Кіріспе
Канадалық медицина физигі Харольд Элфорд Джонс (4 шілде 1915 – 23 тамыз 1998) – қатерлі ісіктерді емдеу үшін иондаушы сәулеленуді қолдануға зор үлес қоскан канадалық медицина физигі.
Harold Elford Johns (4 July 1915 – 23 August 1998) was a Canadian medical physicist, noted for his extensive contributions to the use of ionizing radiation to treat cancer.
Ерте өмір және білім
Джонс Қытайдың Сычуань провинциясында миссионер ата-анасының отбасында дүниеге келген. Ол 1926 жылға дейін Қытайда өмір сүрді, ондағы саяси жағдай ата-анасын Солтүстік Америкаға қайтуға мәжбүр етті. Вашингтон штатының Такома қаласы мен Манитоба провинциясының Брэндон қаласында болғаннан кейін, оның отбасы Онтарио провинциясының Гамильтон қаласына қоныстанды. Гамильтонда Джонс Макмастер университетінде математика мен физиканы оқыды және 1936 жылы ғылым бакалавры (BSc) дәрежесін аяқтады. Одан кейін ол Торонто университетіне оқуға түсіп, 1939 жылы физика мамандығы бойынша магистр және философия докторы (PhD) дәрежесін алды.
Ерте мансап
Джонстың мектеп бітіруі Екінші дүниежүзілік соғыстың басталуымен бірге орын алды. Соғыс жылдарында ол Британдық Достастық Әуе Оқу Бағдарламасы аясында жаңадан шақырылған ұшақ пилоттарына физика, математика, радар жүйелері және радио навигацияны оқытты. Джонс өз рентгенография және физика тәжірибесіне сүйене отырып, металл ұшақ құймаларын инвазивті емес рентген сәулесімен сынауға да қатысты. 1946 жылдың тамызында Уильям Валентин Мэйнордпен болған кездесу, Мэйнордтың Онтарио провинциясындағы Чалк-Ривердегі Атом Энергиясы Жобасында жұмыс істеген кезінде, Джонстың медициналық физика саласында мансап жасауына септігін тигізді. Джонс 1940 жылы Сибил Хокинс Джонсқа үйленді. Олардың некесі Джонстың 58 жылдан кейін қайтыс болуымен аяқталды.
Медициналық емдеуде кобальт-60 қолдану
Соғыс аяқталғаннан кейін Джонс Саскачеван университетінде Эртл Харрингтонмен жұмыс істеуге шақырылды. Дәл сол жерде ол кобальт-60-ты гамма сәулесінің көзі ретінде қолданып, қатерлі ісіктерді сәулемен емдеудегі пионерлік зерттеулер жүргізді. Соғыстан кейінгі Канадада ядролық технологияға қызығушылық арта түсті. Соғыстың соңына қарай Чалк-Ривер, Онтариодағы Чалк-Ривер зертханаларында салынған ядролық зерттеу орталықтары кеңейтіліп, азаматтық зерттеу жобаларына ашылды. АҚШ-тан тыс алғашқы операциялық ядролық реактор – NRX – Чалк-Риверде орналасқан және Джонстың тәжірибелері үшін активтендірілген кобальт-60 көзін қамтамасыз етті. Джонстың Саскачеван университетіндегі және Лондондағы (Онтарио) тағы бір топ радиоактивті кобальт көздерін пайдалана отырып, сыртқы сәулелік терапия құралдарын жобалап, құрастырды. Жаңа көзді қолданып емделген алғашқы науқас 1951 жылдың 27 қазанында Онтарионың Лондон қаласында емделді. 1951 жылдың қараша айында Саскатундағы алғашқы науқас, 43 жастағы төрт баланың анасы, жатыр мойнының қатерлі ісігіне кобальт-60 сәулесінің мұқият есептелген дозасымен емделді. 1952 жылдың басында "Маклинс" журналы кобальт көзімен сәулемен емдеу аппаратын "кобальт бомбасы" деп атады – бұл ядролық технологияны бейбіт мақсатта пайдалануға жасалған әзілдік құрмет. Джонстың алғашқы емдеу құрылғысы 1972 жылға дейін Саскачеванда қолданылды.
Онтарионың онкологиялық институты
1956 жылы Джонс Торонтодағы Принцесса Маргарет ауруханасындағы Онтарионың қатерлі ісіктер институтының физика бөлімінің басшылығын қабылдады. Радиологтар, радиотәрішілер, дәрігерлер және физиктер арасындағы ғылыми және медициналық ынтымақтастықты арттыру мақсатында Джонс 1958 жылы Торонто университетінде Медициналық биофизика факультетінің құрылуын ұйымдастырды. Джонс 1960 жылы Артур Хамнан кейін факультеттің екінші деканы болды. Өмірі бойында Джонс 68 аспирантқа жетекшілік етіп, 200-ден астам рецензияланған мақала жариялады және Джон Р. Каннингеммен бірге «Радиология физикасы» оқулығын шығарды.