетімінен кейін одан: "Тыңдаңыз, мен сіздер сияқты топ құра аламын ба?" деп сұрағанын айтты. 1972 жылдан бастап Скотт Херон бірнеше жыл бойы Вашингтондағы Колумбия округі университетінде (сол кезде Федеральді қалалық колледж деп аталған) әдебиет және шығармашылық жазу пәнінен толық уақытты оқытушы ретінде сабақ берді, музыкалық мансабын жалғастыра отырып.

Жазушылық мансабы

Скотт Херон өзінің жазбалар мансабын 1970 жылы 125th және Lenox көшелеріндегі Small Talk LP альбомымен бастады. Flying Dutchman Records компаниясының продюсері Боб Тиле болды, ал Скотт Херонға Эдди Ноулз және Чарли Сондерс конга, ал Дэвид Барнс перкуссия мен вокалмен қосылды. Альбомның 14 трекі теледидардың беткейлігі мен жаппай тұтынушылық, кейбір қара революционерлердің екіжүзділігі және қала тұрғындарының қиындықтарын білмейтін ақ орта таптың көзқарасы сияқты тақырыптарды қамтыды. Альбомға «Айдағы ақын» атты сөздік өлең де енді. Линерлік жазбаларда Скотт Херон Ричи Хейвенс, Джон Колтрейн, Отис Реддинг, Хосе Фелисиано, Билли Холидей, Лэнгстон Хьюз, Малкольм Икс, Хьюи Ньютон, Нина Симон және ұзақ жылдар серіктесі Брайан Джексонның ықпалын мойындады. Скотт Херонның 1971 жылғы Pieces of a Man альбомы Small Talk-тың еркін, сөздік стилінен гөрі дәстүрлі ән құрылымдарын қолданды. Оған Джексон, дирижер Джонни Пэйт, бас және бас гитарада Рон Картер, барабаншы Бернард «Pretty» Пурди, электр гитарада Бёрт Джонс және флейта мен саксофонда Хьюберт Лоус қосылды, ал Тиле қайтадан продюсерлік жасады. Скотт Херонның үшінші альбомы Free Will 1972 жылы шықты. Джексон, Пурди, Лоус, Ноулз және Сондерс Free Will альбомында ойнауға оралды, ал оларға бас гитарада Джерри Джеммотт, гитарада Дэвид Спиноцца және аранжировкашы және дирижер Хорас Отт қосылды. Картер кейін Скотт Херонның дауысы туралы: «Ол керемет әнші емес еді, бірақ сол дауысымен, тіпті ол сыбырласа да, динамикалық болар еді. Бұл – Шекспирге лайық дауыс еді» деді. Келесі жылы Скотт Херон мен Джексон Midnight Band: The First Minute of a New Day альбомын шығарды. 1975 жылы ол Оңтүстік Африкадағы апартеидтің аяқталуын талап ететін «Йоханнесбург» синглын шығарды. Ән 1983 жылы «Waiting for the Axe to Fall» және «B movie» тректерімен бірге 12 дюймдік сингл ретінде қайта шығарылды. 1976 жылы It's Your World концерттік альбомы, ал 1978 жылы The Mind of Gil Scott Heron сөздік поэзия альбомы жарық көрді. Тағы бір жетістік «Angel Dust» хиті болды, оны продюсер Малкольм Сесилмен бірге сингл ретінде жазды. «Angel Dust» 1978 жылы R&B чарттарында 15-орынға жетті. 1979 жылы Скотт Херон Мэдисон Сквер Гардендегі No Nukes концерттерінде өнер көрсетті. Концерттерді Three Mile Island апатынан кейін ядролық энергияны пайдалануға қарсылық білдіру үшін Musicians United for Safe Energy ұйымдастырды. Скотт Херонның «We Almost Lost Detroit» әні No Nukes концерттік жинағына енді. Бұл ән бұрынғы ядролық электр стансасының апатына сілтеме жасады және Джон Г. Фуллердің кітабының атауы болды. Скотт Херон президент Рональд Рейганды және оның консервативті саясатын жиі сынады. Скотт Херон 1980 жылдары төрт альбом жаздырып, шығарды: 1980 және Real Eyes (1980), Reflections (1981) және Moving Target (1982). 1982 жылдың ақпан айында Рон Холлоуэй ансамбльге тенор саксофонмен қосылды. Ол Скотт Херонмен көптеп гастрольдеп, сол жылы оның келесі альбомы Moving Target-ке үлес қосты. Оның тенорлық сүйемелдеуі «Fast Lane» және «Black History/The World» әндерінің маңызды бөлігі болды. Холлоуэй 1989 жылдың жазына дейін Скотт Херонмен бірге болды, содан кейін Диззи Гиллеспиге қосылды. Бірнеше жылдан кейін Скотт Херон Рон Холлоуэйдің екі альбомында эпизодтық рөлде пайда болды: Scorcher (1996) және Groove Update (1998), екеуі де Fantasy/Milestone лейблінде шықты. Скотт Херон 1985 жылы Arista Records компаниясымен келісімін бұзды және турнелерді жалғастырса да, жазба жасауды тоқтатты. Сол жылы ол «Let Me See Your I.D.» әнін жазуға және орындауға көмектесті, ол Artists United Against Apartheid альбомы Sun City-де орналасқан және «Орта Шығыста қиындық бар екенін алғаш естігенде, мен олар Питтсбург туралы айтып жатыр деп ойладым» деген атақты сөзі бар еді. Ән АҚШ-тағы нәсілдік шиеленісті апартеид кезеңіндегі Оңтүстік Африкамен салыстырады, бұл АҚШ-тың нәсілдік қатынастарда тым алға бармағанын көрсетеді. 1993 жылы ол TVT Records компаниясымен келісімшарт жасасты және Spirits альбомын шығарды, оның ішінде «'Message to the Messengers'» атты маңызды трек кірді. Альбомдағы алғашқы трек сол кездегі рэп әртістерін сынады. Скотт Херон көптеген орталарда «рэптің әкесі» ретінде танымал және жанрдың негізін қалаушылардың бірі саналады. Оның шығармаларының негізіндегі саяси сананы ескере отырып, оны саяси рэптің негізін қалаушы деп те атауға болады. «Message to the Messengers» рэптің жаңа буынына қазіргі әлеуметтік жағдайды жалғастырудың орнына өзгерістерді айтуға, сондай-ақ сөзге шешен және көркем болуға шақырды. 1990 жылдардағы хип-хоп музыкасы туралы ол сұхбатында: «Олар музыканы оқып білуі керек. Мен өлең жазуды бастамас бұрын бірнеше топтарда ойнадым. Музыкаға сөздерді қою мен сол сөздерді музыкамен үйлестірудің арасында үлкен айырмашылық бар. Оларда әзіл сезімі жеткіліксіз. Олар көптеген жаргон мен сөйлеу тілін қолданады, сіз адамның ішкі әлеміне үңіле алмайсыз. Керісінше, сіз тек жасандылықты көресіз».

Scott Heron began his recording career with the LP Small Talk at 125th and Lenox in 1970. Bob Thiele of Flying Dutchman Records produced the album, and Scott Heron was accompanied by Eddie Knowles and Charlie Saunders on conga and David Barnes on percussion and vocals. The album's 14 tracks dealt with themes such as the superficiality of television and mass consumerism, the hypocrisy of some would be black revolutionaries, and white middle class ignorance of the difficulties faced by inner city residents. The album also included the spoken word poem Whitey on the Moon. In the liner notes, Scott Heron acknowledged as influences Richie Havens, John Coltrane, Otis Redding, Jose Feliciano, Billie Holiday, Langston Hughes, Malcolm X, Huey Newton, Nina Simone, and long time collaborator Brian Jackson. Scott Heron's 1971 album Pieces of a Man used more conventional song structures than the loose, spoken word feel of Small Talk. He was joined by Jackson, Johnny Pate as conductor, Ron Carter on bass and bass guitar, drummer Bernard "Pretty" Purdie, Burt Jones playing electric guitar, and Hubert Laws on flute and saxophone, with Thiele producing again. Scott Heron's third album, Free Will, was released in 1972. Jackson, Purdie, Laws, Knowles, and Saunders all returned to play on Free Will and were joined by Jerry Jemmott playing bass, David Spinozza on guitar, and Horace Ott (arranger and conductor). Carter later said about Scott Heron's voice: "He wasn't a great singer, but, with that voice, if he had whispered it would have been dynamic. It was a voice like you would have for Shakespeare." The following year, Scott Heron and Jackson released Midnight Band: The First Minute of a New Day. In 1975, he released the single "Johannesburg", a rallying cry for the end of apartheid in South Africa. The song would be re issued, in 12" single form, together with "Waiting for the Axe to Fall" and "B movie" in 1983. A live album, It's Your World, followed in 1976 and a recording of spoken poetry, The Mind of Gil Scott Heron, was released in 1978. Another success followed with the hit single "Angel Dust", which he recorded as a single with producer Malcolm Cecil. "Angel Dust" peaked at No. 15 on the R&B charts in 1978. In 1979, Scott Heron played at the No Nukes concerts at Madison Square Garden. The concerts were organized by Musicians United for Safe Energy to protest the use of nuclear energy following the Three Mile Island accident. Scott Heron's song "We Almost Lost Detroit" was included in the No Nukes album of concert highlights. It alluded to a previous nuclear power plant accident and was also the title of a book by John G. Fuller. Scott Heron was a frequent critic of President Ronald Reagan and his conservative policies. Scott Heron recorded and released four albums during the 1980s: 1980 and Real Eyes (1980), Reflections (1981) and Moving Target (1982). In February 1982, Ron Holloway joined the ensemble to play tenor saxophone. He toured extensively with Scott Heron and contributed to his next album, Moving Target the same year. His tenor accompaniment is a prominent feature of the songs "Fast Lane" and "Black History/The World". Holloway continued with Scott Heron until the summer of 1989, when he left to join Dizzy Gillespie. Several years later, Scott Heron would make cameo appearances on two of Ron Holloway's CDs: Scorcher (1996) and Groove Update (1998), both on the Fantasy/Milestone label. Scott Heron was dropped by Arista Records in 1985 and quit recording, though he continued to tour. The same year he helped compose and sang "Let Me See Your I. D." on the Artists United Against Apartheid album Sun City, containing the famous line: "The first time I heard there was trouble in the Middle East, I thought they were talking about Pittsburgh." The song compares racial tensions in the U. S. with those in apartheid era South Africa, implying that the U. S. was not too far ahead in race relations. In 1993, he signed to TVT Records and released Spirits, an album that included the seminal track "'Message to the Messengers". The first track on the album criticized the rap artists of the day. Scott Heron is known in many circles as "the Godfather of rap" and is widely considered to be one of the genre's founding fathers. Given the political consciousness that lies at the foundation of his work, he can also be called a founder of political rap. "Message to the Messengers" was a plea for the new generation of rappers to speak for change rather than perpetuate the current social situation, and to be more articulate and artistic. Regarding hip hop music in the 1990s, he said in an interview: They need to study music. I played in several bands before I began my career as a poet. There's a big difference between putting words over some music, and blending those same words into the music. There's not a lot of humor. They use a lot of slang and colloquialisms, and you don't really see inside the person. Instead, you just get a lot of posturing.|Gil Scott Heron

Түрмеде қамауға алу және одан да көп орындау

2001 жылы Скотт Херон кокаин ұстағаны үшін Нью-Йорк штатының түрмесінде бір жылдан үш жылға дейін бас бостандығынан айырылды. 2002 жылы түрмеден шыққан кезде Blackalicious тобының Blazing Arrow альбомында ойнады. 2003 жылы ол шартты түрде босатылды, сондай-ақ BBC телеарнасы «Гил Скотт Херон: Революция теледидарда көрсетілмейді» атты деректі фильмін көрсетті. 2003 жылдың қазанында Скотт Херон фильмді монтаждау кезінде крек мұрабы ұстағаны үшін тұтқындалып, алты айға бас бостандығынан айырылды. 2006 жылдың 5 шілдесінде Скотт Херон есірткіге байланысты айыптау келісімін бұзғаны үшін Нью-Йорк штатының түрмесінде екі жылдан төрт жылға сотталды. Ол клиникада оған ВИЧ-қа қарсы дәрі-дәрмек беруден бас тартқандықтан кеткенін мәлімдеді. Бұл жағдайға байланысты суретшінің ВИЧ-пен ауыратындығы туралы болжамдар пайда болды, ол 2008 жылғы сұхбатта расталды. Босатылғаннан кейін Скотт Херон қайтадан тікелей эфирде өнер көрсетуге кірісті, 2007 жылдың 13 қыркүйегінде Нью-Йорктегі SOB мейрамханасы мен түнгі клубында концерт берді. Сахнада ол өзінің музыканттарымен бірге жаңа альбомды жасап жатқанын және бұрын ұзақ үзіліске кеткен «Соңғы мереке» атты кітабын жазуды жалғастырып жатқанын айтты. Бұл кітап Стиви Уондер және Мартин Лютер Кингтің туған күнін АҚШ-та федералдық мереке деп жариялауға жасаған талпынасы туралы еді. Мәлік Әл Насыр Скотт Херонға арнап «Жай жігіт» атты өлеңдер жинағын жазды, ал кіріспе сөзін The Last Poets тобынан Джалал Мансур Нуриддин жазды. Скотт Херон 2006 жылы Насирдің кітабынан «Black & Blue» атты өлеңін жазды. 2009 жылдың сәуір айында BBC Radio 4 арнасында ақын Лемн Сиссай «Гил Скотт Херон: Адамның бөліктері» атты жарты сағаттық деректі фильмін ұсынды, бұл фильмде ол бір ай бұрын Нью-Йоркте Гил Скотт Херонмен сұхбаттасқан болатын. «Адамның бөліктері» Скотт Херонның Ұлыбританиядағы алғашқы жаңа альбомы және өнеріне оралуы туралы хабарлады. 2009 жылдың қарашасында BBC Newsnight телеарнасы Скотт Херонмен «Рептің аңыздық әкесі қайтып келді» атты сұхбат жүргізді. 2009 жылы gilscottheron.net жаңа веб-сайты іске қосылды, онда «Where Did the Night Go» атты жаңа әні тегін жүктеуге қолжетімді болды. 2010 жылы Скотт Херон Израильдің Тель-Авив қаласында концерт беруге шақырылды, бірақ бұл палестиналық белсенділердің сынына ұшырады. Олар: «Сіздің Израильдегі өнеріңіз Оңтүстік Африканың апартеид кезеңінде Сан-Ситиде өнер көрсетумен тең болады. Біз сіздің апартеидтік Израильде өнер көрсетпеуіңізді үміттенеміз» деді. Скотт Херон бұл өнер көрсетуден бас тартты.

In 2001, Scott Heron was sentenced to one to three years imprisonment in a New York State prison for possession of cocaine. While out of jail in 2002, he appeared on the Blazing Arrow album by Blackalicious. He was released on parole in 2003, the year BBC TV broadcast the documentary Gil Scott Heron: The Revolution Will Not Be Televised. Scott Heron was arrested for possession of a crack pipe during the editing of the film in October 2003 and received a six month prison sentence. On July 5, 2006, Scott Heron was sentenced to two to four years in a New York State prison for violating a plea deal on a drug possession charge by leaving a drug rehabilitation center. He claimed that he left because the clinic refused to supply him with HIV medication. This story led to the presumption that the artist was HIV positive, subsequently confirmed in a 2008 interview. After his release, Scott Heron began performing live again, starting with a show at SOB's restaurant and nightclub in New York on September 13, 2007. On stage, he stated that he and his musicians were working on a new album and that he had resumed writing a book titled The Last Holiday, previously on long term hiatus, about Stevie Wonder and his successful attempt to have the birthday of Martin Luther King Jr. declared a federally recognized holiday in the United States. Malik Al Nasir dedicated a collection of poetry to Scott Heron titled Ordinary Guy that contained a foreword by Jalal Mansur Nuriddin of The Last Poets. Scott Heron recorded one of the poems in Nasir's book entitled Black & Blue in 2006. In April 2009, on BBC Radio 4, poet Lemn Sissay presented a half hour documentary on Gil Scott Heron entitled Pieces of a Man, having interviewed Gil Scott Heron in New York a month earlier. Pieces of a Man was the first UK announcement from Scott Heron of his forthcoming album and return to form. In November 2009, the BBC's Newsnight interviewed Scott Heron for a feature titled The Legendary Godfather of Rap Returns. In 2009, a new Gil Scott Heron website, gilscottheron. net, was launched with a new track "Where Did the Night Go" made available as a free download from the site. In 2010, Scott Heron was booked to perform in Tel Aviv, Israel, but this attracted criticism from pro Palestinian activists, who stated: "Your performance in Israel would be the equivalent to having performed in Sun City during South Africa's apartheid era We hope that you will not play apartheid Israel". Scott Heron responded by canceling the performance.

Скотт-Херонның мұралық жері

Скот Херон қайтыс болған кезде оның өсиетнамасы табылмады. 2013 жылдың тамызында Ракия Келли Херон Манхэттендегі Нью-Йорк сурогат сотына Румал Рэкли Скотт Херонның ұлы емес екенін және музыканттың мүлігінен шығарылуы керек деп мәлімдеді. Daily News сайтының хабарлауынша, Рэкли, Келли Херон және тағы екі әпке мүлікті басқару мәселесін шешуге тырысты. Рэкли сот құжаттарында Скотт Херонның оны мүліктің басқарушысы етіп тағайындауын сұрағанын айтты. 1994 жылы Скотт Херонның "Spirits" альбомы "олым Румальға және қыздарым Ния мен Джиаға" арналған еді, ал сот құжаттарында Рэкли Скотт Херонның "сахнадан мені [Рэклиді] ұлы ретінде таныстырғанын" қосты. 2011 жылы Рэкли Гья Скотт Херонның әпкесі мен оның анасы, Скотт Херонның бірінші әйелі Бренда Сайксқа қарсы сотқа шағымданды, олардың Скотт Херонның 250 000 АҚШ долларын заңсыз алғанын айтты. Бұл іс 2013 жылдың басында белгісіз сомаға бітірілді, бірақ Гилдің қайтысынан кейін Рэкли мен Скотт Херонның екі ересек қызының арақатынасы нашарлаған еді. Суррогат сотына берген өтінішінде Келли Херон 2011 жылы Рэклидің ДНК-сын, Скотт Херонның бауырының ДНК-сын пайдаланып тексергенде, олардың "ортақ еркек ата-тегі жоқ" екені анықталғанын мәлімдеді, ал Рэкли тағы бір ДНК-тест тапсырудан бас тартты. Келли Херонның өтінімін қарау үшін 2013 жылдың тамызының соңында сот отырысы белгіленді, бірақ 2016 жылдың наурызына дейін бұл мәселе бойынша қосымша ақпарат жарияланбады.

Жарысқа қатысқан әндер

Атауы ЖылЖоғары сатыларАльбом USR&B MEX Ing. Ұлыбритания"Бөтелке" 197498Америкадағы қыс"Жоханнесбург" 197529Оңтүстік Африкадан Оңтүстік Каролинаға дейін"Ангел шаңы"197815Сырлар"Шоу-бизнес"197983"Жабыс"1980681980"Өзінің көзімен аңыз"198186Шын көздер"B фильм"49Көріністер"Ре Рон"198472—89 rowspan="2" "Космикалық шаттл"1990—77"Мен сені күтіп аламын"2011—32—Мен мұнда жаңамын