"Майор Лигасындағы «Жаңарайған Стан»" — Мақалалармен ағылшынша

Кіріспе

Американдық бейсболшы және менеджер

Стэнли Кэмфилд Хак (6 желтоқсан 1909 – 15 желтоқсан 1979), "Смайлинг Стэн" деген лақап атымен танымал, Майор лигасы бейсболында Чикаго Кабс командасы үшін өмірінің соңына дейін ойнаған және 1930-жылдардың аяғы мен 1940-жылдардың басында Ұлттық лиганың үздік үшінші базалық ойыншысы болған американдық бейсболшы және менеджер. Көбінесе бастапқы соққышы болған ол өмірінде .301 соққы көрсеткішін берді, жеті рет 100 ұпайдан асып түсті және екі рет Ұлттық лигада соққылар мен ұрланған базалар бойынша көшбасшы болды. Оның 1092 жүрісі зейнетке шыққан кезде Ұлттық лига тарихында төртінші орынды иеленді және команданың рекорды болып қала береді; ол сондай-ақ әлем чемпионаттарында .348 соқты, онда төрт рет қатысты. Оның .394 базаға шығу көрсеткіші 20-ғасырдағы үшінші базалық ойыншылардың арасында ең жоғары көрсеткіш болды, бірақ 1980-жылдардың аяғында Уэйд Боггс осы көрсеткішті асырып өтті, ал 2001 жылға дейін Ұлттық лигадағы ең жоғары көрсеткіш саналды. Хак Ұлттық лигада бес рет ойынды тоқтатуда, үш рет қос ойында және екі рет көмектесуде және филдинг көрсеткішінде жетекшілік етті. Карьерасының соңында ол үшінші базадағы ойындар (1836) саны бойынша Пи Трейнордан кейін бас лига тарихында екінші орын алды, Трейнордан кейін Ұлттық лига тарихында ойынды тоқтату (1944), көмектесу (3494) және жалпы мүмкіндіктер (5684) бойынша екінші орын алды, ал қос ойындар (255) бойынша үшінші орын алды.

Мансап

Хак, сол қолмен соққы беріп, оң қолмен лақтырған, Калифорния штатының Сакраменто қаласында туып, Сакраменто орта мектебінде бейсбол ойнады. Орта мектепті бітірген соң банкте жұмыс істеді және демалыс күндері жартылай кәсіби бейсбол ойнады. 1931 жылы «Сакраменто Солонс» командасына қатысуға үміткер болды, содан кейін сол жылы кіші лигадағы алғашқы маусымында .352 көрсеткеннен кейін «Кубс» президенті Уильям Вик аға оны 40 000 долларға сатып алды. Ол 1933 жылы «Кубс» командасымен бірге болды және алғашқы екі жылы Вуди Инглиштің резервтік ойыншысы болды. Сондай-ақ ол 1933 жылы Халықаралық лигада .299 көрсетті. 1932 жылғы әлем чемпионатына «Нью-Йорк Янкис» командасына қарсы ойында ол Габби Хартнеттің орнына сегізінші иннингте бір рет шабатын ойыншы ретінде қатысты, ал «Кубс» командасы 13–6 есебімен жеңілді. 1934 жылы толық маусымында ол .289 көрсетті және лигада 11 ұрлықпен бесінші орынды бөлісті. 1935 жылы ол лиганың үздік үшінші базалық ойыншысы ретінде Трейнордың орнын басты, .311 көрсетті және NL-де базаға шығу пайызы бойынша үшінші орынды, ал ұрлық бойынша төртінші орынды иеленді. Ол тез арада спорттың ең танымал ойыншыларының біріне айналды, ал 21 жастағы команда қызметкері Билл Вик (Уильямның ұлы) 1935 жылы «Стенмен күлімсірең» деген жазуы бар, артында Хактың суреті бар айналар таратқан жарнамалық акция ұйымдастырды; бірақ жанкүйерлер айналарды қарсыластардың көздеріне күн сәулесін шағылыстыру үшін пайдаланды, ал төрешілер олар тоқтамаса ойынды тоқтатуға мәжбүр болады деп ескертті. NL кеңсесі болашақта мұндай акцияларға тыйым салды. 1935 жылы «Детройт Тайгерс» командасына қарсы әлем чемпионатына ерекше төменгі жетінші нөмірде шыққан ол тек .227 көрсетті, өйткені «Кубс» командасы алты ойында жеңілді. Үшінші ойында ол бір ойынды ойнатып, екінші базаны ұрлап, екінші иннингте Чикагоға 2–0 есебімен басымдық берді, ал тоғызыншы иннингте бір ойынды ойнатып, қайтадан гол соқты, нәтижесінде «Кубс» командасы ойынды 5–5 есебімен теңдеді, бірақ 11 иннингте 6–5 есебімен жеңілді. Алтыншы ойында ол алтыншы иннингте екі аутпен қос соққы берді, ал тоғызыншы иннингте 3–3 есебімен тең ойынды бастау үшін үш есе соққы берді, бірақ «Кубс» командасы оны жете алмады. Бас жаттықтырушы Чарли Гримм бастаушы Ларри Френчті бір аутпен соқтыруға мүмкіндік берді, ал Френч Томи Бриджеске жерге соқты, Оги Галан иннингті аяқтау үшін сол жаққа соқты; «Тайгерс» командасы Микки Кокран Гуз Гослиннің соққысынан гол соққанда серияны жеңді. 1936 жылы Хак .298 көрсетті және 17 ұрлықпен NL-де екінші орынды бөлісті – ол бес жыл қатарынан бірінші немесе екінші орынды иеленді. Сонымен қатар, ол алғаш рет 100 ұпай жинады және 78 ұпай жинады. Ол лиганың аутсаты (151), ассистенті (247) және қос ойын (25) бойынша көш бастады, сондай-ақ жүгіруде (106) және ұрлықта (16) екінші, ал базаға шығу пайызы бойынша үшінші орынды иеленді (.297). Оның 67 RBI-і болды, өйткені команда айтарлықтай теңгерімді соққы көрсетті, сегіз тұрақты ойыншының жетісі 56 мен 67 RBI арасында болды. Ол лиганың қос, үш еселік (карьерадағы ең жақсы 11) және жалпы базалар бойынша он ойыншысының қатарында болды, NL-ді (178) және қос ойын (26) бойынша бастап, өзінің алғашқы бес All Star командасын құттықтады, өйткені «Кубс» командасы екі ойынға жеңіп алды; Хак MVP дауыс беруде жетінші орынды иеленді. «Янкис» командасына қарсы әлем чемпионатына ол «Кубс» қаһармандарының бірі болды, .471 көрсетті, бірақ олар төрт ойында жеңілді. Бірінші ойында ол үш рет жекелей соқты және Чикагоның 3–1 есебімен жеңілген жалғыз голын соқты. Ол екінші ойынның бірінші иннингінде бір ойынды ойнатып, ұпай жинады, ал үшінші иннингте 2 ұпаймен теңестірді, бірақ олар 6–3 есебімен жеңілді. Ол үшінші ойынның бесінші иннингінде 1–0 есебімен басымдыққа ие болды, бірақ олар 5–2 есебімен жеңілді; төртінші ойынның 8–3 есебімен жеңілгенде тағы екі рет соқты. Ол .298 көрсетіп, 17 ұрлықпен NL көшбасшысын теңестірді, сонымен қатар жүгіруде (112) екінші орынды иеленді және лигада (177) бірінші орынды иеленді. Ол тағы бір керемет маусымды өткізді, лиганың ең үздік ойыншыларының саны (175), 302 ассистент және 27 қос ойыншы, .317 ұпаймен төртінші орынды иеленді және NL-дің ең үздік соққылары (191) бойынша тең болды. Ол 21 ұрлықпен лига көшбасшысынан бірден артта қалды және қос ұпайда (38, жеке рекорд), ұпайда бестенші (101), базалық пайызда (.395) және жалпы базада (265) алтыншы болды. Ол All Star командасына кірмегенмен, MVP дауыс беруде сегізінші орынды иеленді. Сол жылдың 17 мамырында ол бас қақпашы ретінде үшінші базада тұрып, бас сабында соққы алғаннан кейін ми сілкінісі алды. Ол өткен жылғы жетістіктерін қайталап, NL-де .317 ұпаймен төртінші орынды иеленді және лигада бірінші орынды иеленді; ол лигада .417 базалық пайызбен және 111 ұпаймен екінші, жүріп өтуде төртінші және қос ұпайда бесінші болды. 1943 жылы ол өнімділігінің сәл төмендеуіне тап болды, бірақ ол әлі де лиганың жүріп өту және базаға шығу пайызы бойынша көшбасшыларының қатарында болды, .289 ұпаймен және тағы да All Star болды; бірақ бас жаттықтырушы Джимми Уилсонмен шиеленіскен қарым-қатынас Хакты маусым соңында зейнетке шығуға мәжбүр етті. Ол 1944 жылдың ортасында Гримм команданы басқаруға оралғаннан кейін қайта оралды және 98 ойында .282 көрсетті – он жылдан астам уақыттан бері ең төменгі көрсеткіші – сондай-ақ соққы және базаға шығу пайызы да төмендеді. Бірақ 1945 жылы ол толыққанды қайта оралды, өзінің ең жақсы жылдарының бірін өткізді, лиганы тағы да аутсаты (195) және базаға шығу пайызы (.975) бойынша бастап, 54 қатарынан қатесіз ойын өткізді. Ол карьералық ең жақсы көрсеткішін .323 көрсетті (лигада алтыншы орын), базаға шығу пайызы бойынша үшінші орынды (.420), соққылар бойынша үшінші орынды (193) және жүріп өту бойынша бесінші орынды (110) иеленді. «Кубс» командасы екі ойынмен жеңіске жетті, ал Хак MVP дауыс беруде жетеуінші орынды иеленді, жеңімпаз командаласы Фил Каваретта болды. «Тайгерс» командасына қарсы әлем чемпионатына ол «Кубс» командасының сирек қаһармандарының бірі болды, .471 көрсетті, бірақ олар төрт ойында жеңілді. Бірінші ойында ол үш рет жекелей соқты және 3–1 есебімен жеңілген Чикагоның жалғыз голын соқты. Ол екінші ойынның бірінші иннингінде бір ойынды ойнатып, ұпай жинады, ал үшінші иннингте 2 ұпаймен теңестірді, бірақ олар 6–3 есебімен жеңілді. Ол үшінші ойынның бесінші иннингінде 1–0 есебімен басымдыққа ие болды, бірақ олар 5–2 есебімен жеңілді; төртінші ойынның 8–3 есебімен жеңілгенде тағы екі рет соқты. Ол .298 көрсетіп, 17 ұрлықпен NL көшбасшысын теңестірді, сондай-ақ жүгіруде (112) екінші орынды иеленді және лигада (177) бірінші орынды иеленді. Ол тағы бір керемет маусымды өткізді, лиганың ең үздік ойыншыларының саны (175), 302 ассистент және 27 қос ойыншы, .317 ұпаймен төртінші орынды иеленді және NL-дің ең үздік соққылары (191) бойынша тең болды. Ол 21 ұрлықпен лига көшбасшысынан бірден артта қалды және қос ұпайда (38, жеке рекорд), ұпайда бестенші (101), базалық пайызда (.395) және жалпы базада (265) алтыншы болды. Ол All Star командасына кірмегенмен, MVP дауыс беруде сегізінші орынды иеленді. Сол жылдың 17 мамырында ол үшінші базада тұрып, бас сабында соққы алғаннан кейін ми сілкінісі алды. 1946 жылы ол өткен жылғы жетістіктерін қайталап, NL-де .317 ұпаймен төртінші орынды иеленді және лигада бірінші орынды иеленді; ол лигада .417 базалық пайызбен және 111 ұпаймен екінші, жүріп өтуде төртінші және қос ұпайда бесінші болды. 1947 жылы ол үшінші соққылар және қос соққылар, төртінші жүгіру және жүріп өту, ал бесінші базаға шығу пайызы бойынша болды, сонымен қатар .300 көрсетіп, алғаш рет .965 базаға шығу пайызымен NL-де үздік ойыншы болды. 1943 жылы оның өнімділігі сәл төмендеді, бірақ ол әлі де лиганың жүріп өту және базаға шығу пайызы бойынша көшбасшыларының қатарында болды, .289 ұпаймен және тағы да All Star болды; бірақ бас жаттықтырушы Джимми Уилсонмен шиеленіскен қарым-қатынас Хакты маусым соңында зейнетке шығуға мәжбүр етті. Ол 1944 жылдың ортасында Гримм команданы басқаруға оралғаннан кейін қайта оралды және 98 ойында .282 көрсетті – он жылдан астам уақыттан бері ең төменгі көрсеткіші – сондай-ақ соққы және базаға шығу пайызы да төмендеді. Бірақ 1945 жылы ол толыққанды қайта оралды, өзінің ең жақсы жылдарының бірін өткізді, лиганы тағы да аутсаты (195) және базаға шығу пайызы (.975) бойынша бастап, 54 қатарынан қатесіз ойын өткізді. Ол карьералық ең жақсы көрсеткішін .323 көрсетті (лигада төртінші орын), базаға шығу пайызы бойынша үшінші орынды (.420), соққылар бойынша үшінші орынды (193) және жүріп өту бойынша бесінші орынды (110) иеленді. «Кубс» командасы үш ойынмен жеңіске жетті, ал Хак MVP дауыс беруде он бірінші орынды иеленді, жеңімпаз командаласы Фил Каваретта болды. «Тайгерс» командасына қарсы әлем чемпионатына ол .367 көрсетті, бірақ 1935 жылғы серияның алтыншы ойынының естеліктері әлі де жадында болды. Бірінші ойында ол үшінші базаға қарай қарап тұрғанын байқады; оған не қарап тұрғанын сұрағанда, ол «Мен әлі де онда тұрғанымды көруге тырыстым» деді. Ол екінші ойындағы 4–1 есебімен жеңілгенде төрт рет базаға шықты, ал үшінші ойында 3–0 есебімен жеңіске жетті. «Вригли Филд» стадионындағы алтыншы ойын қызықты болды; бірінші тақтадағы екі ойынынан кейін ол бесінші иннингте базаға толы болғанда соқты және «Кубс» командасына 2–1 есебімен басымдық берді, содан кейін өзі де гол соқты. Тағы бір жүріп өтуден және соққыдан кейін ол 7–7 есебімен тең болғанда 12-ші иннингте тақтаға шықты, екі ауттан кейін және пинч-раннер Билл Шустер бірінші базада тұрғанда; Хак «Тайгерс» ойыншысы Диззи Трауттан сол жаққа соқты, доп сыртқы ойыншы Хэнк Гринбергтің иығынан секіріп өтті, нәтижесінде «Кубс» командасы 8–7 есебімен жеңіске жетті және серияны теңдеді. Ол кезде «Кубс» тарихында әлем чемпионатына қатысқан ойыншылардың бірі 4 соққы берген алғашқы ойыншысы болды; бұл жетістік 71 жылдан кейін 2016 жылғы әлем чемпионатының алтыншы ойынында Крис Брайантпен қайталанды. Бірақ Чикаго 9–3 есебімен жеңілгені үшін бәрі бекер болды. Олар 2016 жылға дейін Fall Classic-ке оралмады. 1946 жылы ол тек 92 ойында .285 көрсетті, бірақ ол әлі де лигада 83 жүріп өтумен бесінші орынды иеленді. Ол өзінің карьерасын 1947 жылы 76 ойында .271 көрсеткішімен аяқтады. 16 маусымдық карьерасында Хак 57 хоум-ран және 642 RBI соқты; оның 1,938 ойыны, 7,278 соққысы және 2,193 соққысы «Кубс» тарихында 19 ғасырдың бірінші базалық ойыншысы Кап Ансоннан кейін екінші орында тұрды, ал оның соққылары, қос соққылары (363) және жалпы базалары (2,889) оны NL үшінші базалық ойыншыларының арасында Трейнордан кейін екінші орында тұрғызды. Оның 1,239 ұпайы үшінші базалық ойыншылардың арасында үшінші орында тұрды, Арли Латамнан (1,478) және Лэйв Кросс (1,333) есебінен кейін; оның 165 ұрлығы 1920 мен 1950 жылдар арасындағы National Leaguer ойыншыларының арасында төртінші орында тұрды, Фрэнки Фриш, Макс Кэри және Кики Куйлерден кейін. Ол Трейнордың үшінші базадағы лигалық рекордтық ойындарынан 27 ойын қалып қойды және о...

Hack, who batted left handed and threw right handed, was born in Sacramento, California and played baseball at Sacramento High School. After high school he worked at a bank and played semi pro baseball on weekends. He tried out for the Sacramento Solons in 1931, and was signed by Cubs president William Veeck, Sr. for $40,000 after hitting .352 in his first minor league season that year. He broke in with the Cubs in , and backed up Woody English in his first two years – also hitting .299 in the International League in 1933 – before becoming the full time third baseman in 1934. In the 1932 World Series against the New York Yankees, his sole appearance was as a pinch runner for Gabby Hartnett in the eighth inning of the final 13–6 Game 4 loss. In his first full year in 1934, he batted a respectable .289 and tied for fifth in the league with 11 steals. In he began to assume Traynor's mantle as the league's top third baseman, batting .311 and finishing third in the NL in on base percentage and tied for fourth in steals. He quickly became one of the sport's most popular players, and 21 year old team employee Bill Veeck (William's son) staged a 1935 promotion in which fans were given mirrors labeled "Smile with Stan", with Hack's face on the reverse side; but the fans used the mirrors to reflect sunlight into the eyes of opposing batters, and the umpires threatened to forfeit the game if they didn't stop. The NL office quickly banned any similar promotions in the future. Batting an unusually low seventh in the 1935 World Series against the Detroit Tigers, he hit only .227 as the Cubs lost in six games. In Game 3 he singled, stole second base and scored to give Chicago a 2–0 lead in the second inning, and singled and scored again in the ninth as the Cubs tied the game at 5, though they lost 6–5 in 11 innings. In Game 6 at Navin Field, he doubled with two out in the sixth inning, and tripled to lead off the ninth with the score tied at 3, but the Cubs were unable to drive him in. Manager Charlie Grimm opted to let starting pitcher Larry French bat with one out, and French hit a ground ball to the pitcher, Tommy Bridges, with Augie Galan flying to left to end the inning; the Tigers won the Series in the bottom of the inning when Mickey Cochrane scored on Goose Goslin's single. In 1936 Hack batted .298, and tied for second in the NL with 17 steals – the first of five straight years in which he finished first or second. He also scored 100 runs for the first time, and had a career high 78 runs batted in. He led the league in putouts (151), assists (247) and double plays (25) in , and was second in runs (106) and steals (16) and third in walks (83) while hitting .297. marked his best season to date as he hit .320 (sixth in the league), led the NL in steals (16), was second in hits (195) and runs (109), fourth in walks (94) and fifth in on base percentage (.411). He had 67 RBI as the team featured a remarkably well balanced offense, with seven of the eight regulars having between 56 and 67 RBI. He was among the league's top ten players in doubles, triples (a career best 11) and total bases, led the NL in putouts (178) and double plays (26), and made his first of five All Star teams as the Cubs won the pennant by two games; Hack finished seventh in the MVP voting. In the World Series against the Yankees, he was one of the Cubs' scarce heroes, batting .471 although they were swept in four games. In Game 1, he had three singles and drove in Chicago's only run in a 3–1 loss. He singled and scored in the first inning of Game 2, and did so again to tie the score at 2 in the third inning, though they went on to lose 6–3. He doubled and scored in the fifth inning of Game 3 for a 1–0 lead, but they lost 5–2; he had two more hits in the 8–3 Game 4 loss. In he batted .298 and tied for the NL lead in steals with 17, also finishing second in runs (112) and pacing the league in putouts (177). He had another outstanding campaign in , topping the league in putouts (175), assists (302) and double plays (27), finishing fourth with a .317 batting average, and tying for the NL lead in hits (191). He was one behind the league leader with 21 steals, and was fourth in doubles (38, a personal best), fifth in runs (101), and sixth in on base percentage (.395) and total bases (265). Although he did not make the All Star team, he finished eighth in the MVP balloting. On May 17 of that year, he suffered a concussion after being hit in the head by a foul ball while standing on third base as a baserunner. saw him duplicate the previous year's accomplishments by again finishing fourth in the NL with a .317 batting mark and leading the league in hits; he was second in the league with a .417 on base percentage and 111 runs, fourth in walks and fifth in doubles. And in he was third in hits and doubles, fourth in runs and walks, and fifth in on base percentage, while again batting .300 and leading the NL in fielding average for the first time with a .965 mark. 1943 saw a slight drop off in his performance, though he was still among the league leaders in walks and on base percentage, with a .289 batting average, and was again an All Star; but a strained relationship with manager Jimmie Wilson led Hack to retire at season's end. He was persuaded to return in mid 1944 after Grimm returned to lead the team, and batted .282 in 98 games – his lowest mark in over ten years – with similarly lowered averages in slugging and OBP. But marked a full comeback as he enjoyed one of his best years, leading the NL again in putouts (195) and fielding average (.975), and setting a record with 54 consecutive error less games. He hit a career high .323 (fourth in the league), and finished third in OBP (.420), hits (193) and walks (99) and fifth in runs (110). The Cubs won the pennant by three games, and Hack finished eleventh in the MVP vote, won by teammate Phil Cavarretta. In the World Series against the Tigers, he hit .367, though memories of Game 6 of the 1935 Series lingered. In Game 1 at Detroit, he was observed staring out toward third base; when asked what he was looking at, he replied, "I was just looking to see if I was still standing there." He reached base four times in a 4–1 loss in Game 2, and had two hits in the 3–0 Game 3 win. Game 6 at Wrigley Field was a thrilling affair; after a walk and a single in his first two turns at the plate, he singled with the bases loaded in the fifth inning to give the Cubs a 2–1 lead, and went on to score himself. After another walk and single, he came to bat in the 12th inning with the score tied at 7, two out and pinch runner Bill Schuster on first base; Hack doubled to left field off Tiger pitcher Dizzy Trout, with the ball taking a sharp bounce over outfielder Hank Greenberg's shoulder, giving the Cubs an 8–7 win and tying the Series. At the time, it was the first time in Cubs history any player recorded 4 hits in a World Series game; a feat that was matched 71 years later by Kris Bryant in Game 6 of the 2016 World Series. It was all for naught, however, as Chicago lost 9–3 in Game 7. They would not return to the Fall Classic until 2016. In 1946, he hit .285 in only 92 games, though he was still fifth in the league with 83 walks. He ended his career in with a .271 average in 76 games. In a 16 season career, Hack had 57 home runs and 642 RBI; his totals of 1,938 games, 7,278 at bats and 2,193 hits ranked second in Cubs history to 19th century first baseman Cap Anson, and his totals in hits, doubles (363) and total bases (2,889) placed him behind only Traynor among NL third basemen. His 1,239 runs were the third most by a third baseman, behind only Arlie Latham (1,478) and Lave Cross (1,333); his 165 stolen bases were the fourth most by any National Leaguer between 1920 and 1950, trailing only Frankie Frisch, Max Carey and Kiki Cuyler. He was only 27 games behind Traynor's league record for games at third base, and was behind only Traynor and Heinie Groh in career double plays in the NL. His total of 1,092 walks – then the most by any third baseman – placed him behind only Mel Ott (1,708), Jimmy Sheckard (1,134) and Billy Hamilton (1,096) in NL history. In , Chipper Jones moved ahead of his career on base percentage among NL third basemen.

Басқару

Хак кіші лиганың менеджері болды, 1948–49 жылдары Дес-Мойн, 1950 жылы Спрингфилд және 1951–53 жылдары Лос-Анджелес Ангелс командаларын басқарды. 1954 жылы көктемгі жаттығуларда ол Кавареттаның орнына Cubs командасының бас жаттықтырысына тағайындалды. Ол команданы басқарған үш маусымның әрқайсысында жеңіліске ұшырады. 1957–58 жылдары Сент-Луис Кардиналс командасының соққы бапкері болды, 1958 жылы соңғы он ойында оларды басқарды, содан кейін Денверде (1959), Солтүстік Лейк-Ситиде (1965) және Даллас-Форт-Уорт қалаларында (1966) кіші лигаларда бас жаттықтырушы болып қайта жұмыс істеді.

Жеке өмірі мен мансабынан кейінгі өмірі

Кейіннен ол екінші әйелі Гвенмен бірге мейрамхана менеджері болды және 70 жасында Иллинойс штатының Диксон қаласында қайтыс болды. Оның бірінші әйелі Дороти Вайзел Хак белгілі әуесқой теннисші болған. Ол Иллинойс штатының Grand Detour қаласындағы Grand Detour зиратында жерленген. Стэннің Гвентен екі ұлы болды: Стэнфорд Хак және Дэвид Хак. Дэвидтің бірінші әйелі Дианадан екі ұлы болды: Майкл және Роберт Хак, содан кейін екінші әйелі Дебтен бір ұл мен бір қызы дүниеге келді: Стивен және Ребекка.

Цитаталар

"Мен допты көптеген соққышылардан көбірек қадағалаймын. Мен допқа жақын келуге рұқсат етемін – тіпті мен сәл кешікпекпін." – Оның көптеген соққылары неге қарсы алаңға кеткенін түсіндіреді. "Хак сол заманғы идеалды үшінші базашының жердегі бейнесіне ең жақын келді. Ұзын, жіңішке, әдемі, сенімді – Хак үшінші базада ойнайтын әрбір баланың кумірі болды." – Бейсболда қорғану туралы зерттеудің авторы Уильям Карран.