Кіріспе

Кларк электроды - сұйықтағы жақын маңындағы оттегінің жартылай қысымын катализдік платина беті арқылы өлшейтін электрод, оның негізгі реакциясы:

O2 + 4 e− + 4 H+ → 2 H2O
Ол платинаға залал келтіру және металл жабынуын азайту үшін мембрананы пайдалану арқылы жалаңаш платина электродын жақсартады.

Тарих

Лиланд Кларк (Антиохия колледжінің химия профессоры, Желлоу-Спрингс, Огайо және Фелс ғылыми-зерттеу институты, Желлоу-Спрингс, Огайо) жүрек хирургиясында қолдану үшін алғашқы көпіршікті оттегін беру құрылын жасады. Бірақ ол нәтижелерін жариялауға келгенде, редактор оның мақаласын қабылдамады, себебі құрылғыдан шыққан қандағы оттегінің жағдайы өлшенбейтін еді. Бұл Кларкты оттегі электродын жасауға ынталандырды. Электродты тірі организмге (in vivo) орнатқанда ол оттегіні азайтады, сондықтан ортамен тепе-теңдікті сақтау үшін оны араластыру қажет болды. Северингхаус термостатқа араластырылатын ыдысты қосу арқылы конструкцияны жақсартты. Қан үлгілері мен бірдей pO2 газ қоспалары арасындағы өлшенген оттегінің (pO2) ішінара қысымының өзгешелігі модификацияланған электродты калибрлеуді талап етті; осыған байланысты су термостатына микротонометр қосылды. Бұл сенсор бір Кларк оттегі электродымен және қарсы электродпен жұптастырылған. Кларк электродындағыдай, Pt электродына өткір өткізбейтін мембрана жабылады. Бірақ қазір мембранаға бекітілген глюкоза оксидазасы (GOx) сіңген. GOx PT электродына қарай диффузияға ұшырағанда, ол бір бөлігін оттегіні тұтынады, оны H2O2 және глюконикалық қышқылға біріктіреді. Реакция тогының жылдамдығы глюкоза мен оттегінің диффузиясымен шектеледі. Бұл диффузия мембрана үшін оттегі мен глюкозаға қатысты жақсы сипаттала алады, соның нәтижесінде глюкоза мембранасының талданатын жағындағы оттегі мен глюкоза концентрациясы ғана өзгермелі болып қалады, яғни осы шама өлшеніп отыр.