Кіріспе
Дэвид А. Сноудон (1952 жылы туған) – эпидемиолог және невролог профессор, бұрын Кентукки университетінің Сандерс Браун қарттану орталығында жұмыс істеген. Оның ғылыми қызығушылықтары антиоксиданттар мен қартаю, сондай-ақ Альцгеймер ауруының нейропатологиясы, әсіресе бала кезіндегі болжамдық факторлар мен ми инфарктінің әсеріне қатысты.
Мансап
Ол Нон зерттеуінің директоры, қартаю және Альцгеймер ауруын зерттейтін ұзақ мерзімді зерттеу, ол 75 жастан асқан 678 Notre Dame мектеп әпкелерін қадағалап отыр. Бұл қартаю және Альцгеймер ауруын зерттеу 1986 жылы Сноудон Миннесота университетінде бастады. Әпкелердің біртекті өмір салты оларды зерттеу үшін өте қолайлы жағдайға айналдырады. Зерттеушілерге қатысушылардың тарихы туралы мәліметтер алу үшін конвент мұрағаттары қолжетімді болды. Зерттеуге әпкелердің орденға кірген кезде жазған автобиографиялық эсселерін қарау, әпкелерге (кейбіреулері 100 жастан асып кеткен) есте сақтау және танымдық тесттер жүргізу, сондай-ақ олардың миларын өлгеннен кейін зерттеу кірді. 1990 жылы зерттеу Сноудонмен бірге Кентукки университетіне көшірілді. Процедуралардың көп бөлігі Дэвид Векштейн мен Уильям Марксберидің жұмысына негізделген. Олар 1989 жылы Кентуккидегі қарт адамдардың тобында жасқа байланысты танымдық және функционалдық өзгерістерді зерттеуді бастады, бұл адамдар өлімнен кейін миларын донор ретінде беруге келісім берген. Олардың мақсаты мидағы өзгерістердің Альцгеймер ауруы және басқа да неврологиялық аурулармен қалай байланысты екенін түсіну болды. Нон зерттеуі Сандерс Браун қартаю орталығындағы Альцгеймер ауруы орталығында жүргізіліп жатқан жұмыстың табиғи жалғасы еді. Олардың жұмысы 1000-нан астам кентюкилік қарт адамдардың ерікті түрде қатысуымен жалғасуда.
Жарияланымдар
Сноудонның "Кежелер зерттеуі" тақырыбындағы "Ақылмен қартаю: Кежелер зерттеуі бізге ұзақ, дені сау және мағыналы өмір туралы не үйретеді" кітабы 2002 жылы Кристофер сыйлығына ие болды.
Таңдалған жарияланымдар
Жасымен келген сұлулық: Қасиетті әйелдерді зерттеуі ұзақ, дені сау және мағыналы өмір сүру туралы не үйретеді. Нью-Йорк: Bantam Books, 2001 жыл. Сноудон ДА, Нун зерттеуі (2003) Денсаулықты қартаю және деменция: Нун зерттеуінің нәтижелері. Ann Intern Med 139: 450-4. Райли КП, Сноудон ДА, Маркесбери ВР (2002) Альцгеймердің нейрофибрилляциялық патологиясы және когнитивтік функциялар спектрі: Нун зерттеуінің нәтижелері. Ann Neurol 51: 567–77. Гоше КМ, Мортимер ЖА, Смит CD, Маркесбери ВР, Сноудон ДА (2002) Гиппокамп көлемі Альцгеймер нейропатологиясының көрсеткіші ретінде: Нун зерттеуінің нәтижелері. Neurology 58: 1476–82. Сноудон ДА, Грейнер ЛХ, Мортимер ЖА және басқалар. (1997) Ми инфаркті және Альцгеймер ауруының клиникалық көрінісі. Қасиетті әйелдер зерттеуі. JAMA 277: 813–7. Сноудон ДА, Кемпер СЖ, Мортимер ЖА және басқалар. (1996) Ерте өмірдегі тілдік қабілет және когнитивтік функция және кейінгі өмірде Альцгеймер ауруы: Нун зерттеуінің нәтижелері. JAMA 275: 528–32.
Riley KP, Snowdon DA, Markesbery WR (2002) Alzheimer's neurofibrillary pathology and the spectrum of cognitive function: findings from the Nun Study. Ann Neurol 51: 567–77
Gosche KM, Mortimer JA, Smith CD, Markesbery WR, Snowdon DA (2002) Hippocampal volume as an index of Alzheimer neuropathology: findings from the Nun Study. Neurology 58: 1476–82
Snowdon DA, Greiner LH, Mortimer JA, et al. (1997) Brain infarction and the clinical expression of Alzheimer disease. The Nun Study. JAMA 277: 813–7
Snowdon DA, Kemper SJ, Mortimer JA, et al. (1996) Linguistic ability in early life and cognitive function and Alzheimer's disease in late life: Findings from the Nun Study. JAMA 275: 528–32