Пьер Кошеро: Француз ағайын және органшы өмірі мен шығармашылығы

Кіріспе

Француз органисті және композиторы (1924–1984)

Пьер Эжен Шарль Кошеро (9 шілде 1924 – 6 наурыз 1984) – француз органисті, импровизатор, композитор және педагог. Кошеро 1955 жылдан 1984 жылы қайтыс болғанға дейін Париждің Нотр-Дам соборының титулярлы органисі болды және 1960 жылдары собордың органын қайта жаңартуға жауапты болды. Өмірінде және қазірге дейін ол керемет импровизатор және органист ретінде танымал. Оның өлімінен кейін Ницца консерваториясы оның құрметіне аталды.

Өмірбаян

Пьер Кошеро 1924 жылдың 9 шілдесінде Париж қаласының жанындағы, Франция коммунасы Сент-Мандеде (Валь-де-Марн) дүниеге келді. Оның әкесі, Жорж Эрнест Кошеро, аяқ киім фабрикасының иесі болған бай зауыт иесі еді. 1929 жылы бірнеше ай скрипка сабақтарынан кейін, ол Мариус Франсуа Гейлардтан фортепиано сабақтарын ала бастады. 1933 жылы Маргарита Лонг, ал үш жылдан соң Пол Паннесай оның фортепиано мұғалімі болды. Кошеро 13 жасқа келгенде, бір жыл бойы нашар денсаулыққа және мектепте үлгерімнің төмен болуына байланысты, әкесі оны Оңтүстік Францияның бір ауылына емделуге жіберді. Кошероға жергілікті шіркеудің кілті берілді, сондықтан ол фортепианода жаттығуға мүмкіндік алды, бірақ бір күні ол Кавайе-Коллдің 2 мануалды құбырлы органының бар екенін анықтады. Шіркеудің титулярлы органшысы 1937 жылдың 2 маусымында оған аспапты көрсетуге келісті, бұл кездейсоқ Луи Виерннің Нотр-Дам де Паридегі органшы болып жұмыс істеген кезінде, 1750-ші орган концерті кезінде қайтыс болған күнімен сәйкес келді. Кейбіреулер бұл оқиғаны «апостолдық мұрагерлік» деп қарады, себебі Кошеро 18 жылдан кейін дәл сол лауазымды иеленді. 1938 жылы Кошеро Марсель Дюпренің шәкірті Мари Луиза Жиродтан сабақ алды. Ол Андре Флюри және Поль Делафоссемен бірге орган оқуын жалғастырды, және 1942 жылы Париждегі Сен-Рох шіркеуінде титулярлы органшы болып қызмет еткен Поль Делафоссенің орнын басты. Бір жыл заң факультетінде оқығаннан кейін, Кошеро өзін музыкалық мансапқа арнауға шешім қабылдады және 1943 жылы Париж консерваториясына түсті. Ол 1949 жылы консерваторияны бітіргенде, Морис Дюруфле класында (Пьер Лабрикпен бірге) гармония, музыка тарихы, фуга және контрапункт (Ноэль Галлон класы), композиция (Тони Обен класы) және орган (Марсель Дюпре класы) бойынша бірінші сыныпты дипломдар алды. 1948 жылдың қыркүйегінде Кошеро Венгрияға өзінің алғашқы концерттік турнесін жасады. Бір жылдан кейін ол пианист және композитор Николь Лакроаға үйленді, олардың екі баласы болды: дирижер және Тур консерваториясының соңғы директоры Жан Марк (1949–2011) және кәсіби арфашы Мари Пьер. 1949 жылы, 26 жасында, Пьер Кошеро Ле-Ман консерваториясының директоры болып тағайындалды және жеті жыл осы лауазымды атқарды. 1955 жылы ол Леонс де Сент-Мартиннің (1886–1954) орнын басып, Париждегі Нотр-Дам соборындағы титулярлы органшы болды, бұл лауазымға өтініш беру мерзімі аяқталуға бірнеше күн қалғанда үміткерлік білдірді. Алайда, Кошероның тұрғылықты мекенжайын көрсетпеуі салдарынан кешігу туды. 1956 жылы Марсель Дюпренің «Симфония страсти», Op. 23 атты шығармасының жазбасы «Гран-при дю Диск» сыйлығына ие болды. Сол жылы Кошеро АҚШ-қа өзінің 25 концерттік турнесінің біріншісін жасады, Нотр-Дамда ойналған музыканың CD-ін шығарды, сондай-ақ Бостон симфония залында импровизациялық симфония орындады. 1961 жылы Кошеро Ницца консерваториясының директоры болды (қазіргі консерватория оның есімін алып жүр), ол 1979 жылы Лион консерваториясының директоры лауазымына келісіп, осы қызметтен кетті.

Pierre Cochereau was born on 9 July 1924 in the French commune of Saint Mandé (Val de Marne), near the capital city of Paris. His father, Georges Ernest Cochereau, was a wealthy factory owner who owned a shoemaking factory. In 1929, after a few months of violin instruction, he began to take piano lessons with Marius François Gaillard. Marguerite Long became his piano teacher in 1933, and three years later, Paul Pannesay. When Cochereau was 13 years old, after suffering a year of poor health and poor performance in school, Cochereau's father sent him to recuperate in a village in the South of France. Cochereau was allowed the key to the local church so he could practise piano, however one day he discovered a 2 manual pipe organ by Cavaillé Coll. The church's titular organist agreed to show him the instrument on 2 June 1937, which was coincidentally the day that Louis Vierne, the then organist of Notre Dame de Paris, died at the console of the organ during his 1750th organ recital. Some viewed this as an 'apostolic succession', as Cochereau would hold the exact same post 18 years later. In 1938, Cochereau took lessons with Marie Louise Girod, a student of Marcel Dupré. He continued his organ studies with André Fleury and Paul Delafosse, whom Cochereau succeeded as titular organist at Saint Roch in Paris in 1942. After one year of law studies, Cochereau decided to dedicate himself to a musical career, and entered the Conservatory of Paris in 1943. He left the Conservatory in 1949 with first prizes in harmony (class of Maurice Duruflé) alongside Pierre Labric, music history, fugue and counterpoint (class of Noël Gallon), composition (class of Tony Aubin), and organ (class of Marcel Dupré). In September 1948, Cochereau made his first recital tour to Hungary. One year later, he married Nicole Lacroix, a pianist and composer, with whom he had two children: Jean Marc (1949–2011), conductor and late director of the Tours Conservatory, and Marie Pierre, a professional harpist. In 1949, at age 26, Pierre Cochereau was appointed director of the Le Mans Conservatory, a term he occupied for seven years. In 1955, he succeeded Léonce de Saint Martin (1886–1954) as titular organist at Notre Dame Cathedral in Paris, after applying to the post just days before the deadline. However, a delay occurred, due to Cochereau's failure to provide a home address. In 1956, his recording of Marcel Dupré's Symphonie Passion, Op. 23 was awarded the Grand Prix du Disque. The same year, Cochereau made his first of 25 recital tours to the United States, producing a CD of music played at Notre Dame, as well as an improvised symphony at Boston Symphony Hall. In 1961, Cochereau became director of the Nice Conservatory (the conservatoire now bears his name), which he left in 1979, accepting the directorship of the Lyon Conservatory.

Өлім және мұра

Пьер Кошеро 1984 жылғы 6 наурызда таңертең Лионда ми қан кетуінен қайтыс болды; ол көмек шақыру үшін телефонға жете алмады. Ол Париждегі Белльвиль зиратында отбасы мүшелерінің қасына жерленді. Оның қайтысынан кейін Нотр-Дам төрт титуляр органшыны тағайындады: Оливье Латри, Ив Деверней (1990 жылы қайтыс болды), Филипп Лефвр және Жан Пьер Легуэй (2015 жылы зейнеткерлікке шықты). Пьер Кошеро концерттік органшы ретінде, әсіресе, керемет импровизатор ретінде әлемдік деңгейде танымал болды. Кошеро импровизацияларында өте жеке, алғашқы ноталарынан-ақ танылатын музыкалық тіл жасады. Оның контрапункт, формалық құрылым және гармониялық тілге қатысты стильдік ықпалына Марсель Дюпре, Морис Дюруфле, Ноэль Галлон, Оливье Мессиан және Флорен Шмит сияқты композиторлар кірді. Ол Жан Герман және Бойссо Жан Луп пен Роберт жүзеге асырған Нотр-Дамдағы Кавайе-Колль органының даулы трансформациясын қадағалады және француз симфониялық стилін 18 ғасырғы Кликко династиясының стилімен біріктіру үшін тағы өзгерістер енгізуді жиі ұсынды. Кошеро темекі шегуге құмар болған, сондай-ақ көптеген жылдамдықпен жүру айыбын алған. Оның басқа жеке қызығушылықтары ұшақтар, кемелер, пойыз және басқа да көлік құралдары болды. Композитор ретінде Кошеро бірнеше орган шығармаларын, камералық музыка мен хор композицияларын қалдырды. Кошероның көптеген орган импровизациялары Дэвид Бриггс, Джереми Фисселл және Жанн Жулен сияқты басқа органшылар тарапынан нотаға түсіріліп, жарияланды. Ол сондай-ақ Grand Prix de Chartres орган конкурсының негізін қалаушылардың бірі болды (Пьер Фирмин Дидомен бірге). 2012 жылы Энтони Хаммонд Рочестер университетінің баспасымен (Истман музыка мектебі) Пьер Кошеро туралы кітап жариялады – оның отбасы мен бұрынғы әріптестерінің толық қолдауымен жазылған, ағылшын тіліндегі алғашқы толық зерттеу. Монпельедегі бір көшеге, ал Роквейрдегі бір даңғылға оның есімі берілген. Ницца аймақтық консерваториясы да оның есімін иеленеді. Ол сондай-ақ беделді Легион д'Онер орденінің офицері болды.

Pierre Cochereau died in the early hours of 6 March 1984 in Lyon after suffering from a cerebral hemorrhage; he unsuccessfully attempted to reach a telephone to call for help. He was buried at the Cimetière Belleville in Paris next to members of his family. Following his death, Notre Dame appointed four titulaires des grands orgues: Olivier Latry, Yves Devernay (died 1990), Philippe Lefèbvre and Jean Pierre Leguay (retired 2015). Pierre Cochereau had a worldwide reputation as a concert organist and especially as a brilliant improviser. In his improvisations, Cochereau had created a musical language that was eminently personal, recognizable as of the opening notes. His many stylistic influences regarding counterpoint, formal structure, and harmonic language included composers such as Marcel Dupré, Maurice Duruflé, Noël Gallon, Olivier Messiaen, and Florent Schmitt. He oversaw a controversial transformation of the Cavaillé Coll organ at Notre Dame realised by Jean Hermann and the Boisseaus Jean Loup and Robert, and was regularly pushing for more changes to combine the French symphonic style with the 18th century style of the Clicquot dynasty. Cochereau was an avid smoker and was also known for accumulating numerous speeding fines. His other personal interests included aeroplanes, ships, trains, and other vehicles. As a composer, Cochereau left several organ works, chamber music, and choir compositions. Many of Cochereau's organ improvisations have been transcribed and published by other organists, such as David Briggs, Jeremy Filsell and Jeanne Joulain. He was also one of the cofounders of the Grand Prix de Chartres organ competition (alongside Pierre Firmin Didot). In 2012 Anthony Hammond published, with the University of Rochester Press (Eastman School of Music), a book on Pierre Cochereau – the first full length English language study of him, written with full assistance and support from the Cochereau family and former colleagues. A street bears his name in Montpellier as well as an avenue in Roquevaire. The Nice Regional Conservatory also bears his name. He was also a recipient of officership of the prestigious Legion d'honneur.

Органда соло

Симфония (1950–55 жылдары жазылған. Турне, Бельгия: Éditions Chantraine, 1996. ЕС 100)
1. Адажио және Аллегро
2. Адажио
3. Шерзандо
4. Аллегро
Хроматикалық тақырыпқа үш вариация (1963 жылы жазылған. Париж: Leduc, 1963)
Микросоната трио, Op. 11 (1969 жылы жазылған. Париж: Leduc, 1969)
"Ma jeunesse a une fin" атты туындыға вариациялар, Op. 16 (1972 жылы жазылған. Париж: Leduc, 1972)

Басқа аспаптармен бірге аспаптар

C мажордағы орган мен оркестрге арналған концерт (1951 жылы жазылған. Жарияланбаған.)

Хорлық шығармалар

Парафраза де ла Дедикас хор, екі орган, екі мыс ансамблі және алты тимпан үшін (1963 жылы жазылған. Санкт-Августин, Германия: Д-р Дж. Буц/Éditions Chantraine. EC 148) Гимн (жарияланбаған).

Камералық музыка

Әндер (жарияланбаған). Пианинолық квинтет (жарияланбаған).

Жазбаша импровизация

Симфониялық импровизация. I. Адажио
II. Скерцо
III. Адажио
IV. Токката
1956 жылы Бостон симфониялық залындағы Aeolian Skinner органында импровизацияланды. Нотаға түсірген: Джереми Фисселл. Sankt Augustin, Германия: Dr. J. Butz Musikverlag/Éditions Chantraine, 2004. EC 160. Жазу: Кошеро: "Инкунаблдер". Сиген, Франция: Solstice, 2000. SOCD 177/8. 2 CD. Симфониялық импровизация. I. Агитато
II. Скерцо
III. Ленто
IV. Финал
1963 жылдың желтоқсанында Париждегі Нотр-Дам соборында Philips үшін импровизацияланды. Нотаға түсірген: Джон Скотт Уайтли. Sankt Augustin, Германия: Dr. J. Butz Musikverlag/Éditions Chantraine, 2006. EC 161. Жазу: Кошеро: "Легенда". Сиген, Франция: Solstice, 2007. SOCD 237. Grandes Orgues жинағы, 4 том: Мессьен/Кошеро. Франция: Philips, 1995. Philips 446 642–2. 1 CD. "Күнгі өлеңдерге" арналған он үш импровизация. 1963 жылдың желтоқсанында Париждегі Нотр-Дам соборында Philips үшін импровизацияланды. Нотаға түсірген: Жанн Жулен. Турнай, Бельгия: Éditions Chantraine, 1997. EC 125. Жазу: Пьер Кошеро, Рождестволық әндерге импровизация. Сиген, Франция: Solstice, 1997. SOCD 152. 1 CD. "Venez, Divin Messie" прелюдиясы және вариациялары. 1968 жылдың 24 желтоқсанында Париждегі Нотр-Дам соборында импровизацияланды. Нотаға түсірген: Дэвид Бриггс. Турнай, Бельгия: Éditions Chantraine, 1998. EC 122. Жазу: Кошеро: "Легенда". Сиген, Франция: Solstice, 2007. SOCD 237. 1 CD. "Adeste Fideles" шығуы. 1968 жылдың 24 желтоқсанында Париждегі Нотр-Дам соборында импровизацияланды. Нотаға түсірген: Франсуа Ломбард. Турнай, Бельгия: Éditions Chantraine. EC 150. Жазу: Пьер Кошеро, Рождестволық әндерге импровизация. Сиген, Франция: Solstice, 1997. SOCD 152. 1 CD. "Глорияны әндейік". 1969 жылдың 23 шілдесінде Коллиурдеде (Пиреней-Ориенталь; Хартман Позитив органы) импровизацияланды. Нотаға түсірген: Дэвид Бриггс. Турнай, Бельгия: Éditions Chantraine, 1997. EC 120. Жазу: Пьер Кошеро: 12 жаңа импровизация. Сиген, Франция: Solstice, 2002. SOCD 200/1. 2 CD. "Alouette, gentille alouette" тақырыбы мен вариациялары. 1970 жылдың сәуірінде Париждегі Нотр-Дам соборында Philips үшін импровизацияланды. Нотаға түсірген: Дэвид Бриггс. Лондон: United Music Publishers, 1992. Жазу: Grandes Orgues жинағы, 16 том: Кошеро Кошероны орындайды, Импровизация 1. Франция: Philips, 1996. Philips 454 655–2. 1 CD. "Ave Maris Stella" әнінің он бес тармағы. 1970 жылдың 15 тамызында Париждегі Нотр-Дам соборында импровизацияланды. Нотаға түсірген: Франсуа Ломбард. Турнай, Бельгия: Éditions Chantraine. EC 157. Жазу: Пьер Кошеро, Париждегі Нотр-Дам соборында концерттік импровизация. Сиген, Франция: Solstice, 1989. FYCD 127. 1 CD. "Ескі Рождестволық әнге" арналған вариациялар. 1972 жылдың 24 желтоқсанында Париждегі Нотр-Дам соборында импровизацияланды. Нотаға түсірген: Джереми Фисселл. Турнай, Бельгия: Éditions Chantraine. EC 137. Жазу: Пьер Кошеро, Париждегі Нотр-Дам соборында концерттік импровизация. Сиген, Франция: Solstice, 1989. FYCD 127. 1 CD. "O Filii et filiæ" әніне кіріспе, хор және вариациялар. 1973 жылдың 22 сәуірінде Париждегі Нотр-Дам соборында импровизацияланды. Нотаға түсірген: Франсуа Ломбард. Турнай, Бельгия: Éditions Chantraine, 2000. EC 151. Жазу: Пьер Кошеро: Нотр-Дамның органшысы. Сиген, Франция: Solstice, 1992. SOCD 94/6. 3 CD. Шарль Ракедің орган мен перкуссияға арналған "Болоро" әні. 1973 жылдың мамырында Париждегі Нотр-Дам соборында Philips үшін импровизацияланды. Нотаға түсірген: Жан Марк Кошеро. Турнай, Бельгия: Éditions Chantraine, 1996. EC 116. Жазулар: Кошеро: "Легенда". Сиген, Франция: Solstice, 2007. SOCD 237. Grandes Orgues жинағы, 16 том: Кошеро Кошероны орындайды, Импровизация 1. Франция: Philips, 1996. Philips 454 655–2. 1 CD. Луи Виерннің естелігіне арналған серенада. 1973 жылдың мамырында Париждегі Нотр-Дам соборында Philips үшін импровизацияланды. Нотаға түсірген: Фредерик Блан. Турнай, Бельгия: Éditions Chantraine, 1997. EC 119. Жазу: Grandes Orgues жинағы, 17 том: Кошеро Кошероны орындайды, Импровизация 2. Франция: Philips, 1996. Philips 454 656–2. 1 CD. "Frère Jacques" әніне арналған вариациялар. 1973 жылдың мамырында Париждегі Нотр-Дам соборында Philips үшін импровизацияланды. Нотаға түсірген: Франсуа Ломбард. Турнай, Бельгия: Éditions Chantraine. EC 149. Жазу: Grandes Orgues жинағы, 17 том: Кошеро Кошероны орындайды, Импровизация 2. Франция: Philips, 1996. Philips 454 656–2. 1 CD. Халық тақырыптарына негізделген француздық сюита. I. "Святого Николая жырлары" прелюдиясы
II. Әуе "Trimazo"
III. "Compagnons de la Marjolaine" жигасы
IV. Музет "Nous n'irons plus au bois"
V. Сарабанда "Dans les prisons de Nantes"
VI. Менуэт "V'la l'bon vent"
VII. Токката "Марш дес ройз"
1973 жылдың мамырында Париждегі Нотр-Дам соборында Philips үшін импровизацияланды. Нотаға түсірген: Франсуа Ломбард. Турнай, Бельгия: Éditions Chantraine. EC 115. Жазу: Grandes Orgues жинағы, 16 том: Кошеро Кошероны орындайды, Импровизация 1. Франция: Philips, 1996. Philips 454 655–2. 1 CD. Симфониялық скерцо. 1974 жылдың 10 ақпанында Париждегі Нотр-Дам соборында импровизацияланды. Нотаға түсірген: Джереми Фисселл. Турнай, Бельгия: Éditions Chantraine, 1998. EC 139. Жазу: Пьер Кошеро: Нотр-Дамның органшысы. Сиген, Франция: Solstice, 1992. SOCD 94/6. 3 CD. "Venez, Divin Messie" шығуы. 1974 жылдың наурызында Париждегі Нотр-Дам соборында FY/Solstice үшін импровизацияланды. Нотаға түсірген: Франсуа Ломбард. Турнай, Бельгия: Éditions Chantraine, 1996. EC 113. Жазу: Рождество Париждегі Нотр-Дам соборында. Сиген, Франция: Solstice, 1994. SOCD 906. 1 CD. Орган мен перкуссияға арналған билерден жасалған сюита. I. Марш
II. Сарабанда
III. Музет
IV. Тамбурин
V. Менуэт
VI. Жига
1974 жылдың 29 мамырында Париждегі Нотр-Дам соборында импровизацияланды. Нотаға түсірген: Дэвид Бриггс. Турнай, Бельгия: Éditions Chantraine. EC 123. Жазу: Кошеро: Екі үлкен концерттік импровизация. Сиген, Франция: Solstice, 1985. FYCD 118. 1 CD. "Haec Dies" шығуы. 1975 жылдың 30 наурызында Париждегі Нотр-Дам соборында импровизацияланды. Нотаға түсірген: Франсуа Ломбард. Турнай, Бельгия: Éditions Chantraine, 1997. EC 112. Жазу: Пьер Кошеро: Нотр-Дамның органшысы. Сиген, Франция: Solstice, 1992. SOCD 94/6. 3 CD. Француздық сюита түріндегі тоғыз импровизациялық бөлім. I. Кирие
II. Кішкентай толық ойнау
III. Оффертория
IV. Tierce en taille
V. Voix humaine
VI. Basse de Cromorne
VII. Flûtes
VIII. Basse de Trompette
IX. Grand Plein Jeu
1977 жылдың 15-18 наурызы аралығында Париждегі Нотр-Дам соборында FY/Solstice үшін импровизацияланды. Нотаға түсірген: Жанн Жулен. Турнай, Бельгия: Éditions Chantraine. EC 64. Жазу: Пьер Кошеро: Импровизация өнері. Сиген, Франция: Solstice, 1999. FYCD 059. 1 CD. Рождестволық әнге арналған вариациялар. 1977 жылдың 27 маусымында Париждегі Нотр-Дам соборында FY/Solstice үшін импровизацияланды. Нотаға түсірген: Франсуа Ломбард. Турнай, Бельгия: Éditions Chantraine, 1997. EC 90. Жазу: Пьер Кошеро: Импровизация өнері. Сиген, Франция: Solstice, 1999. FYCD 059. 1 CD. Жедел жазғы мессе. I. Кіріс
II. Оффертория
III. Көтерілу
IV. Коммунион
V. Шығу
1977 жылдың 28 маусымында Париждегі Нотр-Дам соборында FY/Solstice үшін импровизацияланды. Нотаға түсірген: Франсуа Ломбард. Турнай, Бельгия: Éditions Chantraine, 1997. EC 114. Жазу: Пьер Кошеро: Импровизация өнері. Сиген, Франция: Solstice, 1999. FYCD 059. 1 CD. Екі тақырыпқа негізделген симфониялық триптих. I. Кіріспе және скерцо
II. Фуга
III. Финал
1977 жылдың 29 маусымында Париждегі Нотр-Дам соборында FY/Solstice үшін импровизацияланды. Нотаға түсірген: Дэвид Бриггс. Турнай, Бельгия: Éditions Chantraine, 1998. EC 121. Жазу: Пьер Кошеро: Импровизация өнері. Сиген, Франция: Solstice, 1999. FYCD 059. 1 CD.

Symphonie improvisée. I. Adagio
II. Scherzo
III. Adagio
IV. Toccata
Improvised in 1956 at the Aeolian Skinner organ at Boston Symphony Hall. Transcribed by Jeremy Filsell. Sankt Augustin, Germany: Dr. J. Butz Musikverlag/Éditions Chantraine, 2004. EC 160. Recording: Cochereau: Les "Incunables". Sigean, France: Solstice, 2000. SOCD 177/8. 2 CDs. Symphonie en improvisation. I. Agité
II. Scherzo
III. Lent
IV. Final
Improvised in December 1963 at Notre Dame de Paris for Philips. Transcribed by John Scott Whiteley. Sankt Augustin, Germany: Dr. J. Butz Musikverlag/Éditions Chantraine, 2006. EC 161. Recording: Cochereau: La Légende. Sigean, France: Solstice, 2007. SOCD 237. Collection Grandes Orgues Vol. 4: Messiaen/Cochereau. France: Philips, 1995. Philips 446 642–2. 1 CD. Treize improvisations sur les versets de vêpres. Improvised in December 1963 at Notre Dame de Paris for Philips. Transcribed by Jeanne Joulain. Tournai, Belgium: Éditions Chantraine, 1997. EC 125. Recording: Pierre Cochereau improvise sur des Noëls. Sigean, France: Solstice, 1997. SOCD 152. 1 CD. Prélude et Variations sur "Venez, Divin Messie". Improvised on December 24, 1968, at Notre Dame de Paris. Transcribed by David Briggs. Tournai, Belgium: Éditions Chantraine, 1998. EC 122. Recording: Cochereau: La Légende. Sigean, France: Solstice, 2007. SOCD 237. 1 CD. Sortie sur "Adeste Fideles". Improvised on December 24, 1968, at Notre Dame de Paris. Transcribed by François Lombard. Tournai, Belgium: Éditions Chantraine. EC 150. Recording: Pierre Cochereau improvise sur des Noëls. Sigean, France: Solstice, 1997. SOCD 152. 1 CD. Cantem tots la Gloria. Improvised on July 23, 1969, in Collioure (Pyrénées Orientales; Hartmann Positive organ). Transcribed by David Briggs. Tournai, Belgium: Éditions Chantraine, 1997. EC 120. Recording: Pierre Cochereau: 12 improvisations inédites. Sigean, France: Solstice, 2002. SOCD 200/1. 2 CDs. Thème et Variations sur "Alouette, gentille alouette". Improvised in April 1970 at Notre Dame de Paris for Philips. Transcribed by David Briggs. London: United Music Publishers, 1992. Recording: Collection Grandes Orgues Vol. 16: Cochereau joue Cochereau, Improvisations 1. France: Philips, 1996. Philips 454 655–2. 1 CD. Quinze versets sur "Ave Maris Stella". Improvised on August 15, 1970, at Notre Dame de Paris. Transcribed by François Lombard. Tournai, Belgium: Éditions Chantraine. EC 157. Recording: Pierre Cochereau improvise en concert à Notre Dame de Paris. Sigean, France: Solstice, 1989. FYCD 127. 1 CD. Variations sur un vieux Noël. Improvised on December 24, 1972, at Notre Dame de Paris. Transcribed by Jeremy Filsell. Tournai, Belgium: Éditions Chantraine. EC 137. Recording: Pierre Cochereau improvise en concert à Notre Dame de Paris. Sigean, France: Solstice, 1989. FYCD 127. 1 CD. Introduction, Choral et Variations sur "O Filii et filiæ". Improvised on April 22, 1973, at Notre Dame de Paris. Transcribed by François Lombard. Tournai, Belgium: Éditions Chantraine, 2000. EC 151. Recording: Pierre Cochereau: L'organiste de Notre Dame. Sigean, France: Solstice, 1992. SOCD 94/6. 3 CDs. Boléro sur un thème de Charles Racquet for organ and percussion. Improvised in May 1973 at Notre Dame de Paris for Philips. Transcribed by Jean Marc Cochereau. Tournai, Belgium: Éditions Chantraine, 1996. EC 116. Recordings: Cochereau: La Légende. Sigean, France: Solstice, 2007. SOCD 237. Collection Grandes Orgues Vol. 16: Cochereau joue Cochereau, Improvisations 1. France: Philips, 1996. Philips 454 655–2. 1 CD. Berceuse à la mémoire de Louis Vierne. Improvised in May 1973 at Notre Dame de Paris for Philips. Transcribed by Frédéric Blanc. Tournai, Belgium: Éditions Chantraine, 1997. EC 119. Recording: Collection Grandes Orgues Vol. 17: Cochereau joue Cochereau, Improvisations 2. France: Philips, 1996. Philips 454 656–2. 1 CD. Variations sur "Frère Jacques". Improvised in May 1973 at Notre Dame de Paris for Philips. Transcribed by François Lombard. Tournai, Belgium: Éditions Chantraine. EC 149. Recording: Collection Grandes Orgues Vol. 17: Cochereau joue Cochereau, Improvisations 2. France: Philips, 1996. Philips 454 656–2. 1 CD. Suite à la française sur des thèmes populaires. I. Prélude "Légende de Saint Nicolas"
II. Air "Trimazo"
III. Gigue "Compagnons de la Marjolaine"
IV. Musette "Nous n'irons plus au bois"
V. Sarabande "Dans les prisons de Nantes"
VI. Menuet "V'la l'bon vent"
VII. Toccata "Marche des rois"
Improvised in May 1973 at Notre Dame de Paris for Philips. Transcribed by François Lombard. Tournai, Belgium: Éditions Chantraine. EC 115. Recording: Collection Grandes Orgues Vol. 16: Cochereau joue Cochereau, Improvisations 1. France: Philips, 1996. Philips 454 655–2. 1 CD. Scherzo symphonique. Improvised on February 10, 1974, at Notre Dame de Paris. Transcribed by Jeremy Filsell. Tournai, Belgium: Éditions Chantraine, 1998. EC 139. Recording: Pierre Cochereau: L'organiste de Notre Dame. Sigean, France: Solstice, 1992. SOCD 94/6. 3 CDs. Sortie sur "Venez, Divin Messie". Improvised in March 1974 at Notre Dame de Paris for FY/Solstice. Transcribed by François Lombard. Tournai, Belgium: Éditions Chantraine, 1996. EC 113. Recording: Noël à Notre Dame de Paris. Sigean, France: Solstice, 1994. SOCD 906. 1 CD. Suite de Danses for organ and percussion. I. Marche
II. Sarabande
III. Musette
IV. Tambourin
V. Menuet
VI. Gigue
Improvised on May 29, 1974, at Notre Dame de Paris. Transcribed by David Briggs. Tournai, Belgium: Éditions Chantraine. EC 123. Recording: Cochereau: Deux grandes improvisation en concert. Sigean, France: Solstice, 1985. FYCD 118. 1 CD. Sortie sur "Haec Dies". Improvised on March 30, 1975, at Notre Dame de Paris. Transcribed by François Lombard. Tournai, Belgium: Éditions Chantraine, 1997. EC 112. Recording: Pierre Cochereau: L'organiste de Notre Dame. Sigean, France: Solstice, 1992. SOCD 94/6. 3 CDs. Neuf Pièces improvisées en forme de Suite française. I. Kyrie
II. Petit Plein Jeu
III. Offertoire
IV. Tierce en taille
V. Voix humaine
VI. Basse de Cromorne
VII. Flûtes
VIII. Basse de Trompette
IX. Grand Plein Jeu
Improvised between March 15 and 18, 1977 at Notre Dame de Paris for FY/Solstice. Transcribed by Jeanne Joulain. Tournai, Belgium: Éditions Chantraine. EC 64. Recording: Pierre Cochereau: L'art de l'improvisation. Sigean, France: Solstice, 1999. FYCD 059. 1 CD. Variations sur un Noël. Improvised on June 27, 1977, at Notre Dame de Paris for FY/Solstice. Transcribed by François Lombard. Tournai,Belgium: Éditions Chantraine, 1997. EC 90. Recording: Pierre Cochereau: L'art de l'improvisation. Sigean, France: Solstice, 1999. FYCD 059. 1 CD. Une Messe Dominicale. I. Entrée
II. Offertoire
III. Élévation
IV. Communion
V. Sortie
Improvised on June 28, 1977, at Notre Dame de Paris for FY/Solstice. Transcribed by François Lombard. Tournai, Belgium: Éditions Chantraine, 1997. EC 114. Recording: Pierre Cochereau: L'art de l'improvisation. Sigean, France: Solstice, 1999. FYCD 059. 1 CD. Triptyque symphonique sur deux thèmes. I. Introduction et Scherzo
II. Fugue
III. Final
Improvised on June 29, 1977, at Notre Dame de Paris for FY/Solstice. Transcribed by David Briggs. Tournai, Belgium: Éditions Chantraine, 1998. EC 121. Recording: Pierre Cochereau: L'art de l'improvisation. Sigean, France: Solstice, 1999. FYCD 059. 1 CD.