Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Солтүстік Корея кинофестивалі
North Korean film festival
Пхеньян халықаралық кинофестивалі – Солтүстік Кореяның Пхеньян қаласында екі жылда бір рет өткізілетін мәдени көрме. 2002 жылға дейін кинофестиваль «бейтарап және дамып келе жатқан басқа елдерге» арналған. Бірінші фестиваль 1-10 қыркүйек аралығында өтті, онда жүлделі фильмдерге үміткер болып жарысқан қысқаметражды, толықметражды фильмдер мен деректі фильмдер көрсетілді. Кинофестиваль 1990 жылы қайта жандандырылды және әр екі жылда бір рет тұрақты түрде өткізіліп келеді. 2004 жылы өткен тоғызыншы фестиваль британдық «Бекхэм сияқты иіп беру» комедиясының дубляждалған және цензураланған нұсқасын көрсету арқылы мәдени шектеулерді одан әрі жеңілдетті. «Бекхэм сияқты иіп беру» музыка жүлдесін жеңіп алды және кейіннен Солтүстік Кореяда теледидарда көрсетілген алғашқы батыс фильмі болды. 2006 жылы фестивальде шведтік қорқыныш комедиясы «Мұздық шағылысу» көрсетілді, бұл Солтүстік Кореяда көрсетілген алғашқы шетелдік қорқыныш фильмі болды. Сол жылы шыққан «Мектеп оқушысының күнделігі» бірнеше онжылдықтан кейін халықаралық дистрибьюцияға шыққан алғашқы Солтүстік Корея фильмі болды, оны француздық Pretty Pictures компаниясы сатып алды. Ол 2007 жылдың соңында Францияда көрсетілді.
The Pyongyang International Film Festival is a biennial cultural exhibition held in Pyongyang, North Korea. Until 2002, the film festival was reserved to "non aligned and other developing countries". The maiden event, held from September 1 through September 10, showed short films, features, and documentaries that were judged for competitive awards. The film festival returned in 1990 and would be regularly held every other year. The ninth festival, held in 2004, moderated cultural restrictions further with the screening of a dubbed and censored version of the British comedy Bend It Like Beckham and U. S. produced South African drama Cry, The Beloved Country. Bend it like Beckham won the music prize and later it became the first Western made film shown on television in North Korea. In 2006, the Swedish horror comedy Frostbite was shown at the festival, the first foreign horror film to ever be shown in North Korea. The Schoolgirl's Diary, which was released the same year, became the first North Korean film in several decades to be picked up for international distribution, when it was purchased by French company Pretty Pictures. It was released in France in late 2007.
Ұйым
Фестиваль 2018 жылға дейін екі жылда бір рет күзде өткізілетін; одан кейін фестиваль жыл сайын өткізіліп, 17-ші рет 2019 жылдың қыркүйегінде ұйымдастырылды. Оған халықаралық қазылар алқасы мен конкурстық және конкурстық емес туындылар қабылданады. Осы тұрғыдан алғанда, ол "кез келген басқа халықаралық кинофестиваль сияқты құрылымдалған". 2000 жылдан бері фестивальде Батыс Еуропа фильмдері басымдыққа ие. Көптеген фильмдер цензураланады және көбінесе отбасылық құндылықтарды, адалдықты және ақшаның құдіретін көрсетеді. 2008 жылы барлығы 46 елден 110 фильм көрсетілді. Қазіргі саяси ахуалға байланысты Оңтүстік Корея фильмдері көрсетілмейді. Әлемнің кез келген жерінен Солтүстік Кореяны сынаған фильмдерге рұқсат жоқ, сондай-ақ ашық порнографиялық фильмдерге де тыйым салынған. Қалғандарының бәріне рұқсат етіледі, ал ұйымдастырушылар мүмкіндігінше көп фильм мен көрермендерді тартуға тырысады. Дипломатиялық байланыстар немесе кинорежиссерлердің жеке бастамасы фильмнің қабылдануына себеп болады. Нәтижесінде, бір жанрға біріктірілмейтін "ерекше қоспа" фильмдер пайда болады. Соңғы жылдары фестиваль шетелде үлкен танымаллыққа ие болды, негізінен Оңтүстік Корея киносының жетістіктері шетелдік кино әуесқойларының Солтүстік Кореяға деген қызығушылығын оятып, фильмдерді ұсыну санының артуына және фильмдерді іріктеу сапасының жақсаруына әкелді. Фестиваль – Солтүстік Кореяның сыртқы әлеммен байланыс орнатуға тырысатын сирек шараларының бірі. "Солтүстік Корея киносы: тарих" кітабының авторы және 2000 жылғы фестиваль делегаты Йоханнес Шёнхерр: "Пхеньян халықаралық кинофестивалі – үлкен үгіт-насихат шарасы, ал оған қатысушы шетелдіктер осы үлкен үгіт-насихат шоуының көрермендеріне айналады" деді. Жапон фильмдерінің көп бөлігі, сондай-ақ американдық, тайвандық және оңтүстіккореялық фильмдердің бәрі Солтүстік Кореяда тыйым салынған. Тайвандық және оңтүстіккореялық фильмдерге елдерінің антикоммунистік сипатына байланысты тыйым салынған.
The festival was held in the autumn every two years until 2018; after that, the festival has become yearly, with the 17th edition organized in September 2019. It has an international jury and both competitive and non competitive submissions. In that sense, it is "structured very much like any other international film festival". Since 2000, the festival has been dominated by films from Western Europe. Many of the films are censored and often have themes emphasising family values, loyalty and the temptations of money. In 2008, 110 films were shown from a total of 46 countries. South Korean films are not shown because of the current political climate. Films critical of North Korea from anywhere in the world are not allowed and neither are sexually explicit films. Anything else goes, and the organizers try to get as many films and visitors to attend. Diplomatic connections or the personal initiative of filmmakers is what often results in a film being admitted. The result is often "an odd mix" of films that are not united by one genre. In recent years, the festival has enjoyed recent popularity abroad, mainly due to the success of South Korean cinema prompting foreign film enthusiasts' curiosity about the North. Consequentially, film submissions have increased and the selection of films has improved in quality. The festival is one of the few North Korean functions that actively seeks connection with the outside world. Johannes Schönherr, author of North Korean Cinema: A History and a festival delegate in 2000, said "The Pyongyang International Film Festival is a big propaganda event and foreigners who attend the event become extras in the big propaganda show." Most Japanese films and all American, Taiwanese and South Korean films are banned in North Korea. Taiwanese and South Korean films are banned because of the anti communist nature of their countries.