Кіріспе
Анатолий Фёдорович Добрынин (1919 жылғы 16 қараша – 2010 жылғы 6 сәуір) – совет дипломаты және мемлекет қайраткері. Ол 1962 жылдан 1986 жылға дейін екі он жылдан астам АҚШ-тағы Кеңес елшісі қызметін атқарды. Елшілік қызметінің басында Кубадағы совет зымырандарының бар екенін жоққа шығарған кезде, Куба зымырандық дағдарысы кезінде және одан кейін американдық қоғамдастықта кеңінен танылды. Бірақ, бірнеше күннен кейін ғана совет премьер-министрі Никита Хрущевтың зымырандарды жібергенін және американдықтардың олардың суреттері бар екенін білді. 1968 жылдан 1974 жылға дейін ол Никсон әкімшілігі мен Кеңес Одағының Саяси бюросы арасындағы Киссинджер-Добрынин тікелей байланыс және келіссөздер арнасының совет тарапынан белгілі болды.
Anatoly Fyodorovich Dobrynin (Анато́лий Фёдорович Добры́нин, 16 November 1919 – 6 April 2010) was a Soviet statesman, diplomat, and politician. He was the Soviet ambassador to the United States for more than two decades, from 1962 to 1986. He attracted notoriety among the American public during and after the Cuban Missile Crisis at the beginning of his ambassadorship, when he denied the presence of Soviet missiles in Cuba. However, he did not know until days later that Soviet Premier Nikita Khrushchev had already sent the missiles and that the Americans already had photographs of them. Between 1968 and 1974, he was known as the Soviet end of the Kissinger–Dobrynin direct communication and negotiation link between the Nixon administration and the Soviet Politburo.
Ерте өмір және білім
Добриньин 1919 жылы 16 қарашада Мәскеу облысының Можайск қаласының жанындағы Красная Горка ауылында дүниеге келген. Әкесі құлыпшы болған. Ол Мәскеу авиация институтында оқыды және бітірген соң Яковлев конструкторлық бюросында жұмыс істеді. 1944 жылы Жоғары дипломатиялық мектепке қабылданды және үздік дипломмен бітірді.
Мансап
Добрин 1946 жылы Сыртқы істер министрлігінің дипломатиялық қызметіне қабылданды. Оның қызмет мерзімі 1986 жылға дейін созылды. Добринин Генри Киссинджермен ерекше жақын қарым-қатынас орнатты, олар аптасына төрт ретке дейін кездесіп, бірге тамақтанды. Олардың кеңселерiнiң арасында тікелей байланыс болды, олар бір-біріне сыйлықтар тарту етіп, құпия әзілдерді бөлісіп, тіпті бір-бірінің ата-аналарымен де танысты. 1971 жылы ол Кеңес Одағы Коммунистік партиясының Орталық Комитетіне сайланды.